Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Yıl 2026, Sayı: 67 , - , 31.03.2026
https://doi.org/10.53444/deubefd.1731510
https://izlik.org/JA54FA39RT

Öz

Kaynakça

  • Ananiadou, K., & M. Claro (2009). 21st century skills and competences for new millennium learners in OECD countries. OECD Education Working Papers, No. 41, OECD Publishing, Paris.
  • Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist. 37(2). 122-147.
  • Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs Prentice Hall.
  • Binkley, M., Erstad, O., Herman, J., Raizen, S., Ripley, M., & Rumble, M. (2012). Defining twenty-first century skills. In Assessment and teaching of 21st century skills. P. Griffin, B. McGaw, & E. Care (Ed.), (pp. 17-66). Springer.
  • Bolat, Y., & Balaman, F. (2017). Yaşam becerileri ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(4), 22-39.
  • Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Sage Publications.
  • Bursal, M. (2019). SPSS ile temel veri analizleri. (2.Basım). Anı Yayıncılık.
  • Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32, 470-483.
  • Casey, B. M., & Caudle, L. A. (2013). The role of self-regulation in academic achievement. Child Development Perspectives, 7(1), 20–26.
  • Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Dede, C. (2010). Comparing frameworks for 21st century skills. In J. Bellance, & R. Brandt (Eds.), 21st century skills: Rethinking how students learn (pp. 51-76). Solution Tree Press.
  • Demirel, Ö. (2009). Eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Erawan, P. (2010). Developing life skills scale for high school students through mixed methods research. European Journal of Scientific Research,47(2),169-186.
  • Harrington, D. (2009). Confirmatory factor analysis. Oxford University Press.
  • Hendricks, P. A. (1998). Developing youth curriculum using the targeting life skills model: Incorporating developmentally appropriate learning opportunities to assess impact of life skill development. Iowa State University Extension.
  • Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
  • Kase, T., Iimura, S., Bannai, K., & Oishi, K. (2016). Development of the life skills scale for adolescents and adults. The Japanese Journal of Psychology, 87(5), 546–555.
  • Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). Guilford Press.
  • Kobayashi, M., Gushiken, T., Ganaha, Y., Sasazawa, Y., Iwata, S., Takemura, A., Fujita, T., Aşıkın, Y., & Takakura, M. (2013). Çok boyutlu yaşam becerileri ölçeği'nin geç çocukluk döneminde güvenilirliği ve geçerliliği. Eğitim Bilim, 3(2), 121-135.
  • Koran, N. (2020). Yaşam becerilerinin tanımı ve önemi. In A. Ummanel (Ed.), Yaşam Becerileri (ss. 1-20). İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi.
  • Kutsal, D., & Nazlı, S. (2021). Yaşam becerileri ölçeği lise formunun geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Cumhuriyet International Journal of Education, 10(3), 1310-1326.
  • Kyriazos, T. A. (2018). Applied psychometrics: Sample size and sample power considerations in factor analysis (EFA, CFA) and SEM in general. Psychology, 9, 2207–2230.
  • Lippman, L. H., Ryberg, R., Carney, R., & Moore, K. A. (2015). Key soft skills for youth: Workforce success in the 21st century. Child Trends.
  • MEB (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı. Ankara: Talim Terbiye Kurulu.
  • MEB (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli öğretim programları ortak metni. https://tymm.meb.gov.tr
  • NACCRRA (2009). Supporting children’s development. Putting Children First, 32, 3-5.
  • NRC (2012). Education for life and work: Developing transferable knowledge and skills in the 21st century. The National Academies Press.
  • OECD (2018). Education at a glance 2018: OECD indicators. OECD Publishing, Paris. https://www.oecd.org/en/publications/education-at-a-glance-2018_eag-2018-en/full-report.html
  • OECD (2019). Future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030. OECD Publishing, Paris. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/about/projects/edu/education-2040/1-1-learning-compass/OECD_Learning_Compass_2030_Concept_Note_Series.pdf
  • Özmete, E. (2008). Gençlere yönelik yaşam becerileri ölçeğinin geliştirilmesi geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Milli Eğitim Dergisi, (36)177, 253-270.
  • Pajares, F. (2008). Motivational role of self-efficacy beliefs in self-regulated learning. In D. H. Schunk & B. J. Zimmerman (Eds.), Motivation and self-regulated learning: Theory, research, and applications (pp. 111–139). Lawrence Erlbaum Associates.
  • Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2016). A beginner's guide to structural equation modeling (4th ed.). Routledge.
  • Sellbom, M., & Tellegen, A. (2019). Factor analysis in psychological assessment research: Common pitfalls and recommendations. Psychological Assessment, 31(12), 1428–1441.
  • Singh, M. (2003). Understanding life skills. (Report No. 2003/4). UNESCO.
  • Subasree, R., & Radhakrishnan Nair, A. (2014). The life skills assessment scale: The construction and validation of a new comprehensive scale for measuring life skills. IOSR Journal of Humanities and Social Science (IOSR-JHSS), 19(1), 50-58.
  • Susam, D., & Demir M. K. (2020). Öğretim programlarının değişimi üzerine sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 6(2), 245-267.
  • Şimşek, N. (2019). Yaşam becerileri eğitimi ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışması. Kastamonu Education Journal, 27(1), 261-270.
  • Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı. (Çev. Ed. Mustafa Baloğlu). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. John Wiley & Sons.
  • UNESCO (2015). Global education monitoring report 2015: Education for all 2000-2015. UNESCO Publishing. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000232205
  • UNESCO (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000247444
  • UNICEF (2020). Life skills education for children and youth. https://www.unicef.org/media/100946/file/UNICEF%20Annual%20Report%202020.pdf
  • WHO (1993). Life skills education for children and adolescents in school. Introduction and guidelines to facilitate the development and implementation of life skills programmes. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/311431/JPC14.2eng.pdf?sequence=1&isAllowed=y
  • WHO (1997). Life skills education for children and adolescents in schools. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/63552/WHO_MNH_PSF_93.7A_Rev.2.pdf
  • Yayla Eskici, G. (2017). Birleştirme II Tekniğinin 5. sınıf öğrencilerinin yaşam becerilerine ve akademik başarılarına etkisi. [Yayınlanmış doktora tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi.
  • Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 13–39). Academic Press.

