Intersections of Field Theory With Other Psychoanalytic Theories

Öz

Psychotherapy has a scientific history of one hundred years. The therapies that have been prevalent through the history of psychotherapy have been focused on behavior, cognition, unconscious processes, or existential issues. We can further categorize them as one-person vs. two-person theories. One-person approaches view one’s inner world and mental structure as static, permanent, and stable, and attempt to correct the psychopathology involved. One-person therapies involve the positions of repairer-repaired, observer-observed, and knowing-unknowing. Two-person therapies, on the other hand, focus on mutual interaction.

The subject and goal of this paper is to outline the progression of these schools of psychoanalytic psychotherapy from two-person therapies towards systems theory and field theory, centered around interactive systems, with a particular focus on their position vis-a-vis the contemporary field theory. This paper sets aside the behavioral-cognitive and existentialist therapies to primarily focus on the psychodynamic schools following Freud, including dynamic psychotherapy approaches of Adler and Jung; ego psychology of Anna Freud, Eric Ericson, David Rapaport, H. Loewald, and Heinz Hartmann; object relations of Melanie Klein and W. R. D. Fairbairn, and later representatives such as Otto Kernberg; developmental psychology emphasis of the so-called interim group of James Masterson’s abandonment depression theory; self psychology of Heinz Kohut as a break from classical psychoanalytic school; relational psychoanalysis of Stephen Mitchell ve Jay Greenberg; relational-cyclical psychotherapy of Paul Watchel; intersubjective field theory of Robert Stolorow,  Bernard Brandchaft and George Atwood; and motivational systems theory of Joseph D. Lichtenberg, Frank M. Lachmann, and James L. Fosshage. 

Anahtar Kelimeler

• Field Theory,Psychoanalytic Theories,Integrative Perspective,Technical Eclecticism,Theoretical Integration,Common Factors Approach,Assimilative Integration

Alan Kuramının Diğer Psikanalitik Kuramlarla İlişkisi

Öz

Psikoterapi tarihini yüz yıllık bir bilimsel sürece bağlayabiliriz. Bu süreçte, ana çizgi itibarıyla; davranışa odaklanan, bilişe odaklanan, bilinçdışı süreçlere odaklanan ve varoluşa odaklanan terapiler olarak kümeleştirebiliriz. Bunları kendi arasında kategorize ettiğimizde; bir kişinin iç dünyasını ve zihinsel yapısını statik, kalıcı, kişiye ait ve değişmez bir yapı olarak bakan ve oradaki psikopatolojiyi düzeltme iddiasında bulunan kuramlar bir tarafta durmaktadır. Tek kişilik terapiler olarak adlandırılan bu kuramlara, tamir eden ve edilen, gözleyen ve gözlenen, bilen ve bilmeyen bağlamları perspektiflerinde bakmak mümkündür. Tek kişilik terapilerin karşısına ise karşılıklı etkileşime dayalı iki kişilik terapiler olarak adlandırılan diğer terapi kuramlarını koymak mümkündür. 

Bu makalenin amacı ve konusu: iki kişilik terapilerden doğan ve daha sonra bir sistem teorisine ve alan teorisine doğru genişleyen, karşılıklı etkileşimsel sistemleri merkeze alan yaklaşım tarzıyla, bu psikoterapi ekollerini, özellikle psikanalitik bağlamda olan psikoterapi kuramlarını değerlendirmek ve alan kuramına karşı konumlarını belirlemek ve tanımlamaktır. Freud’dan hemen sonra ortaya çıkan daha çok self üzerine odaklanmış Adler, Jung gibi dinamik psikoterapi kuramcıları ve yaklaşım tarzları; Anna Freud, Eric Ericson, David Rapaport, H. Loewald ve Heinz Hartmann gibi ego psikolojisine ağırlık veren ego psikologları; nesne ilişkilerini gündeme getiren Melanie Klein ve W. R. D. Fairbairn’den ortaya çıkan nesne ilişkileri ve Otto Kernberg gibi çağdaş temsilcileri; ara gurup olarak nitelendirebileceğimiz gelişimsel psikolojiye öncelik vererek yaklaşan James Masterson’un terk depresyonu kuramı, klasik psikanalitik ekolden bir kopma olduğu iddia edilen ve bir kopuş sağlayan Heinz Kohut’un Kendilik Psikolojisi, kendilik psikolojisiyle aynı döneme denk düşen Stephan Mitchell ve Jay Greenberg’in ilişkisel psikanalizi, bunlarla karşılıklı etkileşim içerisinde ortaya çıkan Paul Wachtel’in ilişkisel-döngüsel psikoterapisi, Robert Stolorow,  Bernard Brandchaft ve George E. Atwood’un Öznelerarası Alan Kuramı, Joseph D. Lichtenberg, Frank M. Lachmann ve James L. Fosshage’ın geliştirdiği güdülenme sistemleri, güdülenme kuramları bu makalenin temel konusudur.

