Matematik Öğretiminde Kullanılan Öğrenci Merkezli Strateji, Yöntem ve Tekniklerinin Problem Çözme Becerilerine Etkisi: Bir Meta-Analiz Çalışması

Öz

Bu araştırmanın genel amacı, matematik öğretiminde kullanılan öğrenci merkezli strateji, yöntem ve tekniklerin matematik dersindeki problem çözme becerilerine etkisini konu edinen deneysel-yarı deneysel çalışmaları sentezlemektir. Ulusal ve uluslararası veri tabanlarının taranması sonucunda 55 çalışma araştırmaya dâhil edilmiştir. Araştırmanın geçerliğinin değerlendirilmesi açısından yayın yanlılığı test edilmiştir ve yanlılık riskine rastlanmamıştır. Meta-analiz sonuçları, matematik öğretiminde kullanılan öğrenci merkezli strateji yöntem veya tekniklerin geleneksel öğretim yöntemlerine göre problem çözme becerileri üzerinde daha etkili olduğunu göstermektedir. 55 çalışmadan ortaya çıkan 69 etki büyüklüğü yapılan heterojenlik testi sonucuna göre rastgele etki modeli altında analiz edilmiştir. Etki büyüklüğü hesaplamasında deney ve kontrol gruplarının farklı örneklem büyüklüklerine sahip olması sebebiyle Hedge’s g kullanılmış ve g=0.868 olarak hesaplanmıştır. Ulaşılan genel etki değeri Cohen’in (1988) sınıflandırmasına göre geniş düzeyde etkiyi göstermektedir. Etki büyüklüğünü değiştirecek faktörleri incelemek için moderatör değişken belirlenmiş ve alt analiz yapılmıştır. Moderatör değişkenler analizlerinde; öğrenme alanı ve araştırma deseni moderatörleri için anlamlı farklılık bulunurken diğer moderatörler için anlamlı farklılık bulunmamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Problem çözme becerileri
• Öğrenci merkezli eğitim
• Matematik
• Meta –analiz

The Effect of Student-Centered Strategies, Methods and Techniques Used in Mathematics Teaching on Problem Solving Skills: A Meta-Analysis Study

Öz

The main purpose of this research is to synthesize the experimental studies which refer to the effect of student-centred strategies, methods and techniques used in mathematics lessons on problem solving skills in mathematics. Publication bias was tested to evaluate the validity of the study and no bias was found out. Meta-analysis results show that student- centred strategy methods or techniques are more effective than traditional teaching methods. 69 effect sizes from 55 studies were analyzed under the random effects model according to heterogeneity test results. Since the experimental and control groups had different sample sizes, Hedge's g was used to calculate the effect size and it was calculated as g=0.868. The overall effect value achieved shows a large effect according to the classifications of Cohen (1988). In order to examine the factors that will change the effect size, moderator variables were determined and sub-analysis was performed. In the analyzes of the moderator variables; while there was a significant difference for the learning areas and research design moderators, no significant difference was found for the other moderators.

Anahtar Kelimeler

• Problem solving skills
• Student-centered learning
• Mathematics
• Meta-analysis

Kaynakça

1. *Acar, D. (2018). FeTeMM eğitiminin ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin akademik başarı, eleştirel düşünme ve problem çözme becerisi üzerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi University, Ankara.
2. Acar, D., Tertemiz, N. & Taşdemir, A. (2018). The effects of STEM training on the academic achievement of 4th graders in science and mathematics and their views on STEM training. International Electronic Journal of Elementary Education, 10(4), 505- 513.
3. Akay, H., Soybaş, D. & Argün, Z. (2006). Problem kurma deneyimleri ve matematik öğretiminde açık uçlu soruların kullanımı. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(1), 129- 146.
4. *Akay, Y. (2017). İlkokul 4. Sınıf matematik dersinde oluşturulan öğretim tasarımına dayalı uygulamaların etkililiği. Yayınlanmamış doktora tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2017.
