Social Support and Problem Solving Skills of Adolescents in Terms of Living and Gender

Öz

Psychology addresses the life cycle of man in stages. One of these stages is adolescence. It is thought that the relationship between the social support perceived by adolescents and their problem solving skills are variables that should be addressed during the period. The sample of there search consists of 250 adolescence, 108 girls and 142 boys. In the research, personal information form, Problem Solving Inventory (PSI) and Multidimensional Perceived Social Support Scale were used and necessary analyzes were done with Spss. When the findings of the research are examined, it is seen that the variables differ significantly according to gender and location and social support predicts problem solving skills. Some suggestions are presented in line with the information.

Anahtar Kelimeler

• Gender,Problem Solving Skills,Social Support,Adolescent

Ergenlerin Yaşadıkları Yer ve Cinsiyet Açısından Sosyal Destek ile Problem Çözme Becerileri

Öz

Psikoloji insanın yaşam dönemlerini evreler halinde ele almaktadır. Bu evrelerden birisi de ergenliktir. Kimlik kazanımının gerçekleştiği dönem içinde geliştirilen ve normalleştirilen davranışların önemli olduğu düşünülmektedir. Ergenlerin algıladıkları sosyal desteğin ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkilerinde dönem içinde ele alınması gereken değişkenler olduğu düşünülmektedir. Araştırma örneklemini 108 Kız 142 Erkek olmak üzere toplam 250 ergen oluşturmaktadır. Araştırmada kişisel bilgi formu, Problem Çözme Envanteri (PÇE) ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ÇBASDÖ) kullanılmış ve Spss ile gerekli analizler yapılmıştır. Araştırma bulgularına bakıldığında değişkenlerin cinsiyet ve kalınan yere göre anlamlı şekilde farklılaştığı ve sosyal desteğin problem çözme becerilerini yordadığı görülmektedir. Bilgiler doğrultusunda birtakım öneriler sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Cinsiyet,Problem Çözme Becerileri,Sosyal Destek,Ergen

Kaynakça

1. Altın, İ. (2003). The perceived problem solving ability and values of student nurses and midwives. Nurse Education Today, 23, 575-584.
2. Altunbaş, G. (2002). Üniversite öğrencilerinin sosyal destek düzeylerinin bazı kişisel özellikleri ve sosyal beceri düzeyleri ile ilişkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
3. Arıcı, M. (2005). Yatılı ve Ailesi ile Kalan Lise Öğrencilerinin Atılganlık, Sosyal Destek ve Başarılarının Karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Arıcıoğlu, A. (2008). Hacettepe üniversitesi eğitim fakültesi öğrencilerinin algıladıkları sosyal destek. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara Üniversitesi (yayınlanmamış Y. Lisans Tezi), Ankara.
5. Arslan, C. (2001). Öğretmenlerin ve öğretmen adaylarının problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
6. Arslan, G., ve Kabasakal, Z. (2013). Ergenlerin problem çözme becerileri ve ana-baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 8(6).
7. Atabek, E. (1999). Kuşatılmış Gençlik, Altın Kitapları, İstanbul, s. 41.
8. Baran, M., Küçükakça, G., ve Ayran, G. (2014). Sağlık yüksekokulu öğrencilerinde algılanan sosyal destek düzeyinin sigara kullanımı üzerine etkisi. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 15(1), 9-15.

