Digital Writing in Foreign Language Teaching: Learner Views

Öz

The present study explores Turkish learners’ approaches toward digital writing and how digital writing contributes to their language learning. For this purpose, we recruited 21 international students from 16 countries, 10 males and 11 females, who attended B2-C1-level Turkish language classes at the Akdeniz University Turkish Language Teaching Center in the 2021-2022 academic year. We recorded and transcribed the data collected through face-to-face interviews with a semi-structured interview form consisting of 6 questions. The data were then coded to generate themes, and the findings were grounded on the interpretation of these themes. Accordingly, the results uncovered that all participants engage in digital writing and mostly utilize WhatsApp, Instagram, Telegram, YouTube, and Twitter as digital writing platforms. Moreover, they were found to usually mind proper spelling and punctuation and tend to use the T9 typing system in digital writing in Turkish. We also discovered that participants find auto-correction useful and sometimes misspell vowels, consonants, and longer words/consecutive suffixes due to differences between spoken and written languages. They particularly thought that digital writing contribute to their learning of Turkish. Overall, we comprehensively discussed the findings and raised some recommendations for future research.

Anahtar Kelimeler

• Digital writing
• Second language teaching
• Turkish
• Electronic correspondence

Yabancı Dil Öğretiminde Dijital Yazmanın Kullanımı: Öğrenici Görüşleri

Öz

Bu araştırmanın temel amacı yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrenicilerin dijital yazmaya (e-yazma) yönelik yaklaşımlarını ve dijital yazmanın hedef kitlenin dil öğrenimlerine katkısını tespit edebilmektir. Araştırmaya 2021-2022 eğitim-öğretim döneminde Akdeniz Üniversitesi Türkçe Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezinde B2 ve C1 düzeyinde Türkçe eğitimine devam eden 10 erkek 11 kız olmak üzere 16 ülkeden 21 yabancı öğrenici katılmıştır. Veri toplama aracı olarak 6 adet sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde ses kayıt cihazıyla kaydedilen ve yüz yüze yapılan görüşmeler deşifre edilerek bilgisayar ortamına aktarılmış ve kodlamalar yapılmıştır. Ardından bu kodlar, bulguların temelini oluşturacak tema adı verilen kategoriler altında birleştirilmiştir. Aynı temalar altında birleştirilen kodlar değerlendirilerek araştırmanın amacına yönelik sonuçlar tespit edilmiştir. Araştırmada B2 ve C1 düzeyindeki öğrenicilerin tamamı elektronik yazışma yaptıkları, katılımcıların elektronik ortamda yazışmalar için sırasıyla en çok WhatsApp, Instagram, Telegram, YouTube ve Twitter’ı kullandıkları, elektronik yazışmalarında yazım ve noktalamaya genellikle dikkat ettikleri, dijital yazışmalarında T9’u kullandıkları ve otomatik düzeltmeyi faydalı buldukları, bazı ünlü ve ünsüz harflerin yazımında, art arda gelen eklerin yazımında ve konuşma diliyle ilgili sorunlardan kaynaklı hatalar yaptıkları ve elektronik ortamda yazışma yapmalarının Türkçelerinin gelişimini olumlu yönde etkilediği görüşünü bildirmişlerdir. Araştırmadan elde edilen sonuçlar tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Dijital yazma
• İkinci dil öğretimi
• Türkçe
• Elektronik yazışma

