VOLEYBOLDA SERVİS BECERİSİ ÖĞRETİMİNE MOTİVASYONEL BİR YAKLAŞIM

Öz

Bu araştırmanın amacı, bir dış motivasyon aracı olarak değerlendirilen “not” faktörünün servis atma becerisi öğretiminde etkili olup olmadığının belirlenmesidir. Araştırmaya beden eğitimi öğretmenliği bölümünde okuyan 12 erkek 8 bayan toplam 20 öğrenci katılmıştır. Voleybol sahasının arka bölgesi servis çizgisinin 3 metre önünden ve servis çizgisine paralel bir şeritle ayrılmıştır, bu bölge de, 3m x 3m ölçülerinde 3 eşit parçaya bölünerek, bölgelere voleyboldaki pozisyon numaralarına atıfla 1-6-5 numaraları verilmiştir. Öğrencilerden hedef belirleyerek kurallara uygun şekilde tenis servis atmaları istenmiştir. 15 dakikalık alıştırmalarından sonraki süreç veri toplamak amacıyla kameraya çekilmiştir. Uygulama 4 bölümde sürdürülmüştür.1.Bölüm: öğrencilerden sırasıyla 1,6,5 numaralı bölgelere servis atışı yapılması istenmiştir. 2.Bölüm: öğrencilere aynı sırayla servis atışına devam etmeleri söylenerek bu defa hedefe ulaşan her bir atışın vize sınavının servis bölümüne +5 puan olarak ekleneceği belirtilmiş, her bölgeye 3 atış toplamda ise 9 atış yapmaları istenmiştir.Derse 10 dakika ara verilerek üçüncü aşamaya geçilmiştir. 3.Bölüm: Dersin devamı olarak atışlara ödülsüz devam edilmiştir. 4.Bölüm: Bağımsız değişken olan başarılı atış başına +5 puan ödülü yeniden devreye konularak 2. bölümde olduğu gibi atışlara devam edilmiştir. Görüntü incelemeleri sonucunda, 1. ve 3. bölümlerde öğrencilerin ilk üç atışı değerlendirilmiştir; çizgiler dahil hedef bölgeye isabet eden atışlar başarılı 2 puan , kurallara uygun olmayan, saha dışı atışlar ise başarısızdır 0 puan ayrıca hedef bölgeye isabet etmese de saha içerisine düşen toplar da 1 puan değerlendirmeye alınmıştır. Servis atma becerilerinin, araştırmanın bölümlerine göre karşılaştırılmasında, ilişkili iki ölçüm setine ait puanlar arasındaki farkın anlamlılığını test etmek amacıyla kullanılan “wilcoxon testine” başvurulmuştur. Servis becerisi, grubun tümünde bölümlere göre incelendiğinde; 1-2, 2-3, 3-4 bölümlerinden alınan puanlar arasında p≤0,01 düzeyinde anlamlı bir fark olduğu [ 1.-2. bölümlerde z=3,46, p≤0,01 , 2-3 bölümlerde z=2,84, p≤0,01 , 3-4 bölümlerde z=3,77, p≤0,01 ] bulunmuştur. Fark puanlarının sıra ortalaması ve toplamları dikkate alındığında gözlenen farklar: 1.-2.bölümlerde 2. bölümün lehine, 2.-3. bölümlerde 2. bölümün lehine, 3.-4. bölümlerde 4. bölümün lehinedir. Bu durum, grubun servis becerisinde araştırmanın bölümlerine göre bir dalgalanma olduğunu göstermektedir. Servis performansının yüksek olduğu bölümlere bakıldığında ise bağımsız değişkenin etkili olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Motivasyon,Servis becerisi,Voleybol

A MOTİVATİONAL APPROACH TO SERVİCİNG SKİLL TRAİNİNG İN VOLLEYBALL

Öz

The purpose of this research is to determine whether the “note” factor, which is assessed as an outer motivation tool, is effective on servicing skill training or not. A total of 20 students including 12 male and 8 female students studying in physical education training department have participated in the research. The back section of the volleyball pitch is divided by a strip 3 meters before the service line and parallel to the service line, this section is divided into 3 parts with measurements of 3m x 3m and numbers of 1-6-5 is given to these sections with reference to the position numbers in volleyball. The students have been asked to make tennis service in accordance wtih the rules by determining targets. The period after their exercises of 15 minutes has been recorded to video in order to collect data. The application continued in 4 parts. 1.Part: the students have been asked to make service shoot to the sections numbered 1,6,5 respectively. 2.Part: the students have been asked to continue to make service shoots with the same order but this time we have mentioned that each shoot reaching to the target will lead to +5 points added to the servicing part of the midterm examination and they have been asked to make 3 shoots to each section which is a total of 9 shoots. The lesson is paused for 10 minutes and the third part has started. 3.Part: As a continuance of lessons the shoots continued without any awards. 4.Part: the awarding of +5 points per a successfull shoot, which is an independent variable, has started again and the shoots continued as in the 2. Part. As a consequence of image examinations, the first three shoots of the students have been examined in the 1st and 3rd parts; the shoots reaching to the target section including the lines are considered as successful 2 points , the shoots outside the pitch which are not in accordance with the rules are considered as unsuccessful 0 points and the balls falling into the pitch area despite not reaching to the target area are considered as appropriate 1 point . While comparing the servicing skills with the stages of the research, “wilcoxon test” have been used in order to test the meaning of the difference between points of the associated two measurement sets. When the servicing skill is examined according to the sections in all of the group; it has been found out that there is a meaningful difference in the level of p

