The Evaluation of Authentic Leadership in terms of Trust in Manager and Schools’ Levels of Openness to Change

Öz

The purpose of this research is to determine the effect of authentic leadership on trust in managers and schools' levels of openness to change. In the research, the convergent parallel method, one of the mixed design methods, was used. Correlational survey model was used in the quantitative part of the research. The qualitative part of the research was carried out in accordance with the case study. The participants of the quantitative part of the research are 668 teachers and the participants of the qualitative part are 18 teachers from 6 primary schools, 6 middle schools and 6 high schools. In the research, it was concluded that the authentic leadership behaviors displayed by school managers affected the trust in manager and the schools’ openness to change positively and significantly, and the trust in manager affected the openness to change positively and significantly. In addition, ethical behaviors, being open in relationships, self-awareness, balanced processing and empathy skills ensure trust in the manager. It has been concluded that if the school manager exhibits authentic leadership behaviors, teachers' resistance to change decreases, and individual development, belief in change, sense of responsibility develop, their creativity develops, thus they are open to new ideas and they set new goals. Finally, it has been concluded that the trust in the manager helps teachers to show such behaviors as supporting the change, cooperating for change, complying with the determined vision and the rules and procedures created for change. In accordance with these results, suggestions such as giving seminars and in-service training explaining the effect of authentic leadership behaviors on change and trust have been presented to school managers.

Anahtar Kelimeler

• Authentic Leadership
• Trust
• Trust the Manager
• Change
• Openness to Change
• Schools.

Otantik Liderliğin, Yöneticiye Güven ve Okulların Değişime Açıklık Düzeyleri Bakımından Değerlendirilmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, otantik liderliğin yöneticiye güven ve okulların değişime açıklık düzeyleri üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırmada karma desen yöntemlerinden yakınsayan paralel yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın nicel kısmında ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın nitel kısmı ise durum çalışmasına uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın nicel kısmının katılımcılarını 668 öğretmen ve nitel kısmının katılımcılarını ise 6 ilkokul, 6 ortaokul ve 6 lise türünden toplam 18 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada, okul yöneticilerinin sergiledikleri otantik liderlik davranışlarının yöneticiye güveni ve okulların değişime açıklığını pozitif yönde ve anlamlı olarak etkilediği ve yöneticiye güvenin değişime açıklığı pozitif yönde ve anlamlı olarak etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca etik davranışlar, ilişkilerinde açık olmak, özfarkındalık, bilgiyi dengeli değerlendirme ve empati becerisi yöneticiye güven duyulmasını sağlamaktadır. Okul yöneticisinin otantik liderlik davranışları sergilemesi durumunda öğretmenlerin değişime karşı direncinin azaldığı, bireysel olarak gelişim, değişime inanç, sorumluluk bilinci oluştuğu, yaratıcılıklarının geliştiği, yeni fikirlere açık olmalarını ve yeni hedefler belirlemelerini sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak yöneticiye duyulan güvenin öğretmenler üzerinde, değişimi destekleme, değişim için işbirliği yapma, belirlenen vizyona ve değişim için oluşturulan kural ve prosedürlere uyma davranışlarını sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda okul yöneticilerine otantik liderlik davranışlarının değişim ve güven üzerinde etkisini anlatan seminerler ve hizmet içi eğitimler verilmesi gibi öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Otantik Liderlik
• Güven
• Yöneticiye Güven
• Değişim
• Değişime Açıklık
• Okullar.

Kaynakça

1. Apaydın, E. (2017). Paternalistik liderliğin değişime direnç üzerine etkileri: örgütsel güvenin aracılık rolü (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
2. Arı, G. S. (2003). Yöneticiye duyulan güven örgütsel bağlılığı artırır mı? Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 17-36.
3. Artuksi, E. (2009). İlköğretim okullarında görevli öğretmenlerin okulun örgütsel güven düzeyine ilişkin algıları (Malatya İli Örneği) (Yayınlanmamış bilim uzmanlığı tezi). İnönü Üniversitesi Sosyal, Malatya.
