DEVELOPING CURRICULUM AWARENESS SCALE (CAS): THE STUDY OF VALIDITY AND RELIABILITY // ÖĞRETİM PROGRAMI FARKINDALIK ÖLÇEĞİNİN (ÖPFÖ) GELİŞTİRİLMESİ: GEÇERLİLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz

This study aims at developing a curriculum awareness scale. To attain this goal, the relevant literature was reviewed and the concepts of awareness and curriculum were examined in detail. In addition to the literature review, interviews were made with teachers and field experts. An item pool was created for the scale, which is intended to be developed in line with the information obtained from the literature review and interviews. The relevant item pool was sent to 6 experts, three of whom were field experts, three of whom were assessment and evaluation experts. In line with the feedback from the experts, the form of the scale to be used in the first application was created. This form was administered to 364 teachers working at various school levels in the 2020-2021 academic year. Explanatory Factor Analysis (EFA) was performed on the collected data; As a result of the analysis, a structure consisting of three sub-factors (Psychomotor, Cognitive and Affective Awareness) and 25 items was obtained. In order to test this structure, the new form of the scale was applied to the second study group (417 teachers), and Confirmatory Factor Analysis (CFA) was performed on the collected data. It was determined that the fit indices resulting from the CFA were in the "Acceptable" and "Perfect Fit" ranges and the structure was confirmed. It was concluded that the composite reliability and Cronbach's alpha reliability coefficients applied to the sub-factors of the scale were also above the cut-off values stated in the literature, and therefore the scale was reliable. These findings show that the scale developed within the scope of the research has psychometric properties that can be used in future studies.

Anahtar Kelimeler

• Curriculum
• Awareness
• Scale development
• Validity
• Reliability

DEVELOPING CURRICULUM AWARENESS SCALE (CAS): THE STUDY OF VALIDITY AND RELIABILITY // ÖĞRETİM PROGRAMI FARKINDALIK ÖLÇEĞİNİN (ÖPFÖ) GELİŞTİRİLMESİ: GEÇERLİLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz

Bu araştırmada, öğretim programına yönelik farkındalık ölçeğinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, ilgili literatür taraması yapılmış, farkındalık ve öğretim programları kavramları detaylı bir şekilde incelenmiştir. İlgili literatür taramasına ek olarak, öğretmenlerle ve alan uzmanlarıyla görüşmeler yapılmıştır. Literatür taramasından ve görüşmelerden elde edilen bilgiler doğrultusunda geliştirmesi amaçlanan ölçek için madde havuzu oluşturulmuştur. İlgili madde havuzu üçü alan uzmanı, üçü ölçme ve değerlendirme uzmanı olmak üzere 6 uzmana gönderilmiştir. Uzmanlardan gelen dönütler doğrultusunda ölçeğin ilk uygulamada kullanılacak formu oluşturulmuştur. Bu form, 2020-2021 eğitim öğretim yılında çeşitli okul kademelerinde görev yapmakta olan 364 öğretmene uygulanmıştır. Toplanan verilere Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) yapılmış; analiz sonucunda üç alt faktör (Psikomotor, Bilişsel ve Duyuşsal Farkındalık) ve 25 maddeden oluşan bir yapı elde edilmiştir. Bu yapının doğruluğunu test etmek amacıyla ölçeğin yeni formu ikinci çalışma grubuna (417 öğretmen) uygulanmış, toplanan verilere Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapılmıştır. DFA sonucunda ortaya çıkan uyum indekslerinin “Kabul Edilebilir” ve “Mükemmel Uyum” aralıklarında olduğu ve yapının doğrulandığı tespit edilmiştir. Ölçeğin alt faktörlerine yapılan bileşik güvenilirlik ve Cronbach Alfa güvenirlik katsayılarının da literatürde belirtilen kesme değerlerinin üstünde olduğu ve dolayısıyla ölçeğin güvenilir olduğu sonucuna varılmıştır. Bu bulgular, araştırma kapsamında geliştirilen ölçeğin ileriki çalışmalarda kullanılabilecek psikometrik özellikleri taşıdığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretim programı
• Farkındalık
• Ölçek geliştirme
• Geçerlilik
• Güvenirlik

Kaynakça

1. Akpınar, B. (2017). Eğitimde program geliştirme ve değerlendirme. Elâzığ: Data Yayınları.
2. Ayala, C. C., Brandon, P. R., Shavelson, R. J., & Yin, Y. (2008). On the fidelity of implementing embedded formative assessments and its relation to student learning. Applied measurement in education, 21(4), 360-389.
3. Bademci, V. (2013). Değer biçiciler arası (interrater) ölçüm güvenirliğinin Cronbach’ın alfası ile kestirilmesi. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 55-62.
4. Bentler, P. M. (1980). Multivariate analysis with latent variables: Causal modelling. Annual Review of Psychology, 31, 419-456.
5. Bümen, N. T., Çakar, E. ve Yıldız, D. G. (2014). Türkiye’de öğretim programına bağlılık ve bağlılığı etkileyen etkenler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14 (1), 203-228.
6. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (13.baskı). Ankara: Pegem Akademi.
7. Byrne, B. M., & Campbell, T. L. (1999). Cross-cultural comparisons and the presumption of equivalent measurement and theoretical structure: A look beneath the surface. Journal of Cross-Cultural Psychology, 30(5), 555-574.
8. Cattell, R. B. (1978). A check on the theory of fluid and crystallized intelligence with description of new subtest designs. Journal of Educational Measurement, 15 (3), 139-164.

