EN
TR
Vahiy Sürecinde "Sa‘a(t)" Kavramının Semantik Analizi
Öz
Kur’an, ilahi kaynaklı kutsal metin geleneğinin son halkasını oluşturur. Kendinden önceki Tevrat ve İncil’i doğrular ve onların bir tamamlayıcısıdır. Onların kullandığı kelimeleri kullanır ve bunlardan bazılarını “terim” haline getirir. “Sa’a(t)” kavramı bunlardan biridir. “An, vakit, belirli bir zaman dilimi” anlamıyla Eski Ahit’te kullanılan kavram, Yeni Ahit’le birlikte kısmen “ölüm anı” ve “kıyametin kopuş anı” anlamlarına gelmeye başlamıştır. Kur’an’la birlikte ise; “an, vakit, 60 dakika” anlamları azalarak “Kıyametin kopuş anı” anlamı çok belirgin biçimde öne çıkmıştır. “Sa’a(t)” kavramı baz alındığında vahiy geleneğinde bir terimleşme süreci görmek mümkündür. Makalede, ilgili kavramın kutsal metinlerde kullanılışı ve anlamın terimleşme sürecindeki aşamaları incelenmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ‘Abdu'r-Rezzâk b. Hemmâm (ö.h.211), Tefsîru'l-Kur'âni'l-‘Azîz (Tahk.: ‘Abdu'l-‘Atıy Emîn Kal‘acî), Beyrut: Dâru'l-Ma‘rife, 1991.
- Ahfeşu'l-Evsât (ö.h.210), Me‘âni'l-Kur'ân, (Tahk.: Fâiz Fâris), Basım yeri yok, 1981.
- Asım Efendi, Kâmûs Tercümesi, İstanbul, 1876, (Üç ciltlik baskı).
- Canan, İbrahim, Kütüb-ü Sitte Tercüme ve Şerhi, Ankara, 1992.
- Cevheri, İsmail b. Hammâd, (ö.h.400), Tâcu'l-Luğa ve Sıhâhu'l- ‘Arabiyye, Beyrut, 1998.
- Doğan, D. Mehmet , Büyük Türkçe Sözlük, Ankara, 1992, s.946.
- Esed, Muhammed, Kur'an Mesajı, İstanbul, 2002.
- Ferrâ, Ebû Zekeriyyâ Yahyâ b. Ziyâd (ö.h.207), Me‘âni'l-Kur'ân, Bey- rut, 1980.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
1 Ağustos 2005
Gönderilme Tarihi
10 Kasım 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2005 Cilt: 5 Sayı: 4