The Relationship Between Organizational Identification and Job Satisfaction: A Meta-Analysis Study over with Turkey Sample Studies Conducted

Öz

The aim of this study is to determine the effect size of the studies that examined the relationship between organizational identification and job satisfaction on the Turkish sample, using the meta-analysis method. For this purpose, the data (n=10479) obtained from 30 studies conducted between 2009-2019 were analyzed with the CMA software program. The findings obtained as a result of the analysis show that the relationship between organizational identification and job satisfaction is moderate (EB=0,452, p<0,005) according to the random effect size. The lower and upper limits of the effect size are between (0,.378) and (0,519). In addition, the publication year and type, the scales used and the possible regulatory effects of the sector on the relationship between organizational identification and job satisfaction were also controlled. It has been determined that the type of publication and job satisfaction scales have a moderator effect.

Anahtar Kelimeler

• organizational identification
• organizational identity
• job satisfaction
• meta-analysis

Örgütsel Özdeşleşme ve İş Tatmini Arasındaki İlişki: Türkiye Örneklemi İle Yapılan Çalışmalar Üzerinden Bir Meta-Analiz Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türkiye örneklemi üzerinde örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini arasındaki ilişkiyi incelemiş olan araştırmaların etki büyüklüğünü meta-analiz yöntemiyle belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda, 2009-2019 yılları arasında yapılan 30 çalışma üzerinden elde edilen veriler (n=10479) CMA yazılım programıyla analiz edilmiştir. Analiz sonucunda elde edilen bulgular, örgütsel özdeşleşme ile iş tatmini arasındaki ilişkinin rastgele etki büyüklüğüne göre orta düzeyde (EB=0,452, p<0,005) olduğu göstermektedir. Etki büyüklüğünün alt ve üst sınırı (0,378) ile (0,519) arasında yer almaktadır. Ayrıca, yayın yılı ve türü, kullanılan ölçekler ve sektörün örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini arasındaki ilişkide olası düzenleyici etkileri de kontrol edilmiştir. Yayın türü ve iş tatmini ölçeklerinin düzenleyici etkisinin olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• örgütsel özdeşleşme
• örgütsel kimlik
• iş tatmini
• iş doyumu
• meta-analizi

Kaynakça

1. Agho, A. O., Price, J. L. ve Mueller, C. W. (1992). Discriminant validity of measures of job satisfaction, positive affectivity and negative affectivity. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 65 (3), 185-195.
2. Akbaş, T. T. ve Çetin, A. (2015). İş tatmini ve kişi-örgüt uyumunun örgütsel özdeşleşmeye etkisi. C. U. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 16 (1), 81-97.
3. Aksoy Kürü, S. (2020a). Prosedürel adalet algısı ve örgütsel özdeşleşme arasındaki􏰰ilişki: Etik liderliğin aracılık rolü, İşletme Araştırmaları Dergisi, 12 (4), 3895-3913.
4. Aksoy-Kürü, S. (2020b). Örgütsel özdeşleşmenin öncülleri ve ardılları üzerine bir meta analiz çalışması. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gebze Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Kocaeli.
5. Akşit-Aşık, N. (2017). Pozitif ve negatif duygulanım ve iş doyumunun örgütsel özdeşleşmeye etkisi̇: Otel çalışanları üzerine bir araştırma. Business & Management Studies: An International Journal, 5 (2), 345-362.
6. Almeda, D. C. (2009). Investment or identification: The decision to exercise stock options as an indicator of organizational identificational. Unpublished Doctoral Dissertation, University of Pennsylvania, Pennsylvania.
7. Argyris, C. (1957). Personality and organization: The conflict between system and the individual. Harper.
8. Arıkoğlu, E. (2019). Çalışanların iş tatmini örgütsel bağlılık, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel vatandaşlık davranışı açısından değerlendirilmesi: Finans sektöründe bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Dış Ticaret Enstitüsü Uluslararası Ticaret Yüksek Lisans Programı, İstanbul.

9. Ashforth, B. E., Harrison, S. H. ve Corely, K. G. (2008). Identification in organizations: An examination of four fundametal questions. Journal of Management, 34, 325-374.
10. Aslan, Ş. ve Uyar, S. (2018). Psikolojik sözleşme ihlali ile hissettirdiklerinin örgütsel özdeşleşme, iş tatmini ve işten ayrılma niyeti üzerine etkileri. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 33 (1), 1-38.
