GREEN FISCAL POLICY PRACTICES IN THE PERSPECTIVE OF SUSTAINABLE DEVELOPMENT AND GREEN ECONOMY

Öz

The high production and economic growth trend that started with the industrial revolution brought along many economic, social and environmental problems. Ecological destruction has sharpened and social imbalances have become undeniable with the rapid population growth. In addition to all these problems, the increasing frequency of economic crises has shaken the trust in the ongoing economic system. Especially after the 1960s, as a result of the increase in environmental problems, the intensification of social inequalities and economic crises, the concepts of sustainable development and green economy gained visibility as an alternative to the existing economic system. Within the framework of the sustainable development approach, the concept of development has been examined with its ecological and social aspects and has been built on the idea of leaving a livable world to future generations. On the other hand, the concept of green economy has gained popularity as a method that can be applied to ensure a sustainable world order. UNEP has considered the concept of green economy as a method that improves human well-being and social equality by reducing environmental risks and ecological scarcity. Although the concept of sustainable development has been on the agenda for decades, world economies have not taken the necessary steps to create a sustainable system. The role of the state has a critical importance in ensuring the transition to a green economic order at this point. In other words, a fiscal policy approach shaped by public expenditures, taxes and green incentives have great importance.

Anahtar Kelimeler

• Sustainable Development
• Green Economy
• Fiscal Policy
• Green Incentives
• Environmental Taxes

SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA VE YEŞİL EKONOMİ PERSPEKTİFİNDEN YEŞİL MALİYE POLİTİKALARI UYGULAMALARI

Öz

Sanayi devrimi ile süregelen yüksek üretim ve iktisadi büyüme trendi ekonomik, sosyal ve çevresel birçok sorunu beraberinde getirmiştir. Hızlı nüfus artışı ile birlikte, ekolojik tahribat keskinleşmiş ve sosyal dengesizlikler göz ardı edilemez hale gelmiştir. Tüm bu sorunların yanında, iktisadi krizlerin de sıklık kazanması, süregelen ekonomik düzene olan güveni sarsmıştır. Özellikle 1960’lı yılların sonrasında, çevresel sorunların artması, sosyal eşitsizliklerin ve iktisadi krizlerin yoğunlaşması ile birlikte var olan ekonomik düzene alternatif olarak, sürdürülebilir kalkınma ve yeşil ekonomi kavramları görünürlük kazanmıştır. Sürdürülebilir kalkınma yaklaşımı çerçevesinde; kalkınma kavramı, ekolojik ve sosyal yönleriyle ele alınmıştır ve gelecek nesillere yaşanabilir bir dünya bırakma düşüncesi üzerinden kurgulanmıştır. Yeşil ekonomi kavramı ise sürdürülebilir dünya düzenini sağlamak için uygulanabilecek bir yöntem olarak popülerlik kazanmıştır. UNEP (United Nations Environment Program) yeşil ekonomi kavramını çevresel riskleri ve ekolojik kıtlıkları azaltarak insan refahını ve sosyal eşitliği iyileştiren bir yöntem olarak ele almıştır. On yıllardır sürdürülebilir kalkınma kavramı gündemde olmasına rağmen, dünya ekonomileri sürdürülebilir bir düzen yaratmak için gerekli adımları atmamışlardır. Bu çerçevede, yalnızca piyasa ekonomisinin üzerinden şekillenen bir çevre yaklaşımı yeterli gelmemektedir. Devletin bu noktada oynayacağı rol yeşil ekonomik düzene geçişin sağlanması için kritik bir öneme sahiptir. Yani burada kamu harcamaları, vergiler ve yeşil teşviklerle şekillenen bir maliye politikası yaklaşımı büyük önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir Kalkınma
• Yeşil Ekonomi
• Maliye Politikası
• Çevre Vergileri
• Yeşil Teşvikler

Kaynakça

1. An Roinn Airgeadais Department Of Finance. (2022). Budget 2022: A Review of Green Budgeting from a Tax Perspective. Eylül 2022 tarihinde https://www.gov.ie/: https://assets.gov.ie/201243/56e364cf-9bfc-4993-b405-e34784b0c4bc.pdf adresinden alındı.
2. Chichilnisky, G. (1997). What Is Sustainable Development? Land Economics, 73(4), 467-491. https://doi.org/10.2307/3147240
3. Dulal, H. B., Dulal, R., & Yadav, P. K. (2015). Delivering green economy in Asia: The role of fiscal instruments. Futures(73), 61-77. https://doi.org/10.1016/j.futures.2015.08.002
4. European Union. (2021). Green Budgeting: Towards Common Principles. Luxembourg: Publications Office of the European Union. Eylül 2022 tarihinde https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/economy-finance/cop26_en.pdf adresinden alındı
5. Eurostat. (2022, Şubat). Government expenditure on environmental protection. Eylül 2022 tarihinde /eurostat/statistics-explained/index.php?title=Government_expenditure_on_environmental_protection adresinden alındı
6. Eurostat. (2022). Environmental protection expenditure accounts. Mayıs 2022 tarihinde Eurostat: https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Environmental_protection_expenditure_accounts adresinden alındı
7. Flint, R. W. (2013). Basics of Sustainable Development. Practice of Sustainable Community Development (s. 25-51). Springer.Gale, R., & Barg, S. (2014). Green Budget Reform: An International Casebook of Leading Practices. Routledge.
8. Germany Federa Ministry Of Finance. (2022). Germany Stability Programme. Berlin: Federal Ministry of Finance Public Relations Division. GGEI. (2022).Global Green Economy Index (GGEI). Eylül 2022 tarihinde https://dualcitizeninc.com/: https://dualcitizeninc.com/global-green-economy-index/ adresinden alındı