5. *Akay, H. (2006). Problem kurma yaklaşımı ile yapılan matematik öğretiminin öğrencilerin akademik başarısı, problem çözme becerisi ve yaratıcılığı üzerindeki etkisinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. *Akkaş, E. (2014). Farklılaştırılmış problem çözme öğretiminin üstün zekâlı ve yetenekli öğrencilerin matematik problemlerini çözmelerine, tutumlarına ve yaratıcı düşünmelerine etkileri. Yayınlanmamış doktora tezi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
7. *Aktaş, İ. (2019). A-didaktik ortamda yapılan uygulamaların ortaokul öğrencilerinin problem çözme sürecine etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Marmara Universitesi.
8. *Alan, S., & Özsoy, G. (2019). Problem genişletme etkinliklerinin problem çözme başarısına ve üstbilişe etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 439-458.

9. *Arsuk, S., & Memnun, D. S. (2020). Yedinci sınıf öğrencilerinde üstbiliş destekli problem çözme stratejileri öğretiminin öğrenci başarısına ve üstbiliş becerilere Etkisi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 559-573.
10. Aytaçli, B. (2018). Değer temelli etkinliklerin matematik başarısına, değer algısına, problem çözme becerisine, matematiğe yönelik tutuma ve kalıcılığa etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Aydın Sosyal Bilimler Enstitüsü.
11. Allen, M., Bourhis, J., Burrell, N., &Marby, E. (2002). Comparing student satisfaction with distance education to traditional classrooms in higher education: a meta analysis. The American Journal of Distance Education, 16(2), 83-97.
12. *Ağaç, G. (2009). Lise öğrencilerinin trigonometri öğrenme alanında grafik hesap makinesi kullanımının akademik başarıya ve problem çözme becerisine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
13. *Ahdhianto, E., Marsigit, Haryanto, & Santi, N. N. (2020). The effect of meta cognitive-based contextual learning model on fifth-grade students’ problem-solving and mathematical communication skills. European Journal of Educational Research, 9(2), 753-764. https://doi.org/10.12973/eu-jer.9.2.753
14. Armenakis, A.A. & Feild, H.S. (2008). Integrating qualitative and quantitative methods for organizational diagnosis. Journal of Mixed Methods Research, 2(1).
15. Artut, P. D., & Tarım, K. (2009). Öğretmen adaylarının rutin olmayan sözel problemleri çözme süreçlerinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 53-70.
16. *Bakır, B., & Akran, S. K. (2019). Ortaokul 7. sınıf matematik dersinde kuantum öğrenme modelinin öğrencilerin biliş ötesi öğrenme stratejilerine ve problem çözme becerilerine etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 67-85.
17. Baki, A., & Gökçek, T. (2012). Karma yöntem araştirmalarina genel bir bakiş. Electronic Journal of Social Sciences, 11(42).
18. Bakioğlu, A. &Şafak, Ö. (2016). Meta-Analiz. Ankara: Nobel Yayıncılık.
19. *Bolat, Y. İ. (2020). STEM temelli matematik etkinliklerinin problem çözme ve bilgi işlemsel düşünme becerisi ile STEM alanlarına olan ilgiye katkılarının araştırılması. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Erzurum.
20. Başol, G., & Johanson, G. (2009). Effectiveness of frequent testing over achievement: A meta analysis study. Journal of Human Sciences, 6(2), 99-121.Borenstein, M., Hedges, L.V., Higgins, J.P.T., &Rothstein, H.R. (2009). Introduction to meta analysis. West Sussex-UK: John Wiley&Sons Ltd.
21. Brown, S. I., & Walter, M. I. (2014). Problem posing: Reflections and applications. PsychologyPress.
22. Capar, G., & Tarim, K. (2015). Efficacy of the cooperative learning method on mathematics achievement and attitude: A meta-analysis research. Kuram ve Uygulamada Egitim Bilimleri, 15(2), 553–559.