Anahtar kelimeler: Alan Kuramı, Psikanalitik Kuramlar, Bütüncül Bakış Tarzı, Teknik Eklektizm, Teorik Entegrasyon, Ortak Faktörler Yaklaşımı,  Asimilatif Bütüncül Psikoterapi.

Anahtar Kelimeler

• Alan Kuramı,Psikanalitik Kuramlar,Bütüncül Bakış Tarzı,Teknik Eklektizm,Teorik Entegrasyon,Ortak Faktörler Yaklaşımı,Asimilatif Bütüncül Psikoterapi

Kaynakça

1. Atwood, G. & Stolorow, R. (1984). Structures of Subjectivity: Explorations in Psychoanalytic Phenomenology. Hillsdale; NJ: The Analytic Press; Türkçesi: Öznelliğin Yapıları, çev. Zeynep Ertan, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2013.
2. Beebe, B., Jaffe, J., & Lachmann, F. (1992). A dyadic systems view of communication. In: Relational Perspectives in Psychoanalysis, ed. N. Skolnick & S. Warshaw. Hillsdale, NJ: The Analytic Press.
3. Beebe, B., Jaffe, J., & Lachmann, F. (1988a). The contribution of mother-infant mutual influence to the origins of self- and object representations. Psychoanal. Psychol., 5, 305-337.
4. Beebe, B., Jaffe, J. (1988b). Mother-infant mutual influence and precursors of psychic structure. In: Frontiers in Self Psychology: Progress in Self Psychology, Vol. 4, ed. A. Goldberg. Hillsdale, NJ: The Analytic Press, pp. 3-25.
5. Brandchaft, B. (1983). The negativism of the negative therapeutic reaction and the psychology of the self. In: The Future of Psychoanalysis, ed. A. Goldberg. Madison, CT: International Universities Press, pp. 327-359.
6. Brandchaft, B. (1991). To free the spirit from its cell. Presented at the Fourteenth Annual Conference on the Psychology of the Self, Chicago, October 11.Brandchaft, B. & Stolorow, R. (1984). The borderline concept: Pathological character or iatrogenic myth? In: Empathy II, ed. J. Lichtenberg, M. Bornstein & D. Silver. Hillsdale, NJ: The Analytic Press, pp. 333-357.
7. Brandchaft, B. (1990). Varieties of therapeutic alliance. The Annual of Psychoanalysis, 18:99-114. Hillsdale, NJ: The Analytic Press
8. Fairbairn, W. (1943). The repression and the return of bad objects. In: Psychoanalytic Studies of the Personality. London: Routledge & Kegan Paul, 1952, pp. 59-81.

