PAUL TILLICH’TE AKIL-İMAN İLİŞKİSİ
Öz
İnsanı diğer varlıklardan ayıran yeti akıldır. Ayrıca insan inanma ihtiyacı olan bir varlıktır. Bundan dolayı düşünce tarihinde akıl ve iman hakkında farklı görüşler dile getirilmiştir. Rasyonalizm, dinî bilgi için aklı yeterli görürken; fideizm, dinî hakikatin akıl ile kavranılamayacağını öne sürmektedir. Bazıları da rasyonalizm ve fideizm arasında bir denge kurmaya çalışmıştır. İmanı insanın bütün varlığı ile ilgili bir nihaî kaygı olarak nitelendiren Paul Tillich, aklı iman için gerekli görmektedir. Ona göre, akıl ve imanın anlamı ve alanı doğru tespit edilirse bu ikisi arasında herhangi bir çatışma söz konusu olmayacaktır. Bu makalede yirminci yüzyılın en önemli varoluşçu filozoflarından olan Paul Tillich’in akıl ve iman hakkındaki görüşleri incelenecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Arslan, Ahmet, Felsefeye Giriş, Adres Yayınları, Ankara 2011.
- Bolay, Süleyman Hayri, “Akıl”, DİA, İstanbul 1989, II/238-242.
- Bolay, S. Hayri, Felsefî Doktrinler Sözlüğü, Akçağ Yayınları, Ankara 1990.
- Akarsu, Bedia, Felsefe Terimleri Sözlüğü, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara 1975.
- Cevizci, Ahmet, Paradigma Felsefe Sözlüğü, Paradigma Yayınları, İstanbul 1999.
- İmamoğlu, Tuncay, “Paul Tillich Felsefesinde Din-Ahlâk İlişkisi”, Ekev Akademi Dergisi, 2006, cilt: X, sayı: 28, ss. 107-126.
- Kalın, Fetullah, Rudolf Otto’da Din Kutsallık ve Mistik Tecrübe, Ötüken Neşriyat, İstanbul 2014.
- Kalın, Mehmet Fatih, “Shankara Mistisizminde Tanrı”, Kafkas Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2016, cilt: III, sayı: 6, ss. 29-39.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Habib Şener
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
27 Eylül 2018
Gönderilme Tarihi
10 Eylül 2017
Kabul Tarihi
27 Kasım 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 18 Sayı: 2