Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri

Sinem Atay

TR

Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri

Öz

1980'lerde küresel iktisadi paradigmada yaşanan değişimler pek çok alanla birlikte kamu yönetiminde değişimi beraberinde getirmiştir. Devletin yeniden ölçeklendirildiği ve yetki ile sorumluluklarının diğer ölçeklere doğru genişletildiği bu dönemde yerel yönetimlerin yapısı ve işlevi de farklılaşmıştır. Dünyanın farklı ülkelerinde karşılaşılan bu dönüşüm Türkiye'de de karşılık bulmuş ve büyükşehir yapılanması, yeniden ölçeklendirmenin somut bir sonucu ve aracısı konumuna gelmiştir. Bu durum, aynı zamanda farklı kademelerdeki yerel yönetimler açısından sonuçlar doğurmuş ve asimetrik ilişkiler söz konusu dönüşümün karakteristiği hâlini almıştır. Bir nitel etki analizi örneği olan mevcut çalışma, 6360 sayılı Yasa'nın farklı büyükşehirler özelinde ortaya çıkarmış olduğu idari, mali ve siyasi asimetrik ilişkileri incelemeyi amaçlamaktadır. Temel veri kaynakları saha araştırmalarına dayanan kitap bölümleri, tez ve makalelerden oluşmaktadır. Araştırma için amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmış ve betimsel analiz yaklaşımıyla incelenen bulgular, yasanın hem farklı ölçekte hem de aynı ölçekte yerel yönetim birimleri arasında yasadan ve uygulamadan kaynaklı idari, mali ve siyasi asimetrik ilişkilerin ortaya çıkmasına neden olduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Acar, Alpcan (2019). İlçe Belediyelerinin Yönetim Yapısı, Sorunları ve Çözüm Önerileri: Doğanşehir Belediyesi Örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İnönü Üniversitesi.
Agnew, J. (1997). The Dramaturgical Horizons: Geographical Scale in the Reconstruction of Italy by the New Italian Political Parties, 1992-95. Political Geography, 16(2), 99-121.
Akman, Çiğdem (2015). Türkiye’de mali yerelleşme: büyükşehir belediyeleri üzerinden teorik, yasal ve algı ölçümüne dayalı bir inceleme [Yayımlanmamış doktora tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.
Alataş, Ş. (2019). 6360 Sayılı Kanun ve Bu Kanunun Eleştirisi: Merkeziyetçilikten Yeniden Merkeziyetçiliğe. Kent Akademisi, 12(3), 488-500.
Alıcı, Orhan Veli (2012). Büyükşehir belediyesi ile ilçe belediyeleri arasındaki ilişkiler: İstanbul örneği [Yayımlanmamış doktora tezi]. İstanbul Üniversitesi.
Alkan, A. (2015). Türkiye’nin Yeni Metropoliten Rejimi: Otoriteryen Kentleşmenin “Yerel Yönetimlerde Yeniden Yapılanma” Formu”. Ayrıntı Dergi, 10.
Arıkboğa, Ü. (2016). Türkiye’de Büyükşehir Belediyesi Transfer Sistemi ve 6360 Sayılı Kanunun Etkileri. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 37(2), 1-29.
Arıkboğa, E. (2018). Yerinden Yönetim ve Merkezileşmiş Büyükşehir Sisteminde Yetkilerin Dağıtılması. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 6(1), 1-34. https://doi.org/10.14782/marusbd.412624.