9. Comrey, A. L. ve Lee, H. B. (2013). A first course in factor analysis. Psychology press.
10. Creswell, J. W. (2014). Nitel araştırma yöntemleri beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. Çev. Bütün, M. ve Demir, S. B. Ankara: Siyasal Kitabevi.
11. Creswell, J.W., & Plano Clark,V.L. (2007). Designing and conducting mixed methods research. Thousand Oaks, CA: Sage
12. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
13. Demirel, Ö. (2007). Eğitimde program geliştirme (10. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
14. Demirel, Ö. (2010). Eğitimde yeni yönelimler. Pegem Akademi.
15. Demirel, Ö. (2017). Eğitimde program geliştirme kuramdan uygulamaya. Ankara: Pegem Akademi.
16. Demirel, Ö. ve Kaya, Z. (2008). Eğitim bilimine giriş. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
17. Domino, G., & Domino, M. L. (2006). Psychological testing: An introduction. Cambridge: Cambridge University Press.
18. Dökmen, Ü. (2002). Yarına kim kalacak? Evrenle uyumlaşma sürecinde var olmak gelişmek uzlaşmak. İstanbul: Kişisel Gelişim Dizisi Sistem Yayıncılık.
19. Ergül, M.A., Tınaz, C., ve Ertaç, M. (2016). The analysis of the factors influencing sport awareness level of secondary education students: Case of tennis. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 27 (2), 69–83.
20. Eski, T. (2010). Ortaöğretim öğrencilerinin kış sporlarına yönelik farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi (Kastamonu İli Örneği) (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
21. Ertürk, S. (2017). Eğitimde “Program” geliştirme. Ankara: Edge Akademi.
22. Gülbaş Çatak, Ç. (2008). Yeni ilköğretim 1. sınıf ilkokuma yazma dersi öğretim programı uygulamasına yönelik öğretmen görüşleri (Doctoral dissertation, Yüksek lisans tezi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla). http://tez2. yok.gov. tr/adresinden edinilmiştir).
23. Gömleksiz, M. N., & Bulut, İ. (2007). Yeni fen ve teknoloji dersi öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(32), 76-88.
24. Hutton, D. G., & Baumeister, R. F. (1992). Self-awareness and attitude change: Seeing oneself on the central route to persuasion. Personality and Social Psychology Bulletin, 18(1), 68–75.
25. Kılıç, S. (2015). Kappa test. Journal of Mood Disorders, 5(3), 142-144.
26. Küçükahmet, L. (2007). Program geliştirme ve öğretim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
27. Kimpston, R. D. (1985). Curriculum fidelity and the implementation tasks employed by teachers: a research study. Journal of Curriculum Studies, 17(2), 185-195.
28. Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modelling. New York: The Guilford Press.
29. Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford.
30. Mihalic, S. (2004). The importance of implementation fidelity. Emotional and Behavioral Disorders in Youth, 4(4), 83-105.
31. Landis, J., & Koch, G. (1977). The measurement of observer agreement for categorical data. Biometrics, 33(1), 159-174.
32. Oliver, A. I. (1965). Curriculum improvement: a guide to problems, principles, and procedures. Dodd, Mead.
33. Osmundson, E., Herman, J., Ringstaff, C., Dai, Y., & Timms, M. (2012). Measuring Fidelity of Implementation--Methodological and Conceptual Issues and Challenges. CRESST Report 811. National Center for Research on Evaluation, Standards, and Student Testing (CRESST).
34. Protheroe, N. (2008). Teacher Efficacy: What Is It and Does It Matter? Principal, 87(5), 42-45.
35. Ruiz-Primo, M. A. (2006). A multi-method and multi-source approach for studying fidelity of implementation. Regents of the University of California.
36. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Test of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research-Online, 8(2), 23-74.
37. Taşçı, Ş. (2011). Fizik Öğretim Programının Uygulanmasının Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
38. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (3. Baskı). Ankara: Nobel.
39. Ünal, E. (2017). Ortaokul 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin kış sporlarına yönelik farkındalık düzeylerinin incelenmesi (Erzurum İli Örneği) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
40. Vartuli S. and Rohs J. (2009). Assurance of Outcome Evaluation: Curriculum Fidelity. Journal of Research in Childhood Education. Vol: 23, No: 4, pp. 502-512. Retrieved from http://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/02568540909594677 Erişim: 10.06.2015.
41. Yusuf, E. R., Çuhadar, A., & Demirel, M. (2020). Lise Öğrencilerinin Kış Sporlarına Yönelik Farkındalık Düzeylerinin İncelenmesi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (7), 136-143.
42. Yaşaroğlu, C., & Manav, F. (2015). Öğretim programına bağlılık ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması.
43. Yıldız, S., ve Baycan, D. (2012). Sınıf öğretmenlerinin program geliştirme yeterlikleri hakkındaki görüşleri. II. Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Bolu.
44. Yüksel, S. (2002). Yükseköğretimde eğitim-öğretim faaliyetleri ve örtük program. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15 (1), 362.
45. Zengin, M. (2010). Yeni ilköğretim DKAB öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (SAUIFD), 12(22), 121-160.