Hareketli Medya Grafik Tasarımı, Toplumsal Beğeni Düzeyi ile Eğitimdeki Rolü ve Önemi

Öz

Media and communication have recently attained a prominent significance as a result of technological developments. The idea that media was going to be one of the means which would be applied to as a tool of communication was initially not taken into account. As it provides the highest level with the lowest cost and fastest speed, digital media has now become one of the most useful means of communication. The published media has been replaced by the digital media not only because published media requires high costs, timing but also because it is less effective. Via digital media and internet solutions, it is now possible to reach much more people in seconds with lowest cost rates.

Anahtar Kelimeler

• Technology, media, motion graphic, communication, design, graphic design

Hareketli Medya Grafik Tasarımı, Toplumsal Beğeni Düzeyi ile Eğitimdeki Rolü ve Önemi

Öz

Teknolojik gelişmelerin bir sonucu olarak son yıllarda, medya ve iletişim her zaman olduğundan daha önemli bir noktaya gelmiştir. Medyanın gücünün, iletişim aracı olarak, en sık başvurulan yollardan biri olacağı inancı, önceleri insanlara inandırıcı gelmemekteydi. Ancak önceleri basılı olarak insanlara ulaştırılmak istenen veriler, baskı maliyetlerinin artması, zaman kaybı, ulaşım gibi sebeplerle eski ağırlığını kaybetmiştir. Buna mukabil bilgi paylaşımı ve iletişim araçlarının işlevselliğinin artması, ulaşım süresinin ve maliyetinin azalması, dijital çağın getirdikleriyle işlerin daha kolay olması; medyanın güçlenmesini, iletişim araçlarının en önemlileri arasına girmesini sağlamıştır. Artık internet ve dijital medya çözümleri sayesinde çok kısa zamanda, çok daha fazla insana, çok daha az maliyetle ulaşmak mümkün olmuştur. Ancak, iletişim alanındaki bu hızlı büyüme ve gelişmenin getirdiği olumlu kazanımlar yanında, olumsuzlukların olup olmadığı gerçeği yeterince incelenmemiştir. Fakat son zamanlarda bu durum, önemi çok rahat anlaşılabilecek noktalara ulaşmıştır. Medya etiği, sosyal çevre, kent kültürleri ve hareketli medya tasarımcıları gibi kavramlar dikkatlice tartışılmaya başlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Teknoloji, medya, hareketli medya, iletişim, grafik tasarım

Kaynakça

1. ALAGAġ, Mehmet (1995), Yoldaki Musibetler, Ġnsan Dergisi Yayınları, Ġzmir, s.55-56.
2. AZĠZ, Aysel (1975), Televizyonun Yetişkin Eğitimindeki Yeri ve Önemi, TODAĠE Yay. Ankara, s. 227.
3. BECER, Emre (1999), İletişim ve Grafik Tasarım, Dost Kitabevi, Ankara. BENNET, W. Lance (2000), Politik İllizyon ve Medya, (Çev: Seyfi Say), Nehir Yayınları, Ġstanbul, s.57.
4. BULAÇ, Ali (1988), İnsanın Özgürlük Arayışı, Beyan Yayınları, Ġstanbul, s. 63-64.
5. CERECĠ, Sedat (2003), Medya Etiği, Metropol Yayınları, Ġstanbul. COOK, David A. (1990), A History of Narrative Film, 2nd edition. New York: W.W. Norton.
6. DORR, Aimee - KUNKELL, Dale (2000), “Children and the Media Environment”, Communication Research, 5,21.
7. ERĠNÇ, Sıtkı M. (2008), Toplum ve İnsan, Ütopya, Ankara. ESSLĠN, Martin (1991), TV Beyaz Camın Arkası, (Çev. Murat ÇĠFTKAYA), Pınar Yayınları, Ġstanbul, s.59.
8. GÖKALP, Ziya (1987), Türkçülüğün Esasları, Ġnkılap Kitabevi, 3. baskı, Ġst.