Atay, Sinem (2021). 6360 Sayılı Yasa Sonrasında Büyükşehir Belediyesi Modelinde Büyükşehir Belediyesi-İlçe Belediyesi Arasındaki Kaynak Paylaşımı: Balıkesir Büyükşehir Belediyesi-Bandırma Belediyesi Örneği [Yayımlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi.
Atay, S. & Orhan, G. (2024). Balıkesir Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-1. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 175-209). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Atik, E. & Genç, F. N. (2023). 6360 Sayılı Kanun‟un Hizmet Verimliliğine Etkisi: Acıpayam (Denizli) Örneği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 6(2), 301-317, https://doi.org/10.33712/mana.1307212.
Atmaca, Y., & Yarar, Y. (2025). 6360 Sayılı Kanun Sonrasında Van Büyükşehir Belediyesi’nde Yönetsel Değişim. Beykoz Akademi Dergisi, 13(2), 334-359. https://doi.org/10.14514/beykozad.1736227.
Aydın, Filiz (2024). Yeni Büyükşehir Yönetim Modelinde İlçe Belediyelerinin Hizmet Sunumlarına İlişkin Vatandaş Memnuniyet Düzeyini Ölçmeye Yönelik Bir Araştırma: Ankara Örneği [Yayımlanmamış doktora tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
Başer, Kürşad (2024). Büyükşehir Belediyelerinde Köyden Mahalleye Dönüşümün Yapısal ve Yönetsel Etkileri: Samsun Çarşamba İlçesi Mahalle Muhtarlarına Yönelik Bir Araştırma [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi.
Beck, U. (1997). Subpolitics: Ecology and the Disintegration of Institutional Power. Organization & Environment, 10(1), 52-65.
Bird, R. & R. Ebel (2006). Subsidiarity, Solidarity and Asymmetry: Aspects of the Problem. Fiscal Fragmentation in Decentralised Countries. (Ed. Richard Bird & Robert Ebel). Edward Elgar Publishing Limited and World Bank.
Biricikoğlu, H., Başcan Yüce, S. ve Köseoğlu, Ö. (2024). Sakarya Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-2. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 823-863). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Bezirci, Seyit (2019). 6360 sayılı kanun sonrası büyükşehir belediyelerinin genel bütçe vergi gelirlerinden aldıkları payların yerel hizmetlerin sunulmasında katkısı: Kahramanmaraş ili örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi.
Birtane, Ayşe (2019). 6360 Sayılı Büyükşehir Yasasının Kırsal Alanlar Üzerine Etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi.
Brenner, N. (2009). Open Questions on State Rescaling. State/Space: A Reader. (Ed. Neil Brenner, Bob Jessop, Martin Jones, & Gordon MacLeod). (ss. 121-128). Wiley-Blackwell.
Bulkeley, H. (2005). Reconfiguring Environmental Governance: Towards a Politics of Scales and Networks. Political Geography, 24(8), 875-902.
Bulut, Y., & Dönmez, D. (2019). 6360 Sayılı Düzenlemeyle Oluşan Büyükşehir Modelinde Büyükşehir Belediyesi İle İlçe Belediyeleri Arasında Yaşanan Sorunlar ve Çözüm Önerileri: Hatay İli Örneği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(1), 29-40. https://doi.org/10.33712/mana.551905
Cepiku, D. (2013). A Network Approach to Asymmetric Federalism: The Italian Case Study. Making Multilevel Public Management Work Stories of Success and Failure from Europe and North America. (Ed. Denita Cepiku, David. K. Jesuit & Ian Roberge). (ss.3-26). Routledge.
Çamdere, M. A. & Genç, F. N. (2018). 6360 Sayılı Kanunun Kamu Hizmetlerinin Sunumuna Etkisi: Denizli Büyükşehir Belediyesi Örneği. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(2), 35-60.
Çavuşoğlu, A., & Lamba, M. (2020). 6360 Sayılı Kanun’un Mahalleye Dönüşen Birimler Üzerine Etkisi: Antalya İli Örneği. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11 (21), 123-147.
Çengel, R. & Genç, F. N. (2022). 6360 Sayılı Kanunun Kıyı Belediyelerine Etkisi: Kuşadası Belediyesi Örneği. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 23(51), 172-224.
Çetin, Gülşah (2020). Türkiye'de Yerelde Merkezileşme Olgusu: Antalya Büyükşehir Belediyesi Üzerine Bir Çalışma [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.
Çınar, T., Çiner, C. U. & Zengin, O. (2009). Büyükşehir Yönetimi Bütünleştirme Süreci. Ankara: TODAİE.
Çiğdem, Esra (2023). Büyükşehir belediyeleri ile ilçe belediyeleri arasındaki ilişkilerin Malatya örneğinde incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi.
Çürüksulu Usta, G. (2021). Türkiye'de Büyükşehir Belediyelerinde İdareler Arası Hizmet ve Gelir Paylaşımı: 6360 Sayılı Kanun Kapsamında Değerlendirilmesi. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 264-288. https://doi.org/10.47525/ulasbid.857020.
Delaney, D., & Leitner, H. (1997). The Political Construction of Scale”. Political Geography, 16(2), 93-97.
Dik, E. (2014). 6360 Sayılı Kanun Bağlamında Köylerin Mahalleye Çevrilmesi Sorunu. Mülkiye Dergisi, 38(1), 75-102. https://izlik.org/JA99KC52XW.
Dikici, Muhammed Salih (2025). 6360 Sayılı Kanun Sonrasında Büyükşehir Belediyelerinde Kırsal Alanlara Verilen Yerel Hizmetlere Yönelik Bir Araştırma: İstanbul İli Çatalca İlçesi Örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi.
Dönmez, Demet (2018). Türkiye'de büyükşehir yönetimleri ve büyükşehirlerin yeniden yapılandırılmasına ilişkim model arayışları üzerine bir inceleme [Yayınlanmamış doktora tezi]. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi.
Drew, J., Kortt, M. A. & Dollery, B. (2014). Economies of Scale and Local Government Expenditure: Evidence from Australia. Administration & Society, 46(6), 632-653.
Dumanlar, Minel (2025). Büyükşehirlerdeki kaymakamlar ile diğer illerdeki kaymakamların görev ve yetkilerinin karşılaştırılması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Manisa Celal Bayar Üniversitesi.
Durning, D. & Edwards, D. (1992). The Attitudes of Consolidation Elites: An Empirical Assessment of Their Views of City-County Mergers. Southeastern Political Review, 20(2), 355-383.
Edwards, M. M. (2008). Understanding the Complexities of Annexation. Journal of Planning Literature, 23, 119-135.
Ekinci, Emre (2020). 6360 sayılı kanun'un temsil ve hizmet kalitesi yönünden kapatılan belde belediyelerine etkisi ve vatandaşın algısı: Hatay ili örneği (Tez No. 642617) [Yayımlanmamış doktora tezi]. Kırıkkale Üniversitesi.
Eryılmaz, Berat (2022). Merkezileşme-Yerelleşme Tartışmaları Bağlamında 6360 Sayılı Kanun Sonrasında İlçe Belediyelerinin Mali Değerlendirmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi.
Esen, Muhammet (2021). 6360 Sayılı Kanun’un Büyükşehir İlçe Belediyelerinin İdari ve Mali Özerklikleri Üzerine Etkileri: Erzurum Büyükşehir İlçe Belediyeleri Örneğinde Bir Araştırma [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ardahan Üniversitesi.
Ezemenari, K., Ruqvist, A., & Subbarao, K. (1999). Impact. Evaluation: A Note on Concepts and Methods Revısed Draft (01/11/99). The World Bank.
Gardner, F. & Greer, S. (1996). Crossing the River: How Local Struggles Build a Broader Movement. Antipode, 28(2), 175-192.
Genç, F. N. (2024). Aydın Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-1. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 137-174). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Gibson, C. C., Ostrom, E. & Ahn, T.K. (2000). The Concept of Scale and the Human Dimensions of Global Change: A Survey. Ecological Economics, 32, 217-239.
Göküş, M., & Alptürker, H. (2016). 6360 Sayılı Yasa ile Köy Yönetiminden Mahalle Yönetimine Geçiş Sonrası Etkin Hizmet Sunumuna İlişkin Muhtarların Görüşü: Silifke Köyleri Örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, 11, 67-86. https://izlik.org/JA52HE58CU.
Görmez, K. & Bahçeci Başarmak, H. I. (2024). Ankara Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-1. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 59-88). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Gül, Hüseyin & Batman, Seda. (2015). Değişen Kentleşme Dinamikleri Karşısında 6360 Sayılı Yasanın İdari, Siyasi, Mali ve İktisadi Değerlendirilmesi. 12. Kamu Yönetimi Forumu (KAYFOR) Bildiriler Kitabı (ss. 337-355). TBB.
Gülenç Kantar, Ayşenur (2019). 6360 Sayılı Yasa Sonrasında Büyükşehir Belediyelerinin Yeniden Yapılandırılması: Manisa Büyükşehir Belediyesi Üzerine Bir İnceleme [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Manisa Celal Bayar Üniversitesi.
Güler Ağın, Ayşegül (2024). Büyükşehir Belediyelerinin Büyükşehir İlçe Belediyeleri Üzerindeki Denetim Yetkileri [Yayımlanmamış doktora tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
Gürbüz, N. İ. & Hadimli, H. (2022). Socio-Economic Effects of The Metropolitan Law No. 6360 In Terms of Settlement Geography in Konyaalti Neighborhoods. Journal of World Geography and Development Perspectives (JWGDP), 1(2), 67-79.
Hamamcı, Can (2003). Yerel Yönetimlerin Yeniden Yapılandırılması Sempozyum Kitabı (ss.84-89). Kayhan Matbaası.
Hamza Çelikyay, H. (2017). Türkiye'de İl Ölçeğinde Büyükşehir Uygulamasının Analizi: Bursa Örneği [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
Hanes, N. & Wikström, M. (2010). Amalgamation Impacts on Local Growth: Are Voluntary Amalgamations More Efficient Than Compulsory Amalgamations? Canadian Journal of Regional Science, 33(1), 57-70.
Harvey, D. (2015). Neoliberalizmin Kısa Tarihi (A. Onacak, Çev.). İstanbul: Sel Yayıncılık.
