Davranışsal Çevre Bilincinin Sürdürülebilir Tüketim Davranışına Etkisi Hakkında Bir Araştırma

Öz

Çalışmanın temel amacı, tüketicilerin çevre bilincinin sürdürülebilir tüketim davranışına olan etkisini ve çevre bilincinin demografik faktörlere göre farklılaşmasını incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak Burdur ili sınırlarında ikamet eden 535 katılımcıya çevrimiçi anket ile ulaşılmıştır. Çalışmada frekans analizi, geçerlilik ve güvenilirlik analizleri, Bağımsız Örneklem t Testi, One Way Anova Testi, Pearson Korelasyon Analizi ve Basit Doğrusal Regresyon Analizi yapılmıştır. Analizler sonucunda; katılımcıların hem davranışsal çevre bilincinin hem de sürdürülebilir tüketim davranışının, cinsiyete göre farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Sürdürülebilir tüketim davranışının alt boyutları: Çevre duyarlılığı boyutu; eğitim seviyesinde, ihtiyaç dışı satın alma boyutu; gelir düzeyinde ve yeniden kullanılabilirlik boyutu, tüm demografik özelliklerde farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Davranışsal çevre bilinci, sürdürülebilir tüketim davranışını olumlu ve anlamlı olarak açıklamaktadır. Tüketicilerin davranışsal çevre bilincinin, ihtiyaç dışı satın alma davranışına anlamlı bir etkisi olmadığı ortaya çıkarken; sürdürülebilir tüketime pozitif yönde etkisi bulunmaktadır. Ayrıca davranışsal çevre bilincinin en fazla çevre duyarlılığına etki ettiği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Davranışsal Çevre Bilinci
• Sürdürülebilir Tüketim
• Sürdürülebilir Tüketim Davranışı
• Demografik Özellikler

A Research On The Effect Of Behavıoral Envıronmental Conscıousness On Sustaınable Consumptıon Behavıor

Öz

The main purpose of the study is to examine the effect of consumers' environmental consciousness on sustainable consumption behavior and the differentiation of environmental consciousness according to demographic factors. For this purpose, 535 participants residing within the borders of Burdur province were reached with an online questionnaire using convenience sampling method. In the study; Frequency analysis, validity and reliability analyzes, Independent Sample t Test, One Way Anova Test, Pearson Correlation Analysis and Simple Linear Regression Analysis were performed. As a result of the analysis; It was determined that there was no difference in the gender variable of both the behavioral environmental consciousness and sustainable consumption behavior of the participants. The size of environmental sensitivity, of the sub-dimensions of sustainable consumption behavior; According to education level, the size of unnecessary purchasing; It has been determined that there is no differentiation according to income level and the reusability the of dimension does not differ according to all demographic characteristics. Behavioral environmental consciousness explains sustainable consumption behavior in a positive and meaningful way. Behavioral environmental consciousness of consumers did not have a significant effect on unnecessary purchasing behavior; On the other hand, it has a positive effect on sustainable consumption. In addition, it has been determined that behavioral environmental consciousness has the most impact on environmental awareness.

Anahtar Kelimeler

• Behavioral Environmental Consciousness
• Sustainable Consumption
• Sustainable Consumption Behavior
• Demographic Characteristics

Kaynakça

1. ABDUL-MUHMİN, A. G. (2007). Explaning Consumers' Willingness to Be Environmentally Friendly. International Journal of Studies, 31(3), 237-247.
2. AKSU, C. K. ve GELİBOLU, L. (2015). Üniversite Çalışanlarının Sürdürülebilir Tüketim Açısından Tutumlarının Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(9), 235-248.
3. ALKAYA, A., ÇOBAN, S., TEHCİ, A. VE ERSOY, Y. (2016). Çevresel Duyarlılığın Yeşil Ürün Satın Alma Davranışına Etkisi: Ordu Üniversitesi Örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (47), 121-134.
4. ALSMADİ, S. (2007). Green Marketing and the Concern Over The Environment: Measuring Environmental Consciousness of Jordanian Consumers. Journal of Promotion Management, 13(3-4), 339-361.