Yıl 2026, Sayı: 67 , - , 31.03.2026
https://doi.org/10.53444/deubefd.1731510
https://izlik.org/JA54FA39RT

Öz

Kaynakça

  • Ananiadou, K., & M. Claro (2009). 21st century skills and competences for new millennium learners in OECD countries. OECD Education Working Papers, No. 41, OECD Publishing, Paris.
  • Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist. 37(2). 122-147.
  • Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs Prentice Hall.
  • Binkley, M., Erstad, O., Herman, J., Raizen, S., Ripley, M., & Rumble, M. (2012). Defining twenty-first century skills. In Assessment and teaching of 21st century skills. P. Griffin, B. McGaw, & E. Care (Ed.), (pp. 17-66). Springer.
  • Bolat, Y., & Balaman, F. (2017). Yaşam becerileri ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(4), 22-39.
  • Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Sage Publications.
  • Bursal, M. (2019). SPSS ile temel veri analizleri. (2.Basım). Anı Yayıncılık.
  • Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32, 470-483.
  • Casey, B. M., & Caudle, L. A. (2013). The role of self-regulation in academic achievement. Child Development Perspectives, 7(1), 20–26.
  • Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Dede, C. (2010). Comparing frameworks for 21st century skills. In J. Bellance, & R. Brandt (Eds.), 21st century skills: Rethinking how students learn (pp. 51-76). Solution Tree Press.
  • Demirel, Ö. (2009). Eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Erawan, P. (2010). Developing life skills scale for high school students through mixed methods research. European Journal of Scientific Research,47(2),169-186.
  • Harrington, D. (2009). Confirmatory factor analysis. Oxford University Press.
  • Hendricks, P. A. (1998). Developing youth curriculum using the targeting life skills model: Incorporating developmentally appropriate learning opportunities to assess impact of life skill development. Iowa State University Extension.
  • Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
  • Kase, T., Iimura, S., Bannai, K., & Oishi, K. (2016). Development of the life skills scale for adolescents and adults. The Japanese Journal of Psychology, 87(5), 546–555.
  • Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). Guilford Press.
  • Kobayashi, M., Gushiken, T., Ganaha, Y., Sasazawa, Y., Iwata, S., Takemura, A., Fujita, T., Aşıkın, Y., & Takakura, M. (2013). Çok boyutlu yaşam becerileri ölçeği'nin geç çocukluk döneminde güvenilirliği ve geçerliliği. Eğitim Bilim, 3(2), 121-135.
  • Koran, N. (2020). Yaşam becerilerinin tanımı ve önemi. In A. Ummanel (Ed.), Yaşam Becerileri (ss. 1-20). İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi.
  • Kutsal, D., & Nazlı, S. (2021). Yaşam becerileri ölçeği lise formunun geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Cumhuriyet International Journal of Education, 10(3), 1310-1326.
  • Kyriazos, T. A. (2018). Applied psychometrics: Sample size and sample power considerations in factor analysis (EFA, CFA) and SEM in general. Psychology, 9, 2207–2230.
  • Lippman, L. H., Ryberg, R., Carney, R., & Moore, K. A. (2015). Key soft skills for youth: Workforce success in the 21st century. Child Trends.
  • MEB (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı. Ankara: Talim Terbiye Kurulu.
  • MEB (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli öğretim programları ortak metni. https://tymm.meb.gov.tr
  • NACCRRA (2009). Supporting children’s development. Putting Children First, 32, 3-5.
  • NRC (2012). Education for life and work: Developing transferable knowledge and skills in the 21st century. The National Academies Press.
  • OECD (2018). Education at a glance 2018: OECD indicators. OECD Publishing, Paris. https://www.oecd.org/en/publications/education-at-a-glance-2018_eag-2018-en/full-report.html
  • OECD (2019). Future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030. OECD Publishing, Paris. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/about/projects/edu/education-2040/1-1-learning-compass/OECD_Learning_Compass_2030_Concept_Note_Series.pdf
  • Özmete, E. (2008). Gençlere yönelik yaşam becerileri ölçeğinin geliştirilmesi geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Milli Eğitim Dergisi, (36)177, 253-270.
  • Pajares, F. (2008). Motivational role of self-efficacy beliefs in self-regulated learning. In D. H. Schunk & B. J. Zimmerman (Eds.), Motivation and self-regulated learning: Theory, research, and applications (pp. 111–139). Lawrence Erlbaum Associates.
  • Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2016). A beginner's guide to structural equation modeling (4th ed.). Routledge.
  • Sellbom, M., & Tellegen, A. (2019). Factor analysis in psychological assessment research: Common pitfalls and recommendations. Psychological Assessment, 31(12), 1428–1441.
  • Singh, M. (2003). Understanding life skills. (Report No. 2003/4). UNESCO.
  • Subasree, R., & Radhakrishnan Nair, A. (2014). The life skills assessment scale: The construction and validation of a new comprehensive scale for measuring life skills. IOSR Journal of Humanities and Social Science (IOSR-JHSS), 19(1), 50-58.
  • Susam, D., & Demir M. K. (2020). Öğretim programlarının değişimi üzerine sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 6(2), 245-267.
  • Şimşek, N. (2019). Yaşam becerileri eğitimi ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışması. Kastamonu Education Journal, 27(1), 261-270.
  • Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı. (Çev. Ed. Mustafa Baloğlu). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. John Wiley & Sons.
  • UNESCO (2015). Global education monitoring report 2015: Education for all 2000-2015. UNESCO Publishing. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000232205
  • UNESCO (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000247444
  • UNICEF (2020). Life skills education for children and youth. https://www.unicef.org/media/100946/file/UNICEF%20Annual%20Report%202020.pdf
  • WHO (1993). Life skills education for children and adolescents in school. Introduction and guidelines to facilitate the development and implementation of life skills programmes. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/311431/JPC14.2eng.pdf?sequence=1&isAllowed=y
  • WHO (1997). Life skills education for children and adolescents in schools. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/63552/WHO_MNH_PSF_93.7A_Rev.2.pdf
  • Yayla Eskici, G. (2017). Birleştirme II Tekniğinin 5. sınıf öğrencilerinin yaşam becerilerine ve akademik başarılarına etkisi. [Yayınlanmış doktora tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi.
  • Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 13–39). Academic Press.

