Investigation of School Counselors' Views on the Guard Duty at School

Öz

The aim of this study is to analyze the problems of the school counsellors about school guard duty who work at different graduals and to suggest offers according to the results. For the study phenomenology which is a kind of qualitative research method was applied. The study has been carried out with 22 psychological counsellors who are on duty at 17 different schools by using semi structured interview. According to the results of the study, it has been seen that psychological counsellors have different problems during their school guard duty and most of which are releated to their professions’ principle and responsibilities, ethics, legal responbilities and coping strategies used in crisis intervention. The study seems to be important in terms of revealing school counsellors’ thoughts, problems and advices about school guard duty and enlightening further studies about school guard duty.

Okul Psikolojik Danışmanlarının Nöbet Görevine İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, eğitimin çeşitli kademelerinde görev yapan okul psikolojik danışmanlarının okul nöbeti görevine ilişkin yaşadıkları sorunları analiz etmek ve ortaya çıkan sonuçlar temelinde öneriler sunmaktır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden olan olgubilim kullanılmıştır. Araştırma, 17 okulda görevli 22 psikolojik danışman ile yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri içerik analizi yöntemi doğrultusunda kategoriler oluşturularak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre psikolojik danışmanların nöbet görevi nedeniyle çeşitli zorluklar yaşadıkları, bu zorlukların çoğunun mesleki ilke ve sorumluluklar, etik standartlar, okul nöbetinin gerektirdiği yasal sorumluluklar ve okul nöbeti sırasında yaşanan krize müdahale stratejileri ile ilgili olduğu görülmektedir. Araştırma, psikolojik danışmanların okul nöbeti hakkındaki düşünce, problem ve önerilerini ortaya koyması ve okul nöbeti ile ilgili yapılacak çalışmalara ışık tutması açısından önemli görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Okul Nöbeti
• Okul Psikolojik Danışmanı
• Rehber Öğretmen
• Okul Güvenliği

Kaynakça

1. Akın, B. (2007). Rehber öğretmenlerin görevlerine ilişkin öğretmenlerin beklentileri ve algıları (Yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi, İstanbul).
2. Armstrong, S. A., MacDonald, J. H., ve Stillo, S. (2010). School counselors and principals: different perceptions of relationship, leadership and training. Journal of School Counseling, 8, 1-27.
3. ASCA (American School Counselor Association). (2009). School Counselor Competencies. www.schoolcounselor.org. Erişim Tarihi:10.02.2019.
4. Aşkım, H. ve Yavuz, H. (2006). Okullarda verilen rehberlik hizmetlerinin problem alanları. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14 (1).
5. Ayyıldız, A. ve Akın, U. (2016). Okul güvenliğinin sağlanmasında nöbetçi öğretmen uygulamasına ilişkin öğretmen görüşleri. Turkish Studies - International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(3), 345-370.
6. Baltacı, A. (2017). Nitel veri analizinde Miles-Huberman modeli. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3 (1), 1- 15.
7. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (1), 231-274.
8. Bardhoshi, G. ve Duncan, K. (2009). Rural school principals’ perceptions of the school counselor’s role. The Rural Educator, 30 (3), 16-24.

