CHILD ABUSE IN SPORTS: A STUDY ON THE AWARENESS LEVELS OF FACULTY OF SPORT SCIENCES STUDENTS

Öz

The aim of this study is to determine the level of awareness among students of the Faculty of Sports Sciences regarding child abuse. In this context, the sample group consisted of a total of 191 participants, selected through a simple random sampling method from among students at Sinop University’s Faculty of Sports Sciences: 64 from the Department of Physical Education and Sports, 71 from the Department of Coaching Education, and 56 from the Department of Sports Management. To collect data, a “Personal Information Form” and the “Awareness Scale of Child Abuse in Sports (ASCAS)” were used. In the analysis of the data, independent samples t-test was applied for comparisons between two groups, and one-way analysis of variance (ANOVA) was used for comparisons among more than two groups. The Tukey HSD test was employed to identify significant differences. According to the analysis results, the participants’ scores on the scale differed significantly based on their department of study and their participation in activities such as training or seminars aimed at protecting children in sports (p<0.05). Overall, the students' mean total scores on the ASCAS indicated that they fell into the “Highly Aware” category.

Anahtar Kelimeler

• Child Abuse in Sports
• Child Protection
• Awareness

SPORDA ÇOCUK İSTİSMARI: SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN FARKINDALIK DÜZEYLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Araştırmanın amacı, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin, çocuk istismarı konusundaki farkındalık düzeylerini belirlenmesidir. Bu kapsamda, örneklem grubunu Sinop Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi öğrencileri arasından basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 64 Beden Eğitimi ve Spor, 71 Antrenörlük Eğitimi ve 56 Spor Yöneticiliği bölümü öğrencisi olmak üzere toplam 191 katılımcı oluşturmuştur. Veri toplamak amacıyla “Kişisel Bilgi Formu” ve “Sporda Çocuk İstismarı Farkındalık Ölçeği (SÇİFÖ)” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde ikili grup karşılaştırmaları için bağımsız örneklem t-testi, birden fazla grup karşılaştırmaları için ise tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve anlamlı farklılıkların belirlenmesinde Tukey HSD testi uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre, katılımcıların ölçekten aldıkları puanlar; öğrenim gördükleri bölüm ve çocukların sporda korunmasına yönelik eğitim, seminer gibi etkinliklere katılım durumlarına göre anlamlı düzeyde farklılık göstermiştir (p<0,05). Genel olarak değerlendirildiğinde, öğrencilerin SÇİFÖ toplam puan ortalamaları, “Oldukça farkında” kategorisine olduklarını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sporda çocuk istismarı
• Çocuk koruma
• Farkındalık

Kaynakça

1. 1. Dünya Sağlık Örgütü. (1999). Çocuk istismarını önleme danışma toplantısı raporu. WHO, Cenevre, İsviçre. https://iris.who.int/handle/10665/65900 [Erişim tarihi: 15.04.2025]
2. 2. Güler D., Güler Y., Cengiz C., Tuncel S., Karayiğit R. (2024). Investigating Child Abuse in Sports: An Ecological Systems Perspective. Children, 11(12), 1-19.
3. 3. T.C. Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu [SHÇEK], UNICEF Türkiye. (2010). Türkiye’de çocuk istismarı ve aile içi şiddet araştırması: Özet rapor. https://www.unicef.org/turkiye/raporlar [Erişim tarihi: 15.04.2025]
4. 4. Kim S. (2024). Sexual harassment, abuse and intimate relationships between coaches and athletes: a systematic review. Sport, Education and Society, 1-21.
5. 5. Adriaens K., Verhelle H., Peters GJY., Haerens L., Vertommen T. (2024). The Safe Sport Allies bystander training: developing a multi-layered program for youth sport participants and their coaches to prevent harassment and abuse in local sport clubs. Frontiers in Psychology, 15, 1389280.
6. 6. Tuakli-Wosornu YA., Kirby SL., Tivas A., Rhind D. (2023). The journey to reporting child protection violations in sport: Stakeholder perspectives. Frontiers in Psychology, 13, 907247.
7. 7. Everley S. (2025). ‘Where’are the children in safeguarding policies of sport? An analysis of national and international discourses in policy documentation. Child Abuse Review, 34(2), e70027.
8. 8. Dodd K., Solomon C., Naughton M., Salmon PM., McLean S. (2024). What enables child sexual abuse in sport? A systematic review. Trauma, Violence, & Abuse, 25(2), 1599-1613.