Yaşam Becerileri Özyeterlik Algısı Envanteri Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması

Yıl 2026, Sayı: 67 , - , 31.03.2026
https://doi.org/10.53444/deubefd.1731510
https://izlik.org/JA54FA39RT

Öz

Bu çalışmada Düşünme, İnovasyon, Sosyal ve Özedönük becerilere yönelik dört alt ölçekten oluşan Yaşam Becerileri Özyeterlik Algısı Envanteri geliştirilmiştir. Envanteri oluşturan ölçeklerin geçerlik ve güvenirlik analizleri, 542 ortaokul öğrencisinden toplanan verilerle gerçekleştirilmiştir. Ölçeklerin taslak maddeleri, ilgili becerileri temsil eden tüm kritik hedef davranışlara yönelik oluşturulmuş, içerik ve kapsam geçerliliği kontrolü için dört alan uzmanı görüşü alınmıştır. Uzman görüşleriyle düzenlenen ölçeklerin ilk hallerinde; 16 madde Düşünme, 15 madde İnovasyon, 16 madde Sosyal ve 13 madde Özedönük Becerilere yönelik olarak toplamda 60 madde bulunmaktadır. Envanterdeki dört ölçeğin her biri için bağımsız yapılan açımlayıcı faktör analizleri sonucunda Düşünme (10 madde) ve İnovasyon (11 madde) becerileri ölçeklerinin tek faktörlü, Sosyal (11 madde) ve Özedönük (9 madde) beceriler ölçeklerinin ise iki faktörlü yapıda olduğu tespit edilmiştir. Ölçeklerin faktör yapılarının test edilmesi amacıyla her ölçek için yapılan doğrulayıcı faktör analizlerinde hesaplanan uyum indeksi değerlerine göre envanterdeki tüm alt ölçeklerin faktör yapılarının iyi ve kabul edilebilir düzeylerde uyumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Envanterdeki ölçeklerin verilerinin güvenirlik düzeylerini araştırmak için tüm alt ölçeklerdeki faktör puanları için Cronbach Alfa ve McDonald’s Omega katsayıları hesaplanmış ve bu değerlerin .60 ila .80 aralığında olduğu bulunmuştur. Ayrıca, envanterin son halindeki tüm maddelerin madde ayırt edicilik istatistikleri incelenerek, madde güvenirliği açısından tüm maddelerin yeterli düzeyde olduğu gözlenmiştir. Sonuç olarak, Yaşam Becerileri Özyeterlik Algısı Envanteri’ni oluşturan dört ölçekten elde edilen verilerin bilimsel geçerlik ve güvenirlik ölçütlerini sağladığı belirlenmiştir.

