THE ROLE OF TRANSFORMATIVE POWER OF SUFFERING ON THE IMPACTS OF ORGANIZATIONAL SUPPORT, SOCIAL CONNECTEDNESS AND THE WORLD ASSUMPTIONS ON POSTTRAUMATIC GROWTH: AN EVALUATION IN THE CONTEXT OF POSITIVE PSYCHOLOGY

Öz

In this study, the organizational, contextual and psychosocial antecedents of posttraumatic growth concept are studied. Based on the literature review, it was assumed that organizational support and social connectedness as organizational and contextual variables and assumptions about the world and the transformative power of suffering as psychosocial variables would have significant and positive impacts on posttraumatic growth. In order to test the conceptual relations among the variables as assumed in the theoretical framework, a research study has been performed. As a result of the research survey, it was determined that perceived organizational support, social connectedness and world assumptions were significant predictors of posttraumatic growth. These findings were found to be consistent with the previous theoretical and empirical results. Moreover, it was revealed that the transformative power of suffering had a significant moderating role on the impact of both individuals' perceived organizational support and world assumptions on posttraumatic growth levels. However, regarding the relationship between the perception of social connectedness and posttraumatic growth, the moderating effect of the transformative power of suffering was not significant. The results were evaluated in the light of the previous conceptual and empirical studies and the theoretical and practical implications of the study were discussed.

Anahtar Kelimeler

• Posttraumatic Growth,Organizational Support,Social Connectedness,World Assumptions,Transformative Power of Suffering

ÖRGÜTSEL DESTEK, SOSYAL BAĞLILIK VE DÜNYAYA İLİŞKİN VARSAYIMLARIN TRAVMA SONRASI BÜYÜME ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE ACININ DÖNÜŞTÜRÜCÜ GÜCÜNÜN ROLÜ: POZİTİF PSİKOLOJİ BAĞLAMINDA BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Bu çalışmada, travma sonrası büyüme (TSB) kavramının örgütsel, bağlamsal ve psikososyal öncelleri ele alınmıştır. Yapılan literatür incelemesi sonucunda, örgütsel ve bağlamsal değişkenler olarak örgütsel destek ve sosyal bağlılık algısının, psikososyal değişkenler olarak da dünyaya ilişkin varsayımlar ve acının dönüştürücü gücünün TSB’yi anlamlı ve olumlu yönde etkileyebileceği varsayılmıştır. Kuramsal çerçevede önerilmiş olan hipotetik ilişkilerin test edilmesi için yapılan araştırma sonucunda, algılanan örgütsel desteğin, sosyal bağlılığın ve dünyaya ilişkin varsayımların TSB’nun anlamlı birer yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bu bulguların, önceki kuramsal ve görgül çalışma sonuçları ile uyumlu olduğu görülmüştür. Bununla birlikte, acının dönüştürücü gücünün, bireylerin algıladıkları örgütsel destek ve dünyaya ilişkin varsayımlarının TSB düzeyleri üzerindeki etkisinde düzenleyici rolü olduğu tespit edilmiştir. Sosyal bağlılık algısının TSB ile olan ilişkisinde ise acının dönüştürücü gücünün düzenleyici etkisi anlamlı bulunmamıştır. Elde edilen sonuçlar, önceki kuramsal ve görgül çalışmalar ışığında değerlendirilmiş ve çalışmanın kuramsal ve uygulamaya yönelik doğurguları tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Travma Sonrası Büyüme,Örgütsel Destek,Sosyal Bağlılık,Dünyaya İlişkin Varsayımlar,Acının Dönüştürücü Gücü

Kaynakça

1. Allen, D. G., Shore, L. M., & Griffeth, R. W. (2003). The role of perceived organizational support and supportive human resource practices in the turnover process. Journal of Management, 29(1), 99-118.
2. Amerikan Psikiyatri Birliği (2015). Ruhsal bozuklukların tanısal ve sayımsal el kitabı Beşinci Baskı (DSM-5), Tanı Ölçütleri Başvuru Elkitabı. (E. Köroğlu, Çev.). Ankara:Hekimler Yayın Birliği.
3. Bandura, A. (1968). A social learning interpretation of psychological dysfunctions. Foundations of Abnormal Psychology, 4(4), 293-344.
4. Blau, P. (1964). Power and exchange in social life. NY: John Wiley & Sons.
5. Baumeister, R. F., & Leary, M. R. (1995). The need to belong: desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological bulletin, 117(3), 497-520.
6. Bolat, O. İ., Bolat, T., & Seymen, O. A. (2009). Güçlendirici lider davranışları ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkinin sosyal mübadele kuramından hareketle incelenmesi. Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(21), 215-239.
7. Bowlby, J. (1969). Attachment and loss, New York, USA: Basic Books.
8. Brewer, M. B. (2008). Deprovincialization: Social identity complexity and outgroup acceptance. Improving Intergroup Relations, 10(2), 160-176.