5. ALTUNIŞIK, R., COŞKUN, R., BAYRAKTAROĞLU, S. VE YILDIRIM, E. (2007). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
6. ANKAYA, F., GÜLGÜN ASLAN, B. VE TÜRKYILMAZ TAHTA, B. (2017). An Investigation of Determination of Environmental Awareness Level: A Case Study in the City of İzmir. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 54(4), 419-427.
7. ARACIOĞLU, B. VE TATLIDİL, R. (2009). Tüketicilerin Satın Alma Davranışında Çevre Bilincinin Etkileri. Ege Akademik Bakış Dergisi, 9(2), 435-461.
8. ATALAY ORAL, M. (2020). Sürdürülebilir Tüketim Davranışı Olarak Organik Gıda Satın Alma Niyeti: Gençlerle Bir Araştırma. İçinde H. S. Kıroğlu (Ed.), Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Alanında Akademik Çalışmalar-II (s. 371-398), Ankara: Gece Kitaplığı.

9. AY, C. VE ECEVİT, Z. (2005). Çevre Bilinçli Tüketiciler. Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 5(10), 238-263.
10. AYDIN, F. VE KAYA, H. (2011). Sosyal Bilimler Lisesi Öğrencilerinin Çevre Duyarlııklarının Değerlendirilmesi. Marmamara Coğrafya Dergisi, (24), 229-257.
11. BAHAR, S. VE ERTEN, S. (2021). 5. Sınıf Öğrencilerinin Ağ Araştırması (Webquest) Yöntemine Göre Çevre Bilinci Düzeylerinin İncelenmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi Eğitim Dergisi, 6(2), 104-127.
12. BAHŞİ, N. VE BOSTAN BUDAK, D. (2014). Tüketicilerin Gıda Ürünlerini Satınalma Davranışı Üzerine Pazarlama İletişimi Araçlarının Etkisi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, (1), 1349-1356.
13. BARBER, N. (2012). Consumers' Intention to Pucchase Environmentally Friendly Wines: A Segmentation Approach. International Journal of Hospitality And Tourism Administration, 13(1), 26-47.
14. BARR, S. (2007). Factors Influencing Environmental Attitudes and Behaviors: A Uk Case Study of Household Waste Management. Environment and Behavior, 39(4), 435-473.
15. BARR, S. AND GİLG, A. (2006). Sustainable Lifestyles: Framing Environmental Action in and Around the Home. Geoforum, 37, 906–920.
16. BARR, S., FORD, N. J. AND GİLG, A. W. (2003). Attitudes Towards Recycling Household Waste in Exeter, Devon: Quantitative and Qualitative Approaches. Local Environment, 8(4), 407-421.
17. BARR, S., GİLG, A. W. AND FORD, N. (2005). The Household Energy Gap: Examining the Divide Between Habitual and Purchase-Related Conservation Behaviours. Energy Policy, 33, 1425–1444.
18. BARR, S., GİLG, A. W. AND FORD, N. J. (2001). Differences Between Household Waste Reduction, Reuse and Recycling Behaviour: A Study Of Reported Behaviours, Intentions and Explanatory Variables. Environmental And Waste Management, 4(2), 69-82.
19. BAŞAR, E. E. (2016). Hane Halklarının Sürdürülebilir Tüketim Davranışlarının Ölçülmesine Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Doktora Tezi. Erzurum Atatürk Üniversitesi.
20. BAYAZIT HAYTA, A. (2009). Sürdürülebilir Tüketim Davranışının Kazanılmasında Tüketici Eğitiminin Rolü. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 143-151.
21. BERGER, I. E. AND CORBİN, R. M. (1992). Perceived Consumer Effectiveness and Faith in Others As Moderators of Environmentally Responsible Behaviors. Journal of Public Policy and Marketing, 11(2), 79-89.
22. BOHLEN, G., SCHLEGELMİLCH, B. B. AND DİAMANTOPOULOS, A. (1993). Measuring Ecological Concern: A Multi‐Construct. Journal of Marketing Management, 415-430.
