ÖRGÜTSEL DAVRANIŞ ÇALIŞMALARI TÜRKİYE’DE VE DÜNYADA NE ŞEKİLDE İLERLEMEKTEDİR? ÖRGÜTSEL DAVRANIŞ KONGRESİ VE ACADEMY OF MANAGEMENT BİLDİRİLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Yıl 2020, Cilt: 22 Sayı: 2 , 569 - 587 , 05.06.2020

Muhammed Bellek , Ebru Aykan , Erdem Koparan

https://doi.org/10.16953/deusosbil.486485

https://izlik.org/JA65YY94NS

Öz

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye’de 2013 yılından itibaren düzenli olarak gerçekleştirilen Örgütsel Davranış Kongresi (ÖDK) kapsamındaki çalışmaların değişkenleri, konuları ve içeriklerinin dünyadaki eğilimlere paralel olarak ilerleyip ilerlemediğini tespit etmektir. Bu bağlamda, veriler 2013-2017 yılları arasında ÖDK tarafından yayınlanan bildiri kitaplarından ve Academy of Management (AOM) Proceedings kısmında yayınlanan çalışmalardan derlenmiştir. Elde edilen veriler ışığında içerik analizleri, yoğunluk analizleri ve kavramlar arası ilişkileri ortaya koyabilmek adına da ağ analizleri yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, içerik analizi boyutunda her iki literatürde de benzerlikler olduğu ortaya konmuş ancak AOM’ deki çalışmalarda etik ve çatışma gibi konuların ÖDK’ ya oranla daha fazla çalışıldığı gözlemlenmiştir. Yoğunluk analizi boyutunda ise ÖDK bildiri kümesinin, AOM bildiri kümesinden daha güçlü olduğu sonucuna ulaşılmış ve son olarak ağ haritalarında ise yine benzerlikler göze çarpmıştır.

Anahtar Kelimeler

Örgütsel Davranış , İçerik Analizi , Ağ Analizi , Academy of Management , Örgütsel Davranış Kongresi

HOW IT IS PROGRESSING ORGANIZATIONAL BEHAVIOR STUDIES IN TURKEY AND IN THE WORLD? COMPARISON OF ORGANIZATIONAL BEHAVIOR CONGRESS AND ACADEMY OF MANAGEMENT PROCEEDINGS

https://izlik.org/JA65YY94NS

Öz

The main purpose of the study variables of studies under the Organizational Behavior Congress (OBC) conducted regularly since 2013 in Turkey, is to determine whether the global trend of moving in parallel to the subject and content. In this context, the data were collected from the papers published by the OBC between 2013 and 2017 and the studies published in the Proceedings of the Academy of Management (AOM). As a result of the study, the similarities have been revealed in both literature in terms of content analysis, but it was observed that ethical and conflicts in the AOM studies have outweighed those of the OBC. In intensity analysis, the OBC consensus statement is more robust than the AOM consensus statement and finally the similarities in network maps have been observed.

Anahtar Kelimeler

Organizational Behavior , Content Analysis , Network Analysis , Academy of Management , Organizational Behavior Congress

