Post-crisis information dissemination and social media usage characteristics: An analysis of the west black sea flood disaster network

Öz

The main purpose of this research is to find who the most influential actors are regarding post-crisis information flow in the example of the Twitter platform and to reveal the relationship between users’ social media traits and their control of the flow of information. In this context, the article examines the number of followers and accounts followed based on users’ social media traits and tests the hypotheses regarding the relationships between in-degree and out-degree centrality measures, as well as betweenness centrality. In order to realize the study’s purpose, study data were collected from the Twitter platform during the post-flood and flooding crisis periods that had resulted from the heavy rains that started on August 11, 2021 in the Western Black Sea Region. The article has applied social network analysis and appropriate statistical analyses to the obtained data, with the findings showing that users with many followers received more links or information about the flood disaster, which caused those users to be more effective in the network. However, users with many followers on the Twitter platform were revealed to receive a low number of connections and little information about the flood, which negatively reflected on the betweenness centrality criterion that shows their position in the network. As a result, the study has concluded that the social media characteristics of influential users is associated with the dissemination of information through social media during times of crisis and that their characteristics within the network should be considered.

Anahtar Kelimeler

• Crisis communication
• information dissemination
• social media
• Twitter
• flood disaster

Kriz sonrası bilgi yayılımı ve sosyal medya kullanım özellikleri: Batı karadeniz sel felaketi ağına dair bir analiz

Öz

Bu araştırmanın amacı Twitter platformu örneğinde kriz sonrası dönemde bilgi akışı üzerinde en etkili aktörleri bulmak ve kullanıcıların sosyal medya özellikleri ile bilgi akışını kontrol etme arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Çalışmanın amacını gerçekleştirmek için Batı Karadeniz Bölgesinde 11 Ağustos 2021 tarihinde başlayan aşırı yağışlar sonucunda yaşanan sel ve su baskınları krizi sonrası dönemde Twitter platformundan çalışmanın verileri toplanmıştır. Verilere sosyal ağ analizi ve uygun istatistiksel analizler uygulanarak kullanıcıların sosyal medya özelliklerinden takipçi ve takip edilen hesap miktarı ile bilgi akışı özelliklerinden derece merkeziliği ve arasındalık merkeziliği arasındaki ilişkilere yönelik hipotezler test edilmiştir. Bulgular takipçi miktarı fazla olan kullanıcıların sel felaketi ile ilgili daha fazla bağlantı ya da bilgi aldığını, bu durumun da kullanıcının ağda daha etkili olmasına neden olduğunu göstermiştir. Twitter platformunda takip miktarı yüksek kullanıcıların sel felaketi ile ilgili düşük miktarda bağlantı ya da bilgi aldığını bu durumunda ağdaki konumunu gösteren arasındalık merkeziliği ölçütüne olumsuz olarak yansıdığını ortaya koymuştur. Çalışmada krizde sosyal medya üzerinden bilginin yayılımı esnasında ilişkilendirilecek etkili kullanıcıların (influencer) sosyal medya özellikleri ve ağdaki özelliklerinin dikkate alınması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kriz iletişimi
• bilgi yayılımı
• sosyal medya
• Twitter
• sel felaketi