11. Aydoğan, E. ve Deniz, G. (2018). İşgörenlerin dışsal prestij ve örgütsel destek algısının pozitif örgütsel çıktılar üzerindeki etkisi: Butik otel işletmelerinde bir araştırma. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 36 (1), 17-37.
12. Aypar, S. (2018). Örgütsel özdeşleşme, tükenmişlik, iş tatmini ve işten ayrılma niyeti ilişkisi: Kamu Kurumunda bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı Yönetim Organizasyon Bilim Dalı, Ankara.
13. Aypar, S., Sökmen, A. ve Ekmekçioğlu, E. B. (2018). İş tatmini ve işten ayrılma niyeti̇ ilişkisi: Örgütsel özdeşleşmenin aracılık rolü. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (13), 116-124.
14. Barutçugil, İ., (2004). Stratejik insan kaynakları yönetimi, İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
15. Başar, U. (2011). Örgütsel adalet algısı, örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini arasındaki̇ ilişkilere yönelik görgül bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri̇ Enstitüsü Savunma Yönetimi̇ Ana Bilim Dalı, Ankara.
16. Başar, U. ve Basım, N. (2015). Effects of organizational identification on job satisfaction: Moderating role of organizational politics. Celal Bayar Üniversitesi İİBF Yönetim ve Ekonomi̇ Dergisi, 22 (2), 663-683.
17. Battal, F. (2020). İş yerindeki narsisizm ve iş tatmini arasındaki ilişkide örgütsel özdeşleşmenin rolü. Iğdır University Journal of Social Sciences, 23, 565-592.
18. Beder, N. (2019). Psikolojik iyi̇ oluşun iş tatminine etkisinde örgütsel özdeşleşmenin aracı rolü: İstanbul ili̇ serbest muhasebeci̇ mali müşavirler üzerinde bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Ana Bilim Dalı
İnsan Kaynakları Yönetimi̇ Programı, İstanbul.
19. Begg, C. B. ve Mazumdar, M. (1994). Operating characteristics of a rank correlation test for publication bias. Biometrics, 50, 1088-1101.
20. Beşiktaş, İ. (2009). İş tatmini ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Borenstein, M., Hedges, L. V. ve Rothstein, H. (2007). Meta-analysis: Fixed effect vs. random effects. https://www.meta-analysis.com/downloads/M-a_f_e_v_r_e_sv.pdf adresinden erişim sağlanmıştır. Erişim tarihi: 26.04.2020.
22. Borenstein, M., Hedges, L. V., Higgins, J. P. T. ve Rothstein, H. R. (2009). Introduction to meta-analysis. UK: Wiley.
23. Brayfield, A. H. ve Rothe, H. F. (1951). An index of job satisfaction. Journal of Applied Psychology, 35 (5), 307-311.
24. Card, N. A. (2011). Applied meta-analysis for social science research: Methodology in the social sciences. New York: The Guilford Press.
25. Cellucci, A. J. ve DeVries, D. L. (1978). Measuring managerial satisfaction: A manual for the MJSQ (No. 11). Center for Creative Leadership.
26. Chatman, J. A. (1991). Matching people and organizations: Selection and socialization in public accounting firms. Administrative Science Quarterly, 36, 342-362.
27. Chen, F. C., Ku, E., Shyr, Y. H., Chen, F. H. ve Chou, S. S. (2009). Job demand, emotional awareness, and job satisfaction in internships: The moderating effect of social support. Social Behavior and Personality, 37 (10), 1429-1440.
28. Cheney, G. (1983). On the various changing meanings of organization membership: A field study of organizational identification. Communication Monographs, 50, 342-362.
29. Cleophas, T. J. ve Zwinderman, A. H. (2017). Modern meta-analysis: Review and update of methodologies. Switzerland: Springer.
30. Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2007). Research methods in education. 6th edition. New York: Routledge/Taylor & Francis Group.
31. Cooper, H., Hedges, L. V. ve Valentine, J. C. (Eds.). (2009). The handbook of research synthesis and meta- analysis (2. baskı). New York: Sage.
32. Çırakoğlu, H. (2010). Örgütsel özdeşleşme ve iş doyumu ilişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Yönetim ve Organizasyon Programı, İzmir.
33. Deeks, J. J., Higgins, J. P. T. ve Altman, D. G. (2008). Analysing data and undertaking meta-analyses. J. P. T. Higgins ve S. Green (Eds.), Cochrane handbook for systematic reviews of interventions içinde (s. 243-296). Sussex: John Wiley & Sons.