Kaynakça

• Berber, A. (2013). Klasik yönetim düşüncesi. İstanbul: Alfa Basım Yayın Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti.
• Burack, E. H., Burack, M. D., Miller, D. M., & Morgan, K. (1994). New paradigm approaches in strategic human resource management. Group & Organization Management, 141-159. https://doi.org/10.1177/1059601194192003 adresinden alındı
• Coşkun, H. E., & Tabak, A. (2016). 1995-2015 yılları arasında örgütsel davranış ve insan kaynakları yönetimi alanında dünya ne çalıştı, biz ne çalıştık? sorusunun izini sürmek. 4. Örgütsel Davranış Kongresi (s. 290-299). Adana: Çukurova Üniversitesi Kütüphane ve Dökümantasyon Daire Başkanlığı.
• Culnan, M. J., O'Reilly, C. A., & Chatman, J. A. (1990). Intellectual structure of research in organizational behavior, 1972-1984: A cocitation analysis. Journal of the American Society for Information Science, 453-458.
• Duygulu, E., & Sezgin, O. B. (2014). Türkiye'de örgütsel davranış yazını doktora tezlerine yönelik bir inceleme. 2. Örgütsel Davranış Kongresi, (s. 17-29). Kayseri.
• Erdem, F. (2009). Örgütsel davranış araştırmalarında niş alanlar nasıl belirleniyor? Ulusal yönetim ve organizasyon kongresi yazını üzerine kısa bir değerlendirme. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 65-78.
• Follett, M. P. (1930). Creative experience. London: Longmans, Green and Co.
• Griffin, R. W., & Moorhead, G. (2011). Organizational behavior: Managing people and organizations. Cengage Learning.
• Gürbüz, S., & Sığrı, Ü. (2015). Örgütsel davranışa giriş: yönetim bilimi ve örgütsel davranış alanının kuramsal gelişimi. Ü. Sığrı, & S. Gürbüz (Düz.) Örgütsel Davranış içinde, (3 b., s. 1-44). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
• Heath, C., & Sitkin, S. B. (2001). Big-B versus Big-O: What is organizational about organizational behavior? Journal of Organizational Behavior, 22, 43-58. Kızıldağ, D., & Özkara, B. (2014). Türkiye'de örgütsel davranış araştırmalarındaki yönelimler: Ulusal yönetim ve organizasyon kongresi örneği. 2. Örgütsel Davranış Kongresi, (s. 1-8). Kayseri.
• Koçel, T. (2014). İşletme yöneticiliği. İstanbul: Beta Basım A.Ş.
• Koyuncu, S. C. (2015). Örgütsel davranış alanında odaklanılan konular ve kullanılan yöntemler: 2010-2015 yılları ulusal işletmecilik kongre bildirileri üzerine bir inceleme. İş ve İnsan Dergisi, 127-135.
• Miner, J. B. (2003). The rated importance, scientific validity, and practical usefulness of organizational behavior theories: A quantitative review. Academy of Management Learning & Education, 250-268.
• Mowday, R. T., & Sutton, R. I. (1993). Organizational behavior: Linking ındividuals and group to organizational context. Annual Reviews of Psychology, 195-229.
• Munsterberg, H. (1998). Psychology and industrial efficiency (Vol. 49 b.). A&C Black.
• Mustafa, A. (2013). Organizational behaviour. London: Global Professional Publishing.
• O'Reilly, C. A. (1991). Organizational behavior: Where we've been, where we're going. Annual Review of Psychology, 427-458.
• Organ, D. W. (1997). Organizational citizenship behaviour: It's construct clean-up time. Human Performance, 85-97. doi:10.1207/s15327043hup1002_2
• Organ, D. W. (2018). Organizational citizenship behavior: Recent trends and developments. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior.
• Özen, Ş., & Kalemci, A. (2009). Ulusal Yönetim Ve Organizasyon Kongresi'nin doğuşu, kurumsallaşması ve alana etkileri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 79-112.
• Özer, M. A. (2012). 21. yüzyılın modern yönetimi için geleceğe yön veren yönetim guruları. Ankara: Gazi Kitabevi.
• Özkalp, E., & Kırel, Ç. (2004). Örgütsel davranış. Eskişehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını.
• Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2013). Örgütsel davranış - Organizational behavior. (İ. Erdem, Çev.). Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık.
• Sims, R. R. (2002). Managing organizational behavior. Westport: Quorum Books.
• Staw, B. M. (1984). Organizational behavior: A review and reformulation of the field's outcome variables. Annual Review of the Psychology, 627-666.
• Şeker, M., Erol, E., Karabat, B. Ç., & Pehlivan, D. (2014). İKY perspektifi ile örgütsel davranışa akademik açıdan bakış. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 86-101.
• Tsui, A. S., Nifadkar, S. S., & Ou, A. Y. (2007). Cross-national, cross-cultural organizational behavior research: Advances, gaps, and recommendations. Journal of Management, 426-478.
• Turgut, E., & Beğenirbaş, M. (2016). Türkiye'deki örgütsel davranış yazınına bakış: Örgütsel davranış kongrelerinin yazar ve içerik yönünden ağ analizi ile incelenmesi. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 328-354.
• Yıldırım Okutan, E., & Erdoğan, H. (2017). Türkiye’de son on yıldaki örgütsel davranış kongrelerindeki yönelimler: Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi ve Örgütsel Davranış Kongresi Örneği. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 107-117.