“DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ ÖĞRETİMİ DERSİ”NDE ARTIRILMIŞ GERÇEKLİK UYGULAMALARININ ÖĞRENCİ GÖRÜŞLERİ DOĞRULTUSUNDA DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
İnternetin yaygınlaştığı,
akıllı telefon ve tablet gibi mobil cihaz teknolojilerinin çok hızlı geliştiği
günümüzde bilimin ve teknolojik yeniliklerin her alanda kendini göstermesi ve
bazı kolaylıklar sağlaması, eğitimde de yeni teknolojilerin uygulanabileceği
düşüncesini akla getirmektedir. Eğitimde kullanılabileceği öngörülen ve
kullanılan birçok uygulama bulunmaktadır. Bunlardan biri de son zamanlarda eğitim
ortamlarında gittikçe daha fazla yer almaya başlayan ve çok boyutlu bir içeriğe
sahip olan sanal veya artırılmış gerçeklik uygulamalarıdır. Artırılmış
gerçeklik teknolojisi hem eğitim‐öğretim
ortamlarını zenginleştirmekte hem de öğrenmeyi
daha zevkli ve kalıcı hale getirmektedir. Literatüre bakıldığında artırılmış
gerçeklik teknolojisinin farklı disiplinler açısından eğitim-öğretim materyali
olarak kullanımı ile ilgili birçok çalışmaya rastlanırken din eğitimi alanında
bu konuda bir araştırma tespit edilememiştir. Bu çalışma artırılmış gerçeklik
uygulamaları ile işlenen Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretimi dersinin
öğrencilerin bu derse olan tutumlarına etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Bu
temel amaç doğrultusunda nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin beraber kullanıldığı
karma yöntem tercih edilmiştir. Çalışmanın nicel bölümünde deneme öncesi
desenlerden tek gruplu öntest – sontest model kullanılmıştır. Bu desen
çerçevesinde artırılmış gerçeklik teknolojisi kullanılarak işlenen Din Kültürü
ve Ahlak Bilgisi Öğretimi dersinin öğrencilerin bu derse yönelik tutumlarındaki
değişimi incelemek amacıyla Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi
Sınıf Öğretmenliği Lisans Programında 4.sınıfta öğrenim gören 49 öğrenci
belirlenmiştir. Gönüllülük esasına göre rastgele seçilen katılımcılara
artırılmış gerçeklik uygulamalarından önce “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretimi
Dersi Tutum Anketi” ön-test olarak uygulanmıştır. Katılımcılara Din Kültürü ve
Ahlak Bilgisi Öğretimi Dersinde 4 saat süresince “İslam Dininde İbadetler ve
Kutsal Mekânlar” konusu artırılmış gerçeklik uygulamaları kullanılarak
işlenmiştir. Uygulama öncesinde katılımcılara ön-test olarak uygulanan tutum anketi
etkinlik sonrasında son-test olarak tekrardan uygulanmış ve her iki anket
sonucunda elde edilen puanlar arasında bir fark olup olmadığı incelenmiştir.
Çalışmanın nitel bölümünde ise öğrencilerle uygulama sonunda yarı
yapılandırılmış görüşme soruları ile görüşmeler yapılarak nitel veriler elde
edilmiştir. Çalışma sonucunda araştırmaya katılan öğrencilerin tamamının
artırılmış gerçeklik uygulamalarıyla işlenen dersten keyif aldığı
belirlenmiştir. Öğrencilerin büyük çoğunluğunun artırılmış gerçeklik
uygulamaları kullanıldığında bu derse daha istekli geldikleri, dersten
sıkılmadıkları, dikkatlerini derse daha iyi verebildikleri, bu uygulamaların
derse karşı tutum ve motivasyonlarını olumlu olarak etkilediği, diğer derslerde
de artırılmış gerçeklik uygulamalarının kullanılmasını istedikleri tespit
edilmiştir. Son olarak artırılmış gerçeklik uygulamalarının öğrenciler
tarafından kullanımında bazı teknik aksaklıkların yaşanmasının yanı sıra en sık
dile getirilen problemin Türkçe dil desteğine sahip yeteri kadar aplikasyon
bulunmaması olduğu ifade edilmiştir.
Anahtar Kelimeler: Artırılmış Gerçeklik, Din Öğretimi, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi, Tutum,Teknoloji.
Anahtar Kelimeler
Artırılmış Gerçeklik,Din Öğretimi,Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi,Tutum,Teknoloji
Kaynakça
- Atasoy, B., Tosik-Gün, E., ve Kocaman-Karaoğlu, A. (2016). İlköğretim Öğrencilerinin Artırılmış Gerçeklik Uygulamalarına Karşı Tutumlarının ve Güdülenme Durumlarının Belirlenmesi. Journal of Kirsehir Education Faculty, 18(2), 435–448.
- Azuma, R. T (1997). A survey of virtual reality. Presence: Teleoperators and Virtual Environments, 6(4), 355-385. https://doi.org/10.1162/pres.1997.6.4.355 Bacca, J., Baldiris, S., Fabregat, R., Graf, S., ve Kinshuk. (2014). Augmented Reality Trends in Education: A Systematic Review of Research and Applications. Educational Technology & Society, 17 (4), 133–149.
- Baki, A ve Gökçek, T. (2012). Karma Yöntem Araştırmalarına Genel Bir Bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 1–21. Retrieved from http://dergipark.org.tr/tr/pub/esosder/issue/6156/82721
- Baltacı, A. (2018). İslam Eğitim Tarihinde Öğretim Teknolojileri ve Materyal Kullanımı: Tarihsel Bir Analiz, 12, 75–98. Retrieved from https://media.dem.org.tr/dir/dem/dem/yayin/goruntuleme/20181227161253_0.pdf
- Baştürk, R. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. A. Tanrıöğen (Ed.) içinde, Deneme Modelleri (ss. 29-54). Ankara: Anı Yayıncılık.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
- Çakır, R., Solak, E., & Tan, S. S. (2016). Artırılmış Gerçeklik Teknolojisi İle İngilizce Kelime Öğretiminin Öğrenci Performansına Etkisi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 45–58. http://gazipublishing.com/gazipub/index.php/GEBD/article/download/7/4
- Demir, R. (2017). Beyin Temelli Öğrenme Yaklaşımına Dayalı Din Öğretimi. Adana: Karahan Kitabevi.
- Demir, R. (2019). “Sanal Gerçeklik Gözlüğüne Dayalı Din Öğretimine Yönelik Öğretmen Adaylarının Tutumu”, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (Ek Sayı 1): 847-861. https://doi.org/10.33206/mjss.498303.
- Demir, Rıdvan. (2020). “Din Öğretiminde Mobil Teknoloji Uygulamaları”, Uluslararası 5 Ocak Sosyal ve Beşeri Bilimler Kongresi Tam Metin Kitabı, Ed. Hasan Çiftçi, Merve Kıdıryüz, 140-152, Adana: İksad Yayınları.