Diji Demi Sisteminin Ters Yüz Edilmiş Sınıflarda İncelenmesi
Öz
Günümüzde birçok özel okulda öğretim yönetim sistemi olarak Diji Demi sistemi kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı ters yüz edilmiş öğrenmenin uygulandığı sınıflarda kesintisiz öğrenme ilkeleri bağlamında Diji Demi sisteminin yetkinliğini ve özelliklerini incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi araştırma yöntemi olarak kullanılmıştır. Wong ve Looi (2011)’nin belirtmiş oldukları Kesintisiz Öğrenme ilkeleri çerçevesinde doküman incelemesi yöntemi ile Diji Demi Sistemi’nin özellikleri değerlendirilmiştir. Sonuçlar, Diji Demi Sistemi’nin kesintisiz öğrenme ilkelerinden formal ve informal öğrenme ortamı içerme, kişiselleştirilmiş ve sosyal öğrenmeyi içerme, her yerde ve her zaman öğrenme, bilginin sentezlenmesi ilkelerini karşıladığı bulunmuştur. Ayrıca, sistemin kullanıcılarına çevrimiçi veya çevrimdışı olarak bilgiye her durumda ulaşabilmelerine olanak sağlayan özelliği ile bilginin her yerde hazır ve ulaşılma, simülasyon özellikleri ile de kesintisiz öğrenme ilkelerinden gerçek ve sanal dünyaları içerme ve çoklu pedagojik ya da öğrenme etkinliği modelleri içerme ilkesini de karşılamakta ve kullanıcılara gerçek ve sanal dünyayı iç içe yaşama imkanı sunmaktadır. Bunların yanı sıra sistemin özelliklerine bakıldığında çoklu araç türlerinin birlikte kullanımı ilkesini tam olarak karşılayamadığı, kullanıcıların sistemi mobil araçlarla kullanırken teknik sorunlar yaşadığı görülmüştür. Sistem, çoklu öğrenme görevleri arasında kesintisiz geçişler yapabilme ilkesi kapsamında değerlendirildiğinde sistemin bu ilkeyi karşıladığı ancak çoklu öğrenme görevleri arasında geçişlerin zaman kaybına yol açabileceği öngörülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kesintisiz Öğrenme, Ters Yüz Edilmiş Sınıf, Diji Demi, Öğrenme Yönetim Sistemi Uzaktan Öğrenme
Kaynakça
- Alpar, D., Batdal, G., & Avcı, Y. (2007). Öğrenci merkezli eğitimde eğitim teknolojileri uygulamaları. HAYEF Journal of Education, 4(1).
- Alper, A. A. (2020). Pandemi Sürecinde K-12 Düzeyinde Uzaktan Eğitim: Durum Çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 45-67.
- Alsancak-Sırakaya, D. ve Seferoğlu, S. S. (2018). Türkiye’nin mobil öğrenme karnesi: İmkânlar, fırsatlar ve sorunlarla ilgili bir inceleme. B. Akkoyunlu, A. İşman ve H. F. Odabaşı (Ed). Eğitim teknolojileri okumaları 2018, (34. Bölüm, ss. 492-513). TOJET ve Sakarya Üniversitesi, Adapazarı
- Baki, A., Karal, H., Çebi, A., Şılbır, L., & Pekşen, M. (2011). Uzaktan eğitimde öğretim yönetim sistemi ve senkron eğitim platformu tasarim süreci: KTÜ örneği. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 1(1).
- Başaran, M., Doğan, E., Karaoğlu, E., & Şahin, E. (2020). Koronavirüs (Covıd-19) pandemi sürecinin getirisi olan uzaktan eğitimin etkililiği üzerine bir çalışma. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 368-397.
- Bektaş, Ö. & Zabun, E. (2019). Vatandaşlık eğitiminde değerler karşılaştırması: Türkiye ve Fransa. Değerler Eğitimi Dergisi, 17(37), 247-289.
- Bulun, M., Gülnar, B., & Güran, S. (2004). Egitimde mobil teknolojiler. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 3(2).
- Chen, B., & Bryer, T. (2012). Investigating instructional strategies for using social media in formal and informal learning. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 13(1), 87-104.
- Chen, C.C. & Huang, T.C. (2012). Learning in a u-museum: Developing a context-aware ubiquitous learning environment. Computer & Education, 59, 873-883
- Demirel, M. (2009, May). Yaşam boyu öğrenme ve teknoloji. In 9th International Educational Technology Conference (IETC2009).