5 Yaş Çocukların Akran İlişkileri ile Yalnızlık ve Sosyal Memnuniyetsizlikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Bu araştırma beş yaş grubu çocukların akran ilişkileri ile yalnızlık ve sosyal memnuniyetsizlikleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma nicel araştırma yöntemlerinden biri olan tarama modelinde tasarlanmıştır. Çalışmanın araştırma grubunu Bayburt il merkezinde MEB’e bağlı anaokullarında ve anasınıflarında okul öncesi eğitimine devam eden 119 çocuk oluşturmuştur. Araştırmanın verileri; Okul Öncesinde Akran İlişkileri Ölçeği (Öğretmen Formu), 60-72 Aylık Çocuklar İçin Yalnızlık ve Sosyal Memnuniyetsizlik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Çalışmada, çocukların akran ilişkileri ile yalnızlık ve sosyal memnuniyetsizlikleri arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı ortaya çıkmıştır. Çocukların akran ilişkileri genel puanı, akran ilişkileri alt boyut puanları ve YSMÖ’den aldıkları puan ailedeki çocuk sayısına, anne öğrenim düzeyine ve anne çalışma durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaşmamıştır. Çocukların cinsiyetlerine göre zorba çocuk alt boyut puanlarında anlamlı farklılaşma olduğu, erkeklerin puanlarının kızlara göre yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Akran ilişkileri genel puanının, baba öğrenim düzeylerine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı, zorba çocuk, arkadaşlık ve etkileşim, mağdur çocuk ve YSMÖ’den aldıkları puanların ise anlamlı düzeyde farklılaşmadığı görülmüştür.

The aim of this study is to investigate the relationship between peer relationships and loneliness and social dissatisfaction in five-year old children. This research was designed in survey model, which is one the quantitative research methods. The research group of this study consisted of 119 children who continue their preschool education in preschools and kindergartens affiliated with MEB in Bayburt city center. The Scale of Peer Relations In Preschool Period (Teacher Form), Loneliness and Social Dissatisfaction Scale to 60-72 Month Old and Personal Information Form were used as data collection tools in this study. It was revealed that in this research, there was no significant relationship between children’s peer relationship and loneliness and social dissatisfaction. In this research, children’s peer relations total score, peer relations sub-dimension scores and YSMÖ scores did not differ significantly according to number of children in family, mothers’ educational level and employment status of mothers. It was revealed that there was a significant difference in the bullying child sub-dimension scores according to the gender of children, and that the boys’ scores were higher than the girls’. It was observed that the total score of peer relations differed significantly according to fathers’ educational level while the scores of the bully child, friendship and interaction, victimized child and YSMÖ did not differ significantly.