34. Demir-Barlık, D. (2018). Psikolojik sözleşme ihlali iş tatmini ilişkisinde örgütsel özdeşleşmenin aracı rolü: Bir kamu kurumunda araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, İnsan Kaynakları Yönetimi̇ Bilim Dalı, İstanbul.
35. Dias, S., Ades, A. E., Welton, N. J., Jansen, J. P. ve Sutton, A. J. (2018). Network meta‐analysis for decision- making. Hoboken, NJ: Wiley.
36. Dickersin, K., Min, Y. I. ve Meinert, C. L. (1992). Factors Influencing Publication of Research Results: Follow-Up of Application Submitted To Two Institutional Review Boards. Jama, 267 (3), 374-378.
37. Dikbıyık, Y. (2017). Psikolojik sermayenin iş tatmini ve örgütsel özdeşleşme üzerine etkisi: Otel işletmeleri̇ çalışanları üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Türk Hava Kurumu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, İşletme Programı, Ankara.
38. Dirks, K. T. ve Ferrin, D. L. (2000). The effects of trust in leadership on employee performance, behavior, and attitudes: A meta-analysis. Academy of Management Best Papers Proceedings, 2000(1), 1-1.
39. Dutton, J. E. Dukerich, J. M. ve Harquail, C. V. (1994). Organizational images and member identification. Administrative Science Quarterly, 39 (2), 239-263.
40. Edwards, M. R. (2005). Organizational identification: A conceptual and operational review. International Journal of Management Reviews, 7 (4), 207-230.
41. Egi, C. (2019). Örgütsel sessizlik ve örgütsel özdeşleşmenin iş doyumunu yordaması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Eğitim Yönetimi̇ ve Denetimi Ortak Yüksek Lisans Programı, İstanbul.
42. Eisenbeiss, K. K. ve Otten, S. (2008). When do employees identify? An analysis of cross‐sectional and longitudinal predictors of training group and organizational identification. Journal of Applied Social Psychology, 38(8), 2132-2151.
43. Ellis, P., (2010), The essential guide to effect sizes: Statistical power, meta-analysis, an the interpretation of research results, New York: Cambridge University Press.
44. Emeksiz, E. (2015). İş doyumunun yordayıcısı olarak çok boyutlu örgütsel kimliklenme: İşle bütünleşmenin aracılık rolü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi̇, Bahçeşehir Üniversitesi Eğitim Bilimleri̇ Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Planlaması Dalı, İstanbul.
45. Erdoğan-Morçin, S. ve Çarıkçı, İ. H. (2016). Dönüştürücü/Etkileşimci̇ liderliğin iş tatminine etkisinde örgütsel özdeşleşmenin aracılık rolü: Antalya’daki̇ beş yıldızlı otel işletmeleri̇ örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21 (1), 97-112.
46. Eren, M. Ş. ve Çakır-Titizoğlu, Ö. (2014). Dönüşümcü ve etkileşimci liderlik tarzlarının örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini üzerindeki etkileri. Selçuk Üniversitesi
İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi
Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar, 14 (27), 275-303.
47. Field, A. P. ve Gillett, R. (2010). How to do a meta-analysis. British Journal of Mathematical & Statistical Psychology, 63 (3), 665-694.
48. Gibson, L. J., Ivancevich, J. M. ve Donelly, J. H. (2000). Organizations behavior structure-processes, Boston: McGraw Hill.
49. Gündüz H. (2008). İlköğretim okullarında örgütsel iklim ile öğretmenlerin iş doyumu arasındaki ilişki (Gaziantep ili örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep.
50. Hackman, J. R. ve Oldham, G. R. (1975). Development of the job diagnostic survey. Journal of Applied Psychology, 60 (2), 159-170.
51. Hackman, J. R, ve Oldham, G. R. (1980). Work Redesign, (Addison-Wesley’s Organization Development series, E. H. Schein, R. Beckhard (Ed.), USA: Addison-Wesley Publishing Company Inc.
52. Han, N. Y. (2017). A Study on the Influence of Positive Psychological Capital on the Organizational Identification and the Loafing Behaviors with Job Satisfaction as a Mediator. Journal of the Korea Industrial Information Systems Research, 22(2), 107-122.
53. Hedges, L. V. ve Vevea, J. L. (1998). Fixed-and random-effects models in meta-analysis. Psychological Methods, 3 (4), 486.