9. Hartmann, H. (1939). Ego Psychology and the Problem of Adaptation. Madison, CT: International Universities Press, 1958, Türkçesi: Ben Psikolojisi ve Uyum Sorunu, çev. Banu Büyükkal, Metis, 2011.
10. Jacobson, E. (1964). The Self and the Object World. New York: International Universities Press.
11. Kernberg, O. (1975). Borderline Conditions and Pathological Narcissism. Northvale, NJ: Aronson. Türkçesi: Sınır Durumlar ve Patolojik Narsisizm, çev. Mustafa Atakay, Metis, 1999.
12. Kernberg, O. (1976). Object Relations Theory and Clinical Psychoanalysis. Northvale, NJ: Aronson.
13. Kernberg, O. (1982). Review of Advances in Self Psychology. Amer. J. Psychiat., 139, 374-375.
14. Kernberg, O. (1987). Projection and projective identification. J. Amer. Psychoanal. Assn., 35, 795-819.
15. Klein, M. (1940). Mourning and its relation to manic-depressive states. In: Contributions to Psycho-Analysis I92'l-/I945- London: Hogarth Press, 1950, pp. 311-338.
16. Klein, M. (1957). Envy and gratitude. In: Envy and Gratitude and Other Works 1946-1965. New York: Delta, 1977, pp. 176-235, Türkçesi; Haset ve Şükran, çev. Orhan Koçak, Yavuz Erten, Metis, 1999.
17. Klein, M. (1961). Narrative of a Child Analysis. New York: Basic Books.
18. Kohut, H. (1959). Introspection, empathy, and psychoanalysis. In: The Search for the Self Vol. 1, ed. P. Ornstein. Madison, CT: International Universities Press, 1978, pp. 205-232.
19. Kohut, H. (1971). The Analysis of the Self. Madison, CT: International Universities Press. Türkçesi; Kendiliğin Çözümlenmesi, çev. Cem Atbaşoğlu, Banu Büyükkal, Cüneyt İşcan, Metis, 1998.
20. Kohut, H. (1977). The Restoration of the Self. Madison, CT: International Universities Press. Türkçesi; Kendiliğin Yeniden Yapılanması, çev. Oğuz Cebeci, Metis, 1998.
21. Kohut, H. (1982). Introspection, empathy, and the semicircle of mental health. Internat. J. PsychoAnal., 63, 395-407.
22. Kohut, H. (1984). How Does Analysis Cure1 ed. A. Goldberg and P. Stepansky. Chicago: University of Chicago Press. Kramer, S. & Akhtar, S. (eds.) Türkçesi; Psikanaliz Nasıl Sağaltır? Çev. F. Büşra Helvacıoğlu, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2012.
23. Kohut, H. (1991). The Trauma of Transgression. Northvale, NJ: Aronson.
24. Kris, E. (1956). The recovery of childhood memories in psycho¬analysis. The Psychoanalytic Study of the Child, 11:54-88. Madison, CT: International Universities Press.
25. Lichtenberg, J. (1983). Psychoanalysis and lnf dale, NJ: The Analytic Press.
26. Lichtenberg, J. (1989). Psychoanalysis and Motivation, Analytic Press. Türkçesi; Psikanaliz ve Güdülenme, çev. Zeynep Ertan, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2016.
27. Mahler, M., Pine, F., & Bergman, A. (1975). The Psychological Birth of the Human Infant. New York: Basic Books. Türkçesi; İnsan Yavrusunun Psikolojik Doğumu, çev. Ali Nahit Babaoğlu, Metis, 2003.
28. Masterson, J. (1967). The Psychiatric Dilemma of Adolescence. Boston: Little Brown. Türkçesi; Ergenliğe Yaklaşımda Psikiyatrinin İkilemi, çev. Pınar Üzeltüzenci, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2013.
29. Masterson, J. (1972). Treatment of the Borderline Adolescent: A Developmental Approach. New York: Wiley. Türkçesi; Borderline Ergenin Tedavisi; Gelişimsel Bir Yaklaşım, çev. Pınar Üzeltüzenci, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2012.
30. Masterson, J. (1976). Psychotherapy of the Borderline Adult: A Developmental Approach. New York: Brunner/Mazel. Türkçesi; Borderline Yetişkinlerde Psikoterapi; Gelişimsel Bir Yaklaşım, çev. Muhittin Macit, Hülya Macit, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2014.
31. Masterson, J. (1980). From Borderline Adolescent to Functioning Adult: The Test of Time. New York: Brunner/Mazel. Türkçesi; Borderline Ergenden İşlevsel Yetişkine; Zaman Testi, çev. Pınar Üzeltüzenci, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2013.
