Mechanics of Migration from Rural to Urban from the Perspective of Lee Theory: The Case in Bursa

Öz

Internal migration movement in Turkey was relatively stable time until the 1950. After the 1950s, Turkey's structure changed after the transformation in the political and sociological context and internal migration movements in Turkey gathered speed. In addition, one of the reactions of the society in response to changes was undoubtedly the internal migration fact. While people migrated from villages to cities, they preferred metropolitan cities. Bursa has always been one of the most preferred places. This study has been based on fieldwork on Bursa which is one of the most preferred cities in internal migration mobility in Turkey. Migration movements to Bursa have been examined from the perspective of Lee theory. The data has been obtained by one-to-one interviews and conducted by means of survey. As a result of the study, it has been determined that the main factor causing internal migration in Bursa is economic factor with 76.8 %. It has been found that the push factor causing migration is unemployment with 52.9 %, and the most effective pull factor in migrating to the place (Bursa) is better job opportunities and higher wages with 47.4 %. Finally, it has been found that there are statistically significant relationships between migrated locations and push factors and between the destinations and pull factors. Also it has been found that there is statistically significant relationship between migrated locations and the basic factors causing migration.

Anahtar Kelimeler

• Bursa
• Internal Migration

LEE KURAMI PERSPEKTİFİNDEN KIRDAN KENTE GÖÇÜN MEKANİĞİ: BURSA ÖRNEĞİ

Öz

Türkiye Cumhuriyeti iç göçler açısından 1950’li yıllara kadar sakin bir dönem geçirmiştir. Türkiye’de iç göç hareketlilikleri 1950’lerden sonra bazı yapısal değişikliklerle başlamış, politik ve sosyolojik bağlamda değişimlerle iç göç hareketliliği hız kazanmıştır. Türkiye’nin yapısal değişimleri ile birlikte insanlar, kırlardan kentlere göç etmeye başlamıştır. Bunun yanında ilk değişimlere karşılık toplumun tepkilerinden biri şüphesiz günümüze kadar devam eden iç göç olgusu olmuştur. İnsanlar iç göç hareketlerini gerçekleştirirken gelişmiş büyükşehirlere doğru yönelmişlerdir. Bursa şehri iç göç açısından her zaman tercih edilen, gelişmiş büyük şehirlerden biri olmuştur ve hala da ilk tercih edilen illerin başında gelmektedir. Bu çalışmada amaç Bursa’ya gerçekleşen iç göç hareketinin altında yatan temel faktörleri belirlemek olmuştur ve bu da Lee Kuramı Perspektifinden analiz edilmiştir. Anket yoluyla elde edilen bilgiler sonucunda Bursa’ya göçe neden olan temel faktörün % 76,8 ile ekonomik olduğu, gelinen yerdeki itici faktörün % 52,9 ile işsizlik olduğu ve varılan yerdeki çekici faktörün % 47,4 ile daha iyi iş imkanları ve yüksek ücret olduğu bulunmuştur. Gelinen yer ile iç göçe neden olan temel faktörler arasında, varılan yer ile çekici faktörler arasında ve gelinen yer ile itici faktörler arasında istatistiksel olarak anlamlı birer ilişki bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Bursa
• İç Göç
• Lee'nin Göç Teorisi