54. Higgins, J. P. T. ve Thompson, S. G. (2002). Quantifying heterogenity in a meta- analysis. Statistics in Medicine, 21 (11), 1539-1558.
55. Higgins, J. P. T. ve Green S. (2011). Cochrane handbook for systematic reviews of interventions. West Sussex: John Wiley&Sons.
56. Hunter, J. E. ve Schmidt, F. L. (2004). Methods of meta- analysis: Correcting error and bias in research findings. 2nd edition. California: Sage Publications.
57. Işık, M. ve Zincirkıran, M. (2016) Kurumsal itibar algısının iş tatminine etkisinde örgütsel özdeşleşmenin aracı rolü: Doğu Anadolu Bölgesi’ndeki üniversiteler üzerinde bir uygulama. İşletme Araştırmaları Dergisi, 8 (3), 89-106.
58. Işık, M. ve Zincirkıran, M. (2017). Kurumsal itibar, iş tatmini ve örgütsel özdeşleşme kavramlarının demografik değişkenler ile incelenmesi: Doğu Anadolu Bölgesi’ndeki üniversitelerde bir araştırma. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar,54 (623), 21-34.
59. İşcan, Ö. F. (2006). Dönüştürücü etkileşimci liderlik algısı ve örgütsel özdeşleşme ilişkisinde bireysel farklılıkların rolü. Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11, 160-177.
60. Karaalioğlu, Z. F. (2019). Algılanan örgütsel destek ile iş performansı ilişkisinde örgütsel özdeşleşme, iş tatmini̇ ve örgütsel vatandaşlık davranışının aracı rolü. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı İşletme Doktora Programı, İstanbul.
61. Karabulut, M. (2019). Türkiye yerel yönetimlerinde örgütsel güven, örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini ilişiği: Elâzığ Belediyesi̇. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ardahan Üniversitesi
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Ardahan.
62. Kesen, M. (2015). Investigating the effects of organizational democracy and organizational identification on job satisfaction: A field study on retail industry. International Refereed Academic Social Sciences Journal, 19, 61-89.
63. Knapp, J. R., Smith, B. R. ve Sprinkle, T. A. (2014). Clarifying the relational ties of organizational belonging: Understanding the roles of perceived insider status, psychological ownership, and organizational identification. Journal of Leadership & Organizational Studies, 21(3), 273-285.
64. Lee, E. S., Park, T. Y. ve Koo, B. (2015). Identifying organizational identification as a basis for attitudes and behaviors: A meta-analytic review. Psychological Bulletin, 141 (5), 1-32.
65. Lipsey, M. W. ve Wilson, D. B. (2001). Practical meta-analysis. London, New Delhi: SAGE Publications, Inc.
66. Littell, J. H., Corcoran, J. ve Pillai, V. (2008). Systematic reviews and meta-analysis. New York: Oxford University.
67. Locke, E. A. (1969). What is job satisfaction? Organizational Behavior and Human Performance, 4 (4), 309-336.
68. Locke, E. A. (1976). The nature and cause of job satisfaction, Chicago: Rand McNally.
69. Loi, R., Chan, K. W. ve Lam, L. W. (2014). Leader–member exchange, organizational identification, and job satisfaction: A social identity perspective. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 87(1), 42-61.
70. Lyons, K. J., Lapin, J. ve Young, B. (2003). A study of job satisfaction of nursing and allied health graduates from A Mid-Atlantic University. Journal of Allied Health, 32 (1), 10-17.
71. Mael, F. A. (1988). Organizational identification: Construct redefinition and a field application with organizational alumni. Unpublished Doctoral Dissertation, Wayne State University, Detroit.
72. Mael, F. A. ve Tetrick, L. E. (1992). Identifying organizational identification. Educational and Psychological Measurement, 52(4), 813-824.
73. Mael, F. A. ve Ashforth B. E. (1992). Alumni and their alma mater: A partial test of the reformulated model of organizational identification. Journal of Organizational Behavior, 13, 103-123.
74. Mael, F. A ve Ashforth, B. E. (1995). Loyal from day one: Biodata, organizational identification, and turnover among newcomers. Personnel Psychology, 48 (2), 309-333.
75. Mael, F. A. ve Ashforth, B. E. (2001). Identification in work, war, sports, and religion: Contrasting the benefits and risks. Journal for The Theory of Social Behavior, 16 (2), 197-222.
76. Makowski, D., Piraux, F. ve Brun, F. (2019). From experimental network to meta-analysis: Methods and applications with R for agronomic and environmental sciences. Dordrecht: Springer.
