SIÇANLARDA DENEYSEL SPİNAL KORD İSKEMİ/REPERFÜZYON YARALANMASINDA KARVEDİLOL’UN ETKİLERİ Effects of Carvedilol on Experimental Spinal Cord Ischemia/Reperfusion Injury in Rats

Öz

ÖZET

Amaç: Spinal kord yaralanmalarında sekonder hasarın önlenmesi için nöroprotektif ajan kullanımı yaygın olarak

denenmektedir. Bu çalışmada nöroprotektif özelliği bilinen, beta-adrenerjik ve ?1-reseptör antagonisti

karvedilolun spinal kord iskemi reperfüzyon yaralanmasında koruyucu etkisi metilprednizolon ile karşılaştırmalı

olarak araştırılmıştır.

Gereç ve Yöntem: 32 (otuz iki) adet Sprague-Dawley dişi sıçan dört eşit gruba ayrıldı. Kontrol grubu hayvanlarına

laparatomi uygulandı, abdominal aortaları ortaya konuldu fakat iskemi yapılmadı. İskemi grubuna laparatomi

yapıldı, abdominal aortaları kliplendi. Karvedilol grubuna laparatomi uygulandı, abdominal aortaları

kliplendi ve karvedilol verildi. Metilprednizolon grubuna laparatomi yapıldı, abdominal aortaları kliplendi ve

metilprednizolon uygulandı. Her dört grubun 1. saatte ve 24. saatte Tarlov skalası kullanılarak motor muayeneleri

yapıldı. Sakrifiye edilen sıçanların spinal kordları çıkartıldı, histopatolojik olarak değerlendirildi ve lipid

peroksidasyonunu değerlendirmek için MDA (malondialdehit) düzeyleri ölçüldü.

Bulgular: Karvedilol’un travma sonrası 24. saatte Tarlov motor skalasında istatistiksel olarak anlamlı bir düzelmeye

neden olduğu saptandı. Histopatolojik olarak iskemi grubuna göre nöronal nekrozu azalttığı gözlendi.

MDA düzeylerine göre spinal kord iskemi reperfüzyon hasarının önlenmesinde karvedilol’un yararlı olduğu,

fakat bu etkinin istatistiksel olarak metilprednizolondan anlamlı ölçüde farklı olmadığı belirlendi.

Sonuç: Karvedilol 24. saatte sıçanların Tarlov motor muayenesinde istatistiksel olarak anlamlı bir düzelme

sağladı ve nöronal nekrozda azalmaya neden oldu. Fakat MDA düzeylerini düşürmede metilprednizolon kadar

etkin olmadığı saptandı.

Anahtar Kelimeler: Spinal kord; Karvedilol; İskemi; Metilprednizolon

ABSTRACT

Objective: Neuroprotective agents in preventing secondary damages after spinal cord injury has been

commonly applied. In this study, protective effect of carvedilol, a beta-adrenergic and ?1-receptor antagonist

and known with its neuroprotective property in spinal cord ischemia reperfusion injury was investigated in

comparison to methylprednisolone.

Material and Methods: 32 (thirty-two) Sprague-Dawley female rats were equally divided into four groups.

Rats in the control group underwent laparotomy and their abdominal aortas were exposed without ischemia.

The ischemia group was subject to laparotomy, followed by clamping abdominal aorta. The carvedilol

group underwent laparotomy, followed by clamping abdominal aorta and received carvedilol. In the

methylprednisolone group, laparotomy was performed, followed by clamping abdominal aorta and received

methylprednisolone. The motor functions were evaluated by using the Tarlov scale at the first and twenty four

hours for all four groups. Spinal cords of the rats were harvested after sacrifice for histopathologic assessments

and measurement of MDA (malondialdehyde) levels in order to determine lipid peroxidation.

Results: Carvedilol provided a statistically significant improvement at 24th hour after trauma based on the

Tarlov scale and reduced neuronal necrosis in comparison to the ischemia group according to histopathological

findings. Based on MDA levels, carvedilol was effective to prevent spinal cord ischemia reperfusion injury but

did not display statistically significant difference from methylprednisolone.

Conclusion: Carvedilol made a statistically significant improvement at 24th hour on the Tarlov scale and

provided reduction of neuronal necrosis but was not as effective as methylprednisolone to decrease MDA

levels.

Key Words: Spinal cord; Carvedilol; Ischemia; Methylprednisolone

Anahtar Kelimeler

• SIÇANLARDA DENEYSEL SPİNAL KORD İSKEMİ/REPERFÜZYON YARALANMASINDA KARVEDİLOL’UN ETKİLERİ Effects of Carvedilol on Experimental Spinal Cord Ischemia/Reperfusion Injury in Rats

Kaynakça

1. Atanur KURU, Uğur YAZAR, Süleyman Caner KARAHAN, İsmail SAYGIN, Serap ÖZER YAMAN [e-mail]