23. Card, N. A. (2012). Applied meta-analysis for social science research. New York: GuilfordPress.
24. Carol, T., Jill, H., ve Kate, L.-L. (2017). Systematic reviews. In R. Coe, M. Waring, L. V. Hedges, ve J. Arthur (Eds.), Research Methods ve Methodologies in Education (2nd Edt, pp. 448–482). United Kingdom: SAGE Publications.
25. *Chadli, A., Tranvouez, E., Dahmani, Y., Bendella, F., & Belmabrouk, K. (2018). An empirical investigation into student's mathematical word‐based problem‐solving process: A computerized approach. Journal of Computer Assisted Learning, 34(6), 928-938.
26. Cooper, H., Hedges, L. V., & Valentine, J. C. (Eds.). (2019). The handbook of research synthesis and meta-analysis (Third edit). Russell Sage Foundation.
27. *Cuneo, A. (2008). Examining the effects of collaborative learning on performance in under graduate mathematics. Doctoral dissertation, CapellaUniversity.
28. *Curaoglu, O. (2010). Teknoloji İle Zenginleştirilmiş Öğretimin Altıncı Sınıf Öğrencilerinin Matematik Dersine Karşı Tutumlarına Ve Matematik Dersindeki Problem Çözme Becerine Etkisi. Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
29. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences, 2nd ed. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
30. Çakır, P. (2013). Gerçekçi matematik eğitimi yaklaşımının ilköğretim 4. sınıf öğrencilerinin erişilerine ve motivasyonlarına etkisi. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
31. *Çelebi, Ö. (2013). Matematik problemlerinin çözümünde genellemeler yapmanın ve genellemelerin sınırlılıklarını irdelemenin problem çözme becerisi üzerindeki etkisi. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
32. Cheung, M. W. L. (2015). Meta-analysis: A structurale quation modeling approach. United Kingdom: John Wiley ve Sons Ltd.
33. *Çilingir, E., & Artut, P. D. (2016). Gerçekçi matematik eğitimi yaklaşımının ilkokul öğrencilerinin başarılarına, görsel matematik okuryazarlığı özyeterlik algılarına ve problem çözme tutumlarına etkisi. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 7(3), 578-600.
34. *Çoban, H. (2019). Farklılaştırılmış öğretim tasarımının öğrencilerin matematiksel muhakeme becerilerine, bilişötesi öğrenme stratejilerini kullanma düzeylerine ve problem çözme becerilerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2019.
35. De Lange, J. (1996). Using and applying mathematics in education. In International handbook of mathematics education (pp. 49–97). Springer
36. *Demirel, T., & Karakus Yilmaz, T. (2019). The effects of mind games in math and grammar courses on the achievements and perceived problem‐solving skills of secondary school students. British Journal of Educational Technology, 50(3), 1482-1494.
37. Dinçer, S. (2014). Eğitim bilimlerinde uygulamalı meta-analiz. Pegem Akademi.
38. *Diker, H. (2019). İşbirliğine dayalı öğrenme yaklaşımının altıncı sınıf öğrencilerinin matematik dersindeki problem çözme ve akademik risk alma düzeylerine etkisi: Afyonkarahisar Sinanpaşa ilçesi örneği. Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
39. *Divrik, R., Pilten, P., & Tas, A. M. (2020). Effect of ınquiry-based learning method supported by metacognitive strategies on fourth-grade students' problem-solving and problem-posing skills: a mixed methods research. International Electronic Journal of Elementary Education, 13(2), 287-308.
40. Durlak, J. A. (1995). School-based prevention programs for children and adolescents (Vol. 34). Sage.
41. Ellis, P. D. (2010). The essential guide to effect sizes. Cambridge: Cambridge University Press.
42. Ergene, T. (2003). Sınav kaygısını azaltma programlarının etkililiği: Bir meta analiz çalışması. VII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, 09-11 Temmuz, İnönü Üniversitesi. Malatya.