9. Brickman, P., Coates, D., & Janoff-Bulman, R. (1978). Lottery winners and accident victims: Is happiness relative?. Journal of Personality and Social Psychology, 36(8), 917-930.
10. Briere, J., & Elliott, D. (2000). Prevalence, characteristics, and long-term sequelae of natural disaster exposure in the general population. Journal of Traumatic Stress, 13(4), 661-679.
11. Brooks, M., Graham-Kevan, N., Lowe, M., & Robinson, S. (2017). Rumination, event centrality, and perceived control as predictors of post-traumatic growth and distress: The Cognitive Growth and Stress model. British Journal of Clinical Psychology, 56, 286-302
12. Burton, P., Gorter, J., & Paul, R. (2009). Recovering from workplace traumatic events. Journal of Employee Assistance, 39(2), 10-11.
13. Buss, D. M. (1990). The evolution of anxiety and social exclusion. Journal of Social and Clinical Psychology, 9(2), 196-201.
14. Calhoun, L. G., & Tedeschi, R. G. (1998). Beyond recovery from trauma: Implications for clinical practice and research. Journal of Social Issues, 54(2), 357-371.
15. Calhoun, L. G., & Tedeschi, R. G. (2013). Posttraumatic growth in clinical practice. New York: Routledge.
16. Cardozo, B. L. (2008). Guidelines need a more evidence based approach: A commentary on the IASC Guidelines on Mental Health and Psychosocial Support in Emergency Settings. Intervention, 6(3), 252-254.
17. Chakrabhand, S., Panyayong, B., & Sirivech, P. (2006). Mental health and psychosocial support after the tsunami in Thailand. International Review of Psychiatry, 18(6), 599-605.
18. Chan, C. L., Chan, T. H., & Ng, S. M. (2006). The strength-focused and meaning- oriented approach to resilience and transformation (SMART) a body-mind-spirit approach to trauma management. Social Work in Health Care, 43(2-3), 9-36.
19. Chandra, V., Pandav, R., & Bhugra, D. (2006). Mental health and psychosocial support after the tsunami: observations across affected nations. International Review of Psychiatry, 18(3), 205-211.
20. Coulehan, J. (2012). To suffer with: The poetry of compassion. Perspectives on Human Suffering (pp. 227-244). Springer, Dordrecht.
21. Çağrıcı, M. (2008). Sabır. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
22. Dekel, R., Solomon, Z., Elklit, A., & Ginzburg, K. (2004). World assumptions and combat-related posttraumatic stress disorder. The Journal of Social Psychology, 144(4), 407-420.
23. Demirci, İ., Ekşi, H., Dinçer, D., & Kardaş, S. (2015). Beş boyutlu iyi oluş modeli: PERMA ölçeği türkçe formunun geçerlik ve güvenirliği. The Journal of Happiness & Well-Being, 5(1), 60-77.
24. Demirci, M. (2002). Kur’an-ı Kerim işığında sabır kavramı. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(12), 263-285.
25. Derinbay, D. (2011). İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin algıladıkları örgütsel destek düzeyleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
26. Dinçer, D., Ekşi, H., Demirci, İ., & Kardaş, S., (2015). Acının dönüştürücü gücü ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies, 39, 409-421.
27. Dınvar, P.E. (2011). Travma sonrası stres, dünyaya ilişkin varsayımlar ve tanrı algısı arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
28. Dirik, G. (2006). Posttraumatic growth and psychological distressamong rheumatoid arthritis patients: An evaluation within the conservation of resources theory. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Psikoloji Bölümü, Ankara.
29. Dürü, Ç. (2006). Travma Sonrası Stres Belirtileri ve Travma Sonrası Büyümenin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi ve Bir Model Önerisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
30. Duru, E. (2007). Sosyal bağlılık ölçeği'nin Türk kültürüne uyarlanması. Eurasian Journal of Educational Research, 26(2), 1-18.
31. Duru, E. (2008). Yalnızlığı yordamada sosyal destek ve sosyal bağlılığın rolü. Türk Psikoloji Dergisi, 23(61), 15-24.
32. Ege, R. (2013). Anlam alanı içinde sabrı bir tutum olarak yeniden düşünmek. Dini Araştırmalar, 16(43), 67- 86.
33. Eisenberger, R., Huntington, R., Hutchison, S., & Sowa, D. (1986). Perceived organizational support. Journal of Applied Psychology, 71(3), 500-525.
34. Ekşi, H., Dinçer, D., & Akalp, C. (2017). The relationships of parental rearing behaviors, fear of happiness, transformative power of suffering. 8th World Conference on Psychology, Counseling and Guidance, (WCPCG-2017), Lara, Antalya.
35. Elklit, A., Shevlin, M., Solomon, Z., & Dekel, R. (2007). Factor structure and concurrent validity of the world assumptions scale. Journal of Traumatic Stress: Official Publication of The International Society for Traumatic Stress Studies, 20(3), 291-301.
