Analysis of The Relationship between Character Education Eficacy Belief of Preschool Teachers, Their State of Liking of Children and Some Other Variables

Öz

Anahtar Kelimeler

• Character education, Pre-school, Teacher competence

Okul Öncesi Öğretmenlerinin Karakter Eğitimi Yetkinlik İnançlarının Öğretmenlerin Çocuk Sevme Düzeyleri ve Bazı Değişkenler İle İlişkisinin İncelenmesi

Öz

Araştırma, okul öncesi öğretmenlerinin karakter eğitimine ilişkin yetkinlik inançlarının; öğretmenlerin mezun oldukları okul türü, kıdemleri, yaşları, mesleği tercih etme sebepleri, sınıflarındaki çocukların sosyoekonomik durumları ve öğretmenlerin çocuk sevme düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ili Mamak, Yenimahalle, Keçiören merkez ilçeleri ile Sivas il merkezinde Mevlana ve Alibaba mahallesinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi okul öncesi eğitim kurumları ve özel okul öncesi eğitim kurumlarının 3?5 yaş grubunda görev yapan, araştırmaya gönüllü katılan 155 okul öncesi öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma ilişkisel tarama modelinde planlanmış olup; veri toplama araçları olarak, Milson ve Ekşi (2003) tarafından Türkçe'ye uyarlama çalışması yapılan "Karakter Eğitimi Yetkinlik İnancı Skalası" (KEYİS); Duyan ve Gelbal (2008) tarafından Türk toplumu için geçerlilik ve güvenirlik çalışması yapılan "Barnett Çocuk Sevme Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin karakter yetkinliği inançlarının mezun oldukları okul türü ve mesleği tercih etme sebeplerine göre anlamlı farklılık saptanırken (p0.05). Öğretmenlerin karakter eğitimi yetkinlik inançları ile çocuk sevme düzeyleri arasında pozitif, orta düzeyde ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Araştırma bulguları ışığında sonuçlar tartışılmış ve çeşitli öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Karakter eğitimi, Okul öncesi, Öğretmen yetkinliği, Çocuk sevme

Kaynakça

1. Akçay, D. ve Özcebe, H. (2012). Televizyonun Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Saldırganlık Davranışına Etkisi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 55, 82–87.
2. Aksoy, P. ve Baran, G. (2011). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Çocukları Sevme Durumları İle Anne-Babaları Tarafından Kabul-Redlerine Yönelik Algıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. 10. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitim Sempozyumu: 5-7 Mayıs 2011, Sivas.
3. Aşçı, M., Önbaş, Ş. ve Ardıç, G. (2011). New aprroach for curriculum at elementary level in Turkey: Curriculum draft for character education. Celal Bayar Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 93-107.
4. Bandura, A. (1997). Self-eficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company.
5. Berkowitz, M. (1999). Building a good person. In M. M. Williams & E. Schaps (Eds.). Character education: The foundation for teacher education. Washington, DC: Character Education Partnership and Association of Teacher Educators.
6. Bozdoğan, A. E., Aydın, D. Ve Yıldırım, K. (2007). Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine İlişkin Tutumları, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 83–97.
7. Çağatay, Ş. M. (2009). Öğretmen Görüşlerine Göre Karakter Eğitiminde ve Karakter Gelişiminde Okulun Rolü. Yüksek lisans tezi. Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.
8. Dembo, M. ve Gibson, S. (1984). Teacher eficacy: A construct validation. Journal of Educational Psychology, 76 (4), 569–582.

