SAĞLIK MÜDÜRLÜĞÜ ÇALIŞANLARININ İŞ DOYUMU VE TÜKENMİŞLİK DURUMUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ Evaluation for Job Satisfaction and Burnout Status of Health Directorate Employees

ÖZET Amaç: Bu çalışmada sağlık müdürlüğü çalışanlarının iş doyumu ve tükenmişlik durumlarının değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntemler: Araştırma tanımlayıcı tipte bir çalışma olup, 219 kişiyle yürütülmüştür. Araştırmada anket formu kullanılmıştır. İstatistiksel analizde, tanımlayıcı bulgular kısmında kategorik değişkenler sayı, yüzde ve sürekli değişkenler ise ortalama ± standart sapma ve ortanca (en büyük, en küçük değer) ile sunulmuştur. Tüm analizlerde istatistiksel olarak anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alınmıştır. Bulgular: Çalışmada katılımcıların %63,5’i kadın; %24,7’si 36-40 yaş grubunda, %22,8’i 41-45 yaş grubunda; %76,3’ü evli; %61,6’sı üniversite mezunu; %36,2’sinin çalışma süresi 21 yıl ve üzeri; %21’inin kronik hastalığı olduğu; %30,6’sı sigara içtiğini belirtmiştir. Çalışanların %30,4’ü işyerine toplu taşıma ile gittiğini; %28,1’i tatile gitmediğini ve %32,1’i sosyal etkinliklere katılmadığını ifade etmiştir. Araştırmada katılımcıların tükenmişlik alt boyutundan aldıkları puanlar: duygusal tükenme puanı ortalaması 11,7±7,7, duyarsızlaşma puanı ortalaması 3,2±3,7, kişisel başarı puanı ortalaması 20,2±6,2; iş doyumu alt boyutundan aldıkları puanlar: içsel doyum puan ortalaması 3,6±0,6, dışsal doyum puan ortalaması 3,3±0,8, genel doyum puan ortalaması 3,5±0,6 olarak saptanmıştır. Duygusal tükenme ile içsel doyum, dışsal doyum ve genel doyum arasında negatif yönde güçlü bir ilişki (r:-0,555;-0,526;-0,571) olduğu; duyarsızlaşma ile içsel doyum, dışsal doyum ve genel doyum arasında negatif yönde orta düzeyde bir ilişki (r:-0,488;-0,440;-0,489) olduğu; kişisel başarı ile içsel doyum ve genel doyum arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki (r:0,374;0,322), dışsal duyum ile ise pozitif yönde düşük düzeyde ilişki (r:0,222) olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: İş doyumunun tükenmişlik durumu üzerine önemli etkileri olduğu görülmektedir. İş doyumunu artırmaya yönelik çalışmaların yapılması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: İş Doyumu; Tükenmişlik; Sağlık ABSTRACT Objective: The aim of this study is to evaluate job satisfaction and burnout status of health directorate employees. Material and Methods: This research is of descriptive type and conducted with 219 persons. The questionnaire form was used in the research. In the statistical analysis, categorical variables are displayed as number, percentage, and continuous variables are displayed as average± standard deviation and median (maximum value, minimum value) within the part of descriptive findings. Statistical level of significance was determined as p <0.05 in all analyses. Results: The participants' scores on the burnout subscale were determined as follows: average emotional exhaustion score was 11.7 ± 7.7, average depersonalization score was 3.2 ± 3.7, average personal achievement score was 20.2 ± 6.2; the scores that they took from the subscale of job satisfaction were determined as follows : average score of internal job satisfaction was 3.6 ± 0.6, the average score of external satisfaction was 3.3 ± 0.8 and average score of general satisfaction score was 3.5 ± 0.6. It is found that there was a strong negative relationship between emotional exhaustion and internal satisfaction, external satisfaction and general satisfaction (r: -0.555; -0.526; -0.571); a moderate negative relationship between depersonalization and internal satisfaction, external satisfaction and general satisfaction (r: -0.488; -0.440; -0.489); a moderate positive relationship between personal achievement and internal satisfaction and general satisfaction (r: 0.374; 0.322), and a positive low level relationship between it and external satisfaction (r: 0.222). Conclusion: It is seen that job satisfaction has significant effects on burnout status. It is recommended to carry out studies intended for increasing job satisfaction. Keywords: Job Satisfaction; Burnout; Health