Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay

Anıl Gacar

doi:10.18026/cbayarsos.699584

TR EN

Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay

Öz

Entregre raporlar, genellikle kar amacı olan işletmeler tarafından hazırlanmaktadır. Entegre raporlamanın kapsamının genişlemesiyle birlikte, literatürde kar amacı olan kuruluşların da entegre rapor hazırlayabilecekleri ve bunu toplumla paylaşabileceği belirtilmektedir. Ancak, entegre raporlama konusundaki literatür incelendiğinde, kar amacı olmayan işletmelerdeki entegre raporlama konusunda, oldukça aza sayıda çalışma olduğu görülmektedir. Çalışmada, kar amacı olmayan kuruluşlarda entegre raporlama ile ilgili kavramsal bigilere yer verilmekte ve bu bilgiler doğrultusunda Türkiye’deki bir işletme örnek olay kapsamında incelenmektedir. Bu amaç doğrultusunda, Türkiye’de eğitim alanında uzun yıllardır faaliyet gösteren ve 2018 yılında ilk entegre raporunu hazırlayıp sunan bir vakıf kuruluşu, örnek olay kapsamında ele alınmıştır. Örnek olay kapsamında incelenen kuruluşun ilgili faaliyet döneminde, mali olan ve olmayan bilgilerinin ayrıntılı bir biçimde hazırlanan entegre raporda yer aldığı görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Sosyal Muhasebe,Entegre Raporlama,Kar Amacı Olmayan İşletmeler

Kaynakça

Adams, C. vd. (1998). Corporate Social Reporting Practices in Western Europe: Legitimating Corporate Behaviour?, The Brtisih Accounting Review, 30(1), 1-21
Akgün, A.İ. ve Kılıç, S. (2013). Muhasebe Bilgi Sisteminin İşletme Yönetiminin Etkinliği Üzerindeki Etkisi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 20(2), ss. 21-36
Arıcı, N. D. (2018). Entegre Raporlama Yolculuğunda Sürdürülebilirlik Raporlamasının Rolü: OECD ve Türkiye Karşılaştırması. Mali Çözüm Dergisi, Eylül-Ekim, 61-83
Azim, M. vd. (2009)'Corporate Social Reporting Practice: Evidence from Listed Companies in Bangladesh', Journal of Asia-Pacific Business,10:2, 130-145
Başar, B. ve Başar, M. (2006). Sosyal Sorumluluk Raporlaması ve Türkiye’deki Durumu. Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 213-230
Batra, G.S.(1996) “Dynamics Of Social Auditing in Corporate Enterprises: A Study Of The Indian Corporate Sector”, Managerial Auditing Journal, Volume: 11 Issue: 2, 36 – 45
Cameron vd. (2010). Social Accounting: A Practical Guide for Small Community Organisations and Enterprises. Centre for Urban and Regional Studies, The University of Newcastle, Australia.
Crowther, David (2000)., Social and Environmental Accounting, London: Financial Times Prentice Hall
Çakır, A. ve Arslan, B. (2016). Kurumların Uyguladıkları Sosyal Sorumluluk Projelerinin Tüketicilerin Marka Sadakati Üzerine Etkileri: Otomobil Markaları Üzerine Bir Araştırma. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi. 14(2), 437-452
Çelebier, M. ve Çankaya, F. (2019). Entegre Raporlama ile ilgili Yapılan Çalışmalar: Literatür Çalışması. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi. 5(2). 179-196