43. English, L. D. (1998). Children's problem posing within formal and informal contexts. Journal for Research in Mathematics Education, 29(1), 83-106.
44. Ersoy, Y. (2006). İlköğretim matematik öğretim programındaki yenilikler-I: Amaç, içerik ve kazanımlar. İlköğretim Online, 5(1), 30–44.
45. *Erümit, A. K. (2014). Polya’nın problem çözme adımlarına göre hazırlanmış yapay zeka tabanlı öğretim ortamının öğrencilerin problem çözme süreçlerine etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
46. *Fede, J. L. (2010). The effects of GO Solve Word Problems math intervention on applied problem solving skills of low performing fifth grade students. University of Massachusetts Amherst.
47. *Fidan, S. (2008). İlköğretim 5. sınıf matematik dersinde öğrencilerin problem kurma çalışmalarının problem çözme başarısına etkisi. Unpublished master’sthesis, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
48. Fielding, N., & Fielding, J. (1986). Linking Data: the articulation of qualitative and quantitative methods in social research. Sage, London and Beverly Hills.
49. Greene, J. C., Caracelli, V. J., & Graham, W. F. (1989). Toward a conceptual framework for mixed method evaluation designs. Educational Evaluation and Policy Analysis, 11(3), 255–274.
50. Güler, H. K. (2018). Activities written by prospective primary teachers on realistic mathematics education. International Journal of Evaluation and Research in Education (IJERE), 7(3), 229.
51. Güler, M., Bütüner, S.Ö., Danişman, Ş. , Gürsoy, K. (2022). A meta-analysis of the impact of mobile learning on mathematics achievement. EducInfTechnol 27, 1725–1745 (2022).
52. Güler, M., Kokoç, M., & Önder Bütüner, S. (2023). Does a flipped classroom model work in mathematics education? A meta-analysis. Education and Information Technologies, 28(1), 57-79.
53. Gür, H. & Korkmaz, E. (2003). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin problem ortaya atma becerilerinin belirlenmesi. Matematikçiler Derneği Bilim Köşesi. www.matder.org.tr
54. Higgins, J. P. T., Thompson, S. G., ve Spiegelhalter, D. J. (2009). A re‐evaluation of random‐effects meta‐analysis. Journal of the Royal Statistical Society: Series A (Statistics in Society), 172(1), 137–159
55. *Hobri, U., Irma, K., & Nanik Y.(2020). The effect of jumping task based on creative problem solving on students' problem solving ability. International Journal of Instruction, 13(1), 387-406.
56. Huberty, C. J. (2002). A history of effect size indices. Educational and Psychological Measurement, 62(2), 227–240
57. *Hwang, W. Y., & Hu, S. S. (2013). Analysis of peer learning behavior susing multiple representations in virtual reality and their impacts on geometry problem solving. Computers & Education, 62, 308-319.
58. Johnson, D., & Johnson, R. (1999). Learning together and learning alone: Cooperative, competitive and individualistic learning (5. edt) Newton. MA Allynand Bacon.
59. Johnson, D W, Johnson, R. T., & Holubec, E. J. (1994). Cooperative learning in the classroom cooperation in the classroom. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development, Minnesota.
60. Johnson, David W, Holubec, E. J., ve Johnson, R. (1992). Advanced cooperative learning. Interaction Book Company.
61. Judson, E. (2014). Effects of transferring to STEM- focused charter and magnet schools on student achievement. The Journal of Educational Research, 107, 255- 266.
62. *Kablan, Z., Özdişçi, S., Özdemir, A., Özarmut, Ş., Erçoban, M., Daymaz, B., & Aydın, M. (2019). Buluş yoluyla öğrenme yönteminin düz anlatım yöntemine kıyasla rutin olan ve olmayan problem çözmeye etkisi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 83-100.
