Gençlik Merkezi Faaliyetlerine Katılan 18-29 Yaş Gençlerde Serbest Zaman Tatmin Düzeyinin Sosyal Sorun Çözme Becerileri ile İlişkisi
Öz
Amaç: Bu çalışmada gençlik merkezi faaliyetlerine katılan 18-29 yaş gençlerde serbest zaman tatmin düzeyinin sosyal sorun çözme becerileri ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırma Alanya Gençlik Merkezi faaliyetlerine katılan 264 genç bireyle yürütülmüştür. Veriler araştırmacı tarafından Tanıtıcı Bilgi Formu, Serbest Zaman Tatmin Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Sosyal Problem Çözme Envanteri-Kısa Formun yer aldığı anket kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Veri analizinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, Student’s t testi, tek yönlü Varyans analizi, Mann Whitney U, Kruskall Wallis H testi, Pearson korelasyon ve doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır.
Bulgular: Gençlerin Serbest Zaman Tatmini ve Sosyal Problem Çözme Envanteri puan ortalamaları sırasıyla 3.71±0.69, 60.59±13.56’dır. Çok değişkenli doğrusal regresyon analizine göre serbest zaman tatmininin (β=0.299, p<0.05) sosyal sorun çözme becerilerinin pozitif öngördürücüsü olduğu belirlenmiştir.
Sonuç: Serbest zaman tatmini arttıkça sosyal sorun çözme becerileri de artmaktadır. Sosyal sorun çözme becerilerinin arttırılmasına yönelik sosyal hizmet girişimlerinin planlanması önerilebilir.
Anahtar Kelimeler
Serbest zaman aktiviteleri, Serbest zaman tatmini, Sosyal destek, Sosyal sorun çözme becerisi
Kaynakça
- Arslan, Y. (2009). Lise öğrencilerinin algıladıkları sosyal destek ile sosyal problem çözme arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Anabilim Dalı, Konya
- Beard, J. G., Ragheb, M.G. (1980). Measuring leisure satisfaction. Journal of Leisure Research, 12(1), 20-33. doi: 10.1080/00222216.1980.11969416.
- Büküşoğlu, N., Bayturan, A. F. (2005). Serbest zaman etkinliklerinin gençlerin psiko-sosyal durumlarına ilişkin algısı üzerindeki rolü. Ege Tıp Dergisi, 44(3), 173-174.
- Cılga, İ. (2001). Gençlerin gelişiminde ve madde kullanımlarını önlemede gençlik merkezlerinin rolü. Aile ve Toplum, 4(4), 1-6.
- Çekici, F. (2009). Problem çözme terapisine dayalı beceri geliştirme grubunun üniversite öğrencilerinin sosyal problem çözme becerileri, öfkeyle ilişkili davranış ve düşünceler ile sürekli kaygı düzeylerine etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Adana.
- Dikici, İ. (2020). Serbest zamanlarını gençlik merkezlerinde değerlendiren üniversite öğrencilerinin serbest zaman doyum, yaşam doyumu ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Rekreasyon Anabilim Dalı, Muğla.
- Dursun, A., Özkan, M. S. (2020). Ergenlerin yaşadıkları yer ve cinsiyet açısından sosyal destek ile problem çözme becerileri. Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, 3(6), 18-32.
- D’Zurilla, T. J., Maydeu-Olivares, A., & Kant, G. L. (1998). Age and Gender Differences in Social Problem-Solving Ability. Personality and Individual Differences, 25(2), 241-252.
- D'Zurilla, T. J., Nezu, A. M., Maydeu-Olivares, A. (2004). Social problem solving:theory and assessment. T. J. D'Zurilla, A. M. Nezu, A. Maydeu-Olivares, E. C. Chang, T. J. D'Zurilla, L. J. Sanna (Eds.) in Social Problem Solving (s. 9-28). Washington DC, A.B.D: American Psychological Association.
- Eker, D., Arkar, H., Yaldız, H. (2001). Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği’nin gözden geçirilmiş formunun faktör yapısı, geçerlik ve güvenirliği. Türk Psikiyatri Dergisi, 12(1), 17-25.