Religosity and gender: a meta-analysis study

Öz

In the current study, it is aimed to conduct meta-analysis in terms of general religiosity, religious belief and religious worship by gender. This meta-analysis study was conducted on theses (master and doctorate) that have been made in Turkey. In the research, keywords were determined and theses were investigated from YÖK National Thesis Center. Theses related to religiousness have been adjusted according to the criteria for included studies. A total of 84 theses,18 doctoral and 66 master's theses, which meet the inclusion criteria, were included in the meta-analysis. The sample size of the study in general religiosity has consisted of 18295 men and 20529 women, in religious belief dimension has consisted of 4979 men and 5886 women, in religious worship dimension has consisted of 5635 men and 6429 women. In the current meta-analysis, standard mean difference (mean difference in religious belief dimension), random effect model, forest plot and funnel plot tests were used. In the study, the data were analyzed with Revman 5 (Review Manager 5) program. It is determined that there is a situation in favor of women in terms of general religiosity, religious belief dimension, and religious worship according to gender. In all three dimensions, women were found to be more religious than men.

Anahtar Kelimeler

• Psychology of Religion
• Meta-analysis
• gender
• religiosity

Cinsiyete göre dindarlık: bir meta-analiz çalışması

Öz

Bu çalışmada cinsiyete göre genel dindarlık, dini inanç boyutu ve dini ibadet boyutunda meta-analiz yapılması amaçlanmıştır. Bu meta-analiz çalışması, Türkiye’de yapılmış olan lisansüstü tezler üzerine yapılmıştır. İlk olarak anahtar kelimeler belirlenip Yök Ulusal Tez Merkezinden tezler incelenmiştir. Dindarlıkla ilgili olan tezler indirilip dâhil etme kriterlerine göre meta-analize giren tezler belirlenmiştir. Dahil etme kriterlerine uyan 18 doktora ve 66 yüksek lisans tezi olmak üzere toplamda 84 tez meta-analize dahil edilmiştir. Ardından meta-analiz istatistik yöntemine bağlı kalınarak kodlama yapılmıştır. Çalışmanın genel dindarlıkta örneklem sayısı erkeklerde 18255 kadınlarda ise 20529, dini inanç boyutunda erkeklerde 4979 kadınlarda 5886, dini ibadet boyutunda ise erkeklerde 5635 kadınlarda 6429 kişidir. Meta-analizde standart ortalama farkı (dini inanç boyutunda ortalama farkı), rassal etki modeli, forest plot ve funnel plot testleri kullanılmıştır. Çalışmada Revman 5 (Review Manager 5) programı aracılığıyla analiz yapılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre genel dindarlık, dini inanç boyutu ve dini ibadet boyutunda meta-analizin tüm istatistiki değerlerinin anlamlı olduğu ve heterojen dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Cinsiyete göre genel dindarlık, dini inanç boyutu ve dini ibadet boyutunda kadınların lehine bir durum olduğu tespit edilmiştir. Her üç boyutta da kadınların erkeklerden daha dindar olduğu bulgulanmıştır. Meta-analizde genel dindarlığın etki büyüklüğü -0.11 [-0.15, -0.07], dini inanç boyutunun etki büyüklüğü -0.11 [-0.16, -0.06], dini ibadet boyutunun etki büyüklüğü ise -0.21 [-0.31, -0.11] olarak saptanmıştır. Yapılan meta-analiz çalışmasının tüm boyutlarda heterojen dağılım göstermesi ve istatistiki olarak anlamlı (P<0.00001) olması çalışmanın önemini artırmakta ve ayrıca diğer dindarlık araştırmalarında (ANOVA, korelasyon, regresyon ilişkilerini içeren) meta-analiz çalışmalarının yapılmasını teşvik etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Din Psikolojisi
• Meta-analiz
• cinsiyet
• dindarlık