Kaynakça

1. Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı (AFAD) a, (2021, 12 Ağustos). Yaşanan Sel ve Su Baskınlarına Müdahale Çalışmaları 2.218 Personel ile Devam Ediyor [Basın Bülteni]. https://www.afad.gov.tr/yasanan-sel-ve-su-baskinlarina-mudahale-calismalari-2218-personel-ile-devam-ediyor. google scholar
2. Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı (AFAD) b, (2021, 01 Eylül). Bartın, Kastamonu ve Sinop’ta Meydana Gelen Yağışlar Hakkında-18.00 [Basın Bülteni]. https://www.afad.gov.tr/bartin-kastamonu-ve-sinopta-meydana-gelen-yagislar-hakkinda---1-9-1800 google scholar
3. Ateş, N. B. & Baran, S. (2020). Kriz iletişiminde sosyal medyanın etkin kullanımı: Covid-19 salgınına yönelik Twitter analizi. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi (Kilad), 16, 66-99. Retrieved from https:// dergipark.org.tr/tr/pub/kilad/issue/57944/787103 google scholar
4. Austin, L., Liu, B. F., & Jin, Y. (2012). How audiences seek out crisis information: Exploring the social-mediated crisis communication model. Journal of Applied Communication Research, 40(2), 188-207. https://doi.org/10. 1080/00909882.2012.654498 google scholar
5. Avşar, B. (2021). Uluslararası haber kanalı TRT World’ün Covid-19 küresel pandemi kriz döneminde sosyal medya kullanımı. TRT Akademi Dergisi, 11(6), 132-155. https://doi.org/10.37679/trta.827453 google scholar
6. Aydemir, A. (2021). İtibarın yönetilememesi ve yıkıma götüren süreç: Soma maden kazası örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 1104-1127. https://doi.org/10.32709/akusosbil.882011 google scholar
7. Aytekin, Ç. (2020). İki aşamalı akış kuramı bağlamında Instagram’daki ünlü destekçiler üzerine bir örnek olay çalışması. İletişim Çalışmaları Dergisi, 6(1), 23-46. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/icd/issue/57774/824900 google scholar
8. Balta Peltekoğlu, F. (2012). Halkla ilişkiler nedir?. Beta Basım. google scholar

