PISA’da Başarılı Olan Bazı Ülkelerde Okul Müdürlerinin Seçilme, Yetiştirilme Ve Görevlendirilmesi

Öz

Eğitim alanında pek çok paydaş söz sahibidir. Bu paydaşların bazıları özellikle gelecek vizyonu oluşturmada ve eğitim politikalarının belirlenmesinde uluslararası düzeyde etkilidir. OECD tarafından yürütülen ve üye olmayan ülkelerin de katılabildiği PISA değerlendirmeleri eğitim alanında çok uluslu bir değerlendirme programı olup aynı zamanda katılımcı ülkelere veriye dayalı reform yapabilme olanağı sunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, üzerinde pek çok tartışmanın yürütüldüğü PISA sonuçlarına göre başarılı ülkelerde, okul müdürlerinin seçilme, yetiştirilme ve görevlendirilmesi sürecini irdelemektir. Bu anlamda araştırma, Güney Kore, Hong Kong, Kanada, Polonya ve Finlandiya örnekleriyle sınırlı tutulmuştur. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseninde gerçekleştirilmiştir, veriler ise konu hakkında yayınlanan makale, tez, rapor gibi yazılı eserlerden elde edilmiştir. Elde edile bulgular okul müdürlerinin seçilmesi, yetiştirilmesi ve görevlendirilmesi konusunda farklı yöntemlerin kullanılmasına rağmen özellikle hizmet-öncesi eğitim ve yerelleşme vurgusunun ön plana çıktığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• PISA,Okul Müdürü

Kaynakça

1. Ağaoğlu, E., Altınkurt, Y., Yılmaz, K. ve Karaköse, T. (2012). Okul yöneticilerinin yeterliklerine ilişkin okul yöneticilerinin ve öğretmenlerin görüşleri (Kütahya ili). Eğitim ve Bilim, 37(164), 159-175.
2. Aslan, H. (2012). Okul müdürlerinin liderlik standartlarının geliştirilmesi, Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, Ankara.
3. Aslan, N. (2009). Avrupa Birliği ülkelerinde ve Türkiye’de okul yöneticilerinin yetiştirilme ve atanmalarının karşılaştırılması ve bir model önerisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, Gaziantep.
4. Balcı, A. (2011). Eğitim yönetiminin değişen bağlamı ve eğitim yönetimi programlarına etkisi. Eğitim ve Bilim, 36(162), 196-208.
5. Balyer, A. ve Gündüz, Y. (2011). Değişik ülkelerde okul müdürlerinin yetiştirilmesi: Türk eğitim sistemi için bir model önerisi. Kuramsal Eğitimbilim, 4(2), 182-197.
6. Bingül, M. ve Hacıfazlıoğlu, Ö. (2011). Sınıf öğretmenlerinin yönetici olma eğilimleri: İstanbul Esenyurt ilçesi örneği. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 860-881.
7. Canada Education Act, (2014). R.R.O. 1990, Regulation 298 Operation of Schools — General, http://www.ontario.ca/laws/regulation/900298 adresinden 23.05.2017 tarihinde erişilmiştir.
8. Çelebi, N., Güner, H., Taşçı Kaya, G. ve Korumaz, M. (2014). Neoliberal eğitim politikaları ve eğitimde fırsat eşitliği bağlamında uluslararası sınavların (PISA, TIMSS ve PIRLS) analizi. Tarih Kültür ve Sanat Araştırmaları Dergisi, 3(3), 33-75.

