OSMANLI'DA KAMUSAL ALAN -OSMANLI KÜLLİYELERİ

Öz

Kamusal alanlar, mülkiyeti devlet ya da özel kişi ya da kuruluşlarda olan, halkın kullanımına açık, herkese ait, bir araya gelme, tartışma ve kendini ifade etme mekânları olarak tanımlanabilir. Bu makalede, İstanbul'daki Osmanlı külliyelerinin merkezlerini oluşturan camiler, Osmanlı kamusal alanları olarak kabul edilecek, bu yapıların mimari özellikleri incelenerek, Osmanlı mimarlığı ve kamusal alan ilişkisi irdelenecektir.

Anahtar Kelimeler

• Kamusal alan, Osmanlı mimarisi, Osmanlı külliyeleri, Osmanlı Camileri

OSMANLI'DA KAMUSAL ALAN -OSMANLI KÜLLİYELERİ

Öz

Public places can be defined as "the places, open to the public use, where the public get together, discuss and express themselves and belong to the private or public institutions or governments". This article claims the mosques that form the centre of the Ottoman architectural complexes in Istanbul as public places and contains a discussion of the Ottoman architecture and the public places.  

Anahtar Kelimeler

• Public places,Ottoman architecture,Ottoman architectural complexes,Ottoman mosques

Kaynakça

1. KAYNAKLAR
2. ASLANAPA, Oktay(1997), Türk Sanatı, İstanbul Remzi Kitabevi
3. BARKAN, Ömer Lütfü (1979), Süleymaniye Camii ve İmareti İnşaatı (1550-1557), İnşaata
4. Ait Emir ve Fermanlar,II, Ankara, 1979
5. BARKAN, Ömer Lütfü (1972), Süleymaniye Camii ve İmareti İnşaatı (1550-1557), I,
6. Ankara,
7. GÜRALLAR, Neşe (2009), Kamu- Kamusal Alan-Kamu Yapıları- Kamusal Mekân-
8. Modernite Öncesi ve Sonrası İçin Bir Terminoloji Tartışması, Mimarlık, İstanbul Kasım-

9. Aralık 2009
10. http://www.mimarlarodasi.org.tr/mimarlikdergisi/index.cfm?sayfa=mimarlik&DergiSayi=364
11. &RecID=2230
12. KAZANCI, Metin,(2006) Osmanlı'da Halkla İlişkiler, Selçuk İletişim (4,3- s.5-20), Konya
13. KUBAN, Doğan (1998), Kent ve Mimarlık Üzerine İstanbul Yazıları, İstanbul YEM Yayınları
14. KUBAN, Doğan (1996), İstanbul, Bir Kent Tarihi (Bizantion, Konstantinopolis, İstanbul),
15. İstanbul, YEM Yayınevi
16. KUBAN, Doğan (1967), Mimar Sinan ve Türk Mimarisinin Klasik Çağı, Mimarlık, s.4914-32
17. KURAN, Apdullah (1988), Mimar Sinan, İstanbul
18. ÖZ, Tahsin(1997), İstanbul Camileri, Cilt I-II, Ankara, 1997
19. ÖZBEK, Meral(2004), "Kamusal Alanın Sınırları", Kamusal Alan, İstanbul
20. 4
21. ÖZTÜRK, Serdar, (2005), Osmanlı İmparatorluğu'nda Kamusal Alanın Dinamikleri, İletişim
22. :96-124) Ankara
23. PAPİLA, Aytül(2006), Mimar Sinan'ın 1540-1570 Yılları Arasında İstanbul'da İnşa Ettiği
24. Camilerdeki Süsleme Programı, Cilt I-II, Mimar Sinan Üniversitesi, Sosyal Bilimler
25. Enstitüsü, Türk-İslam Sanatlar Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul,
26. PAPİLA, Aytül (2000), 18. Yüzyıl Osmanlı Külliyelerindeki Üslup Değişiklikleri, Mimar
27. Sinan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk-İslam Sanatlar Anabilim Dalı,
28. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul,
29. REYHANLI GENCECİ Tülay (1974), Osmanlılar
30. da Külliye Mimarisinin Gelişimi, İstanbul
31. Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Doktora Tezi (yayımlanmamış), İstanbul
32. TAŞ, Murat (2003), Osmanlı'dan Günümüze Yapı Üretiminde Mimarlık Meslek Örgütlerinin
33. Gelişimi, Uludağ Üniversitesi Mühendislik-MimarlıkFakültesi Dergisi, Cilt 8, Sayı: 1, 2003,
34. Bursa, 2003
35. YAŞAR, Ahmet (2009), Osmanlı Kahvehaneleri, Mekân, Sosyalleşme, İktidar, İstanbul
36. http://www.arkitera.com/g60-kamusal-mimarlikta-muhafazakarlik.html
37. http://istanbulmuftulugu.gov.tr/tarihi-camilerimiz/1046-beyazit-cami