9. HUXLEY, Aldous (1990), “Ekranların Arkasında Kimler Var?”, Enformatik Cehalet, (Der. Nabi Avcı), Rehber Yay. Ankara, , s. 180.
10. ĠLAL, Ersan (2007), İletişim, Yığınsal İletim Araçları ve Toplum, Der Yayınları, Ġstanbul.
11. J. GANS, Herbert (2007), Popüler Kültür ve Yüksek Kültür, (çev. Emine Onaran ĠNCĠRLĠOĞLU) Yapı Kredi Yayınları, Ġstanbul, s.37.
12. KILIÇOĞLU, Önder (2007), Kullanıcı Müdahaleleriyle, Değişikliğe Uğramış Müstakil Toplu Konut Cephelerinin, Farklı Eğitim Grupları Tarafından Değerlendirilmesi: Beğeni, Karmaşa ve Etkilenme, Mimarlık yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ocak, Ankara.
13. KOCA, Nuray (1993), “Görüntüden Gerçeğe ġiddet Toplumu”, İzlenim Dergisi, Yıl:1, Sayı; 4, s.35.
14. KOCADAġ, Bekir (2005), Kültür ve Medya, Malatya, Sayı 34, s.1-13.
15. KRASNER, Jon (2006), Motion Graphic Design-applied history, Oxford OX2 8DP.
16. KÜÇÜKERDOĞAN, G. Rengin (2009), Reklamda Kültürlerarasılık, Es Yayınları, Ġstanbul.
17. MERĠÇ, Cemil (1986), Kültürden İrfana, Ġnsan Yayınları, Ġstanbul, s.404.
18. MUTLU, Erol (2005), Globalleşme Popüler Kültür ve Medya, Ütopya Yayınları, Ankara.
19. MUTLU, Erol (1991), Televizyonu Anlamak, Gündoğan Yayınları, Ankara, s.15.
20. OKTAY, Ahmet (1994), Türkiye’de Popüler Kültür, Yapı Kredi Yayınları, Ġstanbul, s. 42.
21. OSĠPOV, G. (1977), Toplumbilim, Teori ve Yöntem Sorunları, (çev.) Ünsal Oskay, Sol Yayınları, Ankara.
22. OSKAY, Ünsal (1994), “ĠletiĢim Çağı Ġnsanın Sorunu: ĠletiĢimsizlik!”, Bilim ve Teknik, sayı 315.
23. OSKAY, Ünsal (1982), Çağdaş Fantazya, Popüler Kültür Açısından Bilim-Kurgu ve Korku Sineması, Ankara Ayko Yay.
24. ÖMER, Aytaç (2002), “BoĢ Zaman Üzerine Kuramsal YaklaĢımlar”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Fırat University Journal of Social Science Cilt: 12, Sayı: 1, Sayfa: 231-260, Elazığ.
25. ÖZKÖK, Ertuğrul (1985), Kitlelerin Çözülüşü, Tan Yayıncılık, Ankara, s.132.
26. ÖZKÖK, Ertuğrul (1980), “ĠletiĢimde KitleselleĢme KurumlaĢma ve Egemenlik”, H.Ü. Sosyal ve İdari Bilimler Fakültesi, Beşeri Bilimler Dergisi, Özel Sayı.
27. PARKĠNSON, David (1995), History of Film. New York: Thames and Hudson.
28. POSTMAN, Neil (1994), TV: Öldüren Eğlence, (çev. Osman AKINBAY), Ayrıntı Yayınları, Ġstanbul, s. 77-78.
29. REAL, Micheal - MASS, R. (1977), Mediated Culture, Prentice Hall. Inc. Englewood Cliffs, N.J.O 7632.
30. SELVĠ, Engin (2008), Kitsch Olgusunun Lise Öğrencilerinin Estetik Algı ve Beğenilerine Etkileri, Ankara, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Uygulamalı Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı Mesleki Resim Eğitimi Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
31. SCHĠLLER, Herbert (1993), Zihin Yönlendirenler, (çev. Cevdet CERĠT), Pınar Yayınları, Ġstanbul.
32. STEVENSON, Nick (2008), Medya Kültürleri, (çev. Göze ORHONBarıĢ Engin AKSOY) Ütopya Yayınevi, Ankara, s.298.
33. TARCAN, Ahmet (2005), İnternet ve Toplum, Anı Yayıncılık, Ankara.
34. TÖRENLĠ, Nurcan (2005), Yeni Medya Yeni İleteişim Ortamı, Bilim ve Sanat, Ankara.
35. TUNA, Serdar, Estetik Algı ve Beğeni Gelişimi Açısından, İlköğretimde Sanat Eleştirisi Öğretimi.
36. TURAN, ġerafettin (2003), “Kültürün Korunması Açısından Ana Dilin Önemi, Dil ve Dilimiz Türkçe”, Sempozyum Bildirileri, Tömer Yayınları, Ankara Üniversitesi Basımevi.
37. UÇAR, Tevfik Fikret (2004), Görsel İletişim ve Grafik Tasarım, Ġnkılap, Ġstanbul.
38. VEBLEN, Thorstein (1995), Aylak Sınıf Çev. Ġ. User, Ġst.: Marmara Üni. Yayınları.
39. YENGĠN, Hülya (1996), Medyanın Dili, Der Yayınları, Ġstanbul, s.26.
40. YILDIZ, ġerife (2005), Dil Kültür İletişim ve Medya, Sinemis, Ankara, s. 123-124.