Kaynakça

1. Akan, Y., Arslan, İ. (2008). Göç ekonomisi:(Türkiye üzerine bir uygulama). Ekin Basım Yayın.
2. Algan, N. (1988). Adana ilinde kentleşme: kentleşmeyi etkileyen faktörler ve yarattığı sorunlar. Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(1), 105-119.
3. BahçalI, S., Kahraman, S. Ö. (2016). Artvinlilerin Göç Tercihlerinde Bursa’nın Yerinin Sosyo-Ekonomik ve Mekânsal Analizi. Coğrafya Dergisi, (33), 37-52.
4. Çelik, F. (2006). İç göçlerin itici ve çekici güçler yaklaşımı ile analizi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (27), 149-170.
5. Çiftçi, M., & Şengezer, B. (2017). 6. TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇ HAREKETİNDE HEMŞERİCİLİĞİN ANALİZİ1. Türkiye’de göç ve illerin demografik, ekonomik ve fiziksel dönüşümü, 125.
6. Çakmak, F., Oktay E. (2017). Research of Internal Migration by Compartment Models. International Journal of Research in Business and Social Science (2147-4478), 6(1), 127-148.
7. De Santis, R. A. (2003). The impact of a customs union with the European Union on internal migration in Turkey. Journal of Regional Science, 43(2), 349-372.
8. DPT, “Türkiye’de İç Göçler Ve Göç Edenlerin Nitelikleri(1965-2000)”, http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/11/Turkiyede_Ic_Gocler_ve_Goc_Edenlerin_Nitelikleri_1965-2000.pdf (01.06.2020)

9. Gedik, A. (1997). Internal migration in Turkey, 1965–1985: Test of conflicting findings in the literature. Review of urban & regional development studies, 9(2), 170-179.
10. Gökhan, A., Filiztekin, A. (2008). The determinants of internal migration in Turkey. http://research.sabanciuniv.edu/11336/1/749.pdf (01.08.2019).
11. İlkkaracan, İ., İlkkaracan, P.(1999)“1990’lar Türkiye’sinde Kadın ve Göç”, 75 Yılda Köylerden Şehirlere. Tarih Vakfı Yay., İstanbul,(305-322).
12. İçduygu, A., Ünalan, T. (1998). Türkiye’de İçgöç: Sorunsal Alanları ve Araştırma Yöntemleri. Türkiye’de İçgöç, İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları, 35-55.
13. Kocaman, T. (2008). Türkiye'de iç göçler ve göç edenlerin nitelikleri (1965-2000). TC Başbakanlık, Devlet Planlama Teşkilatı, DPT Yayınları.
14. Koyuncu, A. (2015). Kentleşme ve göç: uygulamalı bir araştırma. Hikmetevi.
15. Koramaz, T. K., & Dökmeci, V. (2017). 8. BİLGİ EKONOMİLERİ VE TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇ. Türkiye’de göç ve illerin demografik, ekonomik ve fiziksel dönüşümü, 201.
16. Levine, N. (1980). Antiurbanization: an implicit development policy in Turkey. The Journal of Developing Areas, 14(4), 513-538.
17. Lee, E. S. (1966). A theory of migration. Demography, 3(1), 47-57.
18. Munro, J. M. (1974). Migration in Turkey. Economic Development and Cultural Change, 22(4), 634-653.
19. Öztürk, M., Altuntepe, N. (2008). Türkiye’de Kentsel alanlara göç edenlerin kent ve çalışma hayatına uyum durumları: Bir alan araştırması. Journal of Yasar University, 3(11), 1587-1625.
20. Pazarlıoğlu, M. V. (2007). İzmir örneğinde iç göçün ekonometrik analizi. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(1), 121-135.
21. Tutar, H., Özyakışır, D. (2013). TRA2 BÖLGESİNDEN İSTANBUL'A GÖÇ HAREKETLERİNİN NEDENLERİNE İLİŞKİN BİR ARAŞTIRMA. Sosyoloji Konferansları, (47), 31-58.
22. Tanfer, K. (1983). Internal migration in Turkey: socioeconomic characteristics by destination and type of move 1965-70. Studies in comparative international development, 18(4), 76-111.
23. Topbaş, F., TANRIÖVER, B. (2009). TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇ AKIMLARI ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA: LOWRY HİPOTEZİ. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(1), 93-104.
24. TÜİK, “ Nüfus İstatistikleri”, http://tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist (31.05.2020).
25. Yüksel, S., Eroğlu, S., Özsarı, M. (2016). An Analysis of the Reasons of Internal Migration in Turkey with Logit Method. Business and Management Horizons, 4(2), 34-45.
26. Yamak, N., Yamak, R. (1999). Türkiye'de Gelir Dağılımı ve İç Göç. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 1(1), 16-28.