Hayırsever Topçu, F. & Yılmaz, M. (2024). Antalya Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-1. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 89-136). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Heim, C. E. (2012). Border Wars: Tax Revenues, Annexation, and Urban Growth in Phoenix. International Journal of Urban and Regional Research, 36(4), 831-859.
Herod, A. (1997). Labor’s Spatial Praxis and The Geography of Contract Bargaining in the US East Coast Longshore Industry: 1953-89. Political Geography, 16(2), 145-169.
İzci, F. & Turan, M. (2013). Türkiye’de Büyükşehir Belediyesi Sistemi ve 6360 Sayılı Yasa ile Büyükşehir Belediyesi Sisteminde Meydana Gelen Değişimler: Van Örneği”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 18(1), 117-152.
Jessop, Bob (1997). The Entrepreneurial City: Re-imaging Localities, Redesigning Economic Governance, or Restructuring Capital?, Realising Cities: New Spatial Divisions and Social Transformation (Ed. Nick Jewson & Susanne MacGregor) (ss. 28-41). Routledge.
Johnson, S., & Rasulova, S. (2016). Qualitative Impact Evaluation: Incorporating Authenticity into the Assessment of Rigour (Bath Papers in International Development and Wellbeing No. 45). Centre for Development Studies, University of Bath.
Kahraman, T. (2010). İmar Uygulamalarında Gizli Yolsuzluk: Ayrıcalıklı Özelleştirmeler ve Kentsel Rant. İş Ahlakı Dergisi, 3(6), 61-80.
Kantor, P. (2006). Regionalism and Reform: A Comparative Perspective on Dutch Urban Politics. Urban Affairs Review, 41(6), 800-829.
Karasu, M. A. (2024). Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-2. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 897-923). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Kavas, A. (2024). Mardin Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-2. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 719-743). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Kaya, S., & Manap, Ç. (2025). 6360 Sayılı Kanun Sonrası Mahalleye Dönüşen Köylerde Kentleşme ve Toplumsal Değişme: Silivri Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 52, 47-64. https://doi.org/10.61904/sbe.1616556.
Kübler, D. (2004, 13-18 Nisan), Impacts of New Regionalism on the Relationship between the Citizens and the State, Evidence From Switzerland, Governing The Metropolis, ECPR Joint Sessions of Workshops, 2004, Uppsala,
Lele, G. (2019). Asymmetric Decentralization and the Problem of Governance: The Case of Indonesia. Asian Politics & Policy, 11(4), 544-565.
Mamadouh, V. (2004). Internet, Scale and the Global Grassroots: Geographies of the Indymedia Network of Independent Media Centres. Tijdschrift voor Economische en Sociale Geografie, 95 (5), 482-497.
McKinlay Douglas Limited (2006). Local Government Structure and Efficiency: A Report Prepared for Local Government New Zealand.
Melbourne Forum (2018). Asymmetric Territorial Arrangements in Decentralized Systems. Constitutional INSIGHTS No. 3.
Mengi, A., & Özgül, C. G. (Editörler). (2024). 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık UygulamaDeneyimi. Ankara Üniversitesi Yayınevi.
Moisio, A. (2019). Asymmetric decentralisation: Policy implications in Colombia. OECD Multi-Level Governance Studies. OECD.
Mudalige, P. W. (2019). The Discussion of Theory and Practice on Decentralization and Service Delivery. European Scientific Journal, 15(14), 115-135.
Nacar, Yunus Alperen Kürşad (2020). Büyükşehir belediye örgütlenmesinin yönetsel etkileri ve hizmetler üzerine sonuçları: Muğla büyükşehir belediyesi örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.
Northern Economics (2016). Analysis of the Fiscal Effects of Annexation for the City of Soldotna. Anchorage, Alaska.
OECD (2019), Asymmetric Decentralisation: Policy Implications in Colombia. OECD Multi-Level Governance Studies.
Ohmae, K. (1995). The End of The Nation State: The Rise of Regional Economies. London: Harper Collins.
Ömürgönülşen, U. & Özacit, İ. (2024). İzmir Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-1. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 503-543). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Özaltın, O. & Ağcasulu, H. (2020). Kamu Yönetimi Açısından Asimetrik Federalizm Kavramını Anlamak. İnsan ve Çevre Disiplinlerarası Akademik Perspektif (ss. 171-194). Klaipeda: SRA Academic Publishing.
Pietrzyk, S., Hobson, R., Moonzwe, L., & Prosnitz, D. (2018). Measuring Impact Qualitatively. MEASURE Evaluation, University of North Carolina at Chapel Hill. Measure.,
Rhodes, R. A. W. (2007). Understanding Governance: Ten Years On. Organization Studies, 28, 1243-1264.
Robinson, W. I. (2005). Küresel Kapitalizm ve Ulusaşırı Kapitalist Hegemonya. Küreselleşme ve Alternatif Küreselleşme (Ed. Cem Karadeli) (ss. 143-196). Phoenix Yayınevi.
Savaş Yavuzçehre, P. (2024). Denizli Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-1. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 249-280). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Sevinçhan, Y. (2015). Belediyelerin Borçlanması. Türkiye Belediyeler Birliği İller ve Belediyeler Dergisi, 807-808, 48-57.
Sezik, Murat (2015). 6360 Sayılı Kanun'a Göre Büyükşehirlerde Bütünleşme Sürecinin Etkileri: Malatya Örneği [Yayımlanmamış doktora tezi]. İnönü Üniversitesi.
Sheppard, E. & McMaster, R. B. (2004). Introduction: Scale and Geographic Inquiry. Scale and Geographic Inquiry: Nature, Society, and Method (Ed. Eric Sheppard & Robert B. McMaster) (ss.1-22). Blackwell.
Smith, N. (2004). Scale Bending and the Fate of the National. Scale and Geographic Inquiry: Nature, Society, and Method (Ed. Eric Sheppard & Robert B. McMaster) (ss.192-212). Blackwell.
Strange, S. (1996). The Retreat of the State the Diffusion of Power in the World Economy, Cambridge University Press, Cambridge.
Swyngedouw, E. (1997). Neither Global Nor Local: ‘Glocalization’ and the Politics of Scale. Spaces of Globalization: Reasserting the Power of the Local (Ed. Kevin. Cox) (ss. 137-166). Guilford/Longman.
Şen, İ. S. (2026). 6360 Sayılı Kanun Bağlamında Belediyelerin Planlama Yetkilerinin Dönüşümü ve Yeni Bir Yerel Yönetim Modeli Tartışması. Journal of Environmental and Natural Studies, 8(1), 1-17.
Şengül, T. (2013, 23 Mart). Büyükşehir Olmanın Tekirdağ’a Etkileri: Panel-Forum, 2013, Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası İstanbul Şubesi, İstanbul.
Şengün, H. (2024). Erzurum Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-1. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 319-351). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Tan, E. (2019). Conclusion: Toward an Asymmetrical Decentralization Design”. Decentralization and Governance Capacity: The Case of Turkey (ss. 193-228). Springer International Publishing,
Tekçe, Y., & Genç, F. N. (2019). 6360 Sayılı Kanunun Tüzel Kişiliği Kaldırılan Köylere/Yeni Mahallelere Etkisi: Aydın Örneği. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 20(44), 1-16. https://izlik.org/JA35SM52XW.
Teles, F. (2016). Local Governance and Intermunicipal Cooperation, Palgrave Macmillan.
TEPAV (2012). 6360 Sayılı Yasaya Göre Belediyelerin Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Alacakları Paylar. https://tepav.s3.eu-west-1.amazonaws.com/upload/files/haber/1354287682-2.6360_Sayili_Yasaya_Gore_Belediyelerin_Genel_Butce_Vergi_Gelirlerinden_Alacaklari_Paylar.pdf
Toksöz, F. (2015). Giriş. Yerel Demokrasi Sorunsalı Büyükşehir Belediye Meclisleri Yapısı ve İşleyişi (Ed. Pınar Uyan Semerci) (ss. 1-15). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Turan, A. M. (2024). Van Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-2. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 993-1026). Ankara Üniversitesi Yayınları.
Usta, S., Akman, E., & Kocaoğlu, M. (2018). 6360 Sayılı Kanun’un Büyükşehir Belediye Sistemine Etkileri: Konya Büyükşehir Belediyesi Örneği. TESAM Akademi Dergisi, 217-249.
Uzunali, E. & Görmez, A. H. (2019). Türkiye’de Büyükşehir Belediyelerinin Mali Yapıları Ve Bütçe Sürdürülebilirliklerinin Oran Analiz Yöntemiyle Karşılaştırılması. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 25, 95-118.
Walker, H., Pope, J., Sinclair, A. J., Bond, A., & Diduck, A. (2023). Qualitative methods for the next generation of impact assessment. Natural Resources Institute, University of Manitoba. https://www.canada.ca/content/dam/iaac-acei/documents/research/qualitative-methods-next-generation-impact-assessment.pdf.
Watts, R. L. (2008). Comparing Federal Systems, McGill Queen’s University Press, Montreal & Kingston.
Yarar, Yusuf (2024). Yapısal ve işlevsel boyutları ile Van’daki yönetsel dönüşümün 6360 sayılı kanun bağlamında değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
Zengin, Ali Akın (2024). Türkiye’de Büyükşehir Belediyelerinin Mali Bağımlılığı: 6360 Sayılı Kanun Üzerinden Bir Değerlendirme [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.
Zengin, O. (2014). Büyükşehir Belediyesi Sisteminin Dönüşümü: Son On Yılın Değerlendirmesi. Ankara Barosu Dergisi, 2014/2, 91-116.
Zengin, O. & Çiner, C. U. (2024). Muğla Büyükşehir Belediyesi. 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirlerde 10 Yıllık Uygulama Deneyimi Cilt-2. (Ed. Ayşegül Mengi & Can Giray Özgül) (ss. 731-788). Ankara Üniversitesi Yayınları.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Yerel Yönetimler

