Kurumsal Vatandaşlık ve Liderlik Tarzı İlişkisi: Bir Araştırma
Öz
Araştırmanın amacı işletme yöneticilerinin sergiledikleri liderlik tarzı (demokratik, otoriter ve serbestlik tanıyan) ile işletmenin kurumsal vatandaşlık düzeyi arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Anket yöntemi ile veri toplanan araştırmanın ana kütlesi Sivas/Türkiye’de faaliyet gösteren işletmelerdeki 110 yöneticiden oluşmaktadır. Araştırmada değişkenler arası ilişkinin incelenmesinde korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Sonuç olarak, demokratik ve otoriter liderlik tarzları ile kurumsal vatandaşlık düzeyi arasında anlamlı bir ilişki belirlenmiştir. İşletmenin kurumsal vatandaşlık düzeyi en çok demokratik liderlikten etkilenirken daha sonra otoriter liderlik gelmektedir. Serbestlik tanıyan liderlik tarzı ile işletmenin kurumsal vatandaşlık düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Üç liderlik tarzı arasından özellikle çalışanların motivasyonunu yükselten ve kendilerini önemli hissetmelerini sağlayan demokratik liderlik tarzı, kurumsal vatandaşlık konusunda işletmeler için en etkili yönetim şekli olarak dikkat çekmektedir. Kurumsal vatandaşlık düzeyini etkilemesi boyutunda, otoriter liderlik tarzının da etkili olduğu görülmektedir. Ancak otoriter liderliğin özelliğinden dolayı kurumsal vatandaşlık düzeyine katkı boyutunda çalışanların gönüllü olup olmadıkları ayrı bir tartışma konusudur.
Anahtar Kelimeler
Örgütsel Davranış, Sosyal Sorumluluk, Kurumsal Vatandaşlık, Liderlik Tarzları
Kaynakça
- Aktan, C. (2006). “Kurumsal Sosyal Sorumluluk”, Mercek, 41: 54-67.
- Amanchukwu, R.N., Stanley, G.J. ve Ololube, N.P. (2015). “A Review of Leadership Theories, Principles and Styles and Their Relevance to Educational Management”, Management, 5(1): 6-14.
- Argüden, Y. (2004). “Geleceği Şekillendirmek: Yaşam Kalitesi İçin Stratejik Düşünmek”, İstanbul: Rota Yayınları.
- Arthur D. Little, Inc. (2017). The Business Case for Corporate Citizenship., http://www.csrwire.com/pdf/Business-Case-for-Corporate-Citzenship.pdf, 16.01.2017.
- Bovée, C.L. ve Wood, M.B. (1993). “Management”, Mcgraw-Hill Inc., New York.
- Çalışkan, O. (2010). “Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılama Boyutunun Personelin İş Tatminine Ve İşte Kalma Niyetine Etkisi: Antalya Bölgesinde Yer Alan Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerinde Çalışanlar Üzerinde Bir Araştırma”, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Çekmecelioğlu, H.G. (2014). “Göreve ve İnsana Yönelik Liderlik Tarzlarının Örgütsel Bağlılık, İş Performansı Ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkileri”, KOSBED, 28: 21-34.
- Eren, E. (2001). “Örgütsel Davranış Ve Yönetim Psikolojisi”, İstanbul: Beta Basım Yayın Dağıtım.
- Hacıtahiroğlu, K. (2012). “Verimlilikte Liderin Rolü”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 9(1): 845-875.
- Marsden, C. (2000). “The New Corporate Citizenship of Big Business: Part of The Solution to Sustainability”, Business and Society Review, 105(1): 9 -25.