23. BOZKURT, E., TOKTAMIŞ, Y. VE ALTINER, A. (2019). Türkiye'de Tasarruf ve Finansal Okuryazarlık Üzerine Bir Araştırma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(72), 1580-1605.
24. CAN, A. (2018). SPSS ile Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi. Ankara: Pegem Akademi.
25. CHAN, R. Y. AND LAU, L. B. (2000). Antecedents of Green Purchases: A Survey in China. Journal of Consumer Marketing, 17(4), 338-357.
26. COŞKUN, A. (2019). Tüketicilerin Çevre Bilinci ve Çevreci Tüketici Satın Alma Davranışının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi.
27. ÇABUK, B. VE KARACAOĞLU, C. (2003). Üniversite Öğrencilerinin Çevre Duyarlılıklarının İncelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 36(1-2), 189-198.
28. ÇABUK, S., NABIKOĞLU, B. VE KELEŞ, C. (2008). Tüketicilerin Yeşil (Ürün) Satın Alma Davranışlarının Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 85-102.
29. DEĞİRMENCİ, B. (2020). Çevresel Bilinç ile Çevresel Bağlılık İlişkisinin “Demografik Özellikler” Bağlamında İncelenmesi. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 6(4), 1-13.
30. DİKSAÇ, R. (2019). Çevre Bilinci ve Yaşam Tarzının Sürdürülebilir Tüketim Davranışı Üzerindeki Etkisi ve Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Marmara Üniversitesi.
31. DOĞAN, O., BULUT, Z. A., VE KÖKALAN ÇIMRIN, F. (2015). Bireylerin Sürdürülebilir Tüketim Davranışlarının Ölçülmesine Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29(4), 659 - 678.
32. DURMUŞ, B., YURTKORU, E. S. VE ÇİNKO, M. (2016). Sosyal Bilimlerde SPSS'le Veri Analizi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
33. DURSUN, İ., TÜMER KABADAYI, E. VE TUĞER, A. T. (2018). Çevreci Tüketim Davranışı: Boyutları ve Ölçülmesi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(3), 42-66.
34. ELGİN, D. AND MİTCHELL, A. (1977). Voluntary Simplicity. The Co-Evolution Quarterly, 1-40.
35. FRAJ, E. AND MARTİNEZ, E. (2006). Environmental Values and Lifestyles As Determining Factors of Ecological Consumer Behaviour: An Empirical Analysis. Journal of Consumer Marketing, 23(3), 133-144.
36. GİLG, A. AND BARR, S. (2006). Behavioural Attitudes Towards Water Saving? Evidence From A Study. Ecological Economics, 57, 400 – 414.
37. GİLG, A. BARR, S. AND FORD, N. J. (2005). Green Consumption or Sustainable Lifestyles? Identifying the Sustainable Consumer. Futures, 37(6), 481–504.
38. GÜMÜŞ, N. (2018). Tüketim Çağı. Ankara: Gazi Kitabevi.
39. GÜRBÜZ, A. VE AYAR, İ. (2018). Tüketicilrin Sürdürülebilir Satın Almaya İlişkin Motivasyonları Üzerine Bir Araştırma, Çankırı Örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi/The Journal of International Social Research, 11(60), 919-924.
40. GÜRBÜZ, S. ve ŞAHİN, F. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
41. HARON, S. A., PALM, L. AND YAHAYA, N. (2005). Towards Sustainable Consuption: An Examination of Environmental Knowledge Among Malaysians. International Journal of Consumer Studies, 29(5), 426-436.
42. HUNEKE, M. E. (2005). The Face of the Un-consumer: An Empirical Examination of the Practice of Voluntary Simplicity in the United States. Psychology and Marketing, 22(7), 527–550.
43. İSLAMOĞLU, A. H. VE ALNIAÇIK, Ü. (2016). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (SPSS Uygulamalı). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
44. İSLAMOĞLU, A. H. VE ALTUNIŞIK, R. (2017). Tüketici Davranışları. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
45. KAİSER, F. G., DOKA, G., HOFSTETTER, P. AND RANNEy, M. A. (2003). Ecological Behavior and Its Environmental Consequences: A Life Cycle Assessment of A Self-Report Measure. Journal of Environmental Psychology, 23, 11-20.