Kaynakça

  • Ananiadou, K., & M. Claro (2009). 21st century skills and competences for new millennium learners in OECD countries. OECD Education Working Papers, No. 41, OECD Publishing, Paris.
  • Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist. 37(2). 122-147.
  • Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs Prentice Hall.
  • Binkley, M., Erstad, O., Herman, J., Raizen, S., Ripley, M., & Rumble, M. (2012). Defining twenty-first century skills. In Assessment and teaching of 21st century skills. P. Griffin, B. McGaw, & E. Care (Ed.), (pp. 17-66). Springer.
  • Bolat, Y., & Balaman, F. (2017). Yaşam becerileri ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(4), 22-39.
  • Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Sage Publications.
  • Bursal, M. (2019). SPSS ile temel veri analizleri. (2.Basım). Anı Yayıncılık.
  • Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32, 470-483.
  • Casey, B. M., & Caudle, L. A. (2013). The role of self-regulation in academic achievement. Child Development Perspectives, 7(1), 20–26.
  • Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Dede, C. (2010). Comparing frameworks for 21st century skills. In J. Bellance, & R. Brandt (Eds.), 21st century skills: Rethinking how students learn (pp. 51-76). Solution Tree Press.
  • Demirel, Ö. (2009). Eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Erawan, P. (2010). Developing life skills scale for high school students through mixed methods research. European Journal of Scientific Research,47(2),169-186.
  • Harrington, D. (2009). Confirmatory factor analysis. Oxford University Press.
  • Hendricks, P. A. (1998). Developing youth curriculum using the targeting life skills model: Incorporating developmentally appropriate learning opportunities to assess impact of life skill development. Iowa State University Extension.
  • Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
  • Kase, T., Iimura, S., Bannai, K., & Oishi, K. (2016). Development of the life skills scale for adolescents and adults. The Japanese Journal of Psychology, 87(5), 546–555.
  • Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). Guilford Press.
  • Kobayashi, M., Gushiken, T., Ganaha, Y., Sasazawa, Y., Iwata, S., Takemura, A., Fujita, T., Aşıkın, Y., & Takakura, M. (2013). Çok boyutlu yaşam becerileri ölçeği'nin geç çocukluk döneminde güvenilirliği ve geçerliliği. Eğitim Bilim, 3(2), 121-135.
  • Koran, N. (2020). Yaşam becerilerinin tanımı ve önemi. In A. Ummanel (Ed.), Yaşam Becerileri (ss. 1-20). İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi.
  • Kutsal, D., & Nazlı, S. (2021). Yaşam becerileri ölçeği lise formunun geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Cumhuriyet International Journal of Education, 10(3), 1310-1326.
  • Kyriazos, T. A. (2018). Applied psychometrics: Sample size and sample power considerations in factor analysis (EFA, CFA) and SEM in general. Psychology, 9, 2207–2230.
  • Lippman, L. H., Ryberg, R., Carney, R., & Moore, K. A. (2015). Key soft skills for youth: Workforce success in the 21st century. Child Trends.
  • MEB (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı. Ankara: Talim Terbiye Kurulu.
  • MEB (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli öğretim programları ortak metni. https://tymm.meb.gov.tr
  • NACCRRA (2009). Supporting children’s development. Putting Children First, 32, 3-5.
  • NRC (2012). Education for life and work: Developing transferable knowledge and skills in the 21st century. The National Academies Press.
  • OECD (2018). Education at a glance 2018: OECD indicators. OECD Publishing, Paris. https://www.oecd.org/en/publications/education-at-a-glance-2018_eag-2018-en/full-report.html
  • OECD (2019). Future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030. OECD Publishing, Paris. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/about/projects/edu/education-2040/1-1-learning-compass/OECD_Learning_Compass_2030_Concept_Note_Series.pdf
  • Özmete, E. (2008). Gençlere yönelik yaşam becerileri ölçeğinin geliştirilmesi geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Milli Eğitim Dergisi, (36)177, 253-270.
  • Pajares, F. (2008). Motivational role of self-efficacy beliefs in self-regulated learning. In D. H. Schunk & B. J. Zimmerman (Eds.), Motivation and self-regulated learning: Theory, research, and applications (pp. 111–139). Lawrence Erlbaum Associates.
  • Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2016). A beginner's guide to structural equation modeling (4th ed.). Routledge.
  • Sellbom, M., & Tellegen, A. (2019). Factor analysis in psychological assessment research: Common pitfalls and recommendations. Psychological Assessment, 31(12), 1428–1441.
  • Singh, M. (2003). Understanding life skills. (Report No. 2003/4). UNESCO.
  • Subasree, R., & Radhakrishnan Nair, A. (2014). The life skills assessment scale: The construction and validation of a new comprehensive scale for measuring life skills. IOSR Journal of Humanities and Social Science (IOSR-JHSS), 19(1), 50-58.
  • Susam, D., & Demir M. K. (2020). Öğretim programlarının değişimi üzerine sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 6(2), 245-267.
  • Şimşek, N. (2019). Yaşam becerileri eğitimi ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışması. Kastamonu Education Journal, 27(1), 261-270.
  • Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı. (Çev. Ed. Mustafa Baloğlu). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. John Wiley & Sons.
  • UNESCO (2015). Global education monitoring report 2015: Education for all 2000-2015. UNESCO Publishing. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000232205
  • UNESCO (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000247444
  • UNICEF (2020). Life skills education for children and youth. https://www.unicef.org/media/100946/file/UNICEF%20Annual%20Report%202020.pdf
  • WHO (1993). Life skills education for children and adolescents in school. Introduction and guidelines to facilitate the development and implementation of life skills programmes. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/311431/JPC14.2eng.pdf?sequence=1&isAllowed=y
  • WHO (1997). Life skills education for children and adolescents in schools. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/63552/WHO_MNH_PSF_93.7A_Rev.2.pdf
  • Yayla Eskici, G. (2017). Birleştirme II Tekniğinin 5. sınıf öğrencilerinin yaşam becerilerine ve akademik başarılarına etkisi. [Yayınlanmış doktora tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi.
  • Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 13–39). Academic Press.

Validity and Reliability Study of Life Skills Self-Efficacy Perception Inventory

Yıl 2026, Sayı: 67 , - , 31.03.2026
https://doi.org/10.53444/deubefd.1731510
https://izlik.org/JA54FA39RT

Öz

In this study, the Life Skills Self-Efficacy Perception Inventory consisting of four subscales for Thinking, Innovation, Social and Self-directed skills was developed. The validity and reliability analyses of the scales that make up the inventory were conducted with data collected from 542 secondary school students. The draft items of the scales were created for all critical target behaviors representing the relevant skills, and four field experts were consulted for content and content validity control. In the first version of the scales, which were revised with expert opinions, there are a total of 60 items in total; 16 items for Thinking, 15 items for Innovation, 16 items for Social and 13 items for Self-Directed Skills. As a result of the exploratory factor analyses conducted independently for each of the four scales in the inventory, it was determined that the Thinking (10 items) and Innovation (11 items) skills scales had a one-factor structure, while the Social (11 items) and Self-Directed (9 items) skills scales had a two-factor structure. According to the fit index values calculated in the confirmatory factor analyses conducted for each scale in order to test the factor structures of the scales, it was concluded that the factor structures of all subscales in the inventory were compatible at good and acceptable levels. In order to investigate the reliability levels of the data of the scales in the inventory, Cronbach's Alpha and McDonald’s Omega coefficients were calculated for the factor scores in all subscales and these values were found to be in the range of .60 to .80. Furthermore, by examining the item discrimination statistics of all items in the final version of the inventory, it was observed that all items satisfied the item reliability limits. As a result, it was determined that the data obtained from the four scales constituting the Life Skills Self-Efficacy Perception Inventory met the scientific validity and reliability criteria.