9. 9. Johansson S. (2022). From Policy to Practice: Measures Against Sexual Abuse by Swedish Sports Federations. Frontiers in Sports and Active Living, 4 (March), 1–13.
10. 10. Shiakou M., Avgerinos A., Alexopoulos A., Douka S., Tsiatsos T., Avelar Rosa B., García Carrión I. (2024). Harassment and Abuse in Sport: Evidence-Based Guidelines for Policy Compliance. Sport and Leisure Management, 29 (6), 921-935.
11. 11. Otyakmaz MB. (2018). Futbolda çocuk koruma uygulamalarına yönelik nitel bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, TC. İstanbul Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
12. 12. Çetin E., Hacısoftaoğlu İ. (2023). Türkiye’de çocuk cinsel istismarının spor kurumundaki boyutu. Toplum ve Sosyal Hizmet, 34(1), 71-87.
13. 13. Güven HT. (2024). İngiltere'de çocuk sporcular için yayınlanan çocuk koruma programının Türkiye'de uygulanabilirliği (nitel ve nicel bir araştırma). Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
14. 14. Aydın H., Gül Ö. (2019). Sporda uluslararası çocuk koruma programlarının Türkiye ekseninde değerlendirilmesi. The Journal of Academic Social Science, 7(89), 558-581.
15. 15. Güler Y., Güler D. (2024). Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin bakış açısıyla okullarda çocuk istismarı. Uluslararası Spor Kültürü ve Bilim Dergisi, 12(2), 164-179.
16. 16. McMahon J., Lang M., Zehntner C., McGannon KR. (2023). Athlete and coach-led education that teaches about abuse: an overview of education theory and design considerations. Sport, Education and Society, 28(7), 855-869.
17. 17. Mountjoy M., Rhind DJ., Tiivas A., Leglise M. (2015). Safeguarding the child athlete in sport: a review, a framework and recommendations for the IOC youth athlete development model. British Journal of Sports Medicine, 49(13), 883-886.
18. 18. Mountjoy M., Brackenridge C., Arrington M., Blauwet C., Carska-Sheppard A., Fasting K., Budgett R. (2016). International Olympic Committee consensus statement: harassment and abuse (non-accidental violence) in sport. British Journal of Sports Medicine, 50(17), 1019-1029.
19. 19. Kerr GA., Stirling AE. (2012). Parents’ reflections on their child's experiences of emotionally abusive coaching practices. Journal of Applied Sport Psychology, 24(2), 191-206.
20. 20. Karasar, N. (1999). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar. İlkeler, Teknikler. Nobel Yayınevi, Ankara.
21. 21. Tavşancıl E. (2014). Measurement of attitudes and data analysis with SPSS. Nobel Yayın, Ankara.
22. 22. Güler D., Tuncel S. (2024). Sporda çocuk istismarı farkındalık ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 22(4), 184-197.
23. 23. Tekin E. (2000). Karşılaştırmalı tek-denekli araştırma modelleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 2 (04).
24. 24. Bayındır N. (2021). Risk Altındaki çocukların tespiti ve korunmasına yönelik öğretmen adaylarının görüşleri. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Eğitim Bilimleri ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(28), 187-202.
25. 25. Can V. (2016). Öğretmen adaylarının çocuk ihmal ve istismarına yönelik bilgi ve farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi (Diyarbakır ili örneği). Yüksek lisans tezi, Dicle Üniversitesi, Diyarbakır.
26. 26. Çakar FS., Okuyan HY. (2017). Öğretmen adaylarının çocuk istismarı ve ihmaline ilişkin görüşleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (44), 250- 275.
27. 27. Dereobalı N., Karadağ SÇ., Sönmez S. (2013). Okulöncesi eğitim öğretmenlerinin çocuk istismari ihmali şiddet ve eğitimcilerin rolü konusundaki görüşleri. Ege Eğitim Dergisi, 14(1), 50-66.
28. 28. Çelik İ., Aslan EA. (2020). Okul öncesi öğretmenlerinin çocuk istismarına yönelik farkındalık düzeyinin incelenmesi. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 40-56.
29. 29. Pala B. (2011). Geleceğin öğretmenlerinin çocuk istismarı ve ihmali konusunda bilgi ve farkındalık düzeyleri. Aile Hekimliği Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi. Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Eskişehir.
30. 30. Küçük V., Arman AR., Bozkurt S. (2016). Sporcu ailelerinin sporda çocuk koruma hakkında farkındalık düzeyleri. Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(2), 71-82.
31. 31. Lang M., Hartill M. (2014). Safeguarding, child protection and abuse in sport: International perspectives in research, policy and practice. Routledge.