46. KALAYCI, Ş. (2006). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım. KANG, N. N., CHO, S. H. AND JEONG, T. K. (2012). The Energy-Saving Effects of Apartment Residents’ Awareness and Behavior. Energy and Buildings, 46, 112-122.
47. KARACA, Ş. (2013). Tüketicilerin Yeşil Ürünlere İlişkin Tutumlarının İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma. Ege Akademik Bakış, 13(1), 99-111.
48. KARACA, Ş. (2018). Yaşam Tarzının Sürdürülebilir Tüketim Davranışı Üzerindeki Etkisini Belirlemeye Yönelik Bir Çalışma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(3), 403-425.
49. KARAGÖZ, Y. (2017). SPSS ve AMOS Uygulamalınicel-Nitel Karama Bilimsel Araştırma Yöntemleri ve Yayın Etiği. Sivas: Nobel Akademik Yayıncılık.
50. KARAHAN, M., GÖRGÜN, B. VE OKTAY A. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Yeşil Pazarlama ve Çevre Farkındalık Düzeyleri: Fırat Üniversitesi Örneklemi. Fırat Üniversitesi Harput Araştırmaları Dergisi, 4(2), 57-76.
51. KARALAR, R. VE KİRACI, H. (2010). Bireysel Değerlerin Sürdürülebilir Tüketim Davranışı Üzerindeki Etkisini Belirlemeye Yönelik Öğretmenler Üzerinde Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 2(2), 79-106.
52. KARALAR, R. VE KİRACI, H. (2011). Çevresel Sorunlara Karşı Bir Çözüm Önerisi Olarak Sürdürülebilir Tüketim Düşüncesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (30), 63-76.
53. KAYIŞ, A. (2008). Spss Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. İçinde Ş. Kalaycı (Ed.), Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
54. KaYri, M. (2009). Araştırmalarda Gruplar Arası Farkın Belirlenmesine Yönelik Çoklu Karşılaştırma (Post-Hoc) Teknikleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(1), 51-64.
55. KESKİN, H. Ü. (2008). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. İçinde Ş. Kalaycı (Ed.), Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
56. KILIÇ, S. (2012). Bağlantı Analizi Sonuçlarının Yorumlanması. Journal of Mood Disorder, 2(4), 191-193.
57. Kİm, Y. and CHOİ, S. M. (2005). Antecedents of Green Purchase Behavior: An Examination of Collectivism, Environmental Concern, and PCE. Advances in Consumer Research, 32, 592-599.
58. KİRACI, H. ve KAYABAŞI, A. (2010). Real and Spurious Sustainable Consumption Behavior in Turkey: A Field Research. Innovative Marketing, 6(2), 43-47.
59. KOÇ, E. (2016). Tüketici Davranışı ve Pazarlama Stratejileri: Global ve Yerel Yaklaşım (Cilt 7). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
60. KOLLMUS, A. ve AGYEMAN, J. (2002). Mind the Gap: Why do People act Environmentally and What are the Barriers to Pro-Environmental Behavior? Environmental Education Resarch, 8(3), 239-260.
61. KONAK, C. (2017). Küreselleşme ve Yönlendirilen Tüketim. İstanbul: Karbon Kitaplar.
62. KÜÇÜKYÖRÜK, G. (2022). Sürdürülebilir Pazarlamanın Çevre Bilinci ve Sürdürülebilir Tüketim Üzerindeki Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Kırklareli Üniversitesi.
63. LAROCHE, M., BERGERON, Y. and BARBERO-FORLEO, G. (2001). Targeting Consumers Who are Willing to Pay More for Environmentally Friendly Products. Journal of Consumer Marketing, 18(6), 503-520.
64. LAROCHE, M., BERGESON, J., TOMİUK, M.-A. and BABARO-FORLEO, G. (2002). Cultural Differences in Environmental Knowledge, Attitudes, and Behaviours of Canadian Consumers. Canadian Journal of Administrative Sciences, 19(3), 267-283.