Kaynakça

  • Ananiadou, K., & M. Claro (2009). 21st century skills and competences for new millennium learners in OECD countries. OECD Education Working Papers, No. 41, OECD Publishing, Paris.
  • Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist. 37(2). 122-147.
  • Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs Prentice Hall.
  • Binkley, M., Erstad, O., Herman, J., Raizen, S., Ripley, M., & Rumble, M. (2012). Defining twenty-first century skills. In Assessment and teaching of 21st century skills. P. Griffin, B. McGaw, & E. Care (Ed.), (pp. 17-66). Springer.
  • Bolat, Y., & Balaman, F. (2017). Yaşam becerileri ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(4), 22-39.
  • Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Sage Publications.
  • Bursal, M. (2019). SPSS ile temel veri analizleri. (2.Basım). Anı Yayıncılık.
  • Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32, 470-483.
  • Casey, B. M., & Caudle, L. A. (2013). The role of self-regulation in academic achievement. Child Development Perspectives, 7(1), 20–26.
  • Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Dede, C. (2010). Comparing frameworks for 21st century skills. In J. Bellance, & R. Brandt (Eds.), 21st century skills: Rethinking how students learn (pp. 51-76). Solution Tree Press.
  • Demirel, Ö. (2009). Eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Erawan, P. (2010). Developing life skills scale for high school students through mixed methods research. European Journal of Scientific Research,47(2),169-186.
  • Harrington, D. (2009). Confirmatory factor analysis. Oxford University Press.
  • Hendricks, P. A. (1998). Developing youth curriculum using the targeting life skills model: Incorporating developmentally appropriate learning opportunities to assess impact of life skill development. Iowa State University Extension.
  • Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
  • Kase, T., Iimura, S., Bannai, K., & Oishi, K. (2016). Development of the life skills scale for adolescents and adults. The Japanese Journal of Psychology, 87(5), 546–555.
  • Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). Guilford Press.
  • Kobayashi, M., Gushiken, T., Ganaha, Y., Sasazawa, Y., Iwata, S., Takemura, A., Fujita, T., Aşıkın, Y., & Takakura, M. (2013). Çok boyutlu yaşam becerileri ölçeği'nin geç çocukluk döneminde güvenilirliği ve geçerliliği. Eğitim Bilim, 3(2), 121-135.
  • Koran, N. (2020). Yaşam becerilerinin tanımı ve önemi. In A. Ummanel (Ed.), Yaşam Becerileri (ss. 1-20). İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi.
  • Kutsal, D., & Nazlı, S. (2021). Yaşam becerileri ölçeği lise formunun geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Cumhuriyet International Journal of Education, 10(3), 1310-1326.
  • Kyriazos, T. A. (2018). Applied psychometrics: Sample size and sample power considerations in factor analysis (EFA, CFA) and SEM in general. Psychology, 9, 2207–2230.
  • Lippman, L. H., Ryberg, R., Carney, R., & Moore, K. A. (2015). Key soft skills for youth: Workforce success in the 21st century. Child Trends.
  • MEB (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı. Ankara: Talim Terbiye Kurulu.
  • MEB (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli öğretim programları ortak metni. https://tymm.meb.gov.tr
  • NACCRRA (2009). Supporting children’s development. Putting Children First, 32, 3-5.
  • NRC (2012). Education for life and work: Developing transferable knowledge and skills in the 21st century. The National Academies Press.
  • OECD (2018). Education at a glance 2018: OECD indicators. OECD Publishing, Paris. https://www.oecd.org/en/publications/education-at-a-glance-2018_eag-2018-en/full-report.html
  • OECD (2019). Future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030. OECD Publishing, Paris. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/about/projects/edu/education-2040/1-1-learning-compass/OECD_Learning_Compass_2030_Concept_Note_Series.pdf
  • Özmete, E. (2008). Gençlere yönelik yaşam becerileri ölçeğinin geliştirilmesi geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Milli Eğitim Dergisi, (36)177, 253-270.
  • Pajares, F. (2008). Motivational role of self-efficacy beliefs in self-regulated learning. In D. H. Schunk & B. J. Zimmerman (Eds.), Motivation and self-regulated learning: Theory, research, and applications (pp. 111–139). Lawrence Erlbaum Associates.
  • Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2016). A beginner's guide to structural equation modeling (4th ed.). Routledge.
  • Sellbom, M., & Tellegen, A. (2019). Factor analysis in psychological assessment research: Common pitfalls and recommendations. Psychological Assessment, 31(12), 1428–1441.
  • Singh, M. (2003). Understanding life skills. (Report No. 2003/4). UNESCO.
  • Subasree, R., & Radhakrishnan Nair, A. (2014). The life skills assessment scale: The construction and validation of a new comprehensive scale for measuring life skills. IOSR Journal of Humanities and Social Science (IOSR-JHSS), 19(1), 50-58.
  • Susam, D., & Demir M. K. (2020). Öğretim programlarının değişimi üzerine sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 6(2), 245-267.
  • Şimşek, N. (2019). Yaşam becerileri eğitimi ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışması. Kastamonu Education Journal, 27(1), 261-270.
  • Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı. (Çev. Ed. Mustafa Baloğlu). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. John Wiley & Sons.
  • UNESCO (2015). Global education monitoring report 2015: Education for all 2000-2015. UNESCO Publishing. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000232205
  • UNESCO (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000247444
  • UNICEF (2020). Life skills education for children and youth. https://www.unicef.org/media/100946/file/UNICEF%20Annual%20Report%202020.pdf
  • WHO (1993). Life skills education for children and adolescents in school. Introduction and guidelines to facilitate the development and implementation of life skills programmes. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/311431/JPC14.2eng.pdf?sequence=1&isAllowed=y
  • WHO (1997). Life skills education for children and adolescents in schools. https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/63552/WHO_MNH_PSF_93.7A_Rev.2.pdf
  • Yayla Eskici, G. (2017). Birleştirme II Tekniğinin 5. sınıf öğrencilerinin yaşam becerilerine ve akademik başarılarına etkisi. [Yayınlanmış doktora tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi.
  • Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 13–39). Academic Press.
Toplam 46 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Ölçek Geliştirme, Fen Bilgisi Eğitimi
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Adnan Yilgen 0000-0002-4164-8554

Murat Bursal 0000-0002-5980-6418

Gönderilme Tarihi 1 Temmuz 2025
Kabul Tarihi 6 Şubat 2026
Yayımlanma Tarihi 31 Mart 2026
DOI https://doi.org/10.53444/deubefd.1731510
IZ https://izlik.org/JA54FA39RT
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Sayı: 67

Kaynak Göster

APA Yilgen, A., & Bursal, M. (2026). Yaşam Becerileri Özyeterlik Algısı Envanteri Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 67. https://doi.org/10.53444/deubefd.1731510

Amaç ve Kapsam

Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme temel alanı kapsamında gerçekleştirilen nitelikli bilimsel çalışmaları yayımlayarak politika yapıcılar dahil her türlü yararlanıcılara en hızlı bir şekilde sunmayı, bu çalışmaların yaygın bir şekilde ulusal ve uluslararası görünürlüğünü sağlamayı, etkili ve yenilikçi öğrenme içerikleriyle öğretmenleri mesleki gelişimlerini desteklemeyi ve bilgi- beceri sentezinde araştırma sonuçlarını en hızlı şekilde öğrenme ortamlarına ulaştırarak, öğrencilerin öğrenme içeriklerini zenginleştirmeyi ve öğrenme kapasitelerini güçlendirmeyi amaçlamaktadır.  

Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi’nde, Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme temel alanı kapsamında yapılan her türlü nitel, nicel ve karma desen araştırma, sistematik derleme, meta analiz, meta-sentez çalışmalarına yer verilmektedir. Çalışmalar alana nitelikli katkı sağlama potansiyeli taşımalı ve daha önce hiçbir bir yerde yayımlanmamış olmalıdır.


Dergimizin 1992-2005 yılları arasında yayınlanan sayılarına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz: 

https://acikerisim.deu.edu.tr/xmlui/handle/20.500.12397/17





ÖRNEK ŞABLON 

TELİF HAKKI DEVİR FORMU

YAPAY ZEKA KULLANIMI BEYAN FORMU

Dergimizde yayımlanmak üzere gönderilen makaleler yukarıda verilen örnek şablona uygun olarak hazırlanmalı ve gönderilmelidir. Makalenizi sisteme yüklerken kör hakemlik uygulamasından dolayı isimleri silmeniz gerekmektedir. Dosya ismi makale adından oluşmalıdır. 2020 yılı itibariyle yapılan makale başvurularında yazarların etik kurul izinlerini sisteme başvuru esnasında makaleleriyle birlikte yüklemeleri gerekmektedir. 

Gönderilen makale daha önce bir yerde yayımlanmamış ya da yayımlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır. Gönderilen makalelerin Buca Eğitim Fakültesi Dergisi yazım kurallarına uyması gereklidir. Ayrıca yukarıda verilen linkten indirebileceğiniz “telif hakkı devir formunu” doldurarak makale ile birlikte eklenti olarak sisteme yüklemeniz gerekmektedir.

Araştırma problemi, amaçları ve seçilen araştırma yöntemi ile problem arasında ilişki açık bir şekilde ortaya konmalıdır. Kullanılan araştırma yönteminin gerekçesi açıklanmalıdır. Veri toplama araçlarının ve analizinin geçerliği ve güvenirliği belirtilmelidir. Bulgular bütünlük içinde sunulmalıdır. Sonuçların yorumları mevcut literatüre göre tartışılmalıdır.

Etik Kurul izni gerektiren çalışmalar (anket ya da ölçek uygulamayı gerektiren, görüşme ve gözlem içeren; doküman, resim, anket vb. diğerleri tarafından geliştirilen ve kullanım izni gerektiren çalışmalar) için etik kurullardan ya da komisyonlardan gerekli izinlerin alınması, bunların makale içeriğinde belirtilmesi ya da ek dosya olarak sunulması gerekmektedir.

Gönderilen makalede kullanılan dil açık olmalıdır. Tekrarlardan, desteklenmemiş ifadelerden ve konu dışı açıklamalardan kaçınılmalıdır. 
 

 

Yayın Etiği

Bu dergi Creative Commons'ın Atıf-GayriTicari-AynıLisanslaPaylaş 4.0 Uluslararası lisansı ile lisanslanan ve 12 Eylül 2012 tarihli "Budapeşte Açık Erişim Girişimi"ni kabul eden ve destekleyen açık erişimli bir dergidir. Dergimiz için herhangi bir makale işlem ve gönderim bedeli bulunmamaktadır.


Etik Kurul izni gerektiren çalışmalar (anket ya da ölçek uygulamayı gerektiren, görüşme ve gözlem içeren; doküman, resim, anket vb. diğerleri tarafından geliştirilen ve kullanım izni gerektiren çalışmalar) için etik kurullardan ya da komisyonlardan gerekli izinlerin alınması, bunların makale içeriğinde belirtilmesi ya da ek dosya olarak sunulması gerekmektedir.

Buca Eğitim Fakültesi dergisi 01.06.2018 tarihinden itibaren dergi yayıncılığında COPE (Code of Conduct for Journal Editors) tarafından belirlenen editörler, yazarlar ve hakemler için yayın etiği ve kötüye kullanım ile ilgili belirlenmiş yükümlülükleri esas alır.


Editörlerin Sorumlulukları
Tarafsızlık ve yayıncıya ait özgürlük: Editörler gönderilen makale önerilerini derginin kapsamına uygun olması ve çalışmalarının önemi ve orijinalliğini dikkate alarak değerlendirirler. Editörler, makale önerisini sunan yazar(lar)ın ırk, cinsiyet, cinsel yönelim, etnik köken, uyruk, veya politik görüşlerini dikkate almazlar. Düzeltme ya da yayınlama kararına dergi editör kurulu dışında diğer kurumlar etki edemez.
Gizlilik: Editörler gönderilen bir yazıyla ilgili bilgileri, sorumlu yazar, hakemler ve yayın kurulu dışında başka herhangi biriyle paylaşmazlar.
Bilgilendirme ve görüş ayrılıkları: Editörler ve yayın kurulu üyeleri, yazarların açık yazılı izni olmaksızın kendi araştırma amaçları için sunulan bir makalede sunulan yayınlanmamış bilgileri kullanmazlar.
Basım kararı: Editörler, yayınlanmak üzere kabul edilen tüm makalelerin, alanında uzman olan en az iki hakem tarafından hakem değerlendirmesine tabi tutulmasını sağlar. Editörler, dergiye gönderilen makalelerden hangi eserin yayınlanacağına, söz konusu çalışmanın geçerliliğine, araştırmacılara ve okurlara olan önemine, hakemlerin yorumlarına ve bu gibi yasal şartlara göre karar vermekten sorumludur.
Etik kaygılar: Editörler sunulan bir yazıya veya yayınlanmış makaleye ilişkin etik kaygılar ortaya çıktığında tedbirler alacaktır. Yayımlandıktan yıllar sonra ortaya çıksa bile, bildirilen her etik olmayan yayınlama davranışı incelenecektir. Editörler, etik kaygılar oluşması durumunda COPE Flowcharts takip eder. Etik sorunların önemli olması durumunda düzeltme, geri çekme uygulanabilir veya konu ile ilgili endişeler dergide yayınlanabilir.