32. Masterson, J. (1985). The Real Self -A Developmental, Self, and Object Relations Approach. New York: Brunner/Mazel. Türkçesi; Gerçek Kendilik; Gelişimsel, Kendilik ve Nesne İlişkileri Yaklaşımı, çev. Pınar Üzeltüzenci, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2014.
33. Masterson, J. (1993). The Emerging Self-A Developmental, Self, and Object Relations Approach to the Treatment of the Closet Narcissistic Disorder of the Self. New York: Brunner/Mazel. Türkçesi; Kendiliğin Doğuşu, Gizli Narsisitik Kendilik Bozukluğunun Tedavisinde Gelişimsel, Kendilik ve Nesne İlişkileri Yaklaşımı, çev. Meltem Kamer Helvacıoğlu, Gülünay Akçalı, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2012.
34. Masterson, J., &. Klein, R. (Eds.) (1988). Psychotherapy of the Disorders of the Self: The Masterson Approach. New York: Brunner/Mazel. Türkçesi; Kendilik Bozukluklarının Psikoterapisi; Masterson Yaklaşımı, çev. Mirel Benveniste, Pınar Özdemir, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2014.
35. Mitchell, S. (1988). Relational Concepts in Psychoanalysis, Cambridge, MA: Harvard University Press. Türkçesi; Psikanalizde İlişkisel Kavramlar; Bir Bütünleşme, çev. Gülenbaht Algaç, İrem Anlı, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2009.
36. Modell, A. (1976). The “holding environment” and the therapeutic action of psychoanalysis. J. Amer. Psychoanal. Assn., 24, 285-307.
37. Ogden, T. (1991). Some theoretical comments on personal isolation. Psy choanal. Dial., 1, 377-390.
38. Orange, D. (1992). Subjectivism, relativism, and realism in psychoanalysis. In: New Therapeutic Visions: Progress in Self Psychology, Vol. 8, ed. A. Goldberg. Hillsdale, NJ: The Analytic Press, pp. 189-197.
39. Ornstein, A. (1974). The dread to repeat and the new beginning. The Annual of Psychoanalysis, 2, 231-248. Madison, CT: International Universities Press.
40. Schore, A. N. (1994). The Role of Affect in the Emergence of the Self. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
41. Schore, A. N. (2001). Regulation of the right brain: A fundamental mechanism of attachment trauma, dissociation, and psychotherapy. British Journal of Psychotherapy, 17(3).
42. Schore, A. N. (2004). The effects of a secure attachment relationship on right brain development, affect regulation, and infant mental health. Infant Mental Health Journal, 22, 201-269.
43. Stern, D. (1985). The Interpersonal World of the Infant. New York: Basic Books. Türkçesi; Bebeğin Kişilerarası Dünyası; Psikanaliz ve Gelişimsel Psikolojiden Bir Bakış, çev. Öznur Karakaş, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2012.
44. Stern, D. (1988). The dialectic between the "interpersonal" and the "intrapsychic." Psychoanal Incj., 8, 505-512.
45. Stolorow, R. (1970). Mythic consonance and dissonance in the vicissitudes of transference. American Journal of Psychoanalysis, 30, 178-179.
46. Stolorow, R. (1974). A note on death anxiety as a developmental achievement. American Journal of Psychoanalysis, 34, 351-353.
47. Stolorow, R. (1975a). Toward a functional definition of narcissism. International Journal of PsychoAnalysis 56, 179-185.
48. Stolorow, R. (1975b). The narcissistic function of masochism (and sadism). Inter-national Journal of Psycho-Analysis, 56, 441-448.
49. Stolorow, R. (1989). The dream in context. In Dimensions of Self Experience, Progress in Self Psychology, Vol 5, ed. A. Goldberg, pp. 33-39. Hillsdale, NJ: Analytic Press.
50. Stolorow, R. (1992). Closing the gap between theory and practice with better psychoanalytic theory. Psychotherapy, 29, 159-166.
51. Stolorow, R.(1992). Subjectivity and self psychology: A personal odyssey. In: New Therapeutic Visions: Progress in Self Psychology, Vol 8, ed. A. Goldberg. Hillsdale, NJ: The Analytic Press, pp. 241-250.
52. Stolorow, R. (in press). Thoughts on the nature and therapeutic action of psychoanalytic interpretation. In: Progress in Self Psychology, Vol 9, ed. A. Goldberg. Hillsdale, NJ: The Analytic Press.