65. LEONARD-BARTON, D. (1981). Voluntary Simpllicity Lifestlylees and Energy Conservation. The Jornal of Consumer Research, 8(3), 243-252.
66. MATARACI, P. (2017). Sürdürülebilir Pazarlama ve Tüketici Davranışı: Çevreyle Dost Ürün Satın Alma Davranışında Çevre Bilinci, Yaşam Tarzı ve İlgilenim Düzeyinin Etkilerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Pilot Araştırma. Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi.
67. MCCARTY, J. A. and SHRUM, L. J. (1994). The Recycling of Soild Wastes: Personel and Cultural Values and Attitudes About Recycling As Antecedents of Recyling Behavior. Journal of Business Research, 53-62.
68. MCCARTY, J. A. and SHRUM, L. J. (2001). The Influence of Inividualism, Collectivism, and Locus of Control on Environmental Beliefs and Behavior. Joumal of Public Policy and Marketing, 20(1), 93-104.
69. NABIKOĞLU, B. (2007). Tüketimin Çevreci Boyutu: Çevreci Tutum ve Davranışlara Göre Pazar Bölümlemesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 423-438.
70. NABIKOĞLU, G. (2017). Sürdürülebilirlik İçin Yeşil Tedarik Zincirlerine Bütünsel Yaklaşım. Ankara: Detay Yayıncılık.
71. NABIKOĞLU, M. B. (2003). Çevreci Pazarlama Anlayışım ve Tüketicilerin Çevreci Tutumlarının Tüketici Tutumlarının Tüketici Davranışları Üzerindeki Etkisi İle İlgili Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi. Adana Çukurova Üniversitesi.
72. NAKİP, M. (2003). Pazarlama Araştırmaları: Teknikler ve (SPSS Destekli) Uygulamalar. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
73. ÖZBAKIR, M. ve NURTANIŞ VELİOĞLU, M. (2010, Aralık). Pazarlamaya Sürdürülebilirlik Çerçevesinden Bakış ve Bir Örnek Olay Analizi. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 71-98.
74. ÖZGÜL, E. (2010). Tüketicilerin Değer Yapıları, Gönüllü Sade Yaşam Tarzı ve Sürdürülebilir Tüketim Üzerindeki Etkileri. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28(2), 117-150.
75. PAAVOLA, J. (2001). Towards Sustainable Consumption: Economics and Ethical Concerns for the Environment in Consumer Choices. Review Of Social Economy, 59(2), 227-248.
76. PAÇO, A. and RAPOSO, A. (2009). "Green" Segmentation: An Application to the Portuguese Consumer Market. Marketing Intelligence and Planning, 27(3), 364-379.
77. PAÇO, A., ALVES, H., SHİEL, C. AND FİLHO, W. L. (2013). A Multi-Country Level Analysis of the Environmental Attitudes and Behaviours Among Young Consumers. Journal of Environmental Planning and Management, 1-17. PAÇO, A., SHİEL, C. AND ALVES, H. (2019). A New Model for Testing Green Consumer Behaviour. Journal of Cleaner Production, 207, 998-1006.
78. PAÇO, A., FİNİSTERRA M., AND RAPOSO, M. L. (2010). Green Consumer Market Segmentation: Empirical Findings. International Journal of Consumer Studies, 34, 429–436.
79. PEPPER, M., JACKSON, T. AND UZZELL, D. (2009). An Examination of the Values That Motivate Sociallyconscious and Frugal Consumer Behaviours. International Journal of Consumer Studies, 33, 126–136.
80. ROBERTS, J. A. (1996). Green Consumers in the 1990s: Profile and Implications for Advertising. Journal of Business Research, 36, 217-231.
81. ROBERTS, J. A. AND BACON, D. R. (1997). Exploring the Subtle Relationships Between Environmental Concern and Ecologically Conscious Consumer Behavior. Journal of Business Research, 40, 79-89.
82. SABA, C. (2019a). Çalışan Bireylerin Yeşil Ürün Satın Alma Davranışlarına İlişkin Tutumlarının Değerlendirilmesi. Sosyal Bilimler Dergisi (SOBİDER), 6(38), 319-336.