9. Balta Peltekoğlu, F., & Tozlu, E. (2018). Kurumsal sosyal sorumluluk kampanyalarının dijital paydaşları: Sosyal medya fenomenleri. Erciyes İletişim Dergisi, 5(4), 285-299. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.421085 google scholar
10. Bamakan, S. M. H., Nurgaliev, I., & Qu, Q. (2019). Opinion leader detection: A methodological review. Expert Systems with Applications, 115, 200-222. https://doi.org/10.1016/j.eswa.2018.07.069 google scholar
11. Bauman, Z. (2014). Siyaset arayışı. (T. Birkan, Trans.). Metis Yayınları. google scholar
12. Bektaş, A. (2013). Kamuoyu, iletişim ve demokrasi. Bağlam Yayıncılık. google scholar
13. Bennett, L., & Manheim, J. B. (2006). The one-step flow of communication. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 608(1), 213-232. https://doi.org/10.1177/00027162062922 google scholar
14. Bourse, M., & Yücel, H. (2012). İletişim bilimlerinin serüveni. Ayrıntı Yayınları. google scholar
15. Butts, C. T. (2008). Social network analysis: A methodological introduction. Asian Journal of Social Psychology, 11, 13-41. https://doi.org/10.1111/j.1467-839X.2007.00241.x google scholar
16. Carroll, A. B., & Buchholtz, A. K. (2008). Business andsociety: Ethics andstakeholder management (7th ed.). South-Western Cengage Learning. google scholar
17. Castells, M. (2009). The rise of network society (2nd ed.). Wiley-Blackwell. google scholar
18. Coombs, W. T. (2010). The Handbook of crisis communication. W. T. Coombs, S. J. Holladay (Ed.), Parameters for crisis communication (pp. 17-54). Wiley-Blackwell. google scholar
19. Coombs, W. T. (1999). Information and compassion in crisis responses: A test of their effects. Journal of Public Relations Research, 11 (2), 125-142. https://doi.org/10.1207/s1532754xjprr1102_02 google scholar
20. Coombs, W. T. (2015). Ongoing crisis communication: Planning, managing and responding (4th ed.). SAGE Publications. google scholar
21. Coulson, J. (2009). The strength of weak ties in online social network [Unpublished Master Thesis]. University of Missouri-Columbia. https://mospace.umsystem.edu/xmlui/bitstream/handle/10355/5349/research.pdf?sequence=3 google scholar
22. Çerçi, Ü. Ö., Canöz, N., & Canöz, K. (2020). Covid-19 krizi döneminde bilgilendirme aracı olarak sosyal medya kullanımı. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 44, 184-198. Retrieved from https://dergipark. org.tr/tr/pub/susbed/issue/61826/925088 google scholar
23. Dijk, J. V. (2016). Ağ toplumu. (Ö. Sakin, Trans.). Kafka-Epsilon Yayıncılık. google scholar
24. Dubois, E., & Gaffney, D. F. (2014). The multiple facets of influence: Identifying political influentials and opinion leaderson Twitter. American Behavioral Scientist, 58(10), 1260-1277. https://doi.org/10.1177/0002764214527088 google scholar
25. Everett, M. G., & Borgatti, S.P. (1999). The centrality of groups and classes. The Journal of Mathematical Sociology, 23(3), 181-201. https://doi.org/10.1080/0022250X.1999.9990219 google scholar
26. Fearn-Banks, K. (2007). Crisis communications: A casebook approach (3rd ed.). Routledge. google scholar
27. Gitlin, T. (1978). Media sociology: The dominant paradigm. Theory and Society, 6(2), 205-253. Retrieved from https://www.jstor.org/stable/657009 google scholar
28. Gökmen, Y. (2020). Ağ analizi teori ve uygulamalar. Ç. Baskıcı, Y. Ercil & S. Atan (Ed.), Ağ analizinin matematiksel temelleri (pp.51-122). Seçkin Akademik ve Mesleki Yayınlar. google scholar
29. Gruber, A.D., Smerek, E.R., Thomas-Hunt, C.M., & Erika, H.J. (2015). The real-time power of Twitter: Crisis management and Leadership in an age of social media. Business Horizons, 58, 163-172. https://doi. org/10.1016/j.bushor.2014.10.006 google scholar
30. Güngör, N. (2011). İletişim kuramlar yaklaşımlar. Siyasal Kitabevi. google scholar
31. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe-yöntem-analiz. Seçkin Yayıncılık. google scholar
32. Gürsakal, N. (2009). Sosyal ağ analizi. Dora Yayınları. google scholar
33. Güz, N., & Demirtaş, Z. G. (2019). Yeni medya çağında siyasi konuşma ve kanaat önderliği: 24 Haziran cumhurbaşkanlığı seçimi örneği. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik E-Dergi, 7, 1-19. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/yenimedya/issue/56886/798645 google scholar
