Questionnaire to Turkish Community for Elemantary School Students: Validity and Reliability Study

Öz

Backgroud: It is difficult to determine the best means of assessing physical activity in children. To assess the level of physical activity, reliable and valid measurement tools are essential. Objectives: This research was conducted to adapt Physical Activity Questionnaire to Turkish community which developed by Kowalski for Older Children-PAQ-C and to determine the validity and reliability. Methods: The research was carried out between April 2011 and June 2011 in the district of İzmir province Ödemiş. The population of the research belong to middle socio-economic level of the public primary school representing 47 (25 boys, 22 girls) 6, 7 and 8 (12-14 age group) grades students in Ödemiş. Sample selection was not made. After explaining the purpose of the research to the 6, 7 and 8 grades students, 47 volunteered were included in the study that have no any chronic disease. Language validity of the Physical Activity Questionnaire for Older Children was ensured by performing translation–back translation. Content validity of the Physical Activity Questionnaire for Older Children was provided by making the necessary corrections according to expert suggestions. The survey form, after pre-treatment was applied to students. In order to determine the test-retest reliability, the test was applied twice with an interval of two weeks to the same 47 students. Results: Physical Activity Questionnaire with the test-retest reliability was tested by time invariance (r = .74, p ≤ .05). The internal consistency analyses of the questionnaire, total item score correlations were found to be at the level of reliability and acceptable level. Cronbach's alpha coefficient was found to be .74. Conclusions: Turkish adaptation of the Physical Activity Questionnaire was found to be a reliable and valid measurement tool

Anahtar Kelimeler

• Elementary School, Physical Activity Questionnaire, Reliabilty and Validty.

İlköğretim Öğrencileri İçin Fiziksel Aktivite Soru Formunun Türk Toplumuna Uyarlanması: Geçerlilik Ve Güvenilirlik Çalışması

Öz

Giriş: Çocuklarda fiziksel aktiviteyi değerlendirmede en iyi aracı belirlemek oldukça güçtür. Fiziksel aktivite düzeyinindeğerlendirilmesi için, geçerli güvenilir ölçüm araçları bu nedenle önemlidir.Amaç: Bu araştırma, Kowalski tarafından geliştirilen Fiziksel Aktivite Soru Formunu (Physical Activity Questionnaire forOlder Children-PAQ-C) Türkçeye uyarlamak ve geçerlilik ve güvenilirliğini test etmek amacıyla yapılmıştır.Yöntem: Metodolojik çalışma, Nisan 2011-Haziran 2011 tarihleri arasında İzmir İli Ödemiş İlçesi’nde yürütülmüştür.Çalışmanın evrenini; İzmir’e bağlı Ödemiş ilçesinde kamuya ait orta sosyo-ekonomik düzeyi temsil eden bir ilköğretimokulunda öğrenim gören 47 (25 erkek, 22 kız) ilköğretim 6. 7. 8. (12-14 yaş grubu) sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Örneklemseçimine gidilmemiş, 2010-2011 eğitim öğretim döneminde öğrenim gören 6. 7. 8. sınıflara araştırmanın amacı açıklandıktansonra katılmaya gönüllü ve herhangi bir kronik hastalığı bulunmayan tüm öğrenciler çalışma kapsamına alınmıştır.Fiziksel Aktivite Soru Formunun çeviri-geri çevirisi yapılarak dil geçerliliği sağlanmış, uzman önerileri doğrultusunda gereklidüzeltmeler yapılarak kapsam geçerliliği sağlanmıştır. Soru formu, ön uygulamanın ardından öğrencilere uygulanmıştır. Testtekrartest güvenilirliği için, ölçek 4 hafta ara ile aynı 47 öğrenciye ikinci kez uygulanmıştır.Bulgular: Fiziksel Aktivite Soru Formunun test-tekrar test güvenilirliği ile zamana göre değişmezliği test edilmiştir (r = .74, p≤ .05). İç tutarlılık analizlerinde, madde toplam puan korelasyonları incelenmiş ve uygun güvenilirlik düzeyinde olduğubulunmuştur. Cronbach Alfa katsayısı .74 olarak saptanmıştır.Sonuç: Türkçeye uyarlanan Fiziksel Aktivite Soru Formunun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır.Anahtar Kelimeler: İlköğretim, Fiziksel Aktivite Soru Formu, Geçerlik ve Güvenirlik.Adaptation of Physical ActivityQuestionnaire to Turkish Community for Elemantary School Students: Validity and Reliability Study

Anahtar Kelimeler

• İlköğretim, Fiziksel Aktivite Soru Formu, Geçerlik ve Güvenirlik.Adaptation of Physical Activity