83. SABA, C. (2019b). Sürdürülebilir Tüketim Bağlamında Yeşil Tüketim. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi. SALDAMLI, A. (2013). Bilimsel Araştırma ve Sunum Teknikleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
84. SARUHAN, Ş. C. ve ÖZDEMİRCİ, A. (2016). Bilim, Felsefe ve Metodoloji. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
85. SAYGILI, M., ÖZDEMİR, A., TANYERİ, A. E. VE ERDEN, C. (2016). ÇEVRE BİLİNCİ VE ÇEVRE DOSTU ÜRÜN BİLİNCİNE İlişkin Tutumların İncelemesi Üzerine Bir Araştırma: Adıyaman Üniversitesi. International Symposium on Environment and Morality (ISEM), 1089-1098.
86. SCHLEGEMİLCH, B. B., BOHLEN, G. M. AND DİAMANTOPOULOS, A. (1996). The Link Between Green Purchasing Decisions and Measures of Environmental Consciousness. European Journal of Marketing, 30(5), 35-55.
87. SİPAHİ, B., YURTKORU, E. S. VE ÇİNKO, M. (2010). Sosyal Bilimlerde SPSS’le Veri Analizi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım. SOYLU, Z. S. (2019). Demografik Özelliklerin Sürdürülebilir Tüketim Davranışına Etkilerinin Analizine Yönelik Bir Çalışma. Yüksek Lisans Tezi. İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi.
88. STRAUGHAN, R. D. and ROBERTS, J. A. (1999). Environmental Segmentation Alternatives: A Look at Green Consumer Behavior in the New Millennium. Journal of Consumer Marketing, 16(6), 558-575.
89. SÜTTERLİN, B., BRUNNER, T. A. AND SİEGRİST, M. (2011). Who Puts the Most Energy into Energy Conservation? A Segmentation of Energy Consumers Based on Energy-Related Behavioral Characteristics. Energy Policy, 39, 8137–8152.
90. ŞENER, A. ve HAZER, O. (2008). Values and Sustainable Consumption Behavior of Women: A Turkish Sample. Sustainable Development, 291–300.
91. ŞÜKRÜOĞLU, V. K. (2018). Sürüdürülebilirlik Bağlamında Tüketici Vatatndaş Sorumluluğu. The Journal of Academic Social Science Studies, (65), 451-470.
92. TABACHHNİCK, B. G. and FİDELL, L. S. (2015). Using Multivariate Statistics/Çok Değişkenli İstatistiklerin Kullanımı (Çev. M. Baloğlu). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
93. TEKİN, E. ve SIRKINTIOĞLU YILDIRIM, Ş. (2020). Akademisyenlerde Örgütsel Öğrenme ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışının İş Tatmini Üzerindeki Etkileri. Bucak İşletme Fakültesi Dergisi, 3(2), 222-243.
94. TUYGUN TOKLU, A. (2019). Çevresel Bilinç Yeşil Davranışı Etkiler mi? Türkiye’nin Doğu Karadeniz Bölgesinde Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(4), 2799-2811.
95. Türkiye İstaistik Kurumu (TÜİK) (2022). Adrese Dayalı Kayıt Nüfus İstaistikleri. Erişim tarihi: 22 Haziran 2022, https://www.tuik.gov.tr/
96. TürkSoy, Ö. (1991). Çevre Duyarlılığı Eğitiminde Bilişsel Yaklaşım: Çocuk ve Temel Çevre Özellikleri. Eğitim ve Bilim, 15(80), 15-23.
97. YEŞİL, M. ve TURAN, Y. (2020). Çevresel Duyarlılık Üzerine Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 10(2), 418-435.
98. YILDIRIM, E. ve TüRkmen, M. (2015). Çevre Duyarlılığı ve Gelirin Yeşil Ürün Satın Alma Duyarlılığı Üzerindeki Etkisi. 20. Ulusal Pazarlama Kongresi-Pazarlamanın Sosyal Yönü: Sosyal Pazarlama (s. 387-397). Eskişehir: Eskişehir Anadolu Üniversitesi.