34. Hansen, D. L. (2011). Exploring social media relationships. On the Horizon, 19(1),43-51. https://doi. org/10.1108/10748121111107726 google scholar
35. Hansen, D., Shneiderman, B., & Smith, M. A. (2011). Analyzing social media networks with NodeXL: Insights from a connected world. Morgan Kaufmann-Elsevier. google scholar
36. Hayes, A. F. (2018). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach. The Guilford Press. google scholar
37. Huckfeldt, R., Johnson, P.E., & Sprague, J. (2004). Political disagreement. Cambridge University Press. google scholar
38. Kanılmaz, A. (2021). Kriz dönemlerinde liderlerin Twitter kullanımı: Koronavirüs pandemisi Türkiye örneği. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 8(1), 3-27. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/iled/ issue/63332/892522 google scholar
39. Karsak, B., & Sancar, G.A. (2017, Mayıs, 4-5). Halkla ilişkilerde yeni nesil kanaat önderleri kullanımı: Snapchat üzerine niteliksel bir araştırma. 1. Uluslararası iletişimde yeni yönelimler konferansı [Konferans]. İstanbul, Turkey. google scholar
40. Katz, E. (1957). The two-step flow of communication: An up-to-date report on an hypothesis. The Public Opinion Quarterly, 21(1), 61-78. https://doi.org/10.1086/266687 google scholar
41. Kim, J. (2017). How did the information flow in the #AlphaGo hashtag network? A social network analysis of the large-scale information network on twitter. Cyberpsychology, Behavior and Social Networking, 20(12), 746752. https://doi.org/10.1089/cyber.2016.0572 google scholar
42. King, K. K. & Wang, B. (2021). Diffusion of real versus misinformation during a crisis event: A big data-driven approach. International Journal of Information Management. https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2021.102390 google scholar
43. Liu, B. F., Jin, Y. Briones, R., & Kuch, B. (2012). Managing turbulence in the blogosphere: Evaluating the blog-mediated crisis communication model with the American Red Cross. Journal of Public Relations Research, 24(4), 353-370. https://doi.org/10.1080/1062726X.2012.689901 google scholar
44. Jensen, K. S. (2014). Crisis communication on social media. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Aalborg University. https://projekter.aau.dk/projekter/files/206515915/Speciale.pdf google scholar
45. Jin, Y., & Liu, B. F. (2010). The blog-mediated crisis communication model: Recommendations for responding to influential external blogs. Journal of Public Relations Research, 22(4), 429-455. https://doi. org/10.1080/10627261003801420 google scholar
46. Jin, X. (2020). Exploring crisis communication and information dissemination on social media: Social network of hurricane Irma tweets. Journal of International Crisis and Risk Communication Research, 3(2), 179-210. https:// doi.org/10.30658/jicrcr.3.2.3 google scholar
47. Masngut, N., & Mohamad, E. (2021). Association between public opinion and Malaysian Government communication strategies about the covid-19 crisis: Content analysis of image repair strategies in social media. Journal of Medical Internet Research, 23(8):e28074. https://doi.org 10.2196/28074 google scholar
48. Netten, N., & vanSomeren, M. (2011). Improving communication in crisis management by evaluating the relevance of messages. Journal of Contingencies and Crisis Management, 19(2), 75-85. https://doi. org/10.1111/j.1468-5973.2011.00636.x google scholar
49. Özkök, C. K. (2021, August 14). Sel felaketinin yaşandığı bazı bölgelerde 48 saatteki yağış miktarı, 1 yıllık toplam yağışın 3’te 2’sini buldu. Anadolu Ajansı. https://www.aa.com.tr/tr/gundem/sel-felaketinin-yasandigi-bazi-bolgelerde-48-saatteki-yagis-miktari-1-yillik-toplam-yagisin-3te-2sini-buldu/2335014#:~:text=Meteoroloji%20Genel%20 M%C3%BCd%C3%BCrl%C3%BC%C4%9F%C3%BCnden%20al%C4%B1nan%20bilgiye,2’si%20olarak%20 kay%C4%B1tlara%20ge%C3%A7ti. google scholar
50. Perse, E. M. (2001). Media effects and society. Lawrence Erlbaum Associates Publishers. google scholar
51. Posos Devrani, A. E. (2021). Twitter’ın farklı iletişim uygulamalarında eşzamanlı araçsallaşması: Covid-19 pandemisinde Dr. Fahrettin Koca’nın Twitter paylaşımlarının analizi. OPUS-Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(Pandemi Özel Sayısı), 3522-3541. https://doi.org/10.26466/opus.884602 google scholar