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Sinem Atay
0000-0002-9701-8498
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

23 Ekim 2026

Gönderilme Tarihi

29 Mart 2026

Kabul Tarihi

9 Eylül 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 35 Sayı: 2026

IZ

https://izlik.org/JA63DA49EG

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Atay, S. (2026). Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri. Çağdaş Yerel Yönetimler, 35(2026). https://izlik.org/JA63DA49EG

AMA

1.Atay S. Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri. ÇYY. 2026;35(2026). https://izlik.org/JA63DA49EG

Chicago

Atay, Sinem. 2026. “Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri”. Çağdaş Yerel Yönetimler 35 (2026). https://izlik.org/JA63DA49EG.

EndNote

Atay S (01 Ekim 2026) Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri. Çağdaş Yerel Yönetimler 35 2026

IEEE

[1]S. Atay, “Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri”, ÇYY, c. 35, sy 2026, Eki. 2026, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA63DA49EG

ISNAD

Atay, Sinem. “Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri”. Çağdaş Yerel Yönetimler 35/2026 (01 Ekim 2026). https://izlik.org/JA63DA49EG.

JAMA

1.Atay S. Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri. ÇYY. 2026;35. Available at https://izlik.org/JA63DA49EG.

MLA

Atay, Sinem. “Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri”. Çağdaş Yerel Yönetimler, c. 35, sy 2026, Ekim 2026, https://izlik.org/JA63DA49EG.

Vancouver

1.Sinem Atay. Yeniden Ölçeklendirmeden Asimetriye: 6360 Sayılı Yasanın Büyükşehirler Üzerindeki Etkileri. ÇYY [Internet]. 01 Ekim 2026;35(2026). Erişim adresi: https://izlik.org/JA63DA49EG

MAKALE YAYIM İLKELERİ VE YAZIM KURALLARI
1. Genel İlkeler
Çalışmanızı dergimizin yazım kurallarına göre düzenlemeden önce lütfen Etik İlkeler ve Yayın Politikası sayfamızı inceleyiniz.
Makaleniz dergimizde yayınlanmak için gerekli ön koşulları sağlıyor ise makale gönder butonuna basmadan önce Makale Yükleme Süreci Kontrol Listesi’nden tüm belgelerin hazır olduğunu teyit ediniz.
Dergiye başvuru, değerlendirme, yayın süreci ve bilgilendirmeler TÜBİTAK ULAKBİM DergiPark sistemindeki https://dergipark.org.tr/tr/pub/cyy adresi üzerinden yapılır. Başvuruda sisteme yüklenecek makale, derginin Yazım Kuralları sayfasında belirtilen ilkelere, şekil şartlarına, atıf usullerine ve yazıldığı dilin yazım kurallarına uygun olarak düzenlenmiş ve telif hakkı devri formu doldurularak tüm yazarlar tarafından imzalanmış olmalıdır. Telif Hakkı Devir Formuna Formlar ve Kılavuzlar sekmesinden ve Etik İlkeler ve Yayın Politikası sekmesinden ulaşabilirsiniz.
Dergiye gönderilen makaleler ilk değerlendirme aşamasında:
• DergiPark sistemine girilmesi gerekli bilgilerin,
• Yazım kuralları şablonuna göre hazırlanmış makale dosyasının,
• Varsa etik kurul izninin, yoksa etik kurul iznine tabi olmayan araştırma beyanının,
• Etik Beyan formunun,
• Telif hakkı devir formunun,
• Benzerlik raporunun,
• Yazar katkısı beyan formunun bulunup bulunmadığı
• Derginin Makale Yayım İlkeleri ve Yazım Kuralları’na uygun olup olmadığı kontrol edilerek uygun bulunmayan başvurular reddedilir.
A. Makale Yükleme Sürecine İlişkin Genel Kurallar
1. Makaleler, “MS Word” formatında kayıtlı olmalı ve TÜBİTAK ULAKBİM DergiPark sistemindeki Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi sayfasına https://dergipark.org.tr/tr/pub/cyy adresinden üye girişi yapılarak yüklenmelidir.

2. Sisteme makale dosyası ile birlikte Telif Hakkı Devir Formu ve Benzerlik (İntihal) Raporu da yüklenmelidir. Editör kurulunca belirlenen benzerlik oranı üst sınırı % 20’dir.

3. Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, Etik Kurul İzni sisteme yüklenmelidir. Eğer etik kurul izni gerekli değil ise Etik Kurul İznine Tabi Olmayan Araştırma Beyanı Formunun doldurulup tüm yazarlar tarafından imzalanarak sisteme yüklenmesi gerekmektedir. Formu indirmek ve diğer doküman ve formları görmek için Formlar ve Kılavuzlar sekmesini ziyaret ediniz.
4. Etik Beyan Formu doldurulmalıdır.

5. Yazarların makaleye olan katkılarını açıklayan beyanlarını içeren Yazar Katkısı Beyan Formunu doldurup imzaladıktan sonra sisteme yükleyiniz. Formu indirmek ve diğer doküman ve formları görmek için Formlar ve Kılavuzlar sekmesini ziyaret ediniz.

6. Yazar bilgileri sisteme eksiksiz olarak girilmeli, birden fazla yazar olması durumunda “yazar ekle” seçeneğinden yazar sıralamasına dikkat edilerek tüm yazarlar eklenmeli ve iletişim yazarı belirtilmelidir. Etik ilkeler gereğince, makale başvurusu sonrasında yazar ekleme, çıkarma ve/veya yazar sıralaması değişikliği yapılamaz. Yazar bilgilerine uluslararası geçerliliği bulunan https://orcid.org/ adresinden alınacak ORCID (Open Researcher and Contributor ID) numarası da girilmelidir.

7. Makale DergiPark sistemine yüklenirken “Editöre Not” kısmına aşağıdaki bilgiler yazılmalıdır (varsa yazarların editöre iletmek istedikleri diğer notlar da bu alana yazılabilir): Makale daha önce bildiri, tez vb. olarak herhangi bir yerde sunulmuşsa ya da proje/araştırma desteğinden yararlanılarak hazırlanmışsa bu durumu açıklayan not; makalenin türü (araştırma makalesi, derleme, olgu sunumu vb.); “UAK Doçentlik Sınavına Başvuru Şartları” “temel alan” tablolarından makalenin konu alanına uygun “bilim alanı” ve “kodu”.

8. DergiPark’a değerlendirilmek üzere yüklenen makale dosyası hakemlerle paylaşılan değerlendirme sürümü olduğundan kör hakemlik politikası gereğince aşağıdaki anonim olma şartlarını sağlamalıdır:
a. Yazarı tanımlayan bilgiler tam metin dosyasından kaldırılmalıdır.
b. Dosya özelliklerinde yer alan belge yazar adları, yorumlar veya diğer tanımlayıcı bilgiler anonim hale getirilmelidir. (Bunun için Microsoft Word formatındaki dosyalarda menüden aşağıda verilen işlem sırası ile işlemleri yapınız;
Dosya > Sorunları Denetle > Belgeyi İncele menüsünden > Belgeyi İncele > Denetle > Belge Özellikler ve Kişisel Bilgiler > Tümünü Kaldır > Kapat > Kaydet.
c. Sisteme yüklenen belgelerin dosya adlarında (makale dosyası ve ek materyaller de dahil olmak üzere) yazar adları veya kimlik bilgileri olmamalıdır.
d. Yazar kendi çalışmalarında yapacağı atıflarda mevcut makalede kendi kimliğini ifşa edecek nitelikte önceki çalışmalarına atıf yapmaktan kaçınmalıdır.

9. Hakem değerlendirmesi sonucunda revizyonu gerçekleştiren ve güncel makalesini sisteme yükleyen yazarlar, aynı zamanda hakemlerin hangi düzeltme önerileri için ne tür değişiklikler yaptıklarını gösteren hakeme cevap dosyasını da sisteme yüklemelidir.
B. Makale Formatına İlişkin Genel Kurallar

Makale yazım şablonuna ulaşmak için tıklayınız.

1. Dergiye gönderilen makaleler, şekiller, tablolar ve kaynakça, genişletilmiş özet hariç, 5000-9000 kelime arasında olmalıdır.
2. Türkçe özet (150-250 kelime civarı) ve anahtar kelimeler (en fazla 5 kelime), makalenin İngilizce başlığı, İngilizce özet ve anahtar kelimeler tam olmalıdır.
3. Her çalışma sırasıyla Türkçe başlık ve öz, Türkçe anahtar kelimeler, İngilizce başlık ve abstract, İngilizce anahtar kelimeler, Giriş, Ana Metin, Yöntem, Bulgular, Sonuç ve Tartışma, Kaynakça ve Extended Abstract bölümlerini içermelidir.
4. Makalenin en sonuna (Kaynakça'dan sonra) İngilizce genişletilmiş özet (Extended Abstract) eklenmelidir. Genişletilmiş özet, tercihen 1000-1200 kelime aralığında olmalı; çalışmanın amacını, sorununu, metodunu, bulgularını ve sonuçlarını tercihen alt başlıklar halinde açık bir şekilde vermelidir. Genişletilmiş özet içindeki alt başlıklar, çalışmanın türüne göre çeşitlilik gösterebilir.

