BANDIRMA’DA HAYVAN ÇİFTLİKLERİNDE KULLANILAN MISIRLARIN BESİN MADDE KOMPOZİSYONU VE BAZI MİKOTOKSİN DEĞERLERİNİN BELİRLENMESİ
Öz
Bandırma, hem hayvancılık faaliyeti gerçekleştirerek hem de yemin üretimini sağlayarak girdi maliyetlerini düşüren işletmelere sahiptir. Mısır, besi ve süt sığırcılığı başta olmak üzere hemen hemen tüm hayvan beslenmesinde kullanılan nadir yem maddelerinden biridir. Et ve süt kalitesi için önemlidir. Araştırmada bölge genelinde faaliyet gösteren süt ve besi çiftliklerinden sağlanan 161 adet mısır örneği kullanılmıştır. Mısır örneklerinde ortalama OM, KM, HP, HY, HK, HS ve ME düzeyleri sırasıyla 86,55, 87.80, %7.99, %3.40, %1.25, %2.39 ve 2922.73 Kcal/kg KM’de tespit edilmiştir. Mısır örneklerinin ortalama besin madde içeriklerine ve ME düzeylerine ait verilerin Türkiye ortalamasından çok da farklı olmadığı görülmektedir. Ayrıca, ELISA yöntemi kullanılarak analizi yapılan mısır örneklerinin hemen hepsinde aflatoksin, okratoksin, zearalenon ve T2 toksin düzeyleri FDA tarafından belirtilen sınır düzeylerin altında belirlenmiştir. Sonuç olarak, hayvan beslenmesinde rasyonun önemli kısmını karşılayan mısırın, hayvan besleme açısından yeterliliği, eksiklikleri değerlendirilmiş, temel olarak elde edilen verilerle, bölge hayvancılığına faydalı olabilecek bulgular ortaya konulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Yemlik Mısır,Mikotoksin,Besin Madde Kompozisyonu,Metabolize Olabilir Enerji,Bandırma
Kaynakça
- Alp, M. ve Türker, H. (1989). Yaygın olarak kullanılan kanatlı yemlerinde metabolize olabilir enerjinin hızlı biyolojik yöntemle saptanması. İstanbul Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 15, 65-80.
- Alp, M., Kocabağlı, N., Kahraman, R., Yetim, M., ve Şenel, S.H. (1996). Kanatlı beslenmesinde kullanılan yem hammaddelerinin ve karma yemlerin besin maddeleri ve enerji kapsamları yönünden değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 22(1), 9-22.
- AOAC (1984). Official Methods of Analysis. 14th ed. Association of Official Agricultural Chemists. Washington. D.C.
- Baran, S.M., Demirel, R., Demirel Şentürk, D., Şahin, T. ve Yeşilbağ, D. (2008). Determination of the feding values of feedstuffsand mixed feeds used in the southeastern Anatolia region of Turkey. Turkish Journal of Veterinary Animal Science, 32(6), 449-455.
- Böhm, K.H. (1989). Entwicklungsbedingungen für toxinbildende Pilze. Deutsch Tierarztliche. Wochenschrift. 96, 339-341.
- Civaner, A.G. (2015) Batı Akdeniz Bölgesinde Yetiştirilen Bazı Yem Hammaddelerinin Besin Madde İçeriklerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
- Cole, R. C. & Cox, R. H. (1981). Handbook Of Toxic Fungal Metabolites. New York: Academic Press.
- Crampton, E.W. & Maynard, L. (1938). The relation of cellulose and lignin content to nutritive value of animal feeds., Journal of Nutrition. 15, 383-395.
- Çelik, K., Ertürk, M.M. ve Erbil, İ.E. (2003). Farklı yem fabrikalarından örneklenen karma yem ve yem ham maddelerinde bazı kalite öğelerinin kantitatif araştırılması. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 16(2), 161-168.
- Çerçi, İ. H., Tatlı Seven, P., Azman, M. A., ve Birben, N. (2004). Koyunlarda bazı kaba ve yoğun yemlerin naylon kese yöntemiyle kuru ve organik madde yıkımlanabilirliklerinin ve enzim tekniği ile kuru ve organik madde sindirilebilirliklerinin saptanması. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 18(2), 111-116.