Kaynakça

1. Acat, B. (2019). Ergenlerde dindarlık, değerler, internet bağımlılığı ve hayat memnuniyeti ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversite, İstanbul, Türkiye. Türkiye.
2. Akbolat, A. (2014). Yaşlılık döneminde yaşam kalitesi ve dindarlık ilişkisi (Şanlıurfa ili örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya, Türkiye.
3. Aksoy, E. (2019). Yetişkinlik döneminde hayatı anlamlandırma ve dindarlık ilişkisi (Gaziantep örneğinde). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya, Türkiye.
4. Akyıldız, Y. Ö. (2019). Üniversite öğrencilerinde bilinçli farkındalık düzeyi ile dindarlık düzeyi arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
5. Alıcıkuşu, M. (2013). Lise öğrencilerinde dindarlık ve akademik başarı ilişkisi Kahramanmaraş örneği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Kahramanmaraş, Türkiye.
6. Allport, G.W. ve Ross, J.M. (1967). Personal religious orientation and prejudice. Journal of Personality and Social Psychology, 5(4), 432-443.
7. Altun, R. (2015). Üniversite öğrencilerinde dindarlık ve narsisizm ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Türkiye.
8. Arslan, D. A. (2019). Dindarlık ile evlilik uyumu arasındaki ilişkinin bazı kişisel değişkenler açısından incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep, Türkiye.