Kaynakça

1. Aktaş, Y. (2022). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde yazma becerisi için dijital yazma asistanları önerisi. Bezgek Yabancılara Türkçe Öğretimi Dergisi, 1(2), 120-132.
2. Atıcı, B. ve Yıldırım, S. (2010). Web 2.0 uygulamalarının e-öğrenmeye etkisi, Akademik Bilişim Konferansları Bildirileri Bildiri Kitabı. Muğla Üniversitesi, 287-292.
3. Balkin, J. M., & Sonnevend, J. (2016). The digital transformation of education. Education and social media: Toward a digital future, 9-24.
4. Barrot, J. S. (2020). Integrating technology into ESL / EFL writing through grammarly. RELC Journal, 1-5.
5. Beardsley, M., Albó, L., Aragón, P., & Hernández‐Leo, D. (2021). Emergency education effects on teacher abilities and motivation to use digital technologies. British Journal of Educational Technology, 52(4), 1455-1477.
6. Bertacchini, F., Bilotta, E., Gabriele, L., Giglio, S., Pantano, P. S., & Romita, T. (2021). Industry 4.0 technologies in tourism education: Nurturing students to think with technology. Journal of Hospitality, Leisure, Sport & Tourism Education, 29, 100275.
7. Bilyalova, A. A., Salimova, D. A., & Zelenina, T. I. (2020). Digital transformation in education. In Integrated Science in Digital Age: ICIS 2019 (pp. 265-276). Springer International Publishing.
8. Black, A. ve Ammon, P. (1992). A developmental-constructivist approach to teacher education. Journal of Teacher Education, 43(5), 323-335.