Hakemlerin görevleri
Editöryal kararlara katkı: Editör kararlarında editörlere yardımcı olur ve editöryal iletişim yoluyla yazarlara makalelerini iyileştirmede yardımcı olur.
Sürat: Makale önerisini incelemek için yeterli nitelikte hissetmeyen veya makale incelemesinin zamanında gerçekleşemeyeceğini bilen herhangi bir hakem, derhal editörleri haberdar etmeli ve gözden geçirme davetini reddetmeli, böylece yeni hakem atamasının yapılması sağlanmalıdır.
Gizlilik: Gözden geçirilmek üzere gönderilen tüm makale önerileri gizli belgelerdir ve bu şekilde ele alınmalıdır. Editör tarafından yetkilendirilmedikçe başkalarına gösterilmemeli veya tartışılmamalıdır. Bu durum inceleme davetini reddeden hakemler için de geçerlidir.
Tarafsızlık standartları: Makale önerisi ile ilgili yorumlar tarafsız olarak yapılmalı ve yazarların makaleyi geliştirmek için kullanabileceği şekilde öneriler yapılmalıdır. Yazarlara yönelik kişisel eleştiriler uygun değildir.
Kaynakların kabulü: Hakemler, yazarlar tarafından alıntılanmayan ilgili yayınlanmış çalışmaları tanımlamalıdır. Hakem ayrıca, incelenen yazı ile başka herhangi bir makalenin (yayınlanmış veya yayınlanmamış) herhangi bir önemli benzerliğini editörüne bildirmelidir.
Çıkar çatışmaları: Çıkar çatışmaları editöre bildirilmelidir.


Yazarların Sorumlulukları

Raporlaştırma standartları: Orijinal araştırmanın yazarları, yapılan çalışmanın ve sonuçların doğru bir şekilde sunulmasını ve ardından çalışmanın öneminin objektif bir şekilde tartışılmasını sağlamalıdır. Makale önerisi yeterli detay ve referans içermelidir. Kongre/sempozyumda sunulan bildiriler, posterler makalede belirtilmeli ve tam metin olarak ilgili yerlerde basılmamış olmalıdır.
Veri erişimi ve saklama: Yazarların, çalışmalarının ham verilerini saklamaları gerekmektedir. Gerektiğinde, dergi/hakem tarafından talep edilmesi durumunda ve editör incelemesi için sunmalıdırlar.
Özgünlük ve intihal: Yazarlar, sadece tamamen orijinal eserler göndermeliler ve başkalarının çalışmalarını ve / veya sözlerini kullandılarsa, bu uygun şekilde alıntılanmış olmalıdır. İntihal, tüm biçimlerinde etik olmayan yayıncılık davranışını oluşturur ve kabul edilemez. Bu nedenle dergiye gönderilen makalelerde benzerlik oranı “iThenticate” Programıyla kontrol edilir.
Birden çok, yinelenen, yedekli veya eşzamanlı gönderim/yayın: Yazarlar başka bir dergide daha önce yayınlanmış bir makaleyi değerlendirilmek için göndermemelidir. Bir makalenin birden fazla dergiye eşzamanlı olarak sunulması etik olmayan yayıncılık davranışıdır ve kabul edilemez.
Makalenin yazarlığı: Sadece yazarlık kriterlerini yerine getiren kişiler, yazının içeriğinde yazar olarak listelenmelidir. Bu yazarlık kriterleri şu şekildedir; (i) tasarım, uygulama, veri toplama veya analiz aşamalarına katkı sağlamıştır (ii) yazıyı hazırlamış veya önemli entelektüel katkı sağlamış veya eleştirel olarak revize etmiştir veya (iii) makalenin son halini görmüş, onaylamış ve yayınlanmak üzere teslim edilmesini kabul etmiştir. Sorumlu yazar, tüm yazarların (yukarıdaki tanıma göre) yazar listesine dahil edilmesini sağlamalı ve yazarların makalenin son halini gördüklerini ve yayınlanmak üzere sunulmasını kabul ettiklerini beyan etmelidir.
Beyan ve çıkar çatışmaları: Yazarlar, mümkün olan en erken aşamada (genellikle makale gönderimi sırasında bir bildirme formu sunarak ve makalede bir beyanı dahil ederek) çıkar çatışmaları açığa çıkarmalıdır. Çalışma için tüm mali destek kaynakları beyan edilmelidir (varsa hibe numarası veya diğer referans numarası dahil).
Hakem değerlendirme: Yazarlar hakem değerlendirme sürecine katılmakla yükümlüdürler ve editörlerin ham veri taleplerine, açıklamalara ve etik onayının kanıtlarına, ve telif hakkı izinlerine derhal yanıt vererek tam olarak işbirliği yapmakla yükümlüdürler. İlk olarak "gerekli revizyon" kararı verilmesi durumunda, yazarlar hakemlerin yorumlarına sistematik bir şekilde verilen son tarihe kadar yazılarını gözden geçirip yeniden ibraz etmelidir.
Yayınlanan eserlerde temel hatalar: Yazarlar kendi yayınladıkları çalışmalarında önemli hatalar veya yanlışlıklar bulduklarında, dergi editörlerini veya yayıncılarını derhal bilgilendirmek ve kağıt üzerinde bir erratum biçiminde düzeltmek veya kağıdı çıkarmak için onlarla işbirliği yapmakla yükümlüdür. Editörler veya yayıncı, yayınlanan bir çalışmanın önemli bir hata veya yanlışlık içerdiğini üçüncü bir şahıstan öğrenirse, yazarın makaleyi derhal düzeltmesi veya geri çekmesi veya gazetenin editörlerine kağıdın doğruluğuna dair kanıt sunması yükümlülüğüdür.


