Bazı Tescilli Bakla (Vicia faba L.) Çeşitleri ile Yerel Çeşitlerde Taze Bakla Hasadı Sonrası Yeşil Ot Verimi ve Kalitesi
Öz
Bu çalışma, 2020–2021 yetiştirme sezonunda farklı bakla popülasyonlarına ait taze bakla hasadından sonra tarlada kalan yeşil bitki materyalinin yeşil ot verimi ve yem kalite özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada dört tescilli çeşit ve on yedi yerel çeşit olmak üzere toplam yirmi bir popülasyon, tesadüf blokları deneme deseninde üç tekrarlamalı olarak yetiştirilmiştir. Popülasyonlar arasında yeşil ot verimi, kuru madde oranı, ham protein içeriği, asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF), nötr deterjanda çözünmeyen lif (NDF) ve mineral madde konsantrasyonları (K, P, Ca, Mg) bakımından istatistiksel olarak önemli farklılıklar saptanmıştır.
Yeşil ot verimi 29.30–64.75 ton ha⁻¹, kuru madde oranı %20.78–22.87, ham protein içeriği %14.66–20.10, ADF değeri %27.78–36.82 ve NDF değeri %38.30–50.88 aralığında değişmiştir. Mineral analiz sonuçlarına göre potasyum içeriği %4.13–5.14, fosfor içeriği %0.32–0.44, kalsiyum içeriği %0.89–1.22 ve magnezyum içeriği %0.31–0.41 düzeyinde bulunmuştur. Biplot analizi, protein, Ca, Mg ve P arasında güçlü pozitif ilişkiler olduğunu; buna karşılık ADF ve NDF’nin yeşil ot verimi ile ters yönde ilişkili olduğunu ortaya koymuştur.
Popülasyonlar performansları değerlendirildiğinde P16, P2 ve P7 yüksek yeşil ot verimiyle, P15, P14 ve P6 ise yüksek protein ve mineral içerikleriyle öne çıkmıştır. Elde edilen bulgular, bakla bitkisinin taze bakla hasadı sonrası geriye kalan ve çoğunlukla atık olarak bırakılan yeşil aksamının besin değerinin yüksek olduğunu ve ruminant beslemede kullanılabilecek önemli bir alternatif kaba yem kaynağı sunduğunu göstermektedir. Yerel popülasyonların bazı kalite özellikleri bakımından tescilli çeşitlerden daha üstün performans sergilemesi, bu popülasyonların sürdürülebilir yem üretimi ve ileri ıslah programları için değerli bir genetik kaynak olabileceğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Proje Numarası
Teşekkür
Kaynakça
- Li, X., Yadav, R., Siddique, K.H. (2020). Neglected and underutilized crop species: The key to improving dietary diversity and fighting hunger and malnutrition in Asia and the Pacific. Frontiers in Nutrition, 7, 593711.
- Yang, K., Qing, Y., Yu, Q., Tang, X., Chen, G., Fang, R., & Liu, H. (2021). By-product feeds: Current understanding and future perspectives. Agriculture, 11, 207.
- Halmemies Beauchet Filleau, A., Rinne, M., Lamminen, M., Mapato, C., Ampapon, T., Wanapat, M., & Vanhatalo, A. (2018). Alternative and novel feeds for ruminants: Nutritive value, product quality and environmental aspects. Animal, 12, 295–309.
- Holechek, J.L., Geli, H.M., Cibils, A.F., & Sawalhah, M.N. (2020). Climate change, rangelands, and sustainability of ranching in the Western United States. Sustainability, 12, 4942.
- Herrero, M., Thornton, P.K., Notenbaert, A.M., Wood, S., Msangi, S., Freeman, H., Bossio, D., Dixon, J., Peters, M., & van de Steeg, J. (2010). Smart investments in sustainable food production: Revisiting mixed crop–livestock systems. Science, 327, 822–825.
- Sharan, S., Zanghelini, G., Zotzel, J., Bonerz, D., Aschoff, J., Saint-Eve, A., & Maillard, M.N. (2021). Fava bean (Vicia faba L.) for food applications: From seed to ingredient processing and its effect on functional properties, antinutritional factors, flavor and color. Comprehensive Reviews in Food Science and Food Safety, 20, 401–428.
- Jensen, E.S., Peoples, M.B., & Hauggaard-Nielsen, H. (2010). Faba bean in cropping systems. Field Crops Research, 115, 203–216.
- FAO. 2023. Food and Agriculture Organization of the United Nations. URL: https://www.fao.org/faostat (Erişim tarihi: 26.01.2025).
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ziraat Mühendisliği (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Mayıs 2026
Gönderilme Tarihi
12 Aralık 2025
Kabul Tarihi
5 Şubat 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 13 Sayı: 1