Bu çalışma, Türk Medeni Kanunu’nun 1007. maddesine dayalı tazminat davalarında zamanaşımı süresinin belirlenmesine ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 25.07.2017 tarihli ve 2014/6673 sayılı kararını incelemekte ve değerlendirmektedir. Kararda, yargıya erişim hakkı ile hukuki güvenlik ilkesi arasında denge kurulması gerektiği belirtilmiş; hakimin uyuşmazlığın özelliğine göre “makul süre” takdir edebilmesine yönelik yaklaşım tartışılmıştır. Çalışmada, söz konusu kararın gerekçesi, ilgili yargı kararları ve doktrindeki görüşler ışığında ele alınarak, zamanaşımı süresinin belirlenmesinde kanunilik, öngörülebilirlik ve ölçülülük ilkeleri yönünden bir değerlendirme yapılmıştır.
TMK m.1007 Zamanaşımı Anayasa Mahkemesi Yargıya Erişim Hakkı Hukuki Güvenlik
This study examines and evaluates the Constitutional Court's decision dated 25.07.2017 and numbered 2014/6673 regarding the determination of the statute of limitations period in compensation cases based on Article 1007 of the Turkish Civil Code. The decision emphasized the necessity of establishing a balance between the right to access to the court and the principle of legal certainty (or legal security); the approach allowing the judge to determine a "reasonable period" based on the specific nature of the dispute was also discussed. In the study, the reasoning of the said decision was analyzed in light of relevant court rulings and doctrinal opinions, and an evaluation of the principles of legality, predictability, and proportionality in determining the statute of limitations period was conducted.
Turkish Civil Code Article 1007 (TCC Art. 1007) Statute of Limitations Constitutional Court Right to Access to the Court Legal Certainty
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hukuk (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 1 Ağustos 2023 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2023 Cilt: 4 Sayı: 7 |