9. Arslan, Z. (2006). Öğretmenlerde dindarlık, değerler ve iş doyumu üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
10. Ashmawy, M. F. A. A. (2016). Ortaöğretim öğrencilerinde dindarlık ve narsisizm ilişkisi (Sinop örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Türkiye.
11. Atçeken, M. (2014). Dindarlık, evlilik doyumu ve kişilik özelliklerinin bağışlama ile ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Haliç Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
12. Aydemir, R. E. (2008). Dindarlık ve mutluluk ilişkisi (ilk yetişkinlik dönemi). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Türkiye.
13. Aydın, F. E. (2019). İşe bağımlılık, dindarlık, ve hayat memnuniyeti arasındaki ilişkilerin incelenmesi: Avukatlar üzerine nicel bir araştırma. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
14. Ayten, A. & Korkmaz, S. (2020). The relationships between religiosity, prosociality, satisfaction with life and generalised anxiety: a study on Turkish Muslims. Journal Health, Religion & Culture, 22 (1), 1-14.
15. Ayten, A. (2009). Prososyal davranışlarda dindarlık ve empatinin rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
16. Bayram, N. (2019). Popüler ve kitabi dindarlık arasındaki gerilim ve iletişim (Malatya Örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya, Türkiye.
17. Borenstein, M., Hedges, L. V., Higgins, J. P. T., & Rothstein, H. R. (2009). Introduction to metaanalysis. West Sussex: John Wiley & Sons Ltd.
18. Ceviz, F. H. (2009). Orta yaş ve yaşlılıkta dindarlık, mistik tecrübe ve benlik saygısı. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
19. Çakır, B. (2015). Ortaokul öğretmenlerinin dindarlık düzeyleri ile empatik eğilim düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Ünye örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Türkiye.
20. Çamur, Z. (2014). Yaşamda anlam ve dindarlık ilişkisi (geç ergenlik dönemi). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Türkiye.
21. Çapar, B. (2008). Farklı orta öğretim öğrencilerinde dindarlık ile benlik saygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir, Türkiye.
22. Çapçıoğlu, İ. (2008). Sosyo-politik tutumlar ve dindarlık ilişkisi –ilahiyat fakülteleri örneği-. (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara, Türkiye.
23. Çelik, R. B. (2019). Rüya temaları-dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
24. Çetin, Ü. F. (2010). Ortaöğretim düzeyi gençlerde dindarlık-empati ilişkisi (Isparta örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
25. Çıtır, Y. Y. (2016). Ergenlik döneminde dindarlık, şükür ve hayat memnuniyeti (İstanbul Pendik örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
26. Çoban, R. (2013). Lise öğrencilerinde dindarlık ve sanal bağımlılık arasındaki ilişki üzerine bir araştırma (Burdur Gölhisar örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
27. Çurum, E. E. (2015). Dindarlık ve iş stresi ilişkisi (Samsun örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Türkiye.
28. Dağcı, A. (2014). Pozitif psikoloji bağlamında umudun dindarlıkla ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya, Türkiye.
29. Dağlı, E. N. (2010). Yaşlılarda ölüm kaygısı ve dindarlık. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya, Türkiye.
30. Demir, M. (2017). Dindarlık-yardımseverlik ilişkisi (Malatya örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Erciyes Üniversitesi, Kayseri, Türkiye.
31. Dinçer, S. (2014). Eğitim bilimlerinde uygulamalı meta-analiz. Pegem Atıf İndeksi, 2014(1), 1-133.
32. Diyanet İşleri Başkanlığı. (2014). Türkiye’de dini hayat araştıması. Ankara:Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
33. Dokur, A. S. (2019). Yetişkinlik dönemi kişilerarası güven ve dindarlık ilişkisinin psikolojik tahlili (Osmaniye örneğinde). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya, Türkiye.
34. Ekmekçi, S. (2016). Benlik saygısı ve dindarlık ilişkisi: Denizli örneği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
35. Emre, Y. (2013). Değişen dünyada değer yönelimleri ve dindarlık: KKTC örneği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana, Türkiye.
36. Emre, Y. (2019). Üniversite öğrencilerinde mizah anlayışı ve dindarlık: Çukurova Üniversitesi örneği. (Yayınlanmamış doktora tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana, Türkiye.
37. Erden, M. (2019). Ergenlik döneminde dindarlık eğilimi ve riskli davranışlar arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dicle Üniversitesi, Diyarbakır, Türkiye.
38. Friedrich, J. O., Adhikari, N. K., & Beyene, J. (2011). Ratio of means for analyzing continuous outcomes in meta-analysis performed as well as mean difference methods. Journal of clinical epidemiology, 64(5), 556-564.
39. Geçioğlu, A. R. (2018). Evlilik uyumu-dindarlık ilişkisi: Adana örneği. (Yayınlanmamış doktora tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana, Türkiye.
40. Gencer, N. (2019). Hemodiyaliz hastalarında dindarlık ve öznel iyi oluş. (Yayınlanmamış doktora tezi). Hitit Üniversitesi, Çorum, Türkiye.