4. Atak, M. (2001). Örgütsel değişim ve değişime direnç (Bir örgüt ortamının değişim açısından incelenmesi) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
5. Avolio, B. J., Bass, B. M., & Zhu, F. W. W. (2004). Multifactor leadership questionnaire: manual and sampler set. Redwood City, CA: Mind Garden.
6. Avolio, B. J., & Gardner, W. L. (2005). Authentic leadership development: Getting to the root of positive forms of leadership. The Leadership Quarterly, 16(3), 315-338. doi: 10.1016/j.leaqua.2005.03.001
7. Avolio, B. J., Gardner, W. L., Walumbwa, F. O., Luthans, F., & May, D. R. (2004). Unlocking the mask: A look at the process by which authentic leaders impact follower attitudes and behaviors. The leadership quarterly, 15(6), 801-823. doi: 10.1016/j.leaqua.2004.09.003
8. Avolio, B. J., & Wernsing, T. S. (2008). Practicing authentic leadership. S. J. Lopez (Ed.), Positive psychology: exploring the best in people içinde (s. 147-165). Westport: CT: Greenwood Publishing Company.

9. Ayık, A., Diş, O., & Çelik, Z. (2016). Okul müdürlerinin dönüşümcü liderlik rolleri ile okulların değişime açıklığı arasındaki ilişki. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(2), 547-564.
10. Bass, B. M. (1998). Transformational leadership: Industry, military, and education impact. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
11. Bayram, N. (2013). Yapısal eşitlik modellemesine giriş. Amos uygulamaları. İstanbul: Ezgi Kitapevi.
12. Becker, H. S. (1990). Generalizing from case stıdies. E. V. Eisner ve A. Peshkin (Ed.), Qualitative research in education: The continuing debate içinde (s. 233-242). New York: Teachers College Press
13. Berg, L. B., & Lune, H. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (H. Aydın, Ed. ve Çev.). Ankara: Eğitim Yayınevi.
14. Bernerth, J. B., Armenakis, A. A., Feild, H. S., & Walker, H. J. (2007). Justice, cynicism, and commitment: A study of important organizational change variables. The Journal of Applied Behavioral Science, 43(3), 303-326. doi: 10.1177/0021886306296602
15. Borko, H. (2004). Professional development and teacher learning: Mapping the terrain. Educational researcher, 33(8), 3-15. doi: 10.3102/0013189X033008003
16. Bozbayındır, F., & Alev, S. (2018). Öğretmenlerin öz yeterlilik, proaktif kişilik ve değişime açıklık algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 293-311.
17. Brewster, C., & Railsback, J. (2003). Building trusting relationships for school improvement: Implications for principals and teachers. Portland: Northwest Regional Educational Laboratory.
18. Bursalıoğlu, Z. (2015). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: Pegem Akademi.
19. Büyüköztürk Ş., Çakmak, E. K., Akgün Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
20. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum (13. Basım). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
21. Caza, A., Bagozzi, R. P., Woolley, L., Levy, L., & Barker Caza, B. (2010). Psychological capital and authentic leadership: Measurement, gender, and cultural extension. Asia-Pacific Journal of Business Administration, 2(1), 53-70. doi: 10.1108/17574321011028972
22. Coch, L., & French, J. R. P. (1948). Overcoming resistance to change. Human Relations, 1(4), 512-532. doi: 10.1177/001872674800100408
23. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4. Baskı). Thousand Oaks, CA: Sage Publication.
24. Çelik, S., & Eryılmaz, F. (2006). Öğretmen algılarına göre endüstri meslek lisesi müdürlerinin dönüşümcü liderlik düzeyleri (Ankara ili örneği). Politeknik Dergisi, 9(4), 211-224.
25. Çelikten, M. (2000). Okul müdürlerinin değişim yönetimi becerileri. Eğitim ve Bilim, 26(119), 14-19.
26. Çetin, M., & Tanoba, T. (2020). Okullarda otantik liderlik ve psikolojik sermaye ilişkisi. Eğitim Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 1(2), 8-19.