9. Demirel, M. (2009). Sınıf Öğretmenlerinin ve Okul Yöneticilerinin Karakter Eğitimine İlişkin Özyeterlilik İnançları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 36–49.
10. Fenstermacher, S. J. (1999). An evaluation of a character education program focused on fourth and ifth grade students. http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.391.4928&rep=rep1&type=pdf. adresinden 13 Mart 2014 tarihinde alınmıştır.
11. Gelbal, S. ve Duyan, V. (2010). İlköğretim Öğretmenlerinin Çocuk Sevme Durumlarına Etki Eden Değişkenlerin İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 127–137.
12. Gökçek, B. S. (2007). 5–6 Yaş Çocukları İçin Hazırlanan Karakter Eğitimi Programının Etkisinin İncelenmesi. Yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
13. Guskey, T. ve Passaro, P. (1994). Teacher eficacy: A study of construct dimensions. American Educational Research Journal, 31, 627–643.
14. Hoy, W. K. ve Woolfolk, A. E. (1990). Teachers’ sense of eficacy and their beliefs about managing students. Teaching and Teacher Education, 6(2), 137-148.
15. Hoy, W. K. ve Woolfolk, A. E. (1993).Teachers’ sense of eficacy and organizational health of school. The Elementary School Journal, 93(4), 355-372.
16. Karatay, H. (2011). Karakter Eğitiminde Edebi Eserlerin Kullanımı. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Terature and History of Turkish or Turkic Volume, 6(1), 1439-1454.
17. Kıroğlu, H. (2009). Karakter Eğitimi Yaklaşımına Eleştiriler. Yüksek lisans tezi. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
18. Kolesa, B., O’Connorb, E. E. ve Collinsc, B. A. (2013). Associations between child and teacher characteristics and quality of teacher–child relationships: The case of Hungary. European Early Childhood Education Research Journal, 21(1), 53-76.
19. Kurt, T. (2012). Öğretmenlerin Özyeterlik ve Kolektif Yeterlik Algıları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10 (2), 195-227.
20. Kurugöl Z, Yenigün A, Kusin N, ve Özgür T. (1994). Üç-Oniki Yaş Grubu Çocuklar Üzerine Televizyonun Etkileri Ve Ailelerin Televizyon Hakkındaki Düşünceleri. Türk Pediatri Arşivi, 29, 23–29
21. Lickona, T. (1993). The return of character education. Educational Leadership, 51, 6-11.
22. Lickona, T. (1997). The teacher’s role in character education. Journal of Education, 179(2), 63-80.
23. Lovat, T. ve Hawkes, N. (2012).Values education: A pedagogical imperative for student wellbeing. http://www.values-education.com/downloads.php# adresinden 13 Mart 2014 tarihinde alınmıştır.
24. Marso, R. N. ve Pigge, F. L. (1994). Personal and family characteristics associated with reasons given by teacher candidates for becoming teachers in the 1990’s: Implications for the recruitment of teachers. A paper presented at the annual conference of the Midwestern Educational Research Association. Chicago, October 12-15.
25. Milson, A. J., ve Mehlig, L. M. (2002). Elementary school teachers’ sense of eficacy for character education. Journal of Educational Research, 96, 47-53.
26. Milson, A. J. ve Ekşi, H. (2003). Öğretmenlerin Karakter Eğitiminde Yetkinlik Duygusu Konusunda Bir Ölçme Aracına Doğru: Karakter Eğitimi Yetkinlik Skalası (KEYİS) ve Türkçeye Uyarlanma Çalışması. Değerler Eğitimi Dergisi, 1(4), 99-130.
27. Özbey, S. (2012). An investigation on candidate preschool teachers’ communication skills and emotional intelligence. New trends on Global Education Conference (GEC–12). September 24- 26, Girne Cyprus.
28. Pianta, R. C., ve Nimetz, S. (1991). Relationships between teachers and children: Relationships between teachers and children: Associations with behavior at home and in the classroom. Journal of Applied Developmental Psychology, 12(83), 379-393.
29. Revell, L. ve Arthur, J.(2007). Character education in schools and the education of teachers. Journal of Moral Education, 36(1), 79-92.
30. Ryan, K., ve Bohlin, K. E. (1999). Building character in schools: Practical ways to bring moral instruction to life. San Francisco: Jossey-Bass. Sherer, M., Maddux, J. E., Mercandante, B., Prentice-Dunn, S., Jacobs, B. ve Rogers,
31. R. W. (1982). The self-eficacy scale: Construction and validation. Psychological Reports, 51(2), 663-671.
32. Stedje, L. B. (2010). Nuts and bolts of character education - A literature review by Lauree Beth Stedje. http://www.characterirst.com/assets/Files/CharacterEducationReport.pdf adresinden 13 Mart 2014 tarihinde alınmıştır.
33. Sünbül, A. M. ve Arslan, C. (2006). Öğretmen Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi Üzerine Bir Araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(3), 217-231.
34. Tschannen Moran, M. ve Woolfolk Hoy, A. (2001). Teacher eficacy: Ccapturing an elusive construct. Teaching and Teacher Education, 17, 783-805.
35. Tschannen-Moran, M. ve Woolfolk Hoy, A. (2007). The differential antecedents of self- eficacy beliefs of novice and experienced teachers. Teaching and Teacher Education, 23, 944-956.
36. Uysal, F. (2008). Karakter Eğitimi Programlarının Değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
37. Üstünyer, F. (2009). Karakter Eğitimi İle İlgili Eğitici Görüşleri. Yüksek lisans tezi. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
38. Wyne, E. A.(1985). The great tradition in education: Transmitting moral values. Educational Leadership, 43(4), 2-7.
39. Yaşa Giren, S. (2008). Kendini Kontrol Eğitiminin Okulöncesi Çocukların Ahlaki ve Sosyal Kural Algıları ile Bilişsel Tempolarına Etkisinin İncelenmesi. Yüksek lisans tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
40. Yavuzer, H. (2011). Çocuğu Tanımak ve Anlamak. İstanbul: Remzi Kitabevi.