53. Stolorow, R., & Atwood, G. (1973). Messianic projects and early object relations. American Journal of Psychoanalysi,s 33, 213-214.
54. Stolorow, R., & Atwood, G. (1979). Faces in a Cloud: Subjectivity in Personality Theory. Northvale NJ: Jason Aronson. Türkçesi; Buluttaki Yüzler; Kişilik Kuramında Öznelerarasılık, çev. Özgür Gelbal, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2013.
55. Stolorow, R., & Atwood, G. (1992). Contexts of Being: The Intersubjective Foundations of Psychological Life. Hillsdale, NJ: Analytic Press.Türkçesi; Varoluşun Bağlamları; Ruhsal Yaşamın Öznelerarası Temelleri, çev. Büşra Helvacıoğlu, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2013.
56. Stolorow, R., Atwood, G., & Ross, J. (1978). The representational world in psychoanalytic therapy. International Review of Psycho-Analysis, 5, 247-256.
57. Stolorow, R., Brandchaft, B., & Atwood, G. (1987). Psychoanalytic Treatment: An Intersubjective Approach. Hillsdale, NJ: Analytic Press.Türkçesi; Psikanalitik Tedavi, çev. Özgür Gelbal, Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları, 2013.
58. Stolorow, R., & Lachmann, F. (1980). Psychoanalysis of De-velopmental Arrests: Theory and Treatment. New York: International Universities Press.
59. Stolorow, D. S. & Stolorow, R. (1989), My brother's keeper: Intensive treatment of a case of delusional merger. Internat. J. Psycho-Anal., 70, 315-326.
60. Stolorow, D. S. & Brandchaft, B. (1992), Three realms of the unconscious and their therapeutic transformation. Psychoanal Rev., 79, 25-30.
61. Stolorow, D. S. & Brandchaft, B. (1987), Developmental failure and psychic conflict. Psychoanal Psychol, 4, 241-253.
62. Stolorow, D. S. & Atwood, G. (1983), Intersubjectivity in psychoanalytic treatment: With special reference to archaic states. Bull Menninger Clin., 47, 117-128.
63. Stolorow, D. S. (1984/85). Transference: The future of an illusion. The Annual of Psychoanalysis, 12/13:19-37. Madison, CT: International Universities Press.
64. Sullivan, H. S. (1953). Interpersonal Theory of Psychiatry. New York: Norton.
65. Wachtel, P. L. (2012). Bütüncül İlişkisel Psikoterapi Atölye Çalışması. İstanbul: Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları.
66. Winnicott, D. W. (1945). Primitive emotional development. In: Through Paediatrics to Psycho-Analysis. New York: Basic Books, 1975, pp. 145-156.
67. Winnicott, D. W. (1949). Birth memories, birth trauma, and anxiety. In:Through Paediatrics to Psycho-Analysis. New York: Basic Books, 1975, pp. 174-193.
68. Winnicott, D. W. (1954). Withdrawal and regression. In: Through Paediatrics to Psycho-Analysis. New York: Basic Books, 1975, pp. 255-261.
69. Winnicott, D. W. (I960). Ego distortion in terms of true and false self. In:The Maturational Processes and the Facilitating Environment. Madison, CT: International Universities Press, 1965, pp. 140-152.
70. Winnicott, D. W. (1962). Ego integration in child development. In: The Maturational Processes and the Facilitating Environment. Madison, CT: International Universities Press, 1965, pp. 56-63.
71. Winnicott, D. W. (1963). Psychotherapy of character disorders. In: The Maturational Processes and the Facilitating Environment. Madison, CT: International Universities Press, 1965, pp. 203-216.
72. Winnicott, D. W. (1967). Mirror-role of mother and family in child development. In: Playing and Reality. New York: Basic Books, 1971, pp. 111-118.
73. Winnicott, D. (1951). Transitional objects and transitional phenomena. In: Though Paediatrics to Psycho-Analysis. New York: Basic Books, 1975, pp. 229-242.
74. Winnicott, D. (1960). Ego distortion in terms of true and false self. In: The Maturational Processes and the Facilitating Environment. New York: International Universities Press, 1965, pp. 140-152.
75. Winnicott, D. (1965). The Maturational Processes and the Facilitating Environment. New York: International Universities Press.