Yayın Politikası

Odak ve Kapsam
“Buca Eğitim Fakültesi Dergisi” ulusal ve uluslararası düzeyde çevrimiçi olarak yayın yapan hakemli bir dergidir. Eğitim Bilimleri ve Alan Eğitimi alanlarında ulusal ve uluslararası düzeyde bilimsel niteliklere sahip çalışmaları yayınlayarak akademik bilgi birikimine katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Dergimizde makale yayımlatmak veya hakem sürecini başlatmak için herhangi bir ücret talep edilmez. Dergimizin yayın periyodu yılda 4 sayı olarak belirlenmiş (Mart, Haziran, Eylül ve Aralık) olup, yayın kurulu bu sayıyı artırabilir. Dergimizin hiçbir sürecinde ücret talep edilmez. Yayım kurulu ek/özel sayı ya da kongre/sempozyum özel sayısı çıkarma kararı alabilir.


Hakem Değerlendirme Süreci
Dergimize gönderilen makaleler 2 hakeme gönderilir. Hakem değerlendirme sürecinin yaklaşık olarak üç ay içerisinde tamamlanması hedeflenmektedir. Süreci tamamlanan her makale, yayın sırasına alınarak yayın kurulunun uygun bulacağı sayıda yayımlanır.


Gizlilik

Buca Eğitim Fakültesi Dergisinin makale önerilerinin hakemlere atanması ve makale değerlendirme sürecinde gizlilik temel alınır. Makalelerin atanacağı hakemler sadece editör ve alan editörleri tarafından belirlenir ve bilinir. Makale değerlendirme sürecinde ise hakemlere yazar bilgisi verilmez. 

Buca Eğitim Fakültesi Dergisi için herhangi bir makale işlem ve gönderim bedeli bulunmamaktadır.

Derginin Sahibi

Matematik Eğitimi

Baş Editör

Eğitim, Matematik Eğitimi

Editörler

Özel Yetenekli Eğitimi
Okul Öncesi Eğitim

Alan Editörleri

Bilgi Sistemleri Eğitimi, Medya Okuryazarlığı, Kültürlerarası Ölçek Uyarlama, Değerler Eğitimi, Mesleki Eğitim, Öğrenme Analitiği, Öğrenme Bilimleri
Tarih Eğitimi, Sosyal Bilgiler Eğitimi

Saint-Joseph Fransız Lisesi (1989-1997)

Lisans: İstanbul Teknik Üniversitesi-Makina Mühendisliği (1997-2003)

Yüksek Lisans: İstanbul Üniversitesi-Fransız Dili Eğitimi (2003-2007)

Doktora: İstanbul Üniversitesi-Fransız Dili Eğitimi (2009-2015)

Alan Eğitimleri (Diğer)
Eğitim, Fen Bilgisi Eğitimi
Güzel Sanatlar Eğitimi, Resim
Coğrafya Eğitimi, Sosyal Bilgiler Eğitimi, Türkiye Beşeri Coğrafyası, Türkiye Ekonomik Coğrafyası, Türkiye'de Bölgesel Analiz ve Planlama, Coğrafi Bilgi Sistemleri, Havza Yönetimi, Fiziki Coğrafya
Eğitim, Matematik Eğitimi

Dr. Sebahat Sevgi UYGUR
Lisans eğitimini, 2015 yılında Ege Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalında tamamlamıştır. Yüksek lisans derecesini 2017 yılında Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalından almıştır. 2022 yılında ise Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalı Doktora Programından mezun olmuştur. Dr. Uygur 2015 yılından beri Dokuz Eylül Üniversitesi, Buca Eğitim Fakültesi, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalında araştırma görevlisi olarak çalışmaya devam etmektedir. Çeşitli projelerde araştırmacı ve eğitmen olarak görev almaktadır. Kültüre duyarlı psikolojik danışma, pozitif psikoloji kavramları, başa çıkma ve uyum sağlama araştırmacının temel ilgi alanlarını oluşturmaktadır.

Aile Danışmanlığı, Okul Psikolojik Danışmanlığı, Psikolojik Danışmanlık Eğitimi, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık (Diğer)
Sosyal Bilgiler Eğitimi
Müzik Eğitimi
Kimya Eğitimi
Temel Eğitim, Sınıf Eğitimi, İlköğretim, Türkçe Eğitimi, Tarih Eğitimi, Coğrafya Eğitimi, Sosyal Bilgiler Eğitimi, Beden Eğitimi ve Oyun
Zihinsel Engelli Eğitimi
2013 yılında yüksek lisans eğitimimi Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Fen Bilgisi Eğitimi Yüksek Lisans programında tamamladım. Doktora eğitimimi Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Fen Bilgisi Eğitimi Doktora programında tamamladım. 2010-2023 yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Eğitimi ABD'da araştırma görevlisi olarak görev yaptım. 2023 yılından beri Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Biyoloji Eğitimi ABD'da Dr. Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktayım.
Eğitim, Biyoloji Eğitimi, Fen Bilgisi Eğitimi
Eğitim, Eğitim Yönetimi, Eğitimde Liderlik, Kapsayıcı Eğitim
Türkçe Eğitimi, Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi
Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme, Eğitimde ve Psikolojide Ölçme Teorileri ve Uygulamaları, Ölçek Geliştirme, İstatistik

---

Alman Dili, Edebiyatı ve Kültürü
Öğretim Teknolojileri
Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi)

Mizanpaj Editörleri

Biyoloji Eğitimi
Dil Kullanım Bilimi
Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi

Yayın Editörü

Matematik Eğitimi

Sekreterya

Matematik Eğitimi