9. Başer, Z. (2006). Aileden algılanan sosyal destek ile kendini kabul düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
10. Çakır, Y. ve Palabıyıkoğlu, R. (2005). Gençlerde sosyal destek-çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeğinin güvenirlik ve geçerlik çalışması. Kriz Dergisi, 5(1), 15-24.
11. Danışık, N. D. (2005) Ergenlerin sürekli öfke ifade tarzları ile problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Anabilim Dalı, Bolu.
12. DeGarmo, D. S. ve Martinez, C. R. (2006). A culturally informed model of academic well-being for latino youth: the ımportance of discriminatory experiencs and social support. Family Relations, 55(3), 267-278.
13. Dursun, A. ve Eryılmaz, A. (2019). Examining the Effectiveness of a Program toIncreasethe Subjective Well-being of Divorced Parent Adolescents. Mersin University Journal of the Faculty of Education, 15(2).
14. Dursun, A. ve Kara, A. (2019). Ortaöğretim Öğrencilerinde Kariyer Karar Verme Güçlüklerinin Yordayıcısı Olarak Kariyer Kararı Yetkinlik Beklentisi ve Kariyer Seçiminde Aile Etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 17(1), 39-55.
15. Enç, M. (1982). Eğitim ruh bilimi. İstanbul: İnkılap ve Aka Kitapevleri.
16. Eroğlu, E. (2001). Ailenin çocuklarda problem çözme yeteneğinin gelişmesi üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
17. Ferah, D. (2000). Kara Harp Okulu Öğrencilerinin Problem Çözme Becerilerini Algılamalarının ve Problem Çözme Yaklaşım Biçimlerinin Cinsiyet, Sınıf, Akademik Başarı ve Liderlik Yapma Değişkenleri Açısından İncelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. Güngör, D. (1996). Üniversite Öğrencilerinin Arkadaş ve Aileleri ile İlişkisi, Sosyal Destek, Doyum ve Yalnızlık.(Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara: ODTÜ.
19. Güzel, H. (2005). Psikiyatrik Yardım Alan Ergenlerin Sosyal Destek Algıları ve Bunu Etkileyen Etmenler. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Heppner, P.P. ve Petersen, C. H. (1982). The Development and implications of a personal problem solving inventory. J CounsPsyc, 29, 66-75.
21. Karacabey, Ç. (2012). Ortaöğretim öğrencilerinin aileden algıladıkları sosyal destek ile intihar olasılığı davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
22. Kazu, H. Ve Ersözlü, Z. N. (2008) Öğretmen adaylarının problem çözme becerilerinin cinsiyet, bölüm ve öss puan türüne göre incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 161-210.
23. Kocayörük, E. (2016). Ergen gelişiminde aile işlevleri ve baba katılımı. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(33).
24. Koray, Ö. ve Azar, A. (2008). Ortaöğretim öğrencilerinin problem çözme ve mantıksal düşünme becerilerinin cinsiyet ve seçilen alan açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 10(2), 290-305.
25. Korkut, F. (2002). Lise öğrencilerinin problem çözme becerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 177-184.
26. Kozaklı, H. (2006). Üniversite öğrencilerinde yalnızlık ve sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişkilerin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Mersin: Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı.
27. Köksal, A. A. ve Salı, G. (2013). Yatılı ve gündüzlü okuyan çocukların benlik kavramlarının ve sosyal destek algılarının incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(4), 1377-1398.
28. Lıtwın, H. (2000). Activity, social support and well-being: An emperical examination. Canadian Journal on Aging, 2, 416- 431.
29. Okanlı, A., Tortumluoğlu, G. ve Kırpınar, İ. (2003). Gebe kadınların ailelerinden algıladıkları sosyal destek ile problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 4, 98-105.
30. Olgun, N., Öntürk, Z. Karabacak, Ü. Aslan, F. E. ve Serbest, Ş. (2010). Hemşirelik öğrencilerinin problem çözme becerileri: bir yıllık izlem sonuçları. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(4), 188-194.
31. Öztürk, C. H., Öner, İ. Ö., ve Çelebi, E. (2009).Üniversite öğrencilerinde eğitimin sorun çözme becerisine etkisinin incelenmesi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 4(10), 35-58.
32. Pakaslahti, L., Karjalainen, A., ve Keltikangas-Järvinen, L. (2002). Relationships between adolescent prosocial problem-solving strategies, prosocial behaviour, and social acceptance. International Journal of Behavioral Development, 26(2), 137-144.
33. Saygın, Y. (2008). Üniversite öğrencilerinin sosyal destek, benlik saygısı ve öznel iyi oluş düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Selçuk Üniversitesi, Konya.
34. Şahin, N., Şahin, N. H. ve Heppner, P. P. (1993). Psychometric Properties of the Problem Solving Inventory in a Group of Turkish University Students. CognitiveTherapy and Research,17(4), 379- 396.
35. Tambağ, H. (2004). Aileleri ile birlikte ve yetiştirme yurtlarında yaşayan adölesanların öfke ifade etme biçimleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
36. Türköz, S. ve Kıralp, F. S. (2019). Öğretmen adaylarının öznel iyi oluş, algılanan sosyal destek ve kendini saklama düzeylerinin incelenmesi. OMÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(2), 51-66.
37. Ulupınar, S. (1997). Hemşirelik eğitiminin öğrencilerin sorun çözme becerilerine etkisi, Yayınlanmamış Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hemşirelik Anabilim Dalı, İstanbul.
38. Ulusoy, M. D., Demir, N. Ö., ve Baran, A. G. (2005). Ebeveynin çocuk yetiştirme biçimi ve ergen problemleri: Ankara ili örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(3), 367-386.
39. Ünivar, A. (2003). Çok yönlü algılanan sosyal desteğin 15-18 yaş arası lise öğrencilerinde problem çözme becerisine ve benlik saygısına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Konya.
40. Wall, J., Covell, K. ve Macintyre, P. D. (1999). Implications of social supports for adolescent seducation and career aspirations. Canadian Journal of Behavioural Science, 31(2), 63- 71.
41. Yıldırım, A. (1997). 9-12 Yaşları Arsındaki Korunmaya Muhtaç Çocuklarda Kendilik Tasarımı. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
42. Yılmaz, E., Yılmaz, E. ve Karaca, F. (2008). Üniversite öğrencilerinin sosyal destek ve yalnızlık düzeylerin inincelenmesi. Genel Tıp Dergisi, 18(2).
43. Zaimoğlu, S. (1991). Adolesanlarda toplumsal destek algısı. Uzmanlık tezi, Akdeniz Üniversitesi, Antalya.