Psychological Well-Being Levels of Individuals with Different Sexual Orientations in Terms of Minority Stress and Self Esteem

Öz

In this study, it was aimed to investigate the psychological well-being levels of individuals with different sexual orientations in terms of related variables. The participants of the study consisted of 100 people whose sexual orientation was lesbian, gay, bisexual and heterosexual. Psychological Well-being Scale was used to measure the psychological well-being of the participants, Internalized Homophobia Scale was used to measure minority stress, and Coopersmith Self-Esteem Scale was used to measure self-esteem. Descriptive information about the distribution of variables of self-esteem, internalized homophobia and psychological well-being in terms of gender, sexual orientation, social acceptance, satisfaction with physical appearance, economic income and family relations were presented. Information about the means used in the study, reliability analyzes and correlation values between scales were included. Independent samples t-test was used to examine whether socio-demographic variables differ in different groups. As a result of the study, no significant difference was found between the levels of psychological well-being and self-esteem in terms of variables such as gender and marital status of the parents. Psychological well-being and self-esteem of the groups with different sexual orientation were not statistically significant. Significant differences were found between the levels of psychological well-being of individuals who thought that they accepted social acceptance because of their sexual orientation and those who thought that they did not accept social acceptance. Similarly, there is a significant difference between psychological well-being between working and non-working individuals. It was found that both self-esteem and psychological well-being levels of individuals who think that they are socially accepted and have economic freedom are higher than other individuals. Psychological well-being and self-esteem levels of individuals with high participation, productivity and productivity are thought to be high. In the study, the effect of parental death on psychological well-being and self-esteem levels was not examined due to lack of data

Anahtar Kelimeler

• Sexual Orientation,Self-esteem,Well-being

Farklı Cinsel Yönelimi Olan Bireylerin Psikolojik İyi Oluş Düzeylerinin Azınlık Stresi ve Benlik Saygısı Açısından İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada farklı cinsel yönelimleri olan bireylerin ilgili değişkenler açısından psikolojik iyi oluş düzeylerinin karşılaştırılarak incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın katılımcıları cinsel yönelimi lezbiyen, gey, biseksüel ve heteroseksüel olan 100 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada katılımcıların psikolojik iyi oluş düzeylerini ölçmek amacı ile Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, azınlık stresini ölçmek amacıyla İçselleştirilmiş Homofobi Ölçeği ve benlik saygılarını ölçmek amacıyla Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Benlik saygısı, içselleştirilmiş homofobi ve psikolojik iyi oluş değişkenlerinin katılımcıların cinsiyet, cinsel yönelim, sosyal kabul görme, fiziksel görünümden duyulan memnuniyet, ekonomik gelir ve aile ilişkileri kategorileri açısından dağılımlarına ilişkin betimleyici bilgiler sunulmuştur. Araştırmada kullanılan ölçeklerin ortalamaları, güvenirlik analizleri ve ölçekler arasındaki korelasyon değerlerine ilişkin bilgilere yer verilmiştir. Sosyo-demografik değişkenlerin farklı gruplarda farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi için bağımsız örneklem t-testi analizi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda cinsiyet, anne babanın evlilik durumu gibi değişkenler açısından psikolojik iyi oluş düzeyi ve benlik saygısı düzeylerinde anlamlı farklılık bulunmamıştır. Cinsel yönelimi farklı olan birey gruplarının psikolojik iyi oluş düzeylerinin ve benlik saygılarının istatistiksel olarak anlamlı farklılık olmadığı gözlenmiştir. Cinsel yönelimleri nedeniyle sosyal kabul gördüğünü düşünen bireyler ile sosyal kabul görmediğini düşünen bireylerin psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında anlamlı farklılık olduğu bulunmuştur. Aynı şekilde çalışan bireyler ile çalışmayan bireyler arasında psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında da anlamlı farklılık vardır. Sosyal kabul gördüğünü düşünen ve ekonomik özgürlüğü olan bireylerin diğer bireylere göre hem benlik saygısı düzeylerinin hem de psikolojik iyi oluş düzeylerinin yüksek olduğu bulunmuştur. Hayata katılım, üretkenlik ve verimliliği fazla olan bireylerin psikolojik iyi oluşlarının ve dolayısıyla benlik saygıları düzeyinin de yüksek olduğu düşünülmektedir. Araştırmada verilerin azlığı nedeniyle anne babanın vefatı durumunun psikolojik iyi oluş ve benlik saygısı düzeylerine etkisi incelenmemiştir.

Anahtar Kelimeler

• Cinsel Yönelim,Benlik Saygısı,İyi Oluş

Kaynakça

1. Andrews, F. M. ve Withey, S. B. (2012). Social indicators of well-being: Americans’ perceptions of life quality, London: Springer Science and Business Media.
2. Benjamin, P. ve Looby, J. (1998). Defining the nature of spirituality in the context of Maslow’s and Rogers’s theo-ries, Counseling and Values, 42(2), 92-100.
3. Canbay, H. (2010). Lise öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile sosyal beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
4. Cenkseven, F. (2004). Üniversite öğrencilerinde öznel ve psikolojik iyi olmanın yordayıcılarının incelenmesi, Doktora Tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Costa, P. T. ve McCrae, R. R. (1988). Personality in adulthood: a six-year longitudinal study of self-reports and spouse ratings on the NEO Personality Inventory, Journal of Personality and Social Psychology, 54(5), 853-863.
6. Csikszentmihalyi, M. (2014). Flow and the foundations of positive psychology, London: Springer Science and Business Media.
7. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542-575.
8. Diener, E. (1994). Assessing subjective well-being: Progress and opportunities. Social Indicators Research, 31(2), 103-157.