9. Bloom, L. Z. (1981). Why graduate students can’t write: Implications of research on writing anxiety for graduate education. Journal of Advanced Composition, 2(1-2), 103-117.
10. Bonfield, C. A.; Salter, M.; Longmuir, A.; Benson, M.; Adachi, C. (2020). Transformation or evolution?: Education 4.0, teaching and learning in the digital age. Higher education pedagogies, 5(1), 223-246.
11. Boylu, E. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen temel seviyedeki İranlı öğrenicilerin yazma problemleri. Zeitschrift für die Welt der Türken Journal of World of Turks, 6(2), 335-349.
12. Bölükbaş, F. (2011). Arap öğrenicilerin Türkçe yazılı anlatım becerilerinin değerlendirilmesi, Turkish Studies, 6(3), 1357-1367.
13. Byrne, D. (1988), Teaching Writing Skills (Longman Handbooks for Language Teachers). Honkhong: Longman.
14. Choo, Y. B; Li, L. K. (2017). Digital Writing in English Language Writing Instruction, An International Research Journal of Language and Literature, 28, 1 – 16.
15. Çangal, Ö. (2020). Yabancılara Türkçe öğretiminde sosyal medya kullanımının yazma becerisine yönelik öğrenici görüşleri. Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, Sonbahar Özel Sayı, 52-61.
16. Çiftçi, Ö ve Demirci, R (2019). Alfabe farklılıklarının yabancılara Türkçe öğretimindeki etkisi. TÜRÜK Uluslararası Dil, Edebiyat ve Halkbilimi Araştırmaları Dergisi, 7(19), 96-127.
17. DeVoss, D. N., Eidman-Aadahl, E., & Hicks, T. (2010). Because digital writing matters: Improving student writing in online and multimedia environments. San Francisco: Jossey Bass.
18. Dahlström, H. (2019). Digital writing tools from the student perspective. Education and Information Technologies, 24, 1563-1581.
19. Doğanay, A ve Sarı, M (2012). Yapılandırmacı öğrenme ortamı özelliklerinin düşünme dostu sınıf özelliklerini yordama düzeyi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 21(1), 21-36.
20. Duru, S. (2014). Yapılandırmacı ve geleneksel öğrenme ortamlarının öğretmen adaylarının eğitim inançları üzerine etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 36, 15-28.
21. Ferris, S. P. (2002). Writing electronically: The effects of computers on traditional writing. Journal of Electronic Publishing, 8(1).
22. Gillpatrick, T. (2020). Innovation and the digital transformation of education. The Journal of Limitless Education and Research, 5(3), 194-201.
23. Göçmenler, H. (2015). Yabancılara Türkçe öğretiminde materyal geliştirme ve teknoloji kullanımı. (Ed. Sarıçoban, A.) Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi metodolojisi içinde, s. 214-254. Ankara: Anı Yayıncılık.
24. Haleem, A., Javaid, M., Qadri, M. A., & Suman, R. (2022). Understanding the role of digital technologies in education: A review. Sustainable Operations and Computers, 3, 275-285.
25. Kanğ, S. (2015). Yapılandırmacı yaklaşıma göre yabancılara ikinci dil olarak Türkçe kelime öğretimi. Dil ve Edebiyat Egitimi Dergisi, 16, 39-50.
26. Kapur, R., Byfield, V., Del Frate, F., Higgins, M., & Jagannathan, S. (2018). The digital transformation of education. Earth observation open science and innovation, 25-41.
27. Kawinkoonlasate, P. (2021). A Study of Using E-Writing Instructional Design Program to Develop English Writing Ability of Thai EFL Learners. English Language Teaching, 14(6),43-61.
28. Kryukov, V., & Gorin, A. (2017). Digital technologies as education innovation at universities. Australian Educational Computing, 32(1), 1-16.
29. Lailika, H. I. (2019). Students’ peceptions of the use of grammarly as an online grammar checker in thesis writing [UIN Sunan Ampel Surabaya].
30. Lam, S. Ve Law, Y. (2007). The roles of instructional practices and motivation in writing performance, The Journal of Experimental Education, 75, 145-164.
31. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1986). But is it rigorous? Trustworthiness and authenticity in naturalistic evaluation. New Directions For Evaluation, 30, 73–84.
32. Mars, M. & Scott, R. (2016). The Promise of New Technologies in an Age of New Health Challenges (Ed. Anthony, J. Maeder; Kendall Ho; Alvin Marcelo; Jim Warren) WhatsApp in Clinical Practice: A Literature Review, 82-91.
33. Mikre, F. (2011). The roles of information communication technologies in education: Review article with emphasis to the computer and internet. Ethiopian Journal of Education and Sciences, 6(2), 109-126.
34. Miles, M, B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded Sourcebook. (2ed). Thousand Oaks, CA: Sage.
35. Nazari, N., Shabbir, M. S., & Setiawan, R. (2021). Application of artificial intelligence powered digital writing assistant in higher education: randomized controlled trial. Heliyon, 7(5), e07014.
36. Nobles, S., & Paganucci, L. (2015). Do digital writing tools deliver? Student perceptions of writing quality using digital tools and online writing environments. Computers and Composition, 38, 16–31.
37. Oliveira, K. K. D. S., & de SOUZA, R. A. (2022). Digital transformation towards education 4.0. Informatics in Education, 21(2), 283-309.
38. Perraton, H. (2000). Choosing technologies for education. Journal of educational media, 25(1), 31-38. Rıza, E. T. (2000). Eğitim teknolojileri Uygulamaları ve materyal geliştirme, İzmir: Anadolu Matbaası.
39. Şengül, M. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde öğretim teknolojileri ve materyal kullanımı. (Ed. Şahin, A.) Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi kuramlar, yaklaşımlar, etkinlikler. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
40. Turhan, O. ve Baş, B. (2017). Yabancılara Türkçe öğretiminde yazma becerisine yönelik web 2.0 araçları: Poll everywhere örneği. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 1233-1248.
41. Tübitak ve T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2021). Covid-19 ve toplum, salgının sosyal, ekonomik ve beşeri etkileri bulgular, sonuçlar ve öneriler. Web: https://tubitak.gov.tr adresinden 25.05.2022 tarihinde alınmıştır.
42. Türe, G. (2021). Dijital dünyanın okuma ve yazma becerileri üzerindeki etkisi. Uluslararası Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Dergisi, 4(2), 165-184.
43. Yakın Doğu Üniversitesi Toplumsal Araştırma ve Geliştirme Merkezi (2020). COVID-19 pandemi sürecinde teknoloji ve sosyal medya kullanımı arttı. Web: https://neu.edu.tr adresinden 25.05.2022 tarihinde alınmıştır.
44. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
45. Zain, S. (2021). Digital transformation trends in education. In Future directions in digital information (pp. 223-234). Chandos Publishing.