27. Daly, A. J. (2010). Social network theory and educational change (Vol. 8). Cambridge, MA: Harvard Education Press.
28. Demirtaş, H. (2012). İlköğretim okullarının değişime açıklığı. İlköğretim Online, 11(1), 18-34.
29. Devos, G., Buelens, M., & Bouckenooghe, D. (2007). Contribution of content, context, and process to understanding openness to organizational change: Two experimental simulation studies. The Journal of Social Psychology, 147(6), 607-630. doi: 10.3200/SOCP.147.6.607-630
30. Eby, L. T., Adams, D. M., Russell, J. E., & Gaby, S. H. (2000). Perceptions of organizational readiness for change: Factors related to employees' reactions to the implementation of team-based selling. Human Relations, 53(3), 419-442. doi: 10.1177/0018726700533006
31. Ertürk, A. (2008). A trust-based approach to promote employees' openness to organizational change in Turkey. International Journal of Manpower, 29(5), 462-483. doi: 10.1108/01437720810888580
32. Foster, R. D. (2010). Resistance, justice, and commitment to change. Human Resource Development Quarterly, 21(1), 3-39. doi: 10.1002/hrdq.20035
33. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (8. Baskı). New York: McGraw Hill Company Inc.
34. Glesne, C. (2012). Nitel araştırmaya giriş (A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu, Ed. ve Çev.) (1. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
35. Guba, E. G., & Lincoln, Y. S. (1982). Epistemological and methodological bases of naturalistic inquiry. Educational Communication and Technology Journal, 30 (4), 233-252.
36. Gümüş, S., Bellibaş, M. S., Esen, M., & Gümüş, E. (2018). A systematic review of studies on leadership models in educational research from 1980 to 2014. Educational Management Administration & Leadership, 46(1), 25-48. doi: 10.1177/1741143216659296
37. Ha, A., Lee, J., Chan, D., & Sum, R. (2004). Teachers' perceptions of in-service teacher training to support curriculum change in physical education: The Hong Kong experience. Sport, Education and Society, 9(3), 421-438. doi: 10.1080/13573320412331302467
38. Hammer, M., & Champy, J. (1994). Değişim mühendisliği: İş idaresinde devrim için bir manifesto (S. Gül, Çev.) (2. Baskı). İstanbul: Sabah Kitapları.
39. Harris, A. (2006). Leading change in schools in difficultly. Journal of Educational Change, 7(1-2), 9-18. doi: 10.1007/s10833-006-0009-0
40. Hassan, A., & Ahmed, F. (2011). Authentic leadership, trust and work engagement. International Scholarly and Scientific Research & Innovation 5(8), 1036-1042.
41. Herold, D. M., Fedor, D. B., Caldwell, S., & Liu, Y. (2008). The effects of transformational and change leadership on employees' commitment to a change: A multilevel study. Journal of applied psychology, 93(2), 346-357.
42. Heuvel, S., & Schalk, R. (2009). The relationship between fulfilment of the psychological contract and resistance to change during organizational transformations. Social Science Information, 48(2), 283-313. doi: 10.1177/0539018409102415
43. Hughes, L. W. (2005). Developing transparent relationships through humor in the authentic leader–follower relationship. W. L. Gardner, B. J. Avolio ve F. O. Walumbwa, (Ed.), Authentic leadership theory and practice: Origins, effects, and development içinde (s. 83−106). Oxford, UK: Elsevier.
44. Ilies, R., Morgeson, F. P., & Nahrgang, J. D. (2005). Authentic leadership and eudaemonic well-being: Understanding leader–follower outcomes. The Leadership Quarterly, 16(3), 373-394. doi: 10.1016/j.leaqua.2005.03.002
45. İnandı, Y. (2000). Eğitim örgütlerinde değişim nasıl olmalıdır? Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(18), 219-225.
46. Jensen, S. M., & Luthans, F. (2006). Entrepreneurs as authentic leaders: Impact on employees' attitudes. Leadership & Organization Development Journal, 27(8), 646-666. doi: 10.1108/01437730610709273
47. Johnson, B. R., & Onwuegbuzie, A. J. (2004). Mixed methods research: A research paradigm whose time has come. Educational Researcher, 33(7), 14-26. doi: 10.3102/0013189X033007014
48. Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi (25. Baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
49. Kavak, E. (2019). Babacan liderlikle yöneticiye güven arasındaki ilişki (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Esenyurt Üniversitesi, İstanbul.