41. Gezenler, A. (2019). Orta yetişkinlik dönemi dindarlık ve mutluluk ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Türkiye.
42. Glass, G. V. (1976). Primary, secondary, and meta-analysis of research. Educational researcher, 5(10), 3-8.
43. Günay, Ü. (1999). Dinin bireysel ve toplumsal boyutu. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Özel Sayı.
44. Gürsu, O. (2011). Ergenlik döneminde psikolojik sağlık ve dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya, Türkiye.
45. Güven, F. (2019a). Makyavelizm ve dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale, Türkiye.
46. Güven, H. (2008). Depresyon ve dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
47. Güven, M. (2019). Narsisizm alçakgönüllülük ve dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum, Türkiye.
48. Hasankahyaoğlu, H. R. (2008). Dindarlık ve empati ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya, Türkiye.
49. Hökelekli, H. (2010). Din psikolojisine giriş. İstanbul: Dem Yayınları.
50. Işık, H. (2018). Kişilik ve dindarlık ilişkisi (Artvin ili örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Rize, Türkiye.
51. İslambay, D. (2014). A preliminary analysis of non-materıal beliefs in Turkish sample: The predictibility of locus of control, system justification, religious/spiritual coping and religiosity. (Unpublished master’s thesis). Middle East Technical University, Ankara, Turkey.
52. Karaca, F. (2000). Ölüm psikolojisi. İstanbul: Beyan Yayınları.
53. Kavun, Y. (2016). Ergenlerde dindarlık ve insani değerler. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya, Türkiye.
54. Kayıklık, H. (2005). Psikolojik açıdan inanç, iman ve şüphe. A. Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, 46 (1), 133-155.
55. Keleş, A. (2019). Din görevlilerinde dindarlık ve mutluluk arasındaki ilişki (Sivas örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas, Türkiye.
56. Keleş, F. (2019). Duygusal zekâ ve dindarlık. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya, Türkiye.
57. Kılıç, A. A. (2019). Yetişkinlerin aldıkları din eğitimi ile dindarlık düzeyleri arasındaki ilişki (ismek örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya, Türkiye.
58. Kımter, N. (2008). Benlik saygısı ve dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Uludağ Üniversitesi, Bursa, Türkiye.
59. Kıraç, F. (2007). Dindarlık eğilimi, varoluşsal kaygı ve psikolojik sağlık. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara, Türkiye.
60. Kızılgeçit, M. (2011). Yalnızlık umutsuzluk ve dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum, Türkiye.
61. Koç, M. (2008). Yetişkinlik döneminde dindarlık ile benlik kavramı değişkenleri arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış doktora tezi). Uludağ Üniversitesi, Bursa, Türkiye.
62. Köftegül, Ö. (2018). Yetişkin bireylerde ölüm kaygısı ve dindarlık. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale, Türkiye.
63. Kula, N. (2001). Kimlik ve din. İstanbul: Ayışığı Kitapları.
64. Kurnaz, S. (2019). İçe dönük-dışa dönük kişilik yapısı dindarlık ilişkisi: SDÜ örneği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
65. Lipsey, M. W., & Wilson, D. B. (2001). Practical meta-analysis. USA:SAGE publications, Inc.
66. Mehmedoğlu, A. U. (2004). Kişilik ve din. İstanbul: Dem Yayınları.
67. Mutlu, E. (2013). İç güdümlü ve dış güdümlü dindarlık ile ölüm kaygısı arasındaki ilişki: üniversite öğrencileriyle bir çalışma. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Işık Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
68. Nalbant, H. (2010). Üniversite öğrencilerinde dindarlık ile başarı algısı arasındaki ilişki üzerine bir araştırma (Makü örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
69. Omay, Z. M. (2019). Üniversite öğrencilerinin öz-anlayış düzeylerinin hayat memnuniyeti ve dindarlık yönelimleri açısından incelenmesi (M.Ü. ilâhiyat fakültesi öğrencileri örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
70. Özkan, O. (2016). Öfke kontrolü ve dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
71. Öztürk, E. E. (2013). İyimserlik ve dindarlık. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
72. Öztürk, Y. (2017). Ergenlerde dindarlık ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi (Çarşamba örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Hitit Üniversitesi, Çorum, Türkiye.
73. Öztürk, Z. A. (2007). İlköğretim öğrencilerinde (4., 5., 6., 7. ve 8. sınıflar) dindarlık ile kaygı arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana, Türkiye.
74. Sağır, R. (2019). Ergenlerde dindarlık, öz denetim ve hayat memnuniyeti ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
75. Sağlam, M., & Yüksel, İ. (2007). Program değerlendirmede meta-analiz ve meta-değerlendirme. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18 (1), 1-14.
76. Sevindik, D. (2015). Orta yaş dönemi bireylerde dindarlık- mutluluk ilişkisi: Denizli örneği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