5. Tezden/Projeden Üretilmiş Yayınlar: Eğer çalışma, tez veya proje çalışmasının bir kısmını içermekte ya da bunlardan üretilmiş ise, bu bilgi mutlaka dipnot olarak belirtilmeli ve gerekli açıklama yapılmalıdır.
2. BİÇİMSEL ÖZELLİKLER

Sayfada sağdan, soldan, alttan ve üstten 2,5 cm boşluk olmalıdır.
Times New Roman 12 punto kullanılmalı, satır aralığı 1 (Tek) olmalıdır.
Paragraflar "iki yana yaslı metin" şeklinde olmalıdır.
Paragraflar bir tab (1,25cm) içeriden başlamalıdır.
Paragraf Aralığı (before-önce) 0 nk, (after-sonra) 6 nk olmalıdır.
Dipnot ve Dipnot Metin Boyutu: Times New Roman – 9 punto
Metinde APA Atıf sistemi kullanılması istenmekle birlikte gerekmesi haline açıklayıcı dipnotlar verilebilir. Bu açıklayıcı dipnotlar Başvurular kısmından 1, 2, 3…. şeklinde verilmeli. Yazarların bilgileri için verilen dipnotlar ise *, **, *** ……. şeklinde verilmelidir.
Tablo İçi Bilgiler: 10 punto
Kaynakça 10 punto ve sola yaslı kullanılmalıdır.
Makale başlığı 18 punto, koyu, ilk harfler büyük, ortalanmış,
Yazar isimleri 14 punto, koyu, adları küçük, soyadları büyük harf, sağa yaslı,
Öz, Anahtar Kelimeler, Abstract, Keywords ve metinleri italik, 10 punto,
Makale başlığının İngilizcesi koyu, italik, 12 punto ve sola yaslı,
Giriş ve Sonuç Başlıkları numaralandırılmamalıdır. 14 punto, sola yaslı, koyu.
BAŞLIKLAR
1. Düzey:
Sola yaslı, Koyu, Baş Harfleri Büyük, 14 punto
1.1. Düzey:
Sola yaslı, Koyu, Baş Harfleri Büyük, 12 punto
1.1.1. Düzey:
Sola yaslı, koyu, küçük harf, 11 punto
1.1.1.1. Düzey:
Sola yaslı, italik, küçük harf, 11 punto

Kısaltmalar, ilk gösterildiği zaman açık biçimde ve kısaltılmış biçimi parantez içinde yazılmalıdır. Daha sonraki gösterimlerde ise kısaltılmış hâli verilmelidir.
Tablo ve şekil numarasından sonra nokta konulup tablo ve şekil başlığı verilmelidir. Başlıkların ilk kelimeleri büyük harflerle başlamalıdır (Örnek: Tablo 1. Yıllara Göre Kişi Başına Gelir). Eğer tablo veya şekil başka bir eserden alınmışsa, kaynak italik olarak küçük punto ile atıf kurallarına uygun biçimde tablo veya şeklin altında yer almalıdır.
Metin içinde, üç satırı geçmeyen doğrudan alıntılarda “çift tırnak” kullanılmalıdır. Metinde doğrudan alıntılar dışında çift tırnak kullanılmamalıdır.
Bir kaynaktan uzun (üç satırı geçen) alıntı yapıldığında, sağ ve soldan girintili (0,5 cm) ve 10 punto ile yazılmalıdır (tırnaksız). Alıntının sonunda, aktarılan kaynak sayfa numarası ile birlikte parantez içinde verilmelidir.

Metin içindeki özel terim ve tabirler ‘tek tırnak’ içinde gösterilmelidir. Özel isim değilse tırnağın içindeki kelimeler küçük harflerle yazılmalıdır. Vurgulanmak istenen kelime veya ifadeler için (altı çizili ya da koyu yerine) tek tırnak veya italik tercih edilmelidir.
Metnin içindeki yabancı kelimeler italik yazılmalıdır. Türkçe bir terim ya da tabirin yabancı dildeki karşılığı da verilecekse parantez içinde italik yazılmalıdır.
Metin içinde geçen sayılar, tek haneli ise yazı ile yazılmalı, iki ya da daha çok haneli ise rakamla yazılmalıdır.
Metin içinde numaralandırma yapılırken inci/üncü/uncu ekleri yerine nokta tercih edilmelidir.
Yüzde kelimesi için % işareti kullanılmalıdır.
Bir alıntı başka bir alıntının içinden yapıldıysa ‘akt.’ ifadesiyle atıf verilmelidir.

Çağdaş Yerel Yönetimler dergisi, kaynakça ve atıf verme kuralları doğrultusunda APA sistemini referans almaktadır. Kaynakça, 'Kaynakça' başlığı altında verilmelidir. Makaleler sisteme yüklenmeden önce APA 7 kurallarına göre düzenlenmelidir. APA 7 sistemine göre düzenlenmemiş çalışmalar, değerlendirmeye alınmadan önce bu sorunun giderilmesi için yazara geri gönderilmektedir.
APA 7 formatına ilişkin detaylı bilgilere: https://apastyle.apa.org/style-grammar-guidelines/references/examples sitesinden erişim sağlanabilir. Metin içi gönderme ve atıflarda ana metnin dili dikkate alınarak Türkçe ile İngilizce atıf verme ve kaynak gösterme farklılıkları gözetilmelidir.
Kaynakçada sadece yazıda gönderme/atıf yapılan kaynaklara yer verilmeli, metin içinde kullanılmayan herhangi bir kaynak, kaynakçada yer almamalı ve kaynaklar, yazar soyadına göre alfabetik olarak sıralanmalıdır.
Bir yazarın aynı tarihte yayınlanmış birden fazla yayınından yararlanılmışsa, yayınları birbirinden ayırmak için sırasıyla “a, b, c,...” ibareleri kullanılmalı ve bu kullanım gerek metin içinde kaynak gösterme sırasında, gerekse kaynakça bölümünde yer almalıdır.
Çalışmaların imla ve noktalamasında Türk Dil Kurumu İmla Kılavuzu esas alınmalıdır: https://www.tdk.gov.tr/tdk/kurumsal/yazim-kilavuzu.
Bir parantez içinde birden fazla yazara atıf verilmesi durumunda çalışmalar “ ; ” (noktalı virgül) ile ayrılmalıdır: (Creswell, 2014; Yıldırım & Şimşek, 2013)

Metin iç atıf örnekleri:
Tek yazarlı çalışma: (Mardin, 2005: 56) (Creswell, 2014: 126)
İki yazarlı çalışma: (Horkheimer ve Adorno, 1995: 35)
Üç ve daha fazla yazarlı çalışma: (Held vd., 2012: 215)
Kurum isimleri :
Metin içinde ilk kez atıf: (World Health Organization [WHO], 2020)
Tekrar eden atıflar: (WHO, 2020)

Bir parantez içinde birden fazla yazara atıf verilmesi durumunda çalışmalar “ ; ” (noktalı virgül) ile ayrılmalıdır: (Held vd., 2012: 215; Horkheimer ve Adorno, 1995: 35).

Kaynakça örnekleri:

Kitap:
Tek yazarlı kitaplar:
Mardin, Ş. (2005). Jön Türklerin Siyasi Fikirleri, 1895-1908. İstanbul: İletişim Yayınları.

Aynı yazarın aynı yıl içinde yayınlanmış birden fazla çalışması varsa:
Mardin, Ş. (1990a). Türk Toplumunu İnceleme Aracı Olarak “Sivil…
Mardin, Ş. (1990b). Türkiye’de İktisadî Düşüncenin Gelişmesi…
İki yazarlı kitaplar:
Horkheimer, M. & T. Adorno (1996). Aydınlanmanın Diyalektiği, Felsefi Fragmanlar I. (Çev. Oğuz Özügül). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.