9. Gore, T., Urios, J., & Karamperi, M. (2022). Green and fair taxation in the EU. Mayıs 2022 tarihinde Institute for European Environmental Policy: https://ieep.eu/uploads/articles/attachments/ec138345-9b33-42e5-9bd8-74f550597af1/Green%20and%20fair%20taxation%20in%20the%20EU_IEEP%20(2022).pdf?v=63812080710 adresinden alındı
10. Gramkow, C. (2020). Green fiscal policies: An armoury of instruments to recover growth sustainably. Mayıs 2022 tarihinde United Nations CEPACL: https://repositorio.cepal.org/bitstream/handle/11362/45418/1/S2000005_en.pdf adresinden alındı
11. Gül, K. (2022). Sürdürülebilir Ekonomik Kalkınma Bağlamında Çevre Politikaları: Çevre Vergilerinin Etkinliği [Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi]. Hjøllund, L., & Svendsen, G. T. (2001). Why Green Taxation? Energy & Environment, 12(1), 29-38. https://doi.org/10.1260/0958305011500571
12. IIED. (2022, Eylül). Eylül 2022 tarihinde International institute for environment and development: https://www.iied.org/our-work adresinden alındı
13. Kılıçer, E. (2016). Çevreye Duyarlı Bütçeleme. Electronic Journal of Vocational Colleges, 6(2), 37-53. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ejovoc/issue/36629/416990
14. KPMG. (2017, Temmuz). The KPMG Green Tax Index: an exploration of green tax incentives and penalties. Eylül 2022 tarihinde https://assets.kpmg/content/dam/kpmg/tw/pdf/2017/09/655445_NSS_2017Green_TaxIndex_v18web.pdf adresinden alındı
15. Krugman, P. (2010). Building a Green Economy. Newyork Times(5), 1-18.
16. Kuşat, N. (2013). Yeşil Sürdürülebilirlik için Yeşil Ekonomi: Avantaj ve Dezvantajları Türkiye İncelemesi. E-Journal of Yaşar University, 29(8), 4896 - 4916. https://dergipark.org.tr/en/pub/jyasar/issue/19141/203113
17. Lavrinenko, O., Ignatjeva, S., Ohotina, A., Rybalkin, O., & Lazdans, D. (2019). The Role of Green Economy in Sustainable Development (Case Study: the EU States). Entrepreneurship and Sustainability Issues, 6(3), 1113-1126. http://doi.org/10.9770/jesi.2019.6.3(4)
18. Newton, A. C., & Cantarello, E. (2014). An introduction to the green economy: Science, systems and sustainability. Routledge.
19. OECD. (2001). Enviromentally Related Taxes in OECD Countries İssues and Strategies. Mayıs 2022 tarihinde https://www.oecd-ilibrary.org/environment/environmentally-related-taxes-in-oecd-countries_9789264193659-en adresinden alındı
20. Özçağ, M., & Hotunluoğlu, H. (2015). Kalkınma Anlayışında Yeni Bir Boyut: Yeşil Ekonomi. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 304-324. https://doi.org/10.18026/cbusos.85473
21. Pearce, D. W., Atkinson, G. D., & Dubourg, W. R. (1994). The Economics of Sustainable Development. Annual review of energy and the environment, 19(1), 454-474.
22. Peters, S. (2012). The Role of Green Fiscal Mechanisms in Developing Countries: Lessons Learned. Inter-American Development Bank Technical Notes. Mayıs 2022 tarihinde https://www.greenfinancelac.org/wp-content/uploads/2020/11/Events_management_system__Fiscal_Mechanisms_Case_Study.pdf adresinden alındı
23. Pigou, A. (1920). The Economics of Welfare. Mayıs 2022 tarihinde The Online Liberary of Liberty: http://files.libertyfund.org/files/1410/Pigou_0316.pdf adresinden alındı
24. Savaşan, F. (2020). Kamu Ekonomisi. Ekin Basım Yayın Dağıtım.
25. TÜİK. (2021, Ekim 27). Çevre Koruma Harcama İstatistikleri, 2020. Mayıs 2022 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Cevre-Koruma-Harcama-Istatistikleri-2020-37195&dil=1#:~:text=%C3%87evre%20koruma%20harcamalar%C4%B1%202020%20y%C4%B1l%C4%B1nda,si%20ise%20hanehalklar%C4%B1%20taraf%C4%B1ndan%20yap%C4%B1ld%C4%B1. adresinden alındı
26. UNEP. (2010). Driving a Green Economy Through Public Finance and Fiscal Policy Reform. Mayıs 1, 2022 tarihinde https://www.greengrowthknowledge.org/research/green-economy-driving-green-economy-through-public-finance-and-fiscal-policy-reform adresinden alındı
27. UNEP. (2014). A Guidance Manual for Green Economy Policy Assessment. Mayıs 2022 tarihinde https://www.un-page.org/files/public/content-page/unep_assessment_ge_policymaking_for_web.pdf adresinden alındı
28. UNOPS. (2020). The future of Public Spending: Why the way we spend is critical to the Sustainable Development Goals. Mayıs 2022 tarihinde https://content.unops.org/publications/Thefutureofpublicspending_EN.pdf adresinden alındı
29. Yalçın, Z. (2016). Sürdürülebilir Kalkınma İçin Yeşil Ekonomi Düşüncesi ve Mali Politikalar. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), 749-775.
30. Yapıcı, F. (2015). Yeşil bütçeleme yaklaşımı ve değerlendirilmesi. [Yayımlanmamış YL Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]