77. Sezgin, K. (2016). Üniversite öğrencilerinin psikolojik sağlamlık ve dindarlık düzeylerinin incelenmesi (Dicle Üniversitesi Örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dicle, Diyarbakır, Türkiye.
78. Shor, E., & Roelfs, D. J. (2013). The longevity effects of religious and nonreligious participation: A meta‐analysis and meta‐regression. Journal for the Scientific Study of Religion, 52(1), 120-145.
79. Soyak, E. (2013). Popüler dindarlık düzeyinin din sosyolojisi açısından incelenmesi (Battalgazi örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya, Türkiye.
80. Sönmez, Ö. A. (2012). Religiosity, self-monitoring and political participation: A research on university students. (Unpublished doctoral dissertation). Middle East Technical University, Ankara, Turkey.
81. Stark, R. ve Glock. C.Y. (1974). American piety: The nature of religious commitment, Third Printing, USA: University of California Press.
82. Sterne, J. A., Sutton, A. J., Ioannidis, J. P., Terrin, N., Jones, D. R., Lau, J., ... & Tetzlaff, J. (2011). Recommendations for examining and interpreting funnel plot asymmetry in meta-analyses of randomised controlled trials. Bmj, 343, d4002.
83. Sutton, A.J., Abrams, K.R., Jones, D.R., Sheldon, T.A., Song, F. (2000). Methods for meta analysis in medical research. New York:John Wiley and Sons LTD.
84. Şengül, F. (2007). Dindarlık ve ruh sağlığı ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
85. Şentepe, A. (2016). Ruh sağlığı belirtilerinin yordayıcısı olarak affetme ve dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya, Türkiye.
86. Şentepe, A. ve Güven, M. (2015). Kiişilik özellikleri ve dindarlık ilişkisi üzerine ampirik bir araştırma. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 7 (31), 27-44.
87. Tarhan, N. (2011). İnanç psikolojisi: Ruh, beyin ve akıl üçgeninde insanoğlu. İstanbul: Timaş Yayınları.
88. The Future of World Religions: Population Growth Projections, 2010-2050. http://www.pewforum.org/2015/04/02/religious-projections-2010-2050 (06.01.2020).
89. Tokat, O. (2012). Orta öğretim öğrencilerinde kaygı ve dindarlık ilişkisinin incelenmesi (Denizli örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
90. Tokur, B. (2011). Stres-dindarlık ilişkisi üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum, Türkiye.
91. Toprak, B. (2019). Sindirim sistemi kanseri tanısı alan hastalarda cerrahi girişim öncesi tanatofobinin dindarlık ile ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir, Türkiye.
92. Tura, H. (2019). Dindarlık, affetme ve psikolojik iyi oluş ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
93. Türker, N. Y. (2018). Yetişkinlerde dindarlık ve psikolojik sağlamlık ilişkisi üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi, Bursa, Türkiye.
94. Ulusal, R. (2019). Ergenlik döneminde narsisizm, dindarlık ve sosyal medya tutumları ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
95. Uysal, V. (2015). Genç yetişkinlerde affetme eğilimleri ve dinî yönelim/dindarlık. Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 48 (1), 35-56.
96. Uzun, S. K. (2019). Narsisizm ve dindarlık ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
97. Vural, M. E. (2016). Yetişkinlerde alçakgönüllülük, dindarlık ve psikolojik iyi oluş ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
98. Yakut, S. (2012). Lise öğrencilerinde dindarlık-şiddet eğilimi ilişkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
99. Yakut, S. (2016). Öğretmenlerde yabancılaşma, yalnızlık ve dindarlık ilişkisi: Polatlı Örneği. (Yayınlanmamış doktora tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
100. Yapıcı, A. (2012). Türk toplumunda cinsiyete göre dindarlık farklılaşması: Bir Meta-analiz denemesi. Fırat Üniversitesi, İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17 (2), 1-34.
101. Yıldırım, E. (2019). Üniversite öğrencilerinde dindarlık ve modernleşme algısı: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi örneği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas, Türkiye.
102. Yılmaz, F. (2019). Dindarlık ve hoşgörü ilişkisi (Konya merkez ilçelerinde görev yapan öğretmenler örneği). (Yayınlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya, Türkiye.
103. Yılmaz, S. (2016). Ortaöğretim öğrencilerinin dindarlık düzeyi ile problemli internet kullanımı arasındaki ilişkilerin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale, Türkiye.
104. Yoğrtçu, F. (2009). Yetişkinlerde dindarlık ve ruh sağlığı. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya, Türkiye.
105. Yorulmaz, M. (2019). Bireysel ve takım sporcularının dindarlık ile saldırganlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun, Türkiye.
106. Yozgat, B. (2019). Pozitif psikoloji kapsamında üniversite öğrencilerinde dindarlık diğerkâmlık ilişkisi (İnönü Üniversitesi örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Amasya Üniversitesi, Amasya, Türkiye.
107. Zengin, A. Ç. (2019). Dindarlık ve toplumsal cinsiyet ayrımcılığı. (Yayınlanmamış doktora tezi). Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas, Türkiye.