Çelik, Y. (2018). Sürdürülebilirlik Muhasebesi, Sürdürülebilirlik Raporlama İlkeleri (GRI), BIST Sürdürülebilirlik Endeksinde İşlem Gören Bankaların Sürdürülebilirlik Raporlarının Karşılaştırılması. Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Demir, Volkan (2008). Yönetim Muhasebesindeki Değişim ve Değişimi Etkileyen Faktörler, Muhasebe ve Denetime Bakış Dergisi, Yıl: 8, Sayı: 26, Ekim – 2008, 51 – 70.
Doğan, S. (2018). Kurumsal Sosyal Sorumluluk Ve Muhasebenin Sosyal Sorumluluğu. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi. 4(1). 100-107
Ekergil, V. ve Göde, M. Ö. (2017). Küresel Raporlama Girişimi (GRI) Standartlarına Göre Seçilen Otellerin Sürdürülebilirlik Raporlarının Analizi ve Değerlendirilmesi. Business and Economics Research Journal. 8(4), 859-871
Ertuna, Ö. (2012). Muhasebe İçin Yeni Ufuklar: Sosyal Muhasebe, Muhasebe ve Finans Tarihi Araştırmaları Dergisi (MUFİTAD), 3, 5-18.
Gazzola, P. vd. (2017). CSR and Sustainability Report for Nonprofit Organizations. An Italian Best Practice. Management Dynamics in the Knowledge Economy. 5(3), 355-376
Gray, R. (2002). The social accounting project and Accounting Organizations and Society Privileging Engagement, Imaginings, New Accountings and Pragmatism over Critique?, Accounting, Organizations and Society 27, 687–708
Hackston, D., Milne, M. (1996). Some Determinants of Social and Environmental Disclosures in New Zealand Companies. Accounting, Auditing & Accountability Journal. 9(1), 77- 94.
Idowu, S. O. ve Towler, B. A. (2004), A Comparative Study of the Contents of Corporate Social Responsibility Reports of UK Companies. Management of Environmental Quality: An International Journal, 15(4), 420-437
IMA (International Management Accountant). International Management Accountant Statements-1, Management Accounting Principles
Jiambalvo, J. (2013). Managerial Accounting. Fifth Edition, Wiley Sons.
Kaya, U. ve Karakaya, A. (2008). Sosyal Raporlama Anlayışının Muhasebe Meslek Mensupları Tarafından Algılanması Üzerine Ampirik Bir Çalışma. Muhasebe ve Denetime Bakış, 7( 24), 153-170
Kaya, U. vd. (2016). Yeni Bir Kurumsal Raporlama Yaklaşımı Olarak Entegre Raporlama ve Dünyadaki Uygulama Örnekleri Üzerine Bir Araştırma. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi. 6(11), 85-101
Kaynar, B. (2011). Kurumsal Sosyal Sorumluluk Anlayışına Dayalı Sosyal Raporlamanın İşletme Performansı Üzerine Etkisi: Türkiye Uygulaması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi
Kılıç, B. (2018). Entegre Raporlama ve Türkiye’deki Gelişmeler: Entegre Rapor Hazırlayan İşletmeler ve BİST Kurumsal Sürdürülebilirlik Endeksinde Yer Alan İşletmeler Açısından Bir İnceleme. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi. 20(1). 28-64
Lungu, C.I vd. (2011), Exploratory Study on Social and Environmental Reporting of European Companies in Crises Period. Accounting and Management Information Systems. 10(4), 459-478
Maali, B. vd. (2008), Social Reporting by Islamic Banks. A Journal of Acounting, Finance and Business Studies.42(2), 266-289
Öztürk,C. ve Marşap, B. (2018). Corporate Social Responsibility Reporting in Telecommunication Industry: The Case of the US, UK, and Turkey. Muhasebe ve Finansman Dergisi. Nisan, 217-234
Ratanajongkol, S., Davey, H. and Low, M. (2006), Corporate social reporting in Thailand: The news is all good and increasing, Qualitative Research in Accounting & Management, 3 (1), 67-83. https://doi.org/10.1108/11766090610659751
Richards, B. ve Wood, D. (2009). The Value of Social Reporting Lessons Learned From a Series of Case Studies Documenting The Evolution of Social Reporting at Seven Companies. Boston College Center for Corporate Citizenship
Shim, J. K. and Siegel, J. G. (1999). Theory And Problems of Financial Accounting (2.b.). New York: McGraw-Hill Companies, Inc.
Sozbilir, H. (1981). İşletmelerde Sosyal Muhasebe Kuramı ve Türkiye’de Bir Anket Çalışması. Neriman ve İbrahim Küçükkurt Sosyal Hizmetler, Eğitim, Sağlık ve Bilimsel Araştırma Vakfı Yayınları, No:1
Sürmen, Y. ve Aygün, D. (2005). İşletmelerde Sosyal Raporlama, Muhasebe Finansman Dergisi, 26, 35-42
Thompson, P., Zakaria, Z. (2004). Corporate Social Responsibility Reporting in Malaysia. The Journal of Corporate Citizenship, Spring, 13, 125- 136
Toroslu, V. ve Durmuş, C. N. (2017). Finansal Tablolar Analizi: Kavramlar ve Analiz Teknikleri, Seçkin Yayıncılık
Torrecchia P. (2013) Social Accounting. In: Idowu S.O., Capaldi N., Zu L., Gupta A.D. (eds) Encyclopedia of Corporate Social Responsibility. Springer, Berlin, Heidelberg
Tsang, E. W.K. (1998). A Longitudinal Study of Corporate Social Reporting in Singapore: The Case of the Banking, Food and Beverages and Hotel Industries, Accounting, Auditing & Accountability Journal, 11(5), 624-635
Uysal, T. ve Kurt, G.U. (2016). Kar Amaci Gütmeyen İşletmelerde Denetim: Bir Paradoks Mu? Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. Muhasebe Denetimi Özel Sayısı. 21(5), 1555-1559
Wallage, P. (2000). Assurance on Sustainability Reporting: An Auditor View. Auditing, 19: 53-65.
Yong, J. ve Pozzoli, M. (2019). Benefits of Integrated Reporting for Small Businesses and Not for Profit Organizations. https://www.ifac.org/knowledge-gateway/contributing-global-economy/discussion/benefits-integrated-reporting-small (25.02.2020)
https://onedio.com/ (27.02.2020)
https://tegv.org.tr/ (27.02.2020)
https://tr.wikipedia.org/ (27.02.2020)

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Anıl Gacar ^*
0000-0002-4571-3886
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

28 Nisan 2020

Gönderilme Tarihi

6 Mart 2020

Kabul Tarihi

24 Nisan 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 18 Sayı: Özel Sayı

DOI

https://doi.org/10.18026/cbayarsos.699584

IZ

https://izlik.org/JA87WX68XB

APA

Gacar, A. (2020). Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(Özel Sayı), 393-403. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.699584

AMA

1.Gacar A. Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2020;18(Özel Sayı):393-403. doi:10.18026/cbayarsos.699584

Chicago

Gacar, Anıl. 2020. “Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay”. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 18 (Özel Sayı): 393-403. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.699584.

EndNote

Gacar A (01 Nisan 2020) Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 18 Özel Sayı 393–403.

IEEE

[1]A. Gacar, “Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay”, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 18, sy Özel Sayı, ss. 393–403, Nis. 2020, doi: 10.18026/cbayarsos.699584.

ISNAD

Gacar, Anıl. “Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay”. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 18/Özel Sayı (01 Nisan 2020): 393-403. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.699584.

JAMA

1.Gacar A. Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2020;18:393–403.

MLA

Gacar, Anıl. “Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay”. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 18, sy Özel Sayı, Nisan 2020, ss. 393-0, doi:10.18026/cbayarsos.699584.

Vancouver

1.Anıl Gacar. Kar Amacı Olmayan İşletmelerde Entegre Raporlama ve Bir Örnek Olay. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 01 Nisan 2020;18(Özel Sayı):393-40. doi:10.18026/cbayarsos.699584