63. *Kar, T. (2010). Lineer cebirde probleme dayalı öğrenme yönteminin öğrencilerin akademik başarıları, problem çözme becerileri ve yaratıcılıkları üzerine etkisi. Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
64. *Karakuş Aktan, E. N.., Aslan, C., & Yalçın, A. (2021). Okuma stratejisi eğitiminin matematik dersi problem çözme becerisine etkisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(2), 381-394.
65. Karasar, N. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Nobel yayınları, Ankara.
66. *Kaş, S. (2010). Sekizinci sınıflarda çalışma yaprakları ile öğretimin cebirsel düşünme ve problem çözme becerisine etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
67. *Kayapınar, A. (2015). Matematiksel problem çözme stratejileri öğretiminin ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin problem çözme performanslarına ve öz düzenleyici öğrenmelerine etkisi. Doctoral dissertation, Bursa Uludag University.
68. *Ke, F. (2019). Mathematical problem solvingandlearning in an architecture-the medepistemic game. Educational Technology Research and Development, 67(5), 1085-1104.
69. Kıral, B., & Kıral, E.(2011). Karma Araştırma Yöntemi. Second International Conference on New Trends in Education and Their Implications 27-29 April, 2011 Antalya-Turkey (MıxedResearchDesıgn).
70. *Kir, D. (2018). Hikâyelerle matematik öğretiminin ilköğretim 2. sınıf öğrencilerinin toplama ve çıkarmaya ilişkin sözel problem çözme becerileri üzerindeki etkileri. Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
71. Kirk, R. E. (2003). The importance of effect magnitude. Handbook of Research Methods in Experimental Psychology, 83–105.
72. Kış, A. (2013). Okul müdürlerinin öğretimsel liderlik davranışlarını gösterme düzeylerine ilişkin yönetici ve öğretmen görüşlerine yönelik bir meta-analiz. Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, İnönü Üniversitesi.
73. Koch, J. L., & Rhodes, S. R. (1979). Problems with reactive instruments in field research. The Journal of Applied Behavioral Science, 15(4), 485-506.
74. Kurt, E.S. (2015). Gerçekçi matematik eğitiminin uzunluk ölçme konusunda başarı ve kalıcılığa etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi. Samsun
75. *Küçük, M. (2019). Yazma etkinliklerinin matematik öğretiminde problem çözme becerisine, tutum ve kaygıya etkisi. Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
76. Leary, H. M., (2012). Self-directed learning in problem-based learning versus traditional lecture-based learning: A meta-analysis. All Graduate Theses and Dissertations. 1173. [Çevrim-içi: http://digitalcommons.usu.edu/etd/1173].
77. Leikin, R., & Zaslavsky, O. (1999). Learning in mathematics. The Mathematics Teacher, 92(3), 240–246.
78. Lewis, S. (2000). Meta-analysis in medicine and health policy. New York: Marcel Dekker, Inc.
79. Littell, J. H., Corcoran, J., & Pillai, V. (2008). Systematic reviews and meta-analysis. Oxford University.
80. McClain, M. L. (2015). The effect of STEM education on mathematics achievement of fourth-grade underrepresented minority students. Doctoral Dissertation, Capella University, Minneapolis.
81. McCraken, P. (2005). Cooperative learning as a classroom management strategy. Momentum-Washington: TheNational Catholic Educational Association, 36(4), 10–21
82. McCombs, B. L., ve Whisler, J. S. (1997). The learner-centered classroom and school. San Francisco: Jossey Bass Publishers.
83. MEB. (2018). Matematik dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı
84. Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı (2009). İlköğretim Anadolu Öğretmen Lisesi Öğretim, İlke ve Yöntemleri Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
85. Morrison, J. S. (2006). Attributes of STEM education: The student, the academy, the classroom. http://www.healthcarepsea.org/uploadedFiles/TeachingandLearning/Career_and_Technical_Education adresinden erişilmiştir.
86. National Council of Teachers of Mathematics [NCTM] (2000). Principles and standards for school mathematics: An overview. Reston, VA: Author.