50. Kernis, M. H. (2003). Toward a conceptualization of optimal self-esteem. Psychological Inquiry, 14(1),1-26. doi: 10.1207/S15327965PLI1401_01
51. Kesmen, M. (2014). Örgütsel değişim ve değişime direnç: Bir kamu kurumu uygulaması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya.
52. Kılıç, E. (2015). Otantik liderlik ve örgütsel güven - Bir uygulama (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Erzincan Üniversitesi, Erzincan.
53. Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4. Baskı). New York: The Guilford Press.
54. Konovsky, M. A., & Pugh, S. D. (1994). Citizenship behavior and social exchange. Academy of Management Journal, 37(3), 656-669. doi: 10.5465/256704
55. Kovač, J., & Jesenko, M. (2010). The connection between trust and leadership styles in Slovene organizations. Journal for East European Management Studies, 15(1), 9-33.
56. LeCompte, M. D., & Goetz, J. P. (1982). Problems of reliability and validity in ethnographic research. Review of Educational Research, 52(1), 31-60. doi: 10.3102/00346543052001031
57. Lee, J. C. K. (2000). Teacher receptivity to curriculum change in the implementation stage: The case of environmental education in Hong Kong. Journal of Curriculum Studies, 32(1), 95-115. doi: 10.1080/002202700182871
58. Lewicki, R. J., & Bunker, B. B. (1996) Developing and maintaining trust in work relationships. R. M. Kramer ve T. R. Tyler (Ed.), Trust in organizations: Frontiers in theory and research içinde (s. 114-139). Thousand Oaks: Sage Publications.
59. Lewin, K. (1947). Group decision and social change. Readings in Social Psychology, 3(1), 197-211.
60. Luthans F., & Avolio B. J. (2003). Authentic leadership: A positive developmental approach. K. S. Cameron, J. E. Dutton ve R. E Quinn (Ed.), Positive organizational scholarship içinde (s. 241-261). San Francisco: Barrett-Koehler.
61. May, D. R., Chan, A. Y., Hodges, T. D., & Avolio, B. J. (2003). Developing the moral component of authentic leadership. Organizational Dynamics, 32(3), 247-260. doi: 10.1016/S0090-2616(03)00032-9
62. Maxwell, J. (1992). Understanding and validity in qualitative research. Harvard Educational Review, 62(3), 279-301.
63. Maxwell, J., & Loomis, D (2003). Mixed method design: An alternative approach. A. Tashakkori ve C. Teddle (Ed.), Handbook of mixed methods in social and behavioral research içinde (s. 241-272). Thousand Oaks, CA: Sage.
64. McAllister, D. J. (1995). Affect-and cognition-based trust as foundations for interpersonal cooperation in organizations. Academy of Management Journal, 38(1), 24-59. doi: 10.5465/256727
65. Michaelis, B., Stegmaier, R., & Sonntag, K. (2010). Shedding light on followers' innovation implementation behavior: The role of transformational leadership, commitment to change, and climate for initiative. Journal of Managerial Psychology, 25(4), 408-429. doi: 10.1108/02683941011035304
66. Michie, S., & Gooty, J. (2005). Values, emotions, and authenticity: Will the real leader please stand up? The Leadership Quarterly, 16(3), 441-457. doi: 10.1016/j.leaqua.2005.03.006
67. Mishra, J., & Morrissey, M. A. (2000). Trust in employee/employer relationships: A survey of west Michigan managers. Seidman Business Review, 6(1), 14-15.
68. Moroz, R., & Waugh, R. F. (2000). Teacher receptivity to system-wide educational change. Journal of Educational Administration, 38(2), 159-178. doi: 10.1108/09578230010320127
69. Mortier, A. V., Vlerick, P., & Clays, E. (2016). Authentic leadership and thriving among nurses: The mediating role of empathy. Journal of Nursing Management, 24(3), 357-365. doi: 10.1111/jonm.12329.