Üç yazardan fazla ise:
Held, D., A. McGrew, D. Goldblatt ve J. Perraton (1999). “Globalization”. Global Governance, 5(4), 483-496.

Yazarı yoksa:
Kitap adı. (2002). Yayıncı.

Not: APA 7’de kitap künyelerinde “yayın yeri” bilgisi yer almamaktadır. Doi numarası varsa sonuna “http…” olarak eklenmelidir. APA 7’de Doi yazımında “Doi: …” şeklindeki yazım kaldırılarak “http” ile başlayan tüm adres yazılması kuralı getirilmiştir.

Yazarsız/kolektif yayınlar:
TODAİE (1963). Merkezi Hükümet Teşkilatı Kuruluş ve Görevleri, Merkezi Hükümet Teşkilatı Araştırma Projesi Raporu, Ankara: TODAİE Yayını.

Editörlü Kitap (Kitabın Tamamı):
Sağır, Hayriye (2019). Küreselleşme ve Dönüşen Kent. Ankara: Orion Kitabevi.

Not: Tek bir editör bulunan kitaplarda (Editör), birden fazla editörün bulunduğu kitaplarda (Editörler) ifadesi kullanılır. APA 7’de Doi yazımında “Doi: …” şeklindeki yazım kaldırılarak “http” ile başlayan tüm adres yazılması kuralı getirilmiştir.

Editörlü Kitapta Bölüm:
Gül, Hüseyin (2019). Sürdürülebilir Akıllı Kent Yönetimi ve Politikaları. İç. Küreselleşme ve Dönüşen Kent. (Ed. Hayriye Sağır) (ss. 97-118). Orion Yayınevi.

Not: Varsa Doi numaraları eklenmelidir. APA 7’de Doi yazımında “Doi: …” şeklindeki yazım kaldırılarak “http” ile başlayan tüm adres yazılması kuralı getirilmiştir.

Makale:
Kaynakça:
Sızan, E. B. (2015). Mecliste Ankara: 1920-1923 Yılları Arasında Ankara Belediyesi. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi. 33 (3), 39-70.

Erol, A. M., & Gormez, K., (2025). Fragmentation in the Sense of Community Comparison in Housing Estate and Single-Family Housing Residential Areas. International Review for Spatial Planning and Sustainable Development , vol.13, no.1, 279-302. https://doi.org/10.14246/irspsd.13.1_279

Not: APA 7’de Doi yazımında “Doi: …” şeklindeki yazım kaldırılarak “http” ile başlayan tüm adres yazılması kuralı getirilmiştir. Makalenin Doi numarası varsa eklenmelidir. Makalelerde makale ismi küçük harflerle düz bir font ile dergi ismi ise italik ve büyük harfle başlayacak şekilde yazılmalıdır. Dergi cilt sayısı italik, sayı no. ise parantez içinde ve düz olmalıdır.

Tez:
Erol, Arzu Maltaş (2020). Yeni şehircilik akımı çerçevesinde insan odaklı kentsel dönüşüm ve geleneksel mahalle planlaması: Eskişehir Karapınar Mahallesi örneği [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.

Bildiri:
Görmez, K., & Sızan, E. B., (2018, 11-13 Mayıs). Kent Mekanını Kullanmak: Kentsel Dönüşüm – Kentsel Ayrışma Bır Çukurambar Hıkayesı.[Özet Bildiri]. 8th International Conference Of Strategic Research On Scientific Studies And Education 2018, Vienna, Austria.

İnternet:
OECD (2024). Bir Bakışta OECD Bölgeleri ve Şehirleri 2024. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/support-materials/2024/12/oecd-regions-and-cities-at-a-glance-2024_134d05a6/RACG-Policy-Highlights-2024-turkish.pdf

Web sitesinden habere atıf:
Tharoor, Kanishk (2016, Haziran 27). The rise and fall of great world cities: 5,700 years of urbanisation – mapped. https://www.theguardian.com/cities/2016/jun/27/rise-fall-great-world-cities-5700-years-urbanisation-mapped

İhtiyaç duyulan diğer atıf örnekleri için : https://apastyle.apa.org/style-grammar-guidelines/references/examples/ adresi ziyaret edilmelidir.

Bu kurallar 22 Eylül 2025 tarihi itibarıyla güncellenmiştir.

Etik İlkeler
Çağdaş Yerel Yönetimler (ÇYY) uluslararası yayın etiği standartlarına uygun bir şekilde faaliyet gösterir. ÇYY yayın süreçlerinde Yayın Etiği Komitesi (Committee on Publication Ethics, COPE) tarafından yayınlanan Dergi Editörleri İçin Davranış Kuralları ve En İyi Uygulama İlkeleri (Code Of Conduct And Best Practice Guidelines For Journal Editors) ile Bilimsel Yayıncılıkta Şeffaflık ve En İyi Uygulama İlkeleri (Principles of Transparency and Best Practice in Scholarly Publishing) benimser. Ayrıca Açık Erişim Dergiler Rehberi (Directory of Open Access Journals, DOAJ) ve Açık Erişim Akademik Yayıncılar Birliği (Open Access Scholarly Publishers Association, OASPA) tarafından yayınlanan yayın etiği standartlarını takip eder.
Şeffaflık İlkesi
Dergi işleyişi şeffaftır ve önceden belirlenen usullere tabidir. Makale kabul süreci Dergipark sistemi üzerinden, ilgili birim ve kişilerin her an bilgi alabileceği ve her aşamayı takip edebileceği şekilde yürütülür.
İntihal Politikası
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, değerlendirme süreci başlamadan önce yazar(lar)dan; “iThenticate”, “Turnitin” “İntihal.net” gibi intihal programlarınca taratılan makalenin “İntihal Raporunu” sisteme yüklemelerini istemektedir. Makaleye ilişkin İntihal Raporundaki benzerlik oranı ve çalışmanın yazım kuralları ve ilkelerine uygunluğuna bakıldıktan sonra değerlendirme süreci Editörler Kurulu tarafından başlatılmaktadır. Makalelerin İntihal Raporundaki benzerlik oranı %20’yi geçmemelidir; %20’den fazla benzerlik gösteren makaleler reddedilmektedir.
Gizlilik Beyanı
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi Yönetim Sistemi’nde girilecek veriler (isim, elektronik posta adresleri gibi kişisel bilgiler vb.) kesinlikle üçüncü kişilerle paylaşılmaz ve başka amaçlarla kullanılmaz.
Telif Hakkı
Makalelerdeki düşünce ve öneriler ile kaynakların doğruluğundan yazarlar sorumludur. Dergide yayımlanan makalelere telif hakkı ödenmez. Yayımlanan makalelerin telif hakları yazara ait olmakla birlikte, yazar(lar), derginin makaleyi yayımlama ve kendilerini orijinal yayıncı olarak tanımlama yetkisini kabul eder. Makale dosyası yüklenirken, mutlaka “Telif Hakkı Devir Formu” da ıslak imzalı olarak doldurulup PDF dosyası olarak yüklenmelidir.
Açık Erişim
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi'ndeki tüm çalışmalar CC BY-NC 4.0 lisansı altında yayımlanmaktadır.
Yapay Zeka Politikası
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi’ne gönderilen çalışmalarda kullanılan üretken yapay zekâ araçlarının isim/isimleri, hangi amaçlarla ve ne ölçüde kullanıldığı çalışmanın sonunda yer alan notlar kısmında beyan edilmek zorundadır. Bu beyanın yapılmadığı çalışmalarda, üretken yapay zekâ araçlarından faydalanıldığı tespit edildiği takdirde çalışma doğrudan reddedilecek ve etik ihlal çerçevesinde değerlendirilecektir. Çalışmanın içeriğinin yapay zeka tarafından oluşturulmaması temel ilkelerimizdendir. Ancak aşağıdaki kurallara dikkat edilmesi gerekmektedir.
1. Üretken yapay zekâ araçlarından faydalanılması durumunda ilgili araçlar yazar olarak eklenmemelidir.
2. Üretken yapay zekâ araçları, özet, genişletilmiş özet gibi sınırlı bölümlerinin çevirisinde veya dil bilgisi kontrolünde kullanılabilir. Ancak bir metnin tamamının üretken yapay zekâ araçlarıyla çevirisi kabul edilmemektedir.
Editörler ve hakemler için;
Hakem değerlendirme süreçlerinde yazarların çalışmalarının hakemler tarafından yapay zekâ uygulama ve platformlarına yüklenmesi kör hakemlik ve etik ilkelerin ihlali anlamına geleceği gibi fikri mülkiyet hakları bakımından da sorunlar oluşturabilecektir.