9. Burnham, J. J. ve Jackson, C. M. (2000). School counselor roles: Discrepancies between actual practice and existing models. Professional School Counseling, 4(1), 41-49.
10. Bassey, M., Monday, A. ve Edet, A. (2010). Attitude of secondary school students towards guidance and counselling services in cross river state. Edo Journal of Counselling, 3 (1), 87-99.
11. Başaran, M. (2008). İlköğretim okullarındaki yönetici ve sınıf rehber öğretmenlerinin psikolojik danışma ve rehberlik faaliyetlerinden beklentileri (Yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi, İstanbul).
12. Bıçak, A. (2006). Resmi ilköğretim okulu rehber öğretmenlerinin görevlerini gerçekleştirme düzeyine ilişkin bir çalışma (Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi, Antalya).
13. Bond, T. (2013). Standarts and Ethics for Counselling in Action. Yeşilyaprak,B. (Çev.). Ankara: Nobel Yayınları. College Board Advocacy. (2009). Finding A Way: Practical Examples of How An Effective Principal-Counselor Relationship Can Lead to Success for All Students. http://professionals.collegeboard.com/profdownload/finding-a- way.pdf. Erişim Tarihi: 05.02.2019.
14. Cormier, S. ve Hackney H. (2014). Counselling Strategies and Interventions. Doğan, S. (Çev.). Ankara: Pegem Yayınları.
15. Clemens, E. V., Milsom, A. ve Cashwell, C. S. (2009). Using leader-member exchange theory to examine principal-school counselor relationships, school counselors’ roles, job satisfaction, and turnover intentions. Professional School Counseling, 13, 75-85.
16. Çalık, T., Kurt, T. ve Çalık, C. (2011). Güvenli okulun oluşturulmasında okul iklimi: Kavramsal bir çözümleme. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1(4), 73-84.
17. Çankaya, İ. H. (2009). Okul güvenliği üzerine teorik bir çözümleme. DicleÜniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 97- 103.
18. Çelikten, M. (2004). Bir okul müdürünün günlüğü. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (1), 123-135.
19. Çelik, K. (2005). Eğitimde acil durum yönetimi modeli önerisi ve uygulanabilirliği araştırması (Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara).
20. Çiftçi, S., Meydan, A., Koçyiğit, S. ve Kayılı, G. (2011). Sınıf öğretmenlerinin birlikte çalışma durumlarına ilişkin okul yöneticileri görüşleri. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, (32), 211-224.
21. Dost, M.T. ve Keklik, İ. (2012). Alanda çalışanların gözünden psikolojik danışma ve rehberlik alanının sorunları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (23), 389-407.
22. Dönmez, B. (2001). Okul güvenliği sorunu ve okul yöneticisinin rolü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 7(25), 63-74.
23. Gömleksiz, M., Kilimci, S., Vural, R. A., Koçoğlu, Ç. ve Erdal, E. (2008). Okul bahçeleri mercek altında: Şiddet ve çocuk hakları üzerine nitel bir çalışma. İlköğretim Online, 7(2), 273-287.
24. Günay, G. ve Özbilen, F.M. (2014). İlköğretim öğretmenlerinin okul nöbeti görevleri üzerine bir değerlendirme. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (3), 64-78.
25. Gündüz, B. ve Çelikkaleli, Ö. (2009). Okul psikolojik danışmanlarında mesleki yetkinlik inancı. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (1), 119-133.
26. Gündoğdu, K., Saracaloğlu, A.S., Altın, M. ve Üstündağ, N. (2015). Okul nöbetlerinin öğretmen görüşleri doğrultusunda incelenmesi: Problemler ve öneriler. İlköğretim Online, 14(1), 276-294.
27. Güven, M. (2005). İlköğretimde çocuğu olan velilerin çocuklarının okullarındaki psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerine ilişkin algı ve beklentileri. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Denizli: Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
28. Hernandez, T. ve Seem, S. (2004). A safe school climate: A systemic approach and the school counselor. Professional School Counseling, 7 (4), 256-262.
29. Hornby, G., Hall, C. ve Hall, E. (2003). Counselling pupils in schools: Skills and strategies for teachers. New York: Routledge Falmer.
30. House, R. M. ve Martin, P. J. (1998). Advocating for better futures for all students: A new vision for school counselors. Education, 119 (2), 284-291.
31. Hue, M.T. (2001). A study of the relationship between school guidance and dicipline in Hong Kong secondary schools (Doctoral dissertation, University of London, London).
32. IAC (International Association for Counselling). (2003). https://www.iac- irtac.org/, Erişim Tarihi: 10.01.2019.
33. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
34. Karaca, R. ve İkiz, E. (2010). Psikolojik Danışma ve Rehberlikte Çağdaş Bir Anlayış: Yaşamla İç İçe, Yaşam Boyunca. Ankara: Nobel Yayınları.
35. Kepçeoğlu, M. (1999). Rehberlik ve psikolojik danışma. Ankara: Alkım.
