A Qualitative Study on Disabled Persons with Spinal Cord Paralysis with a Focus on Religious and Spiritual Guidance

Öz

Currently, studies in social, psychological, medical, and further relevant areas have been carried out on disabled individuals, and numerous services are provided to them by the public administration, local governments, and the civil society. Among these service areas, the need for religious and spiritual counseling has come to the fore in recent years. Qualitative studies in relevant disciplines and service areas on groups with special qualities in the form of a theoretical needs analysis might help to determine the religious and spiritual needs of people with a spinal cord paralysis and this would contribute to areas of practical service. Qualitative research on people with spinal cord paralysis and their spirituality is very scarce in our country. We have conducted one-and-a-half hour focus group interviews with 15 women, 6 men, 21 adults with spinal cord paralysis, who volunteered for a period of one-week within one month. The findings are structured under three main themes and eight sub-themes (traumatic history, search for meaning, faith, social relations, rituals and worship, social work, sports, search for spirituality). The study aims to determine factors that affect the religious and spiritual well-being of the participant group, their existential, spiritual, and religious search, and the ways they choose for their religious and spiritual well-being. Accordingly, qualified findings are obtained from 59 answers and 222 frequencies of the participants under 3 main themes, and the factors that affect their religious and spiritual well-being, existential and religious questionings, and the ways they choose for their religious and spiritual well-being are determined. As a result of the research, the factors affecting the religious and spiritual well-being of the participants, existential and religious inquiries, and the ways they resorted to for religious and spiritual well-being were determined.

Anahtar Kelimeler

• Religious Counselling
• Spiritual Counselling
• Spinal Cord Paralysis
• Religious and Spiritual Well-being.

Omurilik Felçlisi Engellileri Üzerine Dinî ve Manevi Danışmanlık Odaklı Nitel Bir Araştırma

Öz

Günümüzde engelli bireyler üzerinde sosyal, psikolojik, medikal ve benzeri alanlarda araştırmalar yapılmakta, onlara kamu, yerel yönetimler ve sivil toplum eliyle birçok hizmet götürülmektedir. Bu alanlar içinde son yıllarda dinî ve manevi danışmanlık hizmeti ihtiyacı özellikle öne çıkmaktadır. Özel nitelikli gruplar üzerinde, ilgili disiplin ve hizmet alanlarında teorik planda ihtiyaç analizi olarak yapılacak nitel araştırmalar, omurilik felçlilerinin dinî ve manevi ihtiyaçlarını tespit etmeye yarayacak ve pratik hizmet alanlarına katkılar sağlayacaktır. Ülkemizde omurilik felçlisi engelliler ve maneviyat üzerinde yapılan nitel araştırmalar oldukça azdır. Bu araştırmada bir aylık süreçte bir haftalık peryotlarla gönüllü katılım sağlayan 15’i kadın, 6’sı erkek, 21 yetişkin omurilik felçlisiyle bir buçuk saatlik odak grup görüşmeleri yapılmış; bulgular, üç ana tema ve sekiz alt tema başlığı altında (Travmatik geçmiş, Anlam arayışı, İnanç, Sosyal İlişkiler, Ritüel ve İbadet, Sosyal Hizmet, Spor, Maneviyat Arayışı) yapılandırılmıştır. Katılımcı grubun dinî ve manevi iyi oluşlarını etkileyen faktörleri, varoluşsal, manevi ve inançsal sorgulama ve arayışlarını, dinî ve manevi iyi oluş için başvurdukları yolları tespit etmek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda katılımcılardan 3 ana tema altında gelen 59 cevap ve 222 frekansla, nitelikli bulgulara ulaşılmış; dinî ve manevi olarak iyi oluşlarını etkileyen faktörler, varoluşsal ve inançsal sorgulamalar, dinî ve manevi iyi oluş için başvurdukları yollar tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda katılımcıların, dinî ve manevi olarak iyi oluşlarını etkileyen faktörler, varoluşsal ve inançsal sorgulamalar, dinî ve manevi iyi oluş için başvurdukları yollar tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dinî danışmanlık
• Manevi danışmanlık
• Omurilik felçlisi engellileri
• Dinî ve Manevi iyi oluş.

Kaynakça

1. Ağılkaya Ş. Z. (2017). Manevi bakım ve danışmanlık Almanya örneği, Marmara Akademi Yayınları.
2. Ayten, A., Koç, M. ve Tınaz N. (2016). Manevi danışmanlık re Rehberlik I. DEM Yayınları.
3. Bowling, A. (2002). Research methods in health: Investigating health and health services. PA: McGraw-Hill House.
4. Cirhinlioğlu, Z., Ok, Ü. ve Cirhinlioğlu, F. G. (2013). Dindarlık ruh sağlığı ve modernite. Nobel Yayınları.
5. Düzgüner, S. (2019). Pro-Sosyal davranışlarda diğerkâmlığın (Özgecilik) tanımı ve konumu. Bilimname, Din Psikolojisi, 351-373. https://doi.org/10.28949/bilimname.595847 Ekşi H. & Kaya Ç. (2016). Manevi yönelimli psikoterapi ve psikolojik danışma. Kaknüs Yayınları.
6. Eryücel, S. (2013). Yaşam olayları ve olumlu dînî başa çıkma. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c. 10, ss. 251-271 Fox, C. A., Blanton, P. W., & Morris, M. L. (1998). Religious problem-solving styles: Three styles revisited. Journal for the Scientific Study of Religion, 37(4), 673–677. https://doi.org/10.2307/1388148
7. Frankl, V. E. (2015) İnsanın anlam arayışı (S. Budak, Çev.). Okyanus Yayınları.
8. Frankl, V. E. (2018) Psikoterapi ve din. (Z. Taşkın, Çev.).Say Yayınları.

