Abstract

Öz

In this research, it is aimed to try to enrich the memory retention technique with activities and to contribute to speaking skills. One of the methods and techniques used to improve speaking skills is the memory retention technique. The memory retention technique is explained as putting the created text in order with certain codes. Memory retention technique is a technique aimed at improving the mental processes of speaking skills. Interpretation, classification, association and questioning methods, which are among the high-level thinking skills, ensure that information is stored regularly in the mind. Thus, it will make it easier for individuals to remember and express their knowledge while speaking. Therefore, using the memory retention technique will help speaking skills become more effective and efficient. Qualitative research design was used in this study. The technique of keeping the object of study in memory consists of activities. The memory retention technique will contribute to students remembering more details, thereby enhancing their oral communication skills and making them better speakers. Furthermore, memory retention techniques will enhance vocabulary, facilitating the rapid recall of essential information for speaking and benefiting the retrieval of previously learned knowledge and addressing complex subjects. Practical application is essential for effectively utilizing memory retention techniques. In the study, a design-based research model has been employed. The study object of the research consists of memorization technique activities. In the research, document analysis was used in data collection and content analysis was used in data analysis. As a result, recommended activities that can be used in speaking activities related to the memory retention technique are included. Keywords: Speech, speaking skill, technique, memory retention technique,

Anahtar Kelimeler

• Speech
• speaking skill
• technique
• memory retention technique

Hafızada Tutma Tekniği ile İlgili Konuşma Etkinlikleri

Öz

Özet Bu araştırmada hafızada tutma tekniğinin etkinliklerle zenginleştirilmeye çalışılması ve konuşma becerisine katkı sağlaması amaçlanmaktadır. Konuşma becerisini geliştirmede kullanılan yöntem ve tekniklerden biri de hafızada tutma tekniğidir. Hafızada tutma tekniği belli kodlarla, oluşturulan metni sıralamaya koymak şeklinde açıklanmaktadır. Hafızada tutma tekniği konuşma becerisinin zihinsel süreçlerini geliştirmeye yönelik bir tekniktir. Üst düzey düşünce becerilerinin içerisinde yer alan yorumlama, sınıflandırma, ilişkilendirme, sorgulama yöntemleri bilginin zihinde düzenli depolanmasını sağlar. Böylece konuşurken bireylerin bilgilerini zihne getirmelerini ve ifade etmelerini kolaylaştıracaktır. Bundan dolayı hafızada tutma tekniğinin kullanılması konuşma becerisinin daha etkili ve verimli olmasına yardımcı olacaktır. Hafızada tutma tekniği öğrencilerin daha fazla detayı hatırlamasına yardımcı olarak sözlü iletişim becerilerinin geliştirilmesine ve daha iyi konuşmacı olmasına katkı sağlayacaktır. Ayrıca Hafızada tutma teknikleri, kelime bilgisini artırarak konuşma için gerekli bilgilerin hızlıca hatırlamasına daha önce öğrenilen bilgilerin hafızaya geri çağrılıp karmaşık konuların ele alınması için fayda sağlayacaktır. Hafızada tutma tekniklerini etkili bir şekilde kullanmak için uygulamalı olarak kullanılması önemlidir. Bu çalışmada tasarım tabanlı araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma nesnesini hafızada tutma tekniği etkinlikleri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamada doküman inceleme, verilerin analizinde ise içerik analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak ise hafızada tutma tekniği ile ilgili konuşma etkinliklerinde kullanılabilecek tavsiye niteliğinde etkinliklere yer verilmiştir. Anahtar Kelimeler: Konuşma, konuşma becerisi, teknik, hafızada tutma tekniği,

Anahtar Kelimeler

• Konuşma
• konuşma becerisi
• teknik
• hafızada tutma tekniği

Kaynakça

1. Brown, A. L. (1992). Brown, A.L. Design experiments: Theoretical and methodological challenges in creating complex interventions in classroom settings. Journal of the Learning Sciences, 2(2), 141-178.
2. Cobb, P. (2001). Supporting the improvement of learning and teaching in social and institutional. D. Klaher, & S. Carver içinde, Cognition and instruction (s. 455-478). Cambridge: MA: Lawrence Erlbaum Associates.
3. Collins, A. (1992). Collins, Towards a design science of education. E. Scanlon, & T. O'Shea içinde, New directions in educational technology (s. 15-22). Berlin: Springer.
4. Corbin, J., & Strasuss, A. (2008). Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory. Thousand Oaks: Sage.
5. Design-Based Research Collective . (2003). Design based research: An emerging paradigm for educational inquiry. Educational Researcher, 32(1), 5-8.
6. Edelson, D. (2001). Design research: What we learn when we engage in design. Journal of the Learning Sciences, 11(1), 105-121.
7. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
8. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2006). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (6, 7, 8. sınıflar) . Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.

9. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2019). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (6, 7, 8. sınıflar) . Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
10. Oflaz, A. (2015). Yabancı dil öğretiminde duygu temelli bellek stratejileri uygulamalarıyla kelime bilgisi geliştirmenin öğrencilerin edim ve edinç düzeylerine etkileri. Yayınlanmamış doktora tezi. On dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
11. Oflaz, A. (2017). Bellek destekleyicilerin Almanca öğretiminde kullanımı. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5(2), s. 22-41.
12. Özdemir, S. (2018). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Konuşma Kaygısını Gidermede Hazırlıklı Konuşmaların Rolü. .Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 361-374.
13. Sağlam, Ö., & Doğan, Y. (2013). 7. Sınıf öğrencilerinin hazırlıksız konuşma becerileri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(21), 43-56.
14. Senemoğlu, N. (2007). Gelişim, öğrenme ve öğretme. Ankara: Gazi Kitapevi.
15. Temizyürek, F., Erdem, İ., & Temizkan, M. (2011). Konuşma eğitimi. Ankara: Pegem Akademi.
16. Topçuoğlu Ünal, F., & Özden, M. (2019). Diksiyon ve konuşma eğitimi. Ankara: Pegem Akademi.
17. Topçuoğlu, F. (2011). Ana Dili Öğretiminde Beceri Alanları İlköğretim İkinci Kademe Türkiye ve İngiltere Örneği. İstanbul: Kerasus Yayınları.
18. Ünal, K. (1986). Öğrenmeyi ve hatırlamayı kolaylaştırma yollarI. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 115-119.
19. Yalçın, A. (2022). Türkçe öğretim yöntemleri. Ankara: Akçağ Basım Yayım.
20. Yaman, H., & Karaarslan, F. (2012). Konuşma becerisinin geliştirilmesinde beyin fırtınası tekniğinin etkisi: bir eylem araştırması. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume, 7(4), 545-536.
21. Yangil, M., & Topçuoğlu Ünal, F. (2019). İkna etme tekniğinin konuşma tutumu üzerindeki etkisi 7(2), 321-336. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(2), 321-336.