A Research on Organizational Silence of Nurses in a Public Hospital

Öz

The purpose of this study is to introduce the issues that the nurses remain silent, the reasons why they are silent and the perceptional consequences of silence with regard to nurses and hospital management. The study was done between January and February 2013 at a public hospital in Ankara. The questionnaire, which was developed by Çakıcı (2010), was used. The questionnaire form delivered to 200 nurses which chosen random sampling. 137 nurses responded the form. The questionnaires were conducted face to face. Data were analyzed with descriptive statistics. According to the results of the study it was determined that most nurses (65.7%) remain silence to their managers. The issues that most nurses remain silent is “molestation” (75.2%) on the other and the most effective reason why they remain silent is that administrators seem like “as if” they were interested (18.2%).When nurses couldn’t talk with their managers they prefer talk to their colleagues (64.2%). Although silence is a popular but relatively new topic, further studies are needed in the healthcare field. The topics such as reasons of the silence, consequences of silence, its effect of organizational performance, reflection on organizational behavior of employees could be suggested

Anahtar Kelimeler

• Silence, Organizational Silence, Hospital.

Bir Devlet Hastanesinde Hemşirelerde Örgütsel Sessizlik Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmanın amacı; hemşirelerin sessiz kaldığı konuların neler olduğunu, sessizleşme nedenlerini ve sessizleşmenin hem hemşire ve hem de hastane yönetimi açısından algılanan sonuçlarını ortaya koymaktır. Çalışma Ocak-Şubat 2013 tarihleri arasında Ankara’daki bir devlet hastanesinde yapılmış ve Çakıcı (2010) tarafından geliştirilmiş olan anket formu kullanılarak, basit rastgele örnekleme yöntemiyle seçilen 200 kişiden geri dönüş yapan 137 hemşireye uygulanmıştır. Anket yüz yüze gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatistikler yapılmıştır. Araştırma sonucunda hemşirelerin çoğunun (%65,7) yöneticilerine karşı sessiz kaldıkları saptanmıştır. Hemşirelerin en az sessiz kaldıkları konu“taciz olayları” (%75,2) olurken, sessiz kalmalarında en çok etkili olan neden “yöneticilerin sözde ilgileniyor görünmesi” (%18,2) olmuştur. Hemşirelerin yöneticilerle konuşamadığı durumlarda, öncelikle konuştuğu kişiler kendi meslektaşları olmuştur (%64,2).Yeni bir konu olan sessizlik konusunda, sağlık alanında daha fazla araştırma yapmak gerektiği, yapılacak araştırmalarda sessizliğin nedenleri, sonuçları ve kurum performansına etkileri, çalışanların örgütsel davranışına yansımalarının ele alınması önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Sessizlik, Örgütsel Sessizlik, Hastane.