9. Diener, E., Sandvik, E., Seidlitz, L. ve Diener, M. (1993). The relationship between income and subjective well-being: Relative or absolute? Social Indicators Research, 28(3), 195-223.
10. Diener, E., Wirtz, D., Tov, W., Kim-Prieto, C., Choi, D., Oishi S. ve Biswas-Diener, R. (2010). New well-being measures: short scales to assess flourishing and positive and negative feelings, Social Indicators Research, 97(2), 143-156.
11. Doğan, T. (2013). Beş faktör kişilik özellikleri ve öznel iyi oluş, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 14(1), 56-64.
12. Dost, M. T. (2005). Öznel İyi Oluş Ölçeği’nin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması, Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(23), 103-111.
13. Dost, M. T. (2006). Subjective well-being among university students, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(31), 188-197.
14. Dost, M. T. (2007). Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumunun bazı değişkenlere göre incelenmesi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(22), 132-143.
15. Dost, M. T. (2010). Güney Afrika ve Türkiye’deki üniversite öğrencilerinin bazı değişkenlere göre öznel iyi oluş ve yaşam doyumlarının incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 35(158), 75-89.
16. Eisenberger, R. ve Cameron, J. (1996). Detrimental effects of reward: Reality or myth?. American Psychologist, 51(11), 1153-1166.
17. Eryılmaz, A. (2014). Üniversite öğrencileri için geliştirilen öznel iyi oluşu artırma programının etkililiğinin incelen-mesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(31), 111-128.
18. Eryılmaz, A. ve Ercan L. (2011). Öznel iyi oluşun cinsiyet, yaş grupları ve kişilik özellikleri açısından incelenmesi, Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 139-151.
19. Eryılmaz, A. ve Öğülmüş S. (2010). Ergenlikte öznel iyi oluş ve beş faktörlü kişilik modeli, Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 189-203.
20. Gençöz, T. ve Yüksel, M. (2006). Psychometric properties of the Turkish version of the internalized homophobia scale. Archives of Sexual Behavior, 35(5), 597-602.
21. Kahneman, D., Diener, E. ve Schwarz, N. (1999). Well-being: foundations of hedonic psychology. New York: Russell Sage Foundation.
22. Kasapoğlu, F. ve Kış, A. (2016). Öznel iyi oluşun cinsiyet açısından incelenmesi: bir meta-analiz çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 770-782.
23. Kernberg, O. F. (1985). Borderline conditions and pathological narcissism. Maryland: Rowman & Littlefield.
24. Kernberg, O. F. (1991). Aggression and love in the relationship of the couple. Journal of the American Psychoanalytic Association, 39(1), 45-70.
25. Kernberg, O. F. ve Caligor, E. (1996). A psychoanalytic theory of personality disorders. Major theories of personality disorder, 106-140.
26. Küçükköse, İ. ve Bedel, A. (2015). Lise öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile sürekli öfke, öfke ifade tarzları ve stres düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Konya: Mevlana Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
27. Kohut, H., Atbaşoğlu, C., Büyükkal, B. ve İşcan, C. (1998). Kendiliğin çözümlenmesi: narsisistik kişilik bozukluklarının psikanalitik tedavisine sistemli bir yaklaşım, İstanbul: Metis Yayınları.
28. Kohut, H. (2008). Kendiliğin yeniden yapılanması, İstanbul: Metis Yayınları.
29. Özakkaş, T. (2004). Bütüncül psikoterapi, İstanbul: Litera Yayıncılık.
30. Özakkaş, T. (2019). Rölatif bütüncül psikoterapi 11. dönem formülasyon ders notları, İstanbul: Psikoterapi Enstitüsü Yayınları.
31. Öztürk, A. (2015). Öğretmenlerin sahip oldukları yaşam amaçları ve sosyal desteğin öznel iyi oluş üzerindeki yordayıcı rolü. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2015(5), 338-347.
32. Pişkin, M. (1997). Türk ve İngiliz lise öğrencilerinin benlik saygısı yönünden karşılaştırılması. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi Kitabı. Adana: Çukurova Üniversitesi Yayınları.
33. Ryan, R. M. ve Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being, American Psychologist, 55(1), 68-78.
34. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being, Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069-1081.
35. Saygın, Y. (2008). Üniversite öğrencilerinin sosyal destek, benlik saygısı ve öznel iyi oluş düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
36. Telef, B. B. (2013). Olumlu ve Olumsuz Yaşantı Ölçeği: ergenler için geçerlilik ve güvenilirlik çalışması, Anadolu Psikiyatri Dergisi, 14, 62-68.
37. Veenhoven, R. (2008). Healthy happiness: Effects of happiness on physical health and the consequences for preventive health care, Journal of Happiness Studies, 9(3), 449-469.
38. Yarar, Y. (2019). Lise öğrencilerinin iyi oluş düzeyleri ile siber zorbalık siber mağduriyetleri arasındaki ilişkinin incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü.
39. Yetim, Ü. (2001). Toplumdan bireye mutluluk resimleri. İstanbul: Bağlam Yayınları.