Yayın Politikası
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, yerel yönetimler, kent ve çevre alanındaki özgün makaleleri kabul etmektedir. Devam eden ya da savunulmuş yüksek lisans tezleri ile devam eden doktora tezlerinden üretilmiş makaleler ve herhangi bir kongrede sunulmuş (özeti yayımlanmış ya da yayımlanmamış) bildirilerin genişletilmesiyle hazırlanan makaleler kabul edilmemekte ve değerlendirmeye alınmamaktadır.
Yazarlar makalelerini Dergipark sistemi üzerinden dergiye yollarlar (Dergipark’a ilişkin ayrıntılı bilgi için bkz. https://dergipark.org.tr/tr/pub/page/about). Yazışmalar dahil olmak üzere derginin bütün süreçleri Dergipark sistemi üzerinden gerçekleştirilir. Makale süreçleri, dosyalar ve yazışmalar Dergipark üzerinden arşivlendirilir.
Yazarlar birden fazla makale için başvuru yapamazlar. Yazara (ya da yazarlardan birine ait) süreci devam eden makale yayınlandıktan sonra başka bir makale için başvurulabilir. Yazarın kabul almış diğer makalesinin basımı ancak bir sonraki ciltte yapılabilir.
Dergi editörleri ve yayın kurulu üyeleri görevleri süresince Dergide değerlendirilmek üzere makale başvurusu yapamaz ve makale yayımlayamaz.
Yazar ve hakemlerle iletişim DergiPark sistemi üzerinden ve dergiye ait cyydergisi@hbv.edu.tr adresi üzerinden gerçekleştirildiğinden yazarlar ve hakemler iletişim adresi olarak belirttikleri e-posta adresini kontrol etmelidirler.
Başvuru için gerekli belgeleri yüklediği uygun bulunan makaleler ön değerlendirme aşamasında, Editörler Kurulu tarafından kapsamı, dergi politikası, yazım kuralları, alana özgün katkısı ve bilimsel anlatımı yönünden incelenir, uygun bulunmayan makaleler doğrudan reddedilir.
Çalışmalar, ön değerlendirme ölçütlerini karşılamaları halinde iki hakeme gönderilir. İki hakemin birbirine zıt görüş bildirmesi halinde, editörün gerekli görmesi durumunda, üçüncü bir hakeme başvurulabilir. Hakemlerin ve yazarın kimlikleri bu süreçte çift taraflı kör hakemlik politikası gereğince gizli tutulur. Hakemler için verilen değerlendirme süresi, hakemin değerlendirmeyi kabul ettiği tarihten itibaren 15 gündür. Hakemin talebi halinde süre 15 gün daha uzatılabilir. Hakem değerlendirmesi tamamlanan makalelerin yazarlarına hakem raporları sistem üzerinden e-posta ile gönderilir. Düzeltme istenmesi halinde hakem raporlarının yazara gönderildiği tarihten itibaren 15 gün içinde düzeltilmiş makale ve düzeltme raporunun sisteme yüklenmesi gerekmektedir. Yazarın talebi halinde süre 15 gün daha uzatılabilir.
Hakem raporları doğrultusunda makalenin yayımlanıp yayımlanmamasına, editörler ve yayın kurulu karar verir. Makalenin revizyonlarının tamamlanmış olması, makalenin kabul edileceği anlamına gelmemektedir. Süreç, hakem değerlendirmeleri neticesinde, editör ve yayın kurulu tarafından ret kararıyla da sonuçlanabilir.
Kural olarak yayım süreci tamamlanmış çalışmalar sonraki ilk sayıda yayımlanır. Ancak Editörler Kurulu, değerlendirme sürecini başarıyla tamamlayan makalelerin yayımlanmasını sayının tematik bütünlüğü, teknik düzenleme süreci ya da önceki sayılarda yer alan benzer konulu makale sayısı gibi ölçütler doğrultusunda bir sonraki sayıya erteleyebilir.
Yayımı uygun görülen makaleler dizgi aşamasına alınır, uygun görülmeyen makaleler ise reddedilir. Dergideki makalelerin bilimsel sorumluluğu yazara aittir. Yayınlanmış çalışmaların yazarlarına telif ücreti ödenmez. Dergide yayımlanmış makaleler Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi onayı olmadan başka bir yerde yayımlanamaz ve çoğaltılamaz.
Derginin benimsediği açık erişim politikası gereğince, makalelerin tam metinleri dahil olmak üzere, dergi içeriği tüm kullanıcılara ücretsiz olarak sunulmaktadır. Yayımlanmış çalışmalardan kaynak göstererek alıntı yapılabilir.

Dergiye değerlendirilmek üzere makale gönderen yazarlar derginin “Makale Yayım İlkeleri ve Yazım Kuralları”nı ve belirtilen telif koşullarını kabul etmiş sayılırlar. Söz konusu kural ve ilkelere uymayan makalelerden yazar(lar)ı sorumludur. Editör Kurulu’nun ilgili kural ve ilkelere uymadığı tespit edilen makaleleri “değerlendirme sürecinin herhangi bir aşamasında” “reddetme” hakkı bulunmaktadır.

