Öğretmen Düşünme Stilleri Ölçeği‟nin Türkçe‟ye Uyarlanması ve Geçerlik - Güvenirlik Çalışması

Öz

Öğretmen Düşünme Stilleri Ölçeği öğretmenlerin eğitim ortamları ve sürecinde zihin yapılarının dışa yansımaları ve farklı şekillerde organize olmuş düşünme süreci biçimlerini tespit etmek üzere Sternberg (1998) tarafından geliştirilmiş bir ölçektir. Bu ölçek her biri 7 maddeden oluşan yasamacı–yürütücü–eleştirel (fonksiyonlar); yenilikçi–tutucu (eğilimler); bütünsel–kısmi (düzeyler) 7 alt ölçek olmak üzere toplam 49 maddeden oluşmaktadır. Çalışmada ölçeğin Türkçeye uyarlanmasında geri-çeviri tekniği kullanılmış ve özgün ölçeğe eşdeğerliliği deneysel olarak sınanmıştır. Özgün ölçek ile Türkçe formu puanları arasında yapılan karşılaştırmalar sonucunda elde edilen oldukça anlamlı korelasyon değerleri ve anlamsız t- değerleri ölçeğin Türkçe formunun özgün forma eşdeğer olduğunu yansıtmaktadır. Ayrıca Türkçe formla ilgili yapılan çalışmalarda oldukça yüksek düzeyde test-tekrar test güvenirliği ve iç-tutarlılık katsayıları elde edilmiştir. Yine her bir alt ölçek bazında her bir maddenin madde-toplam, madde-kalan ve ayırt-edicilik değerleri hesaplanmıştır. Tüm bulgular ölçeğin geçerli ve güvenilir olduğunu yansıtmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen Düşünme Stilleri Ölçeği, düşünme stilleri

Öğretmen Düşünme Stilleri Ölçeği‟nin Türkçe‟ye Uyarlanması ve Geçerlik - Güvenirlik Çalışması

Öz

Kaynakça

1. Biggs, J. B. (1985). Individual differences in study processes and the quality of learning outcomes. Higher Education, 8, 381-394.
2. Dunn, K., ve Dunn, R. (1987) Dispelling outmoded beliefs about student learning. Educational Leadership, 44, 55-61.
3. Gardner, H. (1993) Frames of mind: The theory of multiple iıntelligences. New York: Basic Books.
4. Griss, S. A. (1991). Learning styles counseling. ERIC Clearinghouse on Counseling and Personal Services. ED 341890.
5. Henson, K. T ve Borthwick, P. (1984). Matching styles: A historical look. Theory and Practice, 23(1). 1-9.
6. Holland, J.L. (1973). Making Vocational Chocies: A Theory of Careers. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
7. Kolb, D. A. (1984) Experiential learning: Experience as a source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ Prentice Hall.
8. Renzulli, S. J. ve Dai, Y. D. (2001) Abilities, interest, and styles as aptitudes for learning: A Person–situation interaction perspective. In Sternberg, R. J., Zhang L. (Eds.), Perspectives on thinking, learning, and cognitive styles. London: Lawrence Erlbaum Assoc.

9. Riding, R. ve Rayner, S. (2000) Cognitive styles and learning strategies. London: David Fulton Publishers.
10. Schmeck, R.., Geisler-Bernstein, E., Cercy, S.P. (1991) Self-concept and learning::The revised inventory of learning processes. Educational Psychology, 11 (3) 343-362.
11. Sternberg, R. J. (1985) Human abilities: An information processing approach. New York: W. H. Freemen and Company.
12. Sternberg, R. J. (1994) Allowing for thinking styles. Educational Leadership, 52(3), 36-40.
13. Sternberg, R. J. (1995) In search of the human mind. New York: Harcour Brace College Publishers.
14. Sternberg, R. J. ve Grigeronko, E. L. (1997). Styles of thinking, Abilities, and academic performance. Exceptional Children, 63(3), 295-312.
15. Sternberg, R. J. (1998). Thinking styles. United Kingdom: Cambridge University Press.
16. Sternberg, R. J. (2001) What is the common thread of creativity? American Psychologist, 16(4), 360-495.