Examination Of Conscious Awareness And Empathic Angry In Work Life In Terms Of Demographic Variables

Öz

This study aims to determine that the mindfulness and empathic anger perceptions of employees, there is a relationship between these variables and make a difference or not in demographic characteristics. Hereof, a method designed in the form of a relational model between the variables was used in the study. The sample of the study consists of 338 people as insurance agencies in Mersin. Questionnaire was used to collect data in the study. As a result of the analysis, it was seen that there was no relationship between the two variables. However, one of the reasons for this result can be expressed as the concept of mindfulness may prevent negative situations such as empathic anger from occurring in individuals. Also demographic characteristics can create a perception difference on two variables.

Anahtar Kelimeler

• Awareness
• Conscious Awareness
• Empathy

Çalışma Hayatında Bilinçli Farkındalık Ve Empatik Öfkenin Demografik Değişkenler Açısından İrdelenmesi

Öz

Bu çalışma, işletmelerde çalışanların bilinçli farkındalık ve empatik öfke algılamalarını tespit etmeye, bu iki değişken arasında ilişki olup olmadığını belirlemeye ve bilinçli farkındalık ile empatik öfke algılamalarının demografik özellikler açısından fark yaratıp yaratmayacağını belirleme amacına yöneliktir. Çalışmada, değişkenler arasında ilişkisel model biçiminde desenlenmiş bir yöntem kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemi, Mersin ilinde sigorta acentesi olarak faaliyet gösteren firmalarda çalışan 338 kişiden oluşmaktadır. Çalışmada veri toplayabilmek için anket yönteminden yararlanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda iki değişken arasında bir ilişkinin olmadığı görülmüştür. Ancak bu sonucun sebeplerinden biri, bilinçli farkındalık kavramının empatik öfke gibi olumsuz durumların bireylerde ortaya çıkmasına engel olabileceği şeklinde ifade edilebilir. Bununla birlikte demografik özelliklerdeki farklılıkların, iki değişken üzerinde kısmen de olsa algı farkı meydana getirebildiğini söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Farkındalık
• Bilinçli Farkındalık
• Empati

Kaynakça

1. Akarsu, B. (1982). Ahlak Öğretileri. Remzi Kitabevi.
2. Akbaba A. S. (2001). Kaos ve yönetim. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
3. Arslan, İ. (2018). Bilinçli farkındalık, depresyon düzeyleri ve algılanan stres arasındaki ilişki. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 73-86. https://doi.org/10.20493/birtop.477445.
4. Aybala, L. (2018). Kaos teorisi çerçevesinde Arap baharının incelenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 5(22), 476-491. https://sobider.com/DergiTamDetay.aspx?ID=4172.
5. Baer, R. A. (2003). Mindfulness training as a clinical intervention: A conceptual and empirical review. Clinical Psychology: Science and Practice, 10(2), 125-143. https://psycnet.apa.org/doi/10.1093/clipsy.bpg015.
6. Bravo, A. J., Pearson, M. R. & Kelley, M. L. (2018). Mindfulness and psychological health outcomes: A latent profile analysis among military personnel and college students. Mindfulness, 9(1), 258–270. https://doi.org/10.1007/s12671-017-0771-5.
7. Brown, K. & Ryan, R. M. (2003). The benefits of being present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822–848.
8. Brown, K. W. & Ryan, R. M. (2003). The Benefits of being present: mindfulness and ıts role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822-848. https://doi.org/10.1037/0022-3514.84.4.822.

9. Birkök, M. C. & Albayrak, C. (2021). Polis memurlarının bilinçli farkındalık ve stres ile başa çıkma durumları arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi, 3(4), 279-288. https://doi.org/10.35365/ctjpp.21.4.29.
10. Deniz, M. E., Erus, S. M. & Büyükcebeci, A. (2017). Bilinçli farkındalık ile psikolojik iyi oluş ilişkisinde duygusal zekanın aracılık rolü. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 7(47), 17-31. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/631351. Germer, C. K., Siegel, R. D. & Fulton, P. R. (2005). Mindfulness and psychotherapy. Guilford Press.
11. Gibson, D. E. & Callister, R. R. (2010). Anger in organizations: Review and integration. Journal of Management, 36(1), 66-93. https://doi.org/10.1177/0149206309348060.
12. Gürler, A. (2021). Yoksulluk ve sosyal hizmet. Şen, B. & Taşkesen, M. Ö. (Editörler), Yoksulluk ve Suç. (ss. 83-105). Eğitim Yayınevi.
13. Hoffman, M. L. (1989). Empathic emotions and justice in society. Social Justice Research, 3(4), 283-311. https://doi.org/10.1007/BF01048080.
14. Howells, K. & Day, A. (2003). Readiness for anger management: Clinical and theoretical issues. Clinical Psychology Review, 23(2), 319-337. https://doi.org/10.1016/S0272-7358(02)00228-3.
15. Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370-396. https://psycnet.apa.org/doiLanding?doi=10.1037%2Fh0054346.
16. Matousek, R. H., Dobkin, P. L. & Pruessner, J. (2010). Cortisol as a marker for improvement in mindfulness-based stress reduction. Complementary Therapies in Clinical Practice, 16(1), 13-19. https://doi.org/10.1016/j.ctcp.2009.06.004.
17. Ninivaggi, F. J. (2019). Learned mindfulness: Physician engagement and MD wellness. Oxford Academic Press.
18. Okutan, N. (2019). (Özellik) empatik öfke ölçeği’nin türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 3(6), 237-250. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ybpd/issue/48522/621985.
19. Özyeşil, Z., Arslan, C., Kesici, Ş. & Deniz, M. E. (2011). Bilinçli farkındalık ölçeği’ni türkçeye uyarlama çalışması. Eğitim Ve Bilim Dergisi, 36(160), 224-235. http://eb.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/697/271.
20. Shapiro, S. L., Carlson, L. E., Astin, J. A. & Freedman, B. (2006). Mechanisms of mindfulness. Journal Of Clinical Psychology, 62(3), 373-386. https://doi.org/10.1002/jclp.20237.
21. Shonin, E., Van Gordon, W. & Griffiths, M. D. (2014). The emerging role of Buddhism in clinical psychology: Toward effective integration. Psychology of Religion and Spirituality, 6(2), 123. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/a0035859.
22. Siegel, R. D. (2009). The mindfulness solution: Everyday practices for everyday problems. Guilford Press.
23. Tonga, F. E. & Tantekin Erden, F. (2021). Okul öncesi öğretmenlerinin bilinçli farkındalık ve tükenmişlik puanları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (60), 151-174. https://dergipark.org.tr/tr/pub/maeuefd/issue/65646/886235.
24. Vitaglione, G. D. & Barnett, M. A. (2003). Assessing a new dimension of empathy: Empathic anger as a predictor of helping and punishing desires. Motivation And Emotion, 27(4), 301-325. https://doi.org/10.1023/A:1026231622102.
25. Weinstein, N., Brown, K. W. & Ryan, R. M. (2009). A multi-method examination of the effects of mindfulness on stress attribution, coping, and emotional well-being. Journal of Research in Personality, 43(3), 374-385. https://doi.org/10.1016/j.jrp.2008.12.008.
26. Yılmaz, H., Demirkol Y. P. & Zahal, O. (2022). Konservatuvar öğrencilerinin empatik öfke düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Sanat ve Yorum, (40) 115-123. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/2741658.