87. Olkun, S., Toluk, Z. (2003). İlköğretimde etkinlik temelli matematik öğretimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
88. Olkun, S., & Uçar, Z. T. (2014). İlköğretimde etkinlik temelli matematik öğretimi (6. Baskı). Ankara: Eğiten Kitap.
89. Olivarez, N. (2012). The impact of a STEM program on academic achievement of eight grade students in a south texas middle school. Doctoral Dissertation, Texas A & M University, Texas.
90. Orwin, R. G., & Vevea, J. L. (2009). Evaluating coding decisions. The Handbook of Research Synthesis and Meta-Analysis, 2, 177–203.
91. Ozus, E. E., Celikoz, M., Tufan, M., & Erden, F. (2015). Interpersonal problem solving abilities of students of professional education faculty dressing programme of Selcuk University. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 182, 456-462.
92. Özsoy, G., & Kuruyer, H. G. (2012). Bilmenin illüzyonu: Matematiksel problem çözme ve test kalibrasyonu. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (32).
93. *Özsoy, G. (2007). İlköğretim beşinci sınıfta üstbiliş stratejileri öğretiminin problem çözme başarısına etkisi. Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
94. *Parwati, N. N., Sudiarta, I., Mariawan, I., & Widiana, I. W. (2018). Local wisdom-oriented problem-solving learning model to improve mathematical problem-solving ability. JOTSE: Journal Of Technology and Science Education, 8(4), 310-320.
95. Petticrew, M., & Roberts, H. (2006). Systematic reviews in the social sciences: A practical guide. Malden: Blackwell Publishing Ltd.
96. *Pilten, G., & Pilten, P. (2016). The effect of mathematical writing activities on 3th grade students' problem solving and posing skills. Journal of Human Sciences, 13(1), 209-226.
97. *Pritchard, P. J. (2008). Effects of academy of reading software on fourth and fifth-grade students' reading and math comprehension. Doctoral dissertation, Walden University.
98. *Psycharis, S., & Kallia, M. (2017). The effects of computer programming on high school students’ reasoning skills and mathematical self-efficacy and problem solving. Instructional science, 45(5), 583-602.
99. *Rajotte, Thomas & Marcotte, Christine & Bureau-Levasseur, Lisa. (2016). Evaluation of the effect of mathematical routines on the development of skills in mathematical problem solving and school motivation of primary school students in Abitibi-Témiscamingue. Universal Journal of Educational Research, 4, 2374-2379. 10.13189/ujer.2016.041017.
100. Remillard, H. A. (2015). The effect of cooperative learning on middle school math students. Master of Education. Heritage University.
101. Rosenthal, R. (1991). Meta-analysis: A review. Psychosomatic Medicine.
102. Rothstein, HR, Sutton, AJ ve Borenstein, M. (2005). Meta-analizde yayın yanlılığı: Önleme, değerlendirme ve ayarlamalar , 1-7.
103. *Rousseau, D. (2009). Improving mathematical problem solving skills: The journey to success. Loyola University Chicago.
104. Schmidt, F. L., & Hunter, J. E. (2004). Eight common but false objections to the discontinuation of significance testing in the analysis of research data. What If There Were No Significance Tests, 37–64.
105. Silver, E. A. (1994). On mathematical problem posing. For the Learning of Mathematics, 14(1), 19-28.
106. Simon, M. A. (1993). Prospective elementary teachers' knowledge of division. Journal for Research in Mathematics Education, 24(3), 233-253.
107. *Suarsana, I M., Lestari, I. A. P. D., &Mertasari, N. M. S. (2019). The effect of online problem posing on students' problem-solving ability in mathematics. International Journal of Instruction, 12(1), 809-820. https://doi.org/10.29333/iji.2019.12152a
108. Şahin, E. (2019). Zeka oyunlarının ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin problem çözme becerilerine ve problem çözme algılarına etkisi. Yükseklisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
109. Tarim, K., & Akdeniz, F. (2008). The effects of cooperative learning on Turkish elementary students’ mathematics achievement and attitude towards mathematics using TAI and STAD methods. Educational Studies in Mathematics, 67(1), 77– 91.