77. Markovits, Y., Davis, A. J., Fay, D. ve VanDick, R. (2010). The Link Between Job Satisfaction And Organizational Commitment: Differences Between Public And Private Sector Employees. International Public Management Journal, 13 (2), 177-196.
78. Mete, E. S. (2018). Örgüt kültürü, örgütsel vatandaşlık davranışı, örgütsel özdeşleşme, iş tatmini ile inovatif çalışma davranışı ilişkisi ve inovatif örgüt kültürüne yönelik meta-kuramsal bir model geliştirme. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Yönetim Organizasyon Bilim Dalı, Bursa.
79. Mullen, B., Muellerleile, P. ve Bryant, B. (2001). Cumulative meta-analysis: A consideration of indicators of sufficiency and stability. Personality and Social Psychology Bulletin, 27(11), 1450-1462.
80. Ngo, H. Y., Loi, R., Foley, S., Zheng, X. ve Zhang, L. (2013). Perceptions of organizational context and job attitudes: The mediating effect of organizational identification. Asia Pasific Journal of Management, 30(1), 149-168.
81. Orwin, R. G. (1983). A fail-safe N for effect size in meta-analysis. Journal of Educational Statistics, 8(2), 157-159.
82. Öktem, Ş. ve Öztoprak, M. (2020). The effects of workplace safety climate on organizational identification and job satisfaction perceptions in hotel kitchens. Journal of Hospitality, 2(1-2), 15-29.
83. Öktem, Ş., Kızıltan, B. ve Tarhan, M. (2016). Örgütsel güven ile örgüt ikliminin örgütsel özdeşleşme, iş tatmini ve işten ayrılma niyeti üzerine etkileri: Otel işletmelerinde Bir Uygulama. İşletme Araştırmaları Dergisi, 8 (4),162-186.
84. Özden-Özdemir, H. (2007). Çalışanların kurumsal sosyal sorumluluk algılamalarının örgütsel özdeşleşme, örgütsel bağlılık ve iş tatminine etkisi: Opet çalışanlarına yönelik uygulama. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Bilimleri Ana Bilim Dalı Halkla İlişkiler Bilim Dalı, İstanbul.
85. Özdürgen, E. (2002). Takım çalışmasının iş tatminine etkisi ve bir uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, İstanbul.
86. Özsöylemez, O. (2009). Algılanan liderlik tarzlarının iş tatmini ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde örgütle özdeşleşmenin rolü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Uluslararası Kalite Yönetimi Bilim Dalı, İstanbul.
87. Pecoraro, V. (2018). Appraising evidence. G. Biondi-Zoccai (Ed.), Diagnostic meta-analysis: A useful tool for clinical decision-making içinde (s. 99-114). Cham, Switzerland: Springer.
88. Pigott, T. (2012). Advances in meta-analysis. Chicago, USA: Springer.
89. Popoola, J. K. (2005). Organizational identification and commitment as correlates of job satisfaction. Yayınlanmamış Doktora tezi. Howard University, Washington D. C.
90. Rad, A. M. ve Yarmohammadian, M. H. (2006). A study of relationship between managers’ leadership style and employees’ job satisfaction. Leadership in Health Services, 19 (2), 11-28.
91. Riketta, M. (2005). Organizational Identification: A Meta-Analysis, Journal of Vocational Behavior, 66, 358- 384.
92. Rockmann, K. W. ve Ballinger, G. A. (2017). Intrinsic motivation and organizational identification among on-demand workers. Journal of Applied Psychology, 102(9), 1305.
93. Saraç, M. (2014). Birey-örgüt uyumunun iş tutumları üzerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Yönetim Organizasyon Bilim Dalı, Bursa.
94. Schwepker, C. H. (2001). Ethical climate’s relationship to job satisfaction, organizational commitment, and turnover intention in the salesforce. Journal of Business Research, 54, 39-52.
95. Shadish, W. R. ve Haddock, C. K. (2009). Combining estimates of effect size. H. Cooper, L. V. Hedges ve J. C. Valentine (Eds.), The handbook of research synthesis and meta-analysis içinde (s. 257-278). New York: Sage.
96. Shim, D. C. ve Faerman, S. (2017). Government employees’ organizational citizenship behavior: The impacts of public service motivation, organizational identification, and subjective OCB norms. International Public Management Journal, 20(4), 531-559.
