SİLAHLI ÇATIŞMA DURUMLARINDA AYRIM GÖZETMEYEN ŞİDDET HAREKETLERİNDEN KAÇAN KİŞİLERİN AVRUPA BİRLİĞİ HUKUKU VE TÜRK HUKUKUNDA İKİNCİL KORUNMASI
Öz
İkincil koruma, 1951 tarihli Mültecilerin Hukuki Statüsüne İlişkin Sözleşme
kapsamında mülteci olmak için gerekli şartlara sahip olmamasına rağmen
menşe ülkeye geri gönderilmesi uluslararası insan hakları hukuku kurallarının
ihlaline yol açan kişilere tanınan bir korumadır. Avrupa Birliği (AB) hukukunda
ikincil koruma ilk olarak 2004/83/EC sayılı Avrupa Konseyi Vasıf Yönergesi
daha sonra ise 2011/95/EU sayılı AB Vasıf Yönergesi ile düzenlenmiştir. Her iki
Vasıf Yönergesi de ikincil koruma statüsünün mülteci olmak için gerekli şartlara
sahip olmayan ancak menşe ülkeye geri gönderilmeleri halinde ciddi bir zarar
görme riski olan ve bu risk nedeniyle menşe ülkenin korumasından yararlanamayan
veya yararlanmak istemeyen kişilere verilmesini öngörmektedir. Vasıf
Yönergesi m. 15(c) bu ciddi zararı ‘uluslararası veya ulusal silahlı çatışma
durumlarında ayrım gözetmeyen şiddet hareketleri nedeniyle bir sivilin hayatına
veya kişiliğine yönelik şahsi ve ciddi bir tehdit’ olarak tanımlamaktadır. Bu
deyimin ne şekilde yorumlanması ve Yönerge m. 15(c) uyarınca kimlere ikincil
koruma statüsü verilmesi gerektiği sadece birçok akademik tartışmaya konu
olmakla kalmamış, aynı zamanda AB üyesi devletlerin ulusal mahkemeleri ve
Avrupa Birliği Adalet Divanı arasında da görüş ayrılıklarına neden olmuştur.
Vasıf Yönergesi m. 15(c)’de yer alan bu tartışmalı düzenlemenin Yabancılar ve
Uluslararası Koruma Kanununun 63. maddesinin 1. fıkrasının c bendi ile mevzuatımıza
aktarılması çözülmeyi bekleyen birçok hukuki sorunu da beraberinde
getirmiştir. Bu hukuki sorunların çözümüne katkıda bulunmak amacıyla bu
makalede, hem Vasıf Yönergesi m. 15(c) hem de YUKK m.63’te yer alan ‘silahlı
çatışma’, ‘ayrım gözetmeyen şiddet’ ve ‘şahsi ve ciddi bir tehdit’ kavramları ele alınmak suretiyle AB Hukukunda ve Türk Hukukunda silahlı çatışma durumlarında
ayrım gözetmeyen şiddet hareketlerinden kaçan kişilerin ikincil koruma
kapsamında korunması incelenecektir. Bu incelemeden hareketle, Yabancılar ve
Uluslararası Koruma Kanunu’nun 63. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer
alan düzenlemenin yorumu ve uygulanması ile ilgili bazı tespit ve önerilerde
bulunulacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Batur Yamaner, Melike/Öktem, A. Emre/Kurtdarcan, Bleda/Uzun, Mehmet C. Çeviri: “12 Ağustos 1949 tarihli Cenevre Sözleşmeleri ve Ek Protokolleri” Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, Sayı 42, İstanbul 2009.
- Çiçekli, Bülent: 6458 Sayılı Kanunla Güncellenmiş Yabancılar ve Mülteciler Hukuku, 6. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015.
- Ekşi, Nuray: Yabancılar ve Uluslararası Koruma Hukuku, 4. Baskı, Beta Yayınevi, İstanbul 2017.
- Goodwin-Gill, Guy S./McAdam, Jane: The Refugee in International Law, First Edition, Oxford University Press, Oxford, Newyork 2007.
- Hailbronner, Kay (edn) EU Immigration and Asylum Law Commentary on EU Regulations and Directives, 1. Baskı, Hart Publishing, 2010.
- Moreno-Lax, Violeta: “Of Autonomy, Autarky, Purposiveness and Fragmentation. The Relationship between EU Asylum Law and International Humanitarian Law” in Cantor, David/Durieux, Jean- François (eds), Refuge from Inhumanity? War Refugees and International Humanitarian Law, 1. Baskı, Martinus Nijhoff Yayınevi, 2014, s. 295-241.
- Özkan, Işıl: Göç, İltica ve Sığınma Hukuku, 2. Baskı, Seçkin, Ankara 2017.
- Parlak, Türkan Melis: Uluslararası Hukukta Silahlı Çatışmalarda Kadınların Korunması, 1. Baskı, 12 Levha Yayıncılık, İstanbul 2017.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Hukuk
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Meltem İneli Ciğer
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
20 Temmuz 2018
Gönderilme Tarihi
11 Nisan 2018
Kabul Tarihi
15 Mayıs 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 20 Sayı: 1

