Aristotle's Understanding of Justice

Öz

Aristotle paints a very different policy portrait from today's policy understanding. According to him, politics is the most important condition for the human being to be happy, virtuous, and more importantly, human. Depending on this perspective, the doctrine of justice is also shaped. According to him, justice, to the extent that it deserves the right to give. The determination of the right should be done according to the nature of what is distributed. In other words, what is distributed should be given to someone who is in accordance with the nature of that thing, not according to criteria such as wealth and nobility. Aristotle not only sees justice as distributing a share but also speaks of two different types of justice, corrective and exchange justice. This study aims to contribute to the solution of today's political problems by examining Aristotle's relationship between politics, virtue and justice.

Anahtar Kelimeler

• Justice
• Policy
• Ethics
• Virtüe

Aristoteles'in Adalet Anlayışı

Öz

Aristoteles günümüz politika anlayışından oldukça farklı bir politika portresi çizmektedir. Ona göre politika insanın mutlu, erdemli, daha da önemlisi, insan olabilmesi için en önemli koşuldur. Bu perspektife bağlı olarak adalet öğretisi de biçimlenmektedir. Ona göre adalet, hak edene hak ettiği ölçüde hakkını vermektir. Hakkın ölçüsünün belirlenmesi, dağıtılan şeyin doğasına uygun yapılmalıdır. Başka bir ifadeyle dağıtılan şey, zenginlik, soyluluk gibi ölçütlere göre değil o şeyin doğasına uygun kimseye verilmelidir. Aristoteles adaleti yalnızca bir pay dağıtma olarak görmez, bunun yanında düzeltici ve değiş tokuş adaleti olarak iki farklı adalet türünden de söz etmektedir. Bu çalışma, Aristoteles’in politika, erdem ve adalet ilişkisini inceleyerek, günümüz politik problemlerinin çözümlerine katkı sunmayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Adalet
• Politika
• Etik
• Erdem

Kaynakça

1. ARİSTOTELES, (2015b) Eudemos’a Etik, çev. Saffet Babür, BilgeSu Yayıncılık, Ankara.
2. ARİSTOTELES, (2015a) Nikomakhos’a Etik, çev. Saffet Babür, BilgeSu Yayıncılık, Ankara.
3. ARİSTOTELES, (2018) Politika, çev. Özgüç Orhan, Pinhan Yayıncılık, İstanbul.
4. ARSLAN A., (2006) İlkçağ Felsefe Tarihi 2, Sofistlerden Platon’a, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
5. ARSLAN A., (2009) İlkçağ Felsefe Tarihi 3, Aristoteles, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
6. COPLESTON F., (2009) Felsefe Tarihi: Ön-Sokratikler ve Sokrates, çev. Aziz Yardımlı, İdea Yayınevi, İstanbul.
7. HERAKLEİTOS, (2009) Fragmanlar, çev. Cengiz Çakmak, Kabalcı Yayınevi, İstanbul.
8. JAEGER W., (2012) İlk Yunan Filozoflarında Tanrı Düşüncesi, çev. Güneş Ayas, İthaki Yayınları, İstanbul.

9. PLATON, (2012) Yasalar, çev. Candan Şentuna, Saffet Babür, Kabalcı Yayıncılık, İstanbul.
10. SANDEL M. J., (2017) Adalet: Yapılması Gereken Doğru Şey Nedir?, Felix Kitap Ankara.
11. SOLOMON R. C., (2004) Adalet Tutkusu, çev. Ertuğrul Altınay, Ayrıntı Yayınları, İstanbul.