Anahtar Kelimeler

• Motivation,Servicing skill,Volleyball

Kaynakça

1. Ardaç, D., Achievement and Achivement Motivation, Doktora Tezi, Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 1990.
2. Başaran, İ.E. Eğitim Psikolojisi, Gül Yayınevi, Ankara, 1996
3. Başer, E., Uygulamalı Spor Psikolojisi, Bağırgan Yayımevi, Ankara, 1998.
4. Collins B., Pullen C., Motivation – Literature Review Inquiry Seminar - Unlocking Achievement, Ashland University, 2005.
5. Dilmaç, B., Sınıfta Motivasyon, Sınıf Yönetimi, Eğitim Kitabevi Yayınları, Konya, 2004.
6. Dweck, C.S., Motivational processes affecting learning., American Psychologist, 41(10), 1040- ,1986
7. Ercan, L.; Motivasyon- Güdülenme, Sınıf Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, Erden, M., Akman, Y., Gelişim ve Öğrenme, Arkadaş Yayınevi, Ankara, 2003.
8. Good, T.L., Brophy, J., Looking in classrooms. New York: Harper Collins, 1994.

9. Harmandar, İ.E. Özdilek, Ç. Çimen, K. Voleybolda Taktik, Nobel Yayınları, Ankara, 2003.
10. Hassandra M., Goudas M., Chroni S., Examining factors associated with intrinsic motivation in physical education: a qualitative approach, Psychology of Sport and Exercise (4), 211–223, 2003.
11. İşman, A., Türk Eğitim Sisteminde Ölçme ve Değerlendirme, Değişim yayınları, Sakarya, 1998
12. Jones G. , Hardy L. , The Academic study of Stress in Sport, Stress and Performance in Sport, John Wiley and Sons, Ckichester,1990.
13. Kilpatrick, M., Hebert, E., Jacobsen, D., Physical activity motivation: A practitioner's guide to self- determination theory, lournal of Physical Education, Recreation&Dance, 73(4), 36-41, 2002.
14. Konter, E., Sporda Motivasyon, Saray Yayınları, İzmir, 1995.
15. Küçükahmet, L., Öğretim İlke ve Yöntemleri, Alkım Yayınları, İstanbul, 1998.
16. Maehr, M. L., Simmonds, P., Achievement Motivation, It May All Be About Self, After All, Third International Biennial SELF Research Conference, Berlin, 2004.
17. Malone, T., Lepper, M., Making learning fun: a taxonomy of intrinsic motivation of learning. In R.E. Snow & M.F. Farr (Eds), Aptitude, learning, and instruction. Vol 1: Cognitive and affective process analysis. Hillsdale, NJ: McGraw-Hill, 1987.
18. Martin A., Boys and Motivation, The Australian Educational Researcher, Volume 30, Number 3,2003.
19. McMillan, J.H. Forsyth, D.R., Practical proposals for motivating students. San Francisco: Jossey – Bass, 1991.
20. Mouton, S.G., Hawkins, J., McPherson, R.H. and Copley, J., School attachment: perspectives of low- attached high school students. Educational Psychology, 16(3), 297-304, 1996.
21. Mowling C. M., Eiler K., Brock S. J., Rudisill M. E., Student Motivation in Physical Education, Journal of Physical Education, Recreation & Dance. 75 (6), 40-45, 2 0 0 4 . Palmer, J. M., Performans Degerlendirmeleri, Kisisel Gelisim Baskı, İstanbul,1993.
22. Raffini, J., Winners Without Losers, Structures and Strategies for Increasing Student Motivation to Learn, Allyn and Bacon, Boston, 286, 1993.
23. Ravitch, D., Assistant and Councelor to the Secretary Office of Educational Research and Improvement on 1990 National Confrence (OERI Conference), Hard Work and Hard Expectations.
24. ‘Motivating Students to Learn, 1992.
25. Saglam, M., Ögretimi Etkileyen Etmenler. Ögretimde Planlama ve Degerlendirme. Editör: Mehmet Gültekin. Eskisehir: Anadolu Üniversitesi Açıkögretim Fakültesi Yayınları, 2001.
26. Schunk, D.H., Introduction to the special section on motivation and efficacy. Journal of Educational Psychology, 82(1), 3-6, 1990.
27. Selçuk, Z., Gelişim ve Öğrenme, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, 2000.
28. Senemoğlu, N., Öğrenme Ürünleri ve Öğretimi, M.E.B. Yayınları, Ankara, 1999.
29. Ulusoy, A., Gelişim ve Öğrenme, Anı Yayıncılık, Ankara, 2002.
30. Wakefield, J., Educational psychology: Learning to be a problem solver. Boston: Houghton Mifflin,1996. ve Yönetim Dizisi, Rota Yayınları