Araştırma Makalesi

Doğaya Bağlılık Eğilimi Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Sayı: 61 27 Eylül 2024
PDF İndir
EN TR

Doğaya Bağlılık Eğilimi Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışma, Brügger, Kaiser ve Roczen (2011) tarafından geliştirilen “Doğaya Bağlılık Eğilimi” Ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanmasıdır. Ölçme aracının dilsel eşdeğerlik, ölçüt geçerliği ve yapı geçerliği analizleri yapılmıştır. Ölçek farklı çalışma gruplarıyla yetişkinlerden oluşan örneklemlere uygulanmıştır. Ölçeğin yapı geçerliğine yönelik kanıt aramak için açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi kullanılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonuçları ölçeğin üç farklı boyut oluşturduğunu göstermiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ise bu üç boyutun ilişkili olduğu ve ikincil düzey faktör yapısının veriyle uyumlu olduğu bulunmuştur. Bu boyutlar doğaya bağlılık ve davranışsal sıklık, doğaya bağlılık ve öz değerlendirme ile doğaya bağlılık ve tercihler boyutlarıdır. Ölçeğin güvenirlik analizi sonucunda Cronbach alfa katsayısı .91 olduğu bulunmuştur. Sonuçlar, Doğaya Bağlılık Eğilimi Ölçeği’nin Türkçe versiyonunun (34 Madde) güvenilir ve geçerli olduğunu ve üç faktör kapsamında açıklandığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Doğaya bağlılık , biyofili , doğa , çevre , ölçek

Kaynakça

  1. Andic, D. & Mazar, S. (2023). Teachers’ connectedness to nature, education for sustainable development and the contemporary teaching of the subject “nature and society” in Croatian schools, Journal of Teacher Education for Sustainability, 25(1), 86-97, doi: https://doi.org/10.2478/jtes-2023-0006
  2. Andic, D. & Tatalovic-Vorkapic, S. (2022). How Much Do Children Love Nature? Validation Of the Biophilia Interview and A Revised Connectedness to Nature Index Among Preschool Children, the State Problems and Needs the Modern Education Community (Edi: Jelena Stevanovic, Dragana Gundogan, Branislav Randelovic, Book of Proceedings, 28th International Scientific Conference “Educational Research and School Practice”, Institute for Educational Research, Belgrade, Serbia.
  3. Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173. doi: https://doi.org/10.1007/BF02294170
  4. Barrable, A. (2019). The case for nature connectedness as a distinct goal of early childhood education. International Journal of Early Children. 6, 59–70.
  5. Barrable, A., & Booth, D. (2020). Nature connection in early childhood: A quantitative cross-sectional study. Sustainability, 12. doi: https://doi.org/10.3390/su12010375
  6. Baste, I.A.; Watson, R.T.; Brauman, K.I.; Samper, C.; Walzer, C. (2021). Making peace with nature: A scientific blueprint to tackle the climate, biodiversity, and pollution emergencies. Global Environment Change, 73, 102466.
  7. Bektaş, F., Kural, B., & Orçan, F. (2017). Doğaya bağlılık ölçeğinin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(1), 77-86.
  8. Brown, T. A. (2015). Confirmatory factor analysis for applied research (2nd ed.). The Guilford.
  9. Browne, M. W., & Cudeck, R. (1992). Alternative ways of assessing model fit. Sociological Methods & Research, 21(2), 230-258. doi: https://doi.org/10.1177/0049124192021002005
  10. Brügger, A., Kaiser, F. G. ve Roczen, N. (2011). One for all? Connectedness to nature, inclusion of nature, environmental identity, and implicit association with nature. European Psychologist, 16(4), 324-333. http://psycnet.apa.org/fulltext/2011-29023-008.html

Kaynak Göster

APA
Akbaş, B., & Durmuşoğlu, M. C. (2024). Doğaya Bağlılık Eğilimi Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 61, 2232-2257. https://doi.org/10.53444/deubefd.1455914