36. Korkut, F. (2007). Okul Temelli Önleyici Rehberlik ve Psikolojik Danışma. Ankara: Anı Yayıncılık.
37. Lambie, G. W., ve Williamson, L. L. (2004). The challenge to change from guidance counseling to school counseling: A historical proposition. Professional School Counseling, 8(2), 124-131.
38. McMahon, H., Mason, E., ve Paisley, P. (2009). School counselor educators as educational leaders promoting systemic change. Professional School Counseling, 13(2), 116-124.
39. Maxwell, J.A. ve Barbara, A.M. (2008). Handbook of Emergent Methods, (Ed.: Hesse- Biber, S.N. ve Leavy, P.), Categorizing and Connecting Strategies in Qualitative Data Analysis. London: The Guilford Press.
40. MEB. (Millî Eğitim Bakanlığı). (2019). 2017-2018 Eğitim İstatistikleri: Örgün Eğitim, https://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_09/06123056_meb_istatistikleri_orgun egitim_2017_2018.pdf, Erişim Tarihi: 02.02.2019.
41. MEB. (2017). Rehberlik Hizmetleri Yönetmeliği, http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2017/11/20171110-2.htm, Erişim Tarihi: 20.01.2019.
42. MEB. (2014). İlköğretim Kurumları Yönetmeliği, http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/07/20140726-4.htm, Erişim Tarihi: 15.01.2019.
43. Memduhoğlu, H.B. ve Taşdan, M. (2008). Okul ve öğrenci güvenliği: Kavramsal bir çözümleme. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 3(34), 69-83.
44. Nazlı, S. (2007). Psikolojik danışmanların değişen rollerini algılayışları. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (18), 1-17.
45. NEA. (National Educaton Association). (2005). Safe Schools Manual, https://www.montgomerycountymd.gov/OLO/Resources/Files/SeriousIncident_Report/2.pdf, Erişim Tarihi: 03.02.2019.
46. Nezihoğlu, G. Ö. ve Sabancı, A. (2010). İlköğretim okul yöneticilerinin görüşlerine göre öğrencilerin istenmeyen davranışları ve bu davranışlarla başa çıkma yöntemleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 41-53.
47. Otlu, M.B. (2011). Okul psikolojik danışmanlarının krize müdahalede kullandıkları başaçıkma stratejilerinin incelenmesi: İzmir il örneği (Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir).
48. Özabacı, N., Sakarya, N. ve Doğan, M. (2008). Okul yöneticilerinin okuldaki psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (19), 8-22.
49. Özgan, H. ve Bozbayındır, F. (2011). Okullarda adil olmayan uygulamalar ve etkileri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 66-85.
50. Özer, N. ve Dönmez, B. (2013). Güvenlik kameraları ve okul güvenliği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Turkish Studies- International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(3), 437-448.
51. Özmen, F. ve Aküzüm, C. (2010). Okulların kültürel yapısı içinde çatışmalara bakış açısı ve çatışma çözümünde okul yöneticilerinin liderlik davranışları. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 2(2), 65-75.
52. Paisley, P. O. ve McMahon, G. (2001). School counseling for the 21st century: Challenges and opportunuties. Professional School Counseling, 5 (2), 106-115.
53. Paisley, P. O., Ziomek-Daigle, J., Getch, Y. Q., ve Bailey, D. F. (2006). Using state standards to develop professional school counselor identify as both counselors and E. Guidance & Counseling, 21(3), 143-151.
54. Patton, M. Q. (2002). Qualitative Research Evulation Methods. California: SAGE.
55. Polat, C. (2007). İlköğretim okulları sekizinci sınıf öğrencilerinin okul psikolojik danışma ve rehberlik servisinden yararlanma düzeylerinin belirlenmesi (Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ).
56. Saylan, N. ve Gürkan, U. (2002). Rehberlik hizmetleri yönetmeliğine göre rehberlik hizmetlerinin değerlendirilmesi (Bildiri kitabında özet basılan bildiri). VII. Eğitim Bilimleri Kongresi, 9-11 Eylül 1998, Selçuk Üniversitesi, Konya.
57. Terzi, Ş., Tekinalp, B.E. ve Leuwerke, W. (2009). Psikolojik danışmanların okul psikolojik danışma hizmetleri modeline dayalı olarak geliştirilen kapsamlı psikolojik danışma ve rehberlik programını değerlendirmeleri. 10. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Adana.
58. Topses, G. (2007). Psikolojik Yardım Hizmetleri Kuram ve Uygulamalar: Rehberlik ve Psikolojik Danışma Önleyici Rehberlik. Ankara: Nobel Yayınları.
59. Yerin Güneri, O., Büyükgöze Kavas, A. ve Koydemir, S. (2007). Okul Psikolojik Danışmanlarının Profesyonel Gelişimi: Acemilikten Olgunlaşmaya Giden Zorlu Yol. R. Özyürek, F. Korkut Owen ve D. Owen (Editörler), Gelişen Psikolojik Danışma ve Rehberlik, Meslekleşme Sürecinde İlerlemeler. Ankara: Nobel Yayınları.
60. Yeşilyaprak, B. (2009). Türkiye’de psikolojik danışma ve rehberlik alanının geleceği: Yeni açılımlar ve öngörüler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(1), 193-213.
61. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.