Hemşirelerin Sosyal Destek Algısı ve Umut Düzeyinin Doğurganlık Motivasyonuna Etkisi

Aim: Due to nurses' working environment, conditions and style, problems with child care may occur, their need for social support increases and it is thought that this situation may affect their fertility motivation. Material and Method: In this descriptive study, our aim is to examine nurses' perceptions of social support, hope levels and fertility motivation. The research was conducted with 216 nurses working in a training and research hospital, and the data were collected with the Introductory Information Form, Multidimensional Perceived Social Support Scale, Continuous Hope Scale and Motivations to Have Children Scale. Independent T test, One-Way Analysis of Variance, Pearson Correlation test and Multiple Linear Regression analysis were performed in data analysis. Results: Nurses' perceptions of social support are related to marital status, spouse's employment status and relationship type with parents; It was determined that there was a significant difference in hope levels with age and unit of work, and positive childbearing motivations with gender and spouse's profession. It was found that there was a low level of positive relationship between the perception of social support and hope levels (r= .287 p< 0.050), and a very low positive relationship between the perception of social support and positive childbearing motivation (r= .264 p< 0.050). A one-unit increase in the perception of social support causes a 0.399 increase in positive childbearing motivation, and it is seen that 7% of the change in positive childbearing motivation is explained. Conclusion: According to the research findings, it can be said that nurses' social support perceptions, hope levels and childbearing motivations affect each other at a low level. In line with these results, research on perception of social support, hope, and fertility motivation is recommended.

Amaç: Hemşirelerin çalışma ortamı, çalışma koşulları ve çalışma şekli nedeniyle çocuk bakımıyla ilgili sorunlar oluşabilmekte, sosyal desteğe ihtiyaçları artmakta ve bu durumun doğurganlık motivasyonlarını etkileyebileceği düşünülmektedir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu araştırmada amacımız hemşirelerin sosyal destek algıları, umut düzeyleri ve doğurganlık motivasyonlarının incelenmesidir. Araştırma bir eğitim ve araştırma hastanesinde çalışan 216 hemşire ile gerçeklemiş, veriler Tanıtıcı Bilgi Formu, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Sürekli Umut Ölçeği ve Çocuk Sahibi Olma Motivasyonları Ölçeği ile toplanmıştır. Veri analizinde Bağımsız T testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Pearson Korelasyon testi ve Çoklu Doğrusal Regresyon analizi yapılmıştır. Bulgular: Hemşirelerin sosyal destek algılarının medeni durum, eşin çalışma durumu ve ebeveynlerle ilişki biçimi ile; umut düzeylerinin yaş ve çalışılan birimde, olumlu çocuk doğruma motivasyonlarının cinsiyet ve eşin mesleğiyle anlamlı bir fark olduğu saptanmıştır. Sosyal destek algısı ile umut düzeyleri arasında düşük (r= .287 p< 0.050), sosyal destek algısı ile olumlu çocuk doğurma motivasyonu arasında çok düşük (r= .264 p< 0.050) düzeyde pozitif yönlü bir ilişki olduğu bulunmuştur. Sosyal destek algısındaki bir birimlik artış, olumlu çocuk doğurma motivasyonu üzerinde 0.399’luk artışa sebep olmakta ve olumlu çocuk doğurma motivasyonu üzerindeki değişimin %7’sini açıkladığı görülmektedir. Sonuç: Araştırma bulgularına göre hemşirelerin sosyal destek algılarının, umut düzeylerinin ve çocuk doğurma motivasyonlarının birbirini düşük düzeyde etkilediği söylenebilir. Bu sonuçlar doğrultusunda, sosyal destek algısı, umut ve doğurganlık motivasyonuna yönelik araştırmalar yapılması önerilir.