70. Norman, S. M. (2006). The role of trust: Implications for psychological capital and authentic leadership (Yayımlanmamış doktora tezi). University of Nebraska, Lincoln.
71. Öncüoğlu, B. (2013). Otantik (özgün) liderlik tarzının yöneticiye güven ve işe tutkunluk aracı değişkenleri yoluyla performans üzerine etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
72. Özdamar K. (2003). Modern bilimsel araştırma yöntemleri. Eskişehir: Kaan Kitabevi.
73. Özdemir, S. (2000). Eğitimde örgütsel yenileşme. Ankara: Pegem Yayıncılık.
74. Özkara, Z. U. (2017). Otantik liderlik tarzının yöneticinin politik yetisi ile lider etkililiği, ona duyulan güven ve astın alturistik davranışları arasındaki ilişkilerde aracılık etkisi: Hemşireler üzerinde bir araştırma (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
75. Parish,T. J., Cadwallader, S., & Busch, P. (2008). Want to, need to, ought to: employee commitment to organizational change. Journal of Organizational Change Management, 21(1), 32-52. doi: 10.1108/09534810810847020
76. Sağır, A. (2010). Yöneticilerin liderlik yaklaşımları ile değişime açıklıkları arasındaki ilişki: Eğitim sektöründe bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Kara Harp Okulu, Ankara.
77. Smith, P. A., & Hoy, W. K. (2007). Academic optimism and student achievement in urban elementary schools. Journal of Educational Administration, 45(5), 556-568. doi: 10.1108/09578230710778196
78. Şişman, F. A., & Gemlik, H. N. (2009). Çalışanların örgüte güvenlerinin örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisi (İstanbul iline bağlı bir ilçe belediyesinde araştırma). Öneri Dergisi, 8(31), 179-190. doi: 10.14783/maruoneri.677569
79. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6. Baskı). United States: Pearson Education.
80. Tabak, A., Polat, M., Coşar, S., & Türköz, T. (2012). Otantik liderlik ölçeği: Güvenirlik ve geçerlik çalışması. İş, Güç The Journal of Industrial Relations & Human Resources, 14(4), 89-106. doi: 10.4026/1303- 2860.2012.0212.x
81. Van Dam, K., Oreg, S., & Schyns, B. (2008). Daily work contexts and resistance to organisational change: The role of leader–member exchange, development climate, and change process characteristics. Applied Psychology, 57(2), 313- 334. doi: 10.1111/j.1464-0597.2007.00311.x
82. Wallace, M. (2004). Orchestrating complex educational change: Local reorganisation of schools in England. Journal of Educational Change, 5(1), 57-78. doi: 10.1023/B:JEDU.0000022844.50126.2f
83. Walumbwa, F. O., Avolio, B. J., Gardner, W. L., Wernsing, T. S., & Peterson, S. J. (2008). Authentic leadership: Development and validation of a theory-based measure. Journal of Management, 34(1), 89-126. doi: 10.1177/0149206307308913
84. Walumbwa, F. O., Christensen, A. L., & Hailey, F. (2011). Authentic leadership and the knowledge economy: Sustaining motivation and trust among knowledge workers. Organizational Dynamics, 40(2), 110-118. doi: 10.1016/j.orgdyn.2011.01.005
85. Yangın, S. (2017). Çalışanların otantik liderlik algılarının örgütsel vatandaşlık ve iş performansı üzerindeki etkisi ve örgütsel güvenin aracılık rolü: İzmir Demir Çelik Sanayi A. Ş’de bir araştırma (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Haliç Üniversitesi, İstanbul.
86. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
87. Yılmaz, E. (2006). Okullardaki örgütsel güven düzeyinin okul yöneticilerinin etik liderlik özellikleri ve bazı değişkenler açısından incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
88. Youssef, C. M. (2004). Resiliency development of organizations, leaders and employees: Multi-level theory building and individual-level, path-analytical empirical testing (Yayınlanmamış doktora tezi). University of Nebraska, Lincoln.