110. Tarım, K. (2003). Kubaşık öğrenme yönteminin matematik öğretimindeki etkinliği ve kubaşık öğrenme yöntemine ilişkin bir meta analiz çalışması. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
111. *Tarım, K. (2009). The effects of cooperative learning on preschoolers’ mathematics problem-solving ability. Educational Studies in mathematics, 72(3), 325-340.
112. Tarım, K., (2017). Problem solving levels of elementary school students on mathematical word problems and the distribution of these problems in textbooks. Cukurova University Faculty of Education Journal, 46, 639-648.
113. *Turhan, B., & Güven, M. (2014). Problem kurma yaklaşımıyla gerçekleştirilen matematik öğretiminin problem çözme başarısı, problem kurma becerisi ve matematiğe yönelik görüşlere etkisi. Cukurova University Faculty of Education Journal, 43(2), 217-234.
114. Ulandari, L., Amry, Z., ve Saragih, S. (2019). Development of learning materials based on realistic mathematics education approach to improve students’ mathematical problem solving ability and self-efficacy. International Electronic Journal of Mathematics Education, 14(2), 375–383.
115. Ulum, H. (2021). Öğrenci merkezli strateji, yöntem ve tekniklerin ilkokul öğrencilerinin matematik başarısına etkisi: Sistematik derleme ve meta-analiz. Çukurova Üniversitesi, Adana.
116. Umay, A. (2003). Matematiksel muhakeme yeteneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Dergisi, 24, 234-243
117. *Usta, N. (2013). Probleme dayalı öğrenmenin ortaokul öğrencilerinin matematik başarısına, matematik özyeterliğine ve problem çözme becerilerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
118. Üstün, U., & Eryılmaz, A. (2014). Etkili araştırma sentezleri yapabilmek için bir araştırma yöntemi: Meta-analiz. Eğitim ve Bilim, 39(174).
119. Wade- Shepherd, A. A. (2016). The effect of middle school STEM curriculum on science and math achievement scores. Doctoral Dissertation, Union University, Tennessee.
120. Wang, T.-P. (2007). The comparison of the difficulties between cooperative learning and traditional teaching methods in college English teachers. The Journal of Human Resource and Adult Learning, 3(2), 23–30
121. Wosu, S. N. (2013). Impact of academic performance improvement (API) skills on math and science achievement gains. Paper presented at the American Society for Engineering Education (ASEE) Annual Conference & Exposition, Atlanta.
122. *Yeltekin, E. (2019). Hikâyeleştirme yönteminin 6. sınıf öğrencilerinin matematik başarısına, problem çözme ve kurma becerilerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
123. *Yılmaz, F. (2019). Matematik dersinde basamaklı öğretim programının öğrencilerin akademik başarı, problem çözme ve tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
124. *Yılmaz, S. (2019). İlkokul matematik dersinde problem çözme becerisinin kazandırılmasında oyunla öğretim yöntemi kullanılmasının tutum ve başarıya etkisi. Yayınlanmış Yüksek lisans tezi, Giresun Üniversitesi, Giresun.
125. *Yurdakul, B. (2004). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının öğrenenlerin problem çözme becerilerine, bilişötesi farkındalık ve derse yönelik tutum düzeylerine etkisi ile öğrenme sürecine katkıları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
126. *Zhang, L. (2015). The effect of inquiry-based learning on higher vocational students in China: An exploratory study (Doctoral dissertation, Indiana State University).
127. Zhang, H., Peng, W., ve Sun, L. (2017). English cooperative learning mode in a rural junior high school in China. Journal of Educationand Training Studies, 5(3), 86.
128. *Zulnaidi, H., Heleni, S., & Syafri, M. (2021). Effects of SSCS teaching model on students’ mathematical problem solving ability and self-efficacy. International Journal of Instruction, 14(1).