9. Hall, C. M. (1986). Crisis as opportunity for spiritual growth. Journal of Religion and Health. 25 (1), 8-17. https://doi.org/10.1007/BF01533049 Hatun, O., İnce, Z., Birben, F. Y. & Yeni, G. K. (2016). The ticket to heaven: A Spiritual resource for coping with disability” https://doi.org/10.12738/spc.2016.2.0013, 1(2) 209–235
10. Hillo P. C. (2013) Din psikolojisi ve maneviyat araştırmalarında ölçme. Raymond F. Paloutzian & Crystal L. Park, (Ed.) Din ve Maneviyat Psikolojisi (A. Sezen,Çev.). Poheniks. Huguelet, P.& Koenig, H.G. (2009) Religion and spirituality in psychiatry. Cambridge University Press.
11. Karagöz, S. (2019) Kanser tanılı hasta ve yakınlarına yönelik manevi danışmanlık ve Rehberlik. Ali Ayten (Ed.) Manevi danışmanlık ve rehberlik, farklı alanlardan araştırma bulguları ve değerlendirmeler. DEM Yayınları.
12. Kılınçer, H. (2017). MDR üzerinde psikoloji, İlahiyat ve Tıp alanlarında maneviyat ve MDR algısı. Ali Ayten (Ed.) Manevi Danışmanlık ve Rehberlik Teori ve Uygulama Alanları içinde. DEM Yayınları.
13. Krueger, R.A. (1994). Focus groups: A Practical Guide for Applied Research. SAGE.
14. Kula, N. (2005). Bedensel engellilik ve dini başaçıkma. DEM Yayınları.
15. Kula, N. (2015). Engellilere verilecek tebliğ ve irşad hizmeti. Ali Seyyar (Ed.) Manevi Sosyal Hizmetler. Rağbet. (ss. 299-338)
16. Mohr,S. & Huguelet,P. (2009). Religious and spiritual assessment in clinical practice. p. 232-243; Elizabeth S. Bowman. Teaching Religious and Spiritual Issues. p (332-353). Philippe Huguelet & Harold G. Koenig Religion and Spirituality in Psychiatry. https://doi.org/10.1017/CBO9780511576843
17. Nosek, M. A., Hughes, R. B., Taylor, H. B., & Taylor, P. (2006). Disability, psychosocial, and demographic characteristics of abused women with physical disabilities. Violence Against Women, 12 (9), 838-850. https://doi.org/10.1177/1077801206292671.
18. Ok Ü., Gedik Z. & Erşahin, Z. (2019). Hastalar için manevi bakım. Nobel Yayınları.
19. Okan, N., & Ekşi, H. (2017). Logoterapi ve maneviyat İlişkisi. Psikoterapi ve Psikolojik Danışmada Maneviyat Kuramlar ve Uygulamalar. Halil Ekşi (Ed.). Kaknüs Yay, 163-184.
20. Pargament, K. I. (1997). The Psychology of religion and coping: Theory, research, and practice. Guilford Press.
21. Sağır, Z. (2019). Zorunlu göç ve travmatik olaylarda manevi danışmanlık ve rehberlik. Ali Ayten (Ed.) Manevi danışmanlık ve rehberlik: Farklı alanlardan araştırma bulguları ve değerlendirmeler. Dem Yayınları
22. Saroglou, V. (2013). Religion, Spirituality, and altruism. In K. I. Pargament, J. J. Exline, & J. W. Jones (Eds.), APA handbook of psychology, religion, and spirituality (Vol. 1): Context, theory, and research (pp. 439–457). American Psychological Association. https://doi.org/10.1037/14045-024
23. Seyyar, A. (2010). Tıbbî Sosyal Hizmetlerde Manevi Bakım. Rağbet Yayınları.
24. Solak, H. (2012). Fobik ve omurilik felçlisi yetişkinlerde dini başa çıkma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi.
25. Şimşir Z, Boynueğri, S. T. & Dilmaç, B. (2017). Religion and Spirituality in the Life of Individuals with Paraplegia: Spiritual Journey from Trauma to Spiritual Development. Spiritual Psychology and Counseling. 2017 February, 2(1) 89–110 DOI 10.12738/spc.2017.1.0023.
26. Tekke, M. & Coşkun M. (2019) Kendini tanıma, kendini gerçekleştirme, kendini aşmışlık ve potansiyelini tam kullanan kişi: Kişilerarası iletişim. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18 (70). ss.790-797.
27. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınları.
28. Yılmaz, S. (2018). Umre ibadetinin hayatın anlamı ve umutsuzlukla ilişkisi üzerine ampirik bir araştırma. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi- Cumhuriyet Theology Journal ISSN: 2528-9861 e-ISSN: 2528-987X CUID, June 2018, 22 (1). 543-570
29. Zinnbauer, B. J. & Pargament, K. I. (2013) Dindarlık ve maneviyat, Raymond F. Paloutzian & Crystal L. Park, (Ed.) Din ve Maneviyat Psikolojisi (S. Düzgüner,Çev.). Poheniks.