52. Procopio, C. H., & Procopio, S. T. (2007). Do you know what it means to miss New Orleans? internet communication, geographic community and social capital in crisis. Journal of Applied Communication Research, 35(1), 67-87. https://doi.org/10.1080/00909880601065722 google scholar
53. Robinson, P. J. (1976). Interpersonal influence in election campaigns: Two step-flow hypotheses. The Public Opinion Quarterly, 40(3), 304-319. https://doi.org/10.1086/268307 google scholar
54. Saqr, M., & Alamro, A. (2019). The role of social network analysis as a learning analytics tool in online problem-based learning. BMC Medical Education, 19(160). https://doi.org/10.1186/s12909-019-1599-6 google scholar
55. Sarı, A. ve Öztunç, M. (2021). Kriz iletişiminde sosyal medya: Koronavirüs krizinde Fahrettin Koca’nın Twitter kullanımı. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(1), 801-818. https://doi.org/10.15869/ itobiad.817698 google scholar
56. Seitel, F. P. (2001). The practice of public relations (8th ed.). Prentice Hall. google scholar
57. Smith, M. A., Milic-Frayling, N., Shneiderman, B., Mendes, R. E., Leskovec, J., & Dunne, C. (2010). NodeXL: A free and open network overview, discovery and exploration add-in for excel 2007/2010. Social Media Research Foundation. google scholar
58. Solmaz, B., Binici Uygun, F., & Tavlan, H. (2021). Siyasal aktörlerin kriz dönemlerinde Twitter kullanımı: Covid-19 örneği. Elektronik Cumhuriyet İletişim Dergisi, 3(1), 138-157. Retrieved from http://ecider.cumhuriyet.edu.tr/ tr/pub/issue/63386/944867 google scholar
59. Stern, Eric K. (2017). Unpacking and exploring the relationship between crisis management and social media in the era of smart devices. Homeland Security Affairs, 13(4), Retrieved from https://www.hsaj.org/articles/13986 google scholar
60. Triantafillidou, A. & Yannas, P. (2020). Social media crisis communication in racially charged crises: Exploring the effects of social media and image restoration strategies. Computers in Human Behavior, 106, 106269. https:// doi.org/10.1016/j.chb.2020.106269 google scholar
61. Tunalı, V. (2016). Sosyal ağ analizine giriş. Nobel Akademik Yayıncılık. google scholar
62. Tutar, H. (2004). Kriz ve stres yönetimi. Seçkin Yayımcılık. google scholar
63. Tüz, M. (2008). Kriz yönetimi. Şah-Mat. google scholar
64. Uyar, A. (2018). Fikir liderinin ağızdan ağıza pazarlama yoluyla tüketici satın alma davranışı üzerindeki etkisi: Akıllı telefon kullanıcıları üzerine bir çalışma. Business & Management Studies: An International Journal, 6(2), 656-674. https://doi.org/10.15295/bmij.v6i2.264 google scholar
65. Vardarlıer, P., & Zafer, C. (2020). Social media and crisis management: The case study of Cambridge Analytica. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(özel sayı), 31-44. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.491147 google scholar
66. Vukajlovic, V., Simeunovic, I., Behara, I., & Brzakovic, M. (2019). Importance of information in crisis management-statistical analysis. Industrija, 47(3), 37-53. https://doi.org/10.5937/industrija47-23274 google scholar
67. Wang, L., Schuetz, C. G., & Cai, D. (2021). Choosing response strategies in social media crisis communication: An evolutionary game theory perspective. Information & Management, 58(6), 103371. https://doi.org/10.1016/j. im.2020.103371 google scholar
68. WOMMA (2015). Influencer Handbook: The who, what, when, where, how and why of influencer marketing (4th ed.). Paine Publishing. https://painepublishing.com/wp-content/uploads/2015/06/Influencer-Handbook-v4-2. pdf adresinden 06 Aralık 2021 tarihinde alınmıştır. google scholar
69. Zhao, X., Zhan, M. M., & Jie, C. (2018). Examining multiplicity and dynamics of publics’ crisis narratives with large-scale twitter data. Public Relations Review, 44(4), 619-632. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2018.07.004 google scholar
70. Zhao, X., Zhan, M.M., & Liu, B. F. (2019). Understanding motivated publics during disasters: Examining message functions, frames, and styles of social media influentials and followers. Journal of Contingencies and Crisis Management, 27(4), 387-399. https://doi.org/10.1111/1468-5973.12279 google scholar