Uygulama Öğretmenlerinin Eğitim Fakültesi-Uygulama Okulu İşbirliği Kurs Programına İlişkin Görüşleri

Öz

In this research study opinions about the Faculty and School Collaboration mentorship training course were obtained from the mentor teachers. For this reason, 832 primary school classroom teacher mentors from all over Turkey were accessed to administer the course questionnaire. Out of 814 participants’ answers to the questionnaire the result was found as “positive” and/or “no idea”equally in terms with whether the course achieved its goal. The module “roles and responsibilities of participants”was stated as the topic that was greatly benefited from. While there were * Bu çalışma, araştırmacının “Sınıf Öğretmenlerinin Hizmet Öncesi Eğitiminde Yer Alan Staj Uygulamalarının Değerlendirilmesi (2008)” isimli MEB- EARGED destekli yayınlanmamış projesinin bir kesitini oluşturmaktadır. more opinions of “no idea” in whether the course programme is effective in training the mentors, it is concluded that such a programme is a necessity for educating efficient mentors. The mentors who viewed the programme as not necessary regarded the issue as negative due to the Professional experience they had.

Anahtar Kelimeler

• Faculty and school cooperation, school experience, mentor, elementary school teacher

Uygulama Öğretmenlerinin Eğitim Fakültesi-Uygulama Okulu İşbirliği Kurs Programına İlişkin Görüşleri

Öz

Genel tarama niteliğinde olan bu araştırma, uygulama öğretmenlerinin “Eğitim Fakültesi- Uygulama Okulu İşbirliği Kurs Programı” hakkındaki görüşlerini elde etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla, Türkiye’nin tüm bölgelerine ulaşılarak uygulama öğretmenliği görevini üstlenmiş olan 832 Sınıf Öğretmenine, Kurs Programı Anket Formu uygulanmıştır. Analize değer görülen 814 ölçme aracından elde edilen veriler, söz konusu kurs programının, öğretmenlik uygulaması sürecini amacına ulaştırmasına ilişkin “olumlu” ve “kararsız” görüşlerin eşit oranda olduğunu göstermektedir. Kurs programında yer alan “bireylerin görev ve sorumlulukları” isimli öğrenme modülü, uygulama sürecinde en fazla yararlanılan konu olmuştur. Yine kurs programının etkili bir uygulama öğretmeni yetiştirme konusundaki “kararsız” görüşlerin oranı daha yüksek iken, uygulama öğretmeni yetiştirme programlarının da “gerekli “ olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Uygulama öğretmeni olabilmek için bir eğitim gereksiniminde olmayan uygulama öğretmenlerinin gerekçeleri ise öğretmenlik deneyimlerine olan güvenden kaynaklanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Fakülte- okul işbirliği, okul deneyimi, uygulama öğretmeni, sınıf öğretmeni

Kaynakça

1. BALCI, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: PegemA Yayıncılık. 3. Baskı.
2. BROOM, H. (1996). Building professional partnerships: a mentor program for special education Teachers. 74.Orlando: FL; April, 1-5.
3. BREWSTER, C; RAILSBAC, J. (2001).Supporting beginning teachers: how administrators,tteachers and policymakers can help new teachers succeed.
4. NWREL. Portland: OR: NWREL. Brock, BL and Grady, M.L. COULON, S. C. (2000). The impact of cooperating teachers' task statements on student teachers' pedagoji behaviors. College Student Journal, 34 (2).
5. CIRIZA, F; PÉREZ, R. (2005). Making each new teacher our responsibility end of year report. El Paso, Texas: 19 September. GOODLAD, J. (1994). Educational renewal: better teachers, better schools, San Francisco:Ca, Jos.Bas.
6. HİLDEBRAND, K. (1998). Mentoring programs. Colorado Business, 66-67.
7. JOHNSON, N. (2002). Community college mentoring program. Mentor-Mentee Handbook. June, Iowa State University.
8. KİRAZ, E. (2002). Öğretmen adaylarının hizmet öncesi mesleki gelişiminde uygulama öğretmenlerinin işlevi . Eğitim Araştırmaları, 1(2).

9. KİRAZ, E. (2001). Aday öğretmen- rehber öğretmen etkileşimi: mesleki gelişimde diğer boyut. Eğitim Araştırmaları, Sayı,5, Ekim.
10. MAYNARD, T. (2000). Learning to teach or teaching to manage mentors? experience of school-based teacher training. Mentoring and Tutoring. 8 (1) 17-30.
11. REİMAN, A. J & THİES, S. (1998). Mentoring and supervision for teacher development. New York: Longman, 171
12. TOMLİNSON, P. (1988). Understanding Mentoring (Reflective strategies for school-based teacher preparation). Open University Press, Celtig Court, 22 Ballmoor Buckingham MK181XW and 325 Chesnut Street, Philadelphia, PA 19106, USA.
13. ÜNVER, G. ve EROĞLU, G. (2002). Uygulama öğretmeninin öğretmen adayına karşı davranışları. Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi, 1(2).
14. VARIŞ, F. (1996). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Alkım Kitapçılık Yayıncılık .
15. 1WHITSETT, G. & RILEY, J. (2003). Defining and applying leadership; perceptions of teacher leader candidates. Educational Research Association, Biloxi, Mississippi.
16. YALIN UÇAR, M. (2008a). Önerilen “uygulama öğretmeni eğitim programı”nın uygulama öğretmenliğine ilişkin yeterliliğe ve tutuma etkisi, Protokol No.106K075, TÜBİTAK.
17. YALIN UÇAR, M. (2008b). Sınıf öğretmenlerinin hizmet öncesi eğitiminde yer alan staj uygulamalarının değerlendirilmesi, Yayınlanmamış Araştırma Projesi, Ankara: EARGED.
18. YILDIZ, E. (2002). Okul deneyimi I ve okul deneyimi II derslerinin değerlendirilmesi, (Yüksek Lisans Tezi), Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
19. YÖK . (1998). Fakülte-okul işbirliği kitapçığı. Ankara: YÖK Yayınları.