97. Sökmen, A. ve Bıyık, Y. (2016). Örgütsel bağlılık, örgütsel özdeşleşme, kişi-örgüt uyumu ve iş tatmini ilişkisi: Bilişim uzmanlarına yönelik bir araştırma. Bilişim Teknolojileri̇ Dergisi̇, 9 (2), 221-227.
98. Spector, P. (1985). Measurement of human service staff satisfaction: Development of the job satisfaction survey. American Journal Of Community Psychology, 13 (6), 693-713.
99. Subba, D. (2019). Antecedent and consequences of organizational identification: a study in the tourism sector of Sikkim. Future Business Journal, 5(1), 1-9.
100. Şahin, F. (2019). Emniyet çalışanlarının iş tatmin düzeylerinin örgütsel özdeşleşmelerine etkisi̇: Aksaray örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Karaman.
101. Şen, S. ve Yıldırım, İ. (2020). CMA ile meta-analiz uygulamaları. Ankara: Anı Yayıncılık.
102. Tajfel, H. (1978). Social categorization, social identity, and social comparison. H. Tajfel (Ed.). Differantiation between social groups studies in the social psychology of intergroup relations içinde (s. 61-76). London: Academic Press.
103. Tajfel, H. ve Turner, J. C. (1986). The social identity theory of intergroup behaviour. S. Worchel ve W. G. Austin (Ed.), Psychology of intergroup relations içinde (s. 7-24), Chicago: Nelson.
104. Tak, B. ve Çiftçioğlu, A. (2009). Algılanan örgütsel prestij ile örgütsel bağlılık ve örgütsel özdeşleşme arasındaki̇ ilişkilerin incelenmesine yönelik bir araştırma. Akdeniz İ. İ. B. F. Dergisi, 18, 100-116.
105. Tufan, D. (2018). İşveren markasının akademisyen görüşlerine göre etkilediği faktörler: spor eğitimi̇ veren yükseköğretim kurumlarında bir model uygulaması. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara.
106. Türkoğlu, G. (2019). Relationships between organizational identification and work engagement, job satisfaction and turnover intention in family firms. Unpublished Master Thesis. Kadir Has Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, İstanbul.
107. Ünlü, O. (2019). İş sağlığı ve güvenliğinin iş tatmini ve örgütsel özdeşlemeye etkisi; sağlık sektöründe bir uygulama. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Süleyman Demirel Üniversitesi
Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişiklileri Bölümü, Isparta.
108. Van Dick, R. ve Monzani, L. (2017). Does it matter whether I am a happy and committed worker? The role of identification, commitment and job satisfaction for employee behaviour. An Introduction to Work and Organizational Psychology: An International Perspective, 410-429.
109. Van Dick, R., Van Knippenberg, D., Kerschreiter, R., Hertel, G. ve Wieseke, J. (2008). Interactive effects of work group and organizational identification on job satisfaction and extra-role behavior. Journal of Vocational Behavior, 72(3), 388-399.
110. Van Dick, R., Wagner, U.S. ve Oliver, J.C. (2004). The utility of a broader conceptualization of organizational identification: Which aspects really matter? Journal of Occupational and Organizational Psychology, 77, 171-191.
111. Van Knippenberg, D. ve Van Schie, E. C. M. (2000). Foci and correlates of organizational identification. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 73, 137-147.
112. Vardaman, J. M., Allen, D. G. ve Rogers, B. L. (2018). We are friends but are we family? Organizational identification and nonfamily employee turnover. Entrepreneurship Theory and Practice, 42(2), 290-309.
113. Weiss, D. J., Dawis, R. V. England, G. W. ve Lofquist, L. H. (1967). Manual for the Minnesota Satisfaction Questionnaire, 22, Minnesota Studies in Vocational Rehabilition, University of Minnesota, Industrial Relations Center, Minneapolis.
114. Wright, B. E. ve Davis, B. S. (2003). Job satisfaction in the public sector: The role of the work environment. The American Review of Public Administration, 33(1), 70-90.
115. Yavan, A. A., Sökmen, A. ve Bıyık, Y. (2018). Karizmatik liderlik ve örgütsel özdeşleşmenin iş tatmini ve işten ayrılma niyetine etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10 (1), 898-913.
116. Yuan, G., Jia, L., & Zhao, J. (2016). Organizational identification moderates the impact of organizational justice on job satisfaction. Work, 54(1), 189-195.
117. Yücel, C. (2001). An illustration of meta analytic integration of previous research findings using school bureaucratization as an example. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2 (2), 71-87.