Yazarların Sorumlulukları
Gönderilen makaleler derginin amaç ve kapsamına uygun olmalıdır.
Makalelerin bilimsel ve etik kurallara uygunluğu yazarların sorumluluğundadır. İntihal, duplikasyon, sahte yazarlık/inkâr edilen yazarlık, araştırma/veri fabrikasyonu, dilimleme, dilimleyerek yayım, telif hakları ihlali ve çıkar çatışmasının gizlenmesi, etik dışı davranışlar olarak kabul edilir. Etik standartlara uygun olmayan tüm makaleler (fark edilmesi halinde) yayım sürecinden çıkarılır.
Yazar makalenin orijinal olduğuna, daha önce başka bir yerde yayımlanmadığına ve başka bir yerde, başka bir dilde yayımlanmak üzere değerlendirmede olmadığına dair imzalı matbu Etik Beyan Formunu sisteme yüklemelidir.
Telife bağlı materyaller (örneğin tablolar, şekiller veya büyük alıntılar) gerekli izin ve teşekkürle kullanılmalıdır. Başka yazarlar ile katkıda bulunanların çalışmaları ya da yararlanılan kaynaklar uygun biçimde kullanılmalı ve referanslarda belirtilmelidir.
Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe akademik ve bilimsel olarak doğrudan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmez. Yazarların isim sıralaması yazarların ortak kararını yansıtır. Tüm yazarlar yazar sıralamasını Telif Hakkı Devir Formunda imzalı olarak belirtmek zorundadırlar.
Yazarlık için yeterli ölçütleri karşılamayan ancak çalışmaya katkısı olan tüm kişi ve kurumlar (teknik destek sağlayan, yazıma yardımcı olan ya da sadece genel bir destek sağlayan, finansal ve materyal desteği sunan kişiler) “teşekkür / bilgiler” kısmında sıralanır.
Yazarlar, araştırmanın sonuçlarını ya da bilimsel değerlendirmeyi etkileyebilme potansiyeli olan finansal ilişkileri, çıkar çatışması ve çıkar rekabetini beyan eder.
Bir yazar yayımlanmış makalesinde belirgin bir hata ya da yanlışlık tespit ederse, bu yanlışlıklara ilişkin düzeltme ya da geri çekme için editör ile hemen temasa geçme ve işbirliği yapma sorumluluğunu taşır.
Yazarlar kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır.
Yazarlar çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir.
Editörler ve Editör Yardımcılarının Sorumlulukları
Editör, makalenin dergiye ulaşmasından yayımlanmasına kadar bütün yayım ve hakemlik sürecini yöneten ve derginin kalitesinden ve performansından sorumlu olan kişidir. Editör, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Rektörü tarafından, en az doktor unvanına sahip Üniversite öğretim elemanları arasından üç yıl süre için görevlendirilir. Editör aynı zamanda baş editör sıfatıyla; editör yardımcıları ile dergide görevli diğer editörler arasındaki uyum ve koordinasyon ile yayımın kalitesinden sorumludur.
Her makalenin Dergipark sistemi üzerinden yazarlarca da görünen bir editör yardımcısı bulunur.
Editörler, makaleleri, yazarların etnik kökeninden, cinsiyetinden, uyruğundan, dini inancından, siyasi felsefesinden ve kurumundan bağımsız olarak değerlendirir.
Editörler dergiye gönderilen makaleleri bilimsel nitelik, içerik ve alana katkı açısından değerlendirir ve makalenin yayım sürecine girip girmemesine karar verirler. Bu aşamada makale sürece sokulmaksızın reddedilebilir.
Editör yardımcıları görevli oldukları makalelerin dergi yazım kurallarına uygunluğunu denetler; yazarların gerekli düzenlemeleri yapmasını sağlarlar. Editör yardımcıları ön inceleme süreci tamamlanan makalelerin hakem sürecini başlatır. Editör yardımcıları yazarlarla iletişim kurar ve editörlere gerekli bilgilendirme ve hatırlatmaları yaparlar.
Makaleler editör yardımcıları tarafından çift taraflı kör hakem değerlendirmesine yollanır. Editörler; yazarlar, editörler ve hakemler arasında çıkar çatışmasına izin vermezler. Editörler hakem incelemesinin makul sürede tamamlanmaması halinde hakemle iletişim kurarak sürecin hızlandırılmasını talep edebilir veya yeni bir hakem ataması gerçekleştirebilirler.
Hakem incelemesi sonucunda editörler, hakem raporlarını değerlendirir. Editörler Kurulu toplanarak makalenin kabulüne, üçüncü bir hakeme gönderilmesine veya reddedilmesine karar verirler. Red kararının gerekçesi ve hakem raporları yazara gönderilir.
Makalelere ilişkin tüm bilgiler, makale yayımlanana kadar gizli tutulur.
Baş editör, yazarın bilgisi dahilinde gerektiğinde hata sayfası yayımlayabilir ya da düzeltme yapabilir.
Baş editör, editör yardımcıları ve diğer editoryal rollerden oluşan editörler kurulu, yayım süreçlerinin işleyişinin yayın ilke ve kurallarına uygun ilerlemesini sağlamak için sürekli iletişim ve işbirliği içindedir. Düzenli olarak toplanır ve dergi yayın politikasına ilişkin kararları kolektif bir şekilde alırlar. Editörler kurulunun oluşumunda cinsiyetlerin eşit temsili esastır.

Hakemlerin Sorumlulukları ve Kör-Hakem İncelemesi Politikası
Bilimsel araştırma makaleleri için çift-kör-gizli hakem editör yardımcıları tarafından atanır.
Hakemlerin araştırma, yazarlar ve/veya araştırmaya fon sağlayanlarla çıkar çatışması bulunmaması esastır.
Makalelere atanacak hakemlerin yazarla aynı kurumdan olmaması esastır. Hakem değerlendirmeleri yazarla çıkar çatışması olmayan dış bağımsız hakemler tarafından gerçekleştirilmektedir. Yazarların akademisyen olması durumunda, hakemler mümkünse bir üst unvana sahip akademisyenler arasından, mümkün değilse en az aynı unvana sahip akademisyenler arasından seçilir. Ayrıca yazar ile hakem arasında lisansüstü tez danışmanlığı gibi akademik ilişkilerin bulunmamasına özen gösterilir.
Kör hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgileri gizli tutulur.
Hakemlerin kendilerine Dergipark üzerinden e-posta yoluyla gönderilen makale özetinin ekli olduğu davete 10 gün içinde cevap vermeleri esastır. Bu süre gerekirse iki kere daha 5 gün olarak uzatılır. Hakem daveti süresi içinde kabul etmez veya reddederse ilgili editör yardımcısı sistem üzerinden daveti iptal ederek; başka bir kişiye hakemlik daveti yollayabilir.
Daveti kabul eden hakem, Dergipark hesabı üzerinden makale dosyasına ve hakem değerlendirme formuna erişebilir.
Hakem incelemesi kural olarak 15 gün içerisinde tamamlanır. Gerektiğinde editör yardımcısı bu süreyi uzatabilir. Hakem, makale konusu hakkında kendini yetkin görmüyor ya da zamanında geri dönüş sağlaması mümkün görünmüyorsa, editöre ya da editör yardımcısına bu durumu bildirmeli ve hakem sürecinin iptal edilmesini talep etmelidir.
Hakemler, Hakem Değerlendirme Formunu gerçeğe uygun bir şekilde doldurmak ve bilimsel değerlendirmede bulunmakla yükümlüdür.
Makalelerin dergide yayımlanabilmesi için en az iki hakem tarafından yayıma uygun bulunması gerekmektedir. Hakemler makalede minör ya da majör revizyon yapılmasını talep edebilirler. Bu halde yazardan hakem görüşleri doğrultusunda makalesini düzenlemesi istenir. Minör revizyon halinde düzenlenmiş makale ilgili editör yardımcısı tarafından kontrol edilir. Majör revizyon halinde makale aynı hakeme yeniden gönderilerek düzenlenmiş halinin yayıma uygunluğuna karar vermesi talep edilir.
Hakemlerin ikisinin de yayıma uygun görmedikleri makaleler yayımlanmaz. Hakemlerden birinin makaleyi yayıma uygun görmemesi halinde diğer hakemin makaleye ilişkin yorumları göz önünde bulundurularak makale, editörler kurulu tarafından reddedilebilir veya üçüncü bir hakeme gönderilebilir.
Hakemler, gönderilmiş yazılara ilişkin tüm bilgileri gizli tutarlar. Hakemler ve yayın kurulu üyeleri başka kişilerle makaleleri tartışamazlar. Yazar tarafından herhangi bir telif hakkı ihlali ve intihal fark ederlerse durumu editöre raporlarlar.
Hakemler zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirilir. Nezaketsiz ve bilimsel olmayan değerlendirmeler engellenir.
Danışma Kurulunun Sorumlulukları
Farklı kurumlarda görev yapmakta olan akademisyenlerden oluşan danışma kurulu, derginin işleyişini takip ederek görüş ve önerilerde bulunur.

BİLİMSEL ARAŞTIRMA ETİĞİ
Etik kurulu raporu için şu hususlar dikkate alınmalıdır:
Etik kurul kararı gerektirmeyen çalışmalar için Etik Kurul İznine Tabi Olmayan Araştırma Beyanı Formu (Formlar kısmından ulaşılabilir) doldurulmalıdır. Etik kurul kararı gerektiren çalışmalar için Etik Kurul Onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir. Ayrıca makalelerde araştırma ve yayın etiğine uyulduğuna dair Etik Beyan Formu (Formlar kısmından ulaşılabilir) doldurularak sisteme yüklenmelidir. Etik Kurul izni gerektiren çalışmalarda, izinle ilgili bilgiler (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde ve ayrıca makale sonunda verilmelidir.
Etik Kurul izni gerektiren araştırmalar şöyledir: Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar. Ayrıca; başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi, kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi gerekmektedir. Daha önce araştırma verilerinin bir kısmı kullanılmış, tez çalışmalarından üretilmiş makaleler dipnot olarak özellikle belirtilmelidir. Üniversite mensubu olmayan araştırmacılar gerekli görüldüğünde Etik Kurul Raporu için bölgelerinde bulunan Etik Kurul’lara başvurabilirler.

Bu kurallar 22 Eylül 2025 tarihi itibarıyla güncellenmiştir.