9. Çelen, F. K., Çelik, A. ve Seferoğlu, S. S. (2011, 2-4 Şubat). Türk eğitim sistemi ve PISA sonuçları. XIII. Akademik Bilişim Konferansı, 2-4.
10. Celep, C., Ay, F. K. ve Göğüş, N. (2010, 1-2 Mayıs). Türkiye, Finlandiya ve Kanada’daki lisansüstü düzeyde eğitim yöneticisi yetiştiren kurumların karşılaştırılması. V. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi.
11. Cho, Y. (2012) Staying on top in internationally benchmarked tests. South Korea´s Secrets Shared. Office of Education Research. Portraits of Top-performing Education Systems. Singapore: NIE/NTU.
12. Coffey, R. & Perry, L. M. (2014). The role of education agents in Canada’s education systems, Council of Ministers of Education.
13. Dorczak, R. & Mazurkiewicz, G. (2013, November 18-20). New model of school heads preparation, induction and continuing professional development in Poland, Proceedings of ICERI2013 Conference 18th-20th November 2013, Seville, Spain.
14. Eurydice, (2012). The system of education in Poland, Polish EURYDICE Unit Foundation for the Development of the Education System, Warsaw.
15. European Commission/EACEA/Eurydice, 2013. Key Data on Teachers and School Leaders in Europe. 2013 Edition. Eurydice Report. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
16. Hargreaves, A., Halász, G. & Pont,B. (2007). School leadership for systemic improvement in Finland, A case study report for the OECD activity Improving school leadership.
17. Kwan, P. (2012) Assessing school principal candidates: perspectives of the hiring superintendents, International Journal of Leadership in Education, 15(3), 331-349, DOI: 10.1080 /13603 124.2 011 .6 17838
18. MEB-Yeğitek, (2013), PISA 2012 Ulusal Ön Raporu, Ankara.
19. MineduFi – Ministry of Education Finland, (2007). Improving school leadership, Finland Country Background Report. Publications of the Ministry of Education, Finland.
20. NCEE, (2015). Teacher and principal quality Canada, Center on International Educational Benchmarking, http://www.ncee.org/programs-affiliates/center-on-ınternational-education-benchmarking/top-performing-countries/canada-overview/canada-teacher-and-principal-quality/ adresinden 23.12.2015 tarihinde erişilmiştir.
21. Ng, S. W. (2013). Equipping aspiring principals for the principalship in Hong Kong. Educational Management Administration & Leadership, 41(3), 272-288.
22. Ng, S. W., & Szeto, S. Y. E. (2016). Preparing school leaders The professional development needs of newly appointed principals. Educational Management Administration & Leadership, 1-18.
23. NIE (2012). PISA: lessons for and from Singapore. CJ Koh Professorial Lecture Series No. 2. NIE/NTU, Singapore.
24. Normore, A. H. (2004). Recruitment and selection: meeting the leadership shortage in one large Canadian school district, Canadian Journal Of Educational Administration And Policy, 30, 1-15.
25. OECD, (2007). How the world’s best-performing school systems come out on top, OECD Report, Directorate for Education.
26. Ontario Leadership Framework, (2012). A school and system leader’s guide to putting Ontario’s leadership framework into action, The Institute for Education Leadership, https://iel.immix.ca/content/framework adresinden 23.12.2015 tarihinde erişilmiştir.
27. Sahlberg, P. (2011). The professional educator lessons from Finland, American Educator, 34-39.
28. Sheppard, B., Galway, G., Brown, J. & Wiens, J. (2013). School boards matter: Report of the Pan-Canadian study of school district governance, Canadian School Boards Association.
29. Slater, L. (2013) Building high-performing and improving education systems, Reseacrh, Report, CfBT Education Trust.
30. Şirin, S. ve Vatanartıran, S. (2014), PISA 2012 değerlendirmesi: Türkiye için veriye dayalı eğitim reformu önerileri. Araştırma Raporu, TÜSİAD.
31. Taipale, A. (2012). Educational Leadership: survey on school leader’s work and continuing education, Finnish National Board of Education, www.oph.fi /english/sources ofinformation /publications adresinden 23.12.2015 tarihinde erişilmiştir.
32. UNESCO, (2012). World data on education, Poland case, ınternational bureou of education, 7th edition, http://ibe.unesco.org adresinden 21.12.2015 tarihinde erişilmiştir.
33. Walker, A. & Kwan, P. (2012), Principal selection panels: strategies, preferences and perceptions, Journal of Educational Administration,50(2), 188 – 205. Permanent link to this document: http://dx.doi.org/10.1108/09578231211210549
34. Vaillant, D. (2015). School leadership, trends in policies and practices, and improvement in the quality of education, Background paper prepared for the Education for All Global Monitoring Report.
35. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. Baskı) Ankara: Seçkin Yayıncılık.
36. YRDSB - York Region District School Board, (2013). Preparing for the vice-principal selection process, York Region District School Board Report.