LARRY BENSKY’NİN HAROLD PINTER İLE RÖPORTAJININ BİÇEMSEL BİR İNCELEMESİ

Öz

Röportaj, bilgi almak ve etkili bir iletişim kurmak gibi çeşitli amaçlarla yapılan konuşmaya benzeyen bir türdür. Başarılı bir röportaj, röportaj yapan ile kendisine sorulan sorulara cevap vermesi beklenen röportajın yapıldığı kişi arasındaki iş birliği ile sağlanır. Röportajı başlatan ve kontrol eden röportajı yapan kişi olduğundan, röportajda üstün konuma sahiptir. Söylem yapısı açısından röportajlar dramaya benzer; bu nedenle, sözeylemler, sıra alma ve incelik dahil olmak üzere dramayı analiz etmek için kullanılan biçembilime ait yöntemler kullanılarak incelenebilirler. Larry Bensky’nin Harold Pinter ile yaptığı röportaj (1966), röportaj yapan ve röportaj yapılan kişi arasındaki söylemsel ilişkiyi gösterir. Sözeylemleri röportajı yapan ile röportaj yapılan kişi arasındaki dilsel etkileşim hakkında ipuçları verir. Bensky’nin rolü daha çok soru sormakla sınırlıyken, Pinter genellikle röportajı yapan Bensky’e bilgi verir, bu nedenle sanatsal hayatı hakkında bilgi almak için Pinter’e bağımlı olan Bensky röportajda daha az güçlü katılımcı konumuna sahiptir. Röportajda kullanılan sıra alma mekanizmaları da Bensky’nin sözünü kesen ve çoğu durumda konuşma konularını değiştirerek veya Bensky’nin sanatıyla ilgili sorularından kaçınarak konuşma sıralarını kontrol eden Pinter olduğu için, Pinter’ın güçlü katılımcı olduğunu gösterir. Bensky ise olumsuz ve olumlu yüzlerini açıkça veya yumuşatılmış bir şekilde tehdit ederek Pinter’ın sözünü kesmesine ve röportajın gidişatını kontrol etme çabalarına karşı koyar. Bunun karşılığında Pinter, Bensky’nin olumsuz yüzünü ya istediği cevabı vermeyerek ya da soru sormasını engelleyerek tehdit eder. Bu çalışma, Bensky ve Pinter arasındaki röportajın biçemsel bir analizini yaparak, ikisinin neden özel dilsel seçimler yaptıklarının nedenlerini açıklar.

Anahtar Kelimeler

• Larry Bensky
• Harold Pinter
• biçemsel inceleme
• sözeylemler
• sıra alma
• incelik
• dilsel güç

A STYLISTIC ANALYSIS OF LARRY BENSKY’S INTERVIEW WITH HAROLD PINTER

Öz

Interview is a kind of conversation that is conducted for various purposes, including getting information and establishing an effective communication. A successful interview is achieved by the collaboration between the interviewer and interviewee, who is supposed to answer the questions asked by the former. As it is the interviewer who initiates and controls the interview, he/she has the superior position in an interview. Interviews are akin to drama in terms of discourse structure; therefore, they can be studied by using the methods of stylistics employed for analysing drama, including speech acts, turn-taking, and politeness. Larry Bensky’s interview with Harold Pinter (1966) displays the discursive relationship between the interviewer and interviewee. Speech acts give clues about the linguistic interaction between the interviewer and interviewee. While Bensky’s role is more limited to asking questions, Pinter generally provides information for the interviewer, thus Bensky, who depends on Pinter for information about his artistic life, is the less powerful participant in the interview. Turn-taking mechanisms used in the interview also show that Pinter is the powerful participant as it is Pinter who interrupts Bensky and controls speech turns in most cases by changing speech topics or evading Bensky’s questions about his art. Bensky, on the other hand, tries to resist Pinter’s interruptions and attempts to control the course of interview by threatening his negative and positive faces in a bald or redressed way. Pinter, in turn, threatens Bensky’s negative face either by not giving the answer he wants or preventing him from asking questions. The present study makes a stylistic analysis of the interview between Bensky and Pinter in order to explain the reasons why the two make peculiar linguistic choices.

Anahtar Kelimeler

• Larry Bensky
• Harold Pinter
• stylistic analysis
• speech acts
• turn-taking
• politeness
• linguistic power

Kaynakça

1. Abrams, M. H., & Greenblatt, S. (Eds.). (2006). The Norton anthology of English literature, volume 2 (8th ed.). W. W. Norton & Company.
2. Barrot, J. (2012). The written discourse of interviewing style for a magazine interview. Indonesian Journal of Applied Linguistics, 2(1), 93-103.
3. Bensky, L. (1967). Harold Pinter. In G. Plimpton (Ed.), Writers at work: The Paris review interviews, third series (pp. 347-368). The Viking Press.
4. Brown, P., & Levinson, S. C. (1987). Politeness: Some universals in language usage. Cambridge University Press.
5. Crystal, D., & Davy, D. (2013). Investigating English style. Routledge.
6. Culpeper, J. (1998). (Im)politeness in dramatic language. In J. Culpeper, M. Short, & P. Verdonk (Eds.), Exploring the language of drama: From text to context (pp. 83-96). Routledge.
7. Goffman, E. (1967). Interaction ritual: Essays in face-to-face behavior. Pantheon Books.
8. Grice, H. P. (1989). Studies in the way of words. Harvard University Press.

9. Herman, Vimala (1998). Turn management in drama. In J. Culpeper, M. Short, & P. Verdonk (Eds.), Exploring the language of drama: From text to context (pp. 19-34). Routledge.
10. Jeffries, L., & McIntyre, D. (2010). Stylistics. Cambridge University Press.
11. Jucker, A. H. (1992). Social stylistics: Syntactic variation in British newspapers. Mouten de Gruyter.
12. Martínez, E. R. (2000). Political interviews, talk show interviews, and debates on British TV: A contrastive study of the interactional organisation of three broadcast genres [Unpublished doctoral dissertation]. The University of Santiago de Compostela.
13. Radio Proust. (2020). About us. Retrieved November 12, 2020, from https://www.bard.edu/radioproust/about/
14. Short, Mick (1996). Exploring the Language of Poems, Plays and Novels. Longman.
15. Toolan, Michael (1998). To give and take of talk, and Caryl Churchill’s Cloud Nine. In J. Culpeper, M. Short, & P. Verdonk (Eds.), Exploring the language of drama: From text to context (pp. 142-161). Routledge.