Kamu Politikaları Doğrultusunda Devlete Olan Güvenin Yaşam Kalitesi Üzerindeki Etkisi
Öz
Sosyal sermaye, hem sosyolojik hem de ekonomik alanda kullanılan bir kavramdır. Sosyal sermayenin önemli bileşenlerinden biri ise güven kavramıdır. Güven toplumsal ağlardan hem etkilenmekte hem de toplumsal ağları etkilemektedir.Toplumsal güvenin sağlanması açısından bireyler arasındaki güvenle birlikte toplumsal güvenin bir parçası olarak kurumlar arasındaki güvenin sağlanması da önemlidir. Genel olarak yaşam kalitesi “insanların birey ve topluluk olarak istediklerini gerçekleştirebilmeleri” olarak tanımlanmaktadır. Çünkü, insanoğlunun önemli özelliklerinden birisi her zaman daha iyiye istek duymasıdır. Bu durum bir taraftan gelişmenin temelinde yatmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı kamu politikalarıından yola çıkarak devlete olan güvenin subjektif iyi olma hali (subjective wellbeing) üzerindeki etkisini analiz etmektir. Buradan hareketle çalışmada Eurobarometer ve World Economic Outlook verleriyle 2010-2021 döneminde 27 AB ülkesi ve Türkiye için kamu borcu, büyüme, işsizlik, enflasyon ve devlete olan güven değişkenlerinin yaşam kalitesi üzerindeki etkisi sıralı probit modeliyle incelenmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bjørnskov, C., Axel, D. ve Justina AV F. (2005). The Bigger the Better? Evidence of the Effect of Government Size on Life Satisfaction around the World. Public Choice,130 (3): 267–92.
- Chruchill,S.A, Mischra, V.,(2017), , Trust, Social Networks and Subjective wellbeing in China, Soc Indic Res, Springer, pp.132:313–339
- Cummins, R.A., (1997), Self-rated Quality of Life Scales for People with an Intellectual Disability: A Review, Journal of Applied Research in Intellectual Disabilities, Vol10, Issue3, pp.199-216.
- Çoban, H., Balıkçıoğlu, E., (2020), Güven, İnovasyon ve Ekonomik Büyüme İlişkisi, Maliye Araştırmaları Dergisi, Cilt6, sayı3, 77.
- Diener, E., Emmons, A. R., Larsen, J. R. ve Griffin, S. (1985). The Satisfaction With Life Scale. Journal of Personality Assessment, 49 (1): 71–75.
- Diener, E., ve Suh, E. M. (1998). Subjective well-being and age: An international analysis. In K. W. Schaie & M. P. Lawton (Eds.), Annual review of gerontology and geriatrics (Focus on emotion and adult development, Vol. 17, pp. 304–324). New York: Springer.
- Fayers, D.M., ve Machin D., (2016), Quality of Life: The Assessment, Analysis and Reporting of Patient-reported Outcomes, 3rd Edition, Wiley Blackwell
- Felce, D., Perry, J.,(1995), Quality of Life: Its Definition and Measurement, Research in Developmental Diseases, Vol.16, Issue 1, pp.51-74.
- Field, J.,çev.Bilgen, B, Şen, B.,(2006), Sosyal Sermaye, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 1.Baskı.
- Flavin, P., Alexander C P. ve Benjamin R. (2011). State Intervention and Subjective Well- Being in Advanced Industrial Democracies. Politics & Policy, 39 (2): 251–69.