Kaynakça

1. Aksayan, S., & Gözüm, S. (2002). Kültürler arası ölçek uyarlaması rehber I: Ölçek uyarlama aşamaları ve dil uyarlaması. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 4(1), 9–14.
2. Atkin, A.J., Gorely, T., Clemes, S.A., Yates, T., Edwardson, C., Brage,et al. (2012). Methods of measurement in epidemiology: Sedentary Epidemiology;41:1460–1471. International Journal of
3. Ayvaşık, H.B. (2000). Kaygı duyarlılığı indeksi geçerlilik ve güvenilirlik çalışması, Türk Psikoloji Dergisi, 15; 43-57.
4. Bahar, Z., Beşer, A., Gördes, N., Ersin, F.,& Kıssal, A.(2008). Sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması, C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12(1), 1-13.
5. Baltacı, G., Ersoy, G., Karaağaoğlu, N., Derman, O., & Kanbur, N. (2008). Ergenlerde sağlıklı beslenme ve hareketli yaşam. Erişim: 01.02.2013.http://www.diyabet.gov.tr/content/files/yayinlar/kit aplar/fiziksel_aktivite_bilgi_serisi/E3.pdf.
6. Baş Aslan, U., Livanelioğlu, A., & Aslan Ş. (2007). Fiziksel aktivite düzeyinin üniversite öğrencilerinde iki farklı yöntemle değerlendirilmesi, Fizyoterapi Rehabilitasyon, 18 (1):11-19
7. Bates, H. (2006).Daily physical activity for children and youth, Erişim: http://education.alberta.ca/media/318711/dpa4youth.pdf 01.03.2013.
8. Crocker, P. R. E., Bailey, D. A., Faulkner, R. A., Kowalski, K. C., & McGrath, R. (1997). Measuring general levels of physical activity: preliminary evidence for the physical activity questionnaire for older children, Medicine and Science in Sports and Exercise, 29, 1344-1349.

9. Ebrinç, S (2000). Psikiyatrik derecelendirme ölçekleri ve klinik çalışmalarda kullanımı. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 10(2): 109-116.
10. Ercan, İ.,& Kan, İ., (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30 (3) 211-216.
11. Erefe, İ. (Ed.) (2002). Hemşirelikte araştırma ilke, süreç ve yöntemleri, Odak Ofset, İstanbul, 169-188.
12. Karaca, A., Ergen, E., & Koruç, Z. (2000). Fiziksel aktivite değerlendirme anketi (FADA) güvenirlik ve geçerlik çalışması, Spor Bilimleri Dergisi, Hacettepe J. Of Sport Sciences, 11 (1-2- 3-4-), 17-28.
13. Karasar, N. (2000). Bilimsel araştırma yöntemi, 10.Baskı, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım. Aktaran: Bahar, Z., Beşer, A., Gördes, N., Ersin, F. & Kıssal, A. (2008). Sağlıklı yaşam biçimleri ölçeği II’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması, Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12(1),1-13.
14. Kowalski, K., Crocker, P., Donen, R., & (2004). The physical activity questionnaire for older children (PAQ-C) and adolescents toolkit.mrc.ac.uk/documents/en/PAQ/PAQ_manual.pdf, Erişim: 20 Haziran 2012. manual, http://www.dapa
15. Kudaş S., Ülkar B., Erdoğan A., Çırçı E. (2005), Ankara ili 11-12 Yaş Grubu Çocukların Fiziksel Aktivite ve Bazı Beslenme Alışkanlıkları, Spor Bilimleri Dergisi, Hacettepe J. Of Sport Sciences, 16 (1), 19-29
16. Kurnaz M.A. ve Yiğit N. (2010), Fizik Tutum Ölçeği: Geliştirilmesi, Geçerliliği ve Güvenilirliği, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), Cilt 4, Sayı 1, Haziran, 29-49.
17. Loprinzi, P.D., & Cardinal, B.J. (2011). Measurıng chıldren’s physıcal actıvıty and sedentary behavıors, Exerc Sci Fit,Vol 9, No 1, 15–23.
18. Özdamar, K. (2002). Paket programlar ile istatistik veri analizi, 4. Baskı, Eskişehir, Kaan Kitapevi, 661-673.
19. Özkan, D. (2006). TC. Ankara üniversitesi eğitim bilimleri enstitüsü eğitim bilimleri anabilim dalı eğitim yönetimi ve teftişi programı, güvenirlik ve geçerlik, araştırma yöntemleri dersi ödevi. Erişim: 27.04.2013.
20. http://80.251.40.59/education.ankara.edu.tr/aksoy/eay/eay/b0506/ dozkan.doc.
21. Preacher, KJ. & MacCallum, RC. (2002). Exploratory factor analysis in behavior genetics research: Factor recovery with smallsample size, Behavior Genetics, 32 (2), 153-161.
22. Sümbüloğlu, K., Sümbüloğlu, V., & Sezer, E. (1998). Bioistatistik (77-95). Ankara: Somgür Yayıncılık.
23. Sümbüloğlu, K., & Sümbüloğlu,V. (2002). Biyoistatistik (251- 255). 10. Baskı. Ankara: HatiboğluYayınları.
24. Şencan H. (2005). Sosyal ve Davranışsal Ölçümlerde Geçerlilik ve Güvenilirlik. 1.Basım. Ankara. Seçkin Yayıncılık, 50-420.
25. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (51). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
26. Thomas E., Upton D., Peters D. & Mason V. (2009) Psychometric Properties of the Physical Activity Questionnaire for Older Children (PAQ-C) in a cohort of primary school children http://abstracts.bps.org.uk/index.cfm?&ResultsType=Abstracts &ResultSet_ID=4949&FormDisplayMode=view&frmShowSel ected=true&localAction=details Erişim tarihi: 04.04.2014
27. Treuth, M.S., Hou N., Young, D R., & Maynard, L. M. (2005). Validity and Reliability of the Fels Physical Activity Questionnaire for Children. The American College of Sports Medicine, Mar; 37(3): 488-495.
28. Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi (Kongre Kitabı). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi. Denizli. 28-30 Eylül.