36. Emerson, R. M. (1962). Power-dependence relations. American Sociological Review, 31-41.
37. Erdem, H. (2014). Algılanan örgütsel destek ve kontrol odağının stresle başa çıkma yöntemleri üzerine etkileri: Psikolojik sermayenin bu süreçteki rolü ve bir alan araştırması. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
38. Eryılmaz, A. (2011). Ergen öznel iyi oluşunun, öznel iyi oluşu arttırma stratejilerini kullanma ile yaşam amaçlarını belirleme açısından incelenmesi. Dusunen Adam: Journal of Psychiatry & Neurological Sciences, 24(1), 1-25.
39. Frederick, S., & Loewenstein, G. (1999). Hedonic adaptation. Well-being. The foundations of Hedonic Psychology, New York: Russell Sage.
40. Gefen, D., & Ridings, C.M. (2002). Implementation team responsiveness and user evaluation of customer relationship management: a quasi-experimental design study of social exchange theory. Journal of Management Information Systems, 19(1), 47-69.
41. Gross, J. J. (1998). The emerging field of emotion regulation: An integrative review. Review of general psychology, 2(3), 271-299.
42. Gürdil, G. (2014). Üstlenilmiş travma ve ikincil travmatik stresin travmatik yaşantılara müdahale eden bir grup üzerinde gestalt temas biçimleri çerçevesinde değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
43. Hagerty, B. M., Williams, R. A., & Oue, H. (2002). Childhood antecedents of adult sense of belonging. Journal of Clinical Psychology, 58(7), 793-801.
44. Haselden, M. (2014). Üniversite öğrencilerinde travma sonrası büyümeyi yordayan çeşitli değişkenlerin Türk ve Amerikan kültürlerinde incelenmesi: Bir model önerisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı, Ankara.
45. Helgeson, V. S., Reynolds, K. A., & Tomich, P. L. (2006). A meta-analytic review of benefit finding and growth. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 74(5), 797-815.
46. Hobfoll, S. E. (1989). Conservation of resources: A new attempt at conceptualizing stress. American Psychologist, 44(3), 513.
47. Holgersen, K. H., Boe, H. J., & Holen, A. (2010). Long‐term perspectives on posttraumatic growth in disaster survivors. Journal of Traumatic Stress, 23(3), 413-416.
48. Homans, G. C. (1958). Social behavior as exchange. American Journal of Sociology, 63(6), 597-606.
49. Irimia, D.A.(2017). Artistic creativity and the transformative power of suffering (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). University of Malta, Malta.
50. İzgüden, D., & Erdem, R. (2017). The effect of transformative power of suffering on life satisfaction on hopital workers. Journal of International Health Sciences and Management, 2(2), 1-12.
51. Janoff-Bulman, R. (1989). The benefits of illusions, the threat of disillusionment, and the limitations of inaccuracy. Journal of Social and Clinical Psychology, 8(2),113-136.
52. Janoff-Bulman, R. (1992). Shattered assumptions: Towards a new psychology of trauma. New York: Free Press.
53. Janoff-Bulman, R., & Berg, M.(1998). Disillusionment and the creation of value: From traumatic losses to existential gains. London: Taylor & Francis Group.
54. Joshanloo, M. (2014). Eastern conceptualizations of happiness: Fundamental differences with western views. Journal of Happiness Studies, 15(2), 475-493.
55. Joshanloo, M. (2015). Conceptions of happiness and identity integration in Iran: A situated perspective. Middle East Journal of Positive Psychology, 1(1), 24-35.
56. Kaler, M. E., Frazier, P. A., Anders, S. L., Tashiro, T., Tomich, P., Tennen, H., & Park, C. (2008). Assessing the psychometric properties of the world assumptions scale. Journal of Traumatic Stress, 21(3), 326-332.
57. Karancı, A. N., & Erkam, A. (2007). Variables related to stress‐related growth among Turkish breast cancer patients. Stress and health: Journal of the International Society for the Investigation of Stress, 23(5), 315-322.
58. Kaymakçıoğlu, Ç. (2001). Effect of perceived stress, social support, expectancies and coping style on depression and anxiety. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Boğaziçi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
59. Kelley, C. L., Britt, T. W., Adler, A. B., & Bliese, P. D. (2014). Perceived organizational support, posttraumatic stress disorder symptoms, and stigma in soldiers returning from combat. Psychological Services, 11(2), 229-249.
60. Kierkegaard, S. (1983). Fear and Trembling / Repetition: Kierkegaard’s Writings, 6. Basım, Princeton: Princeton UP.
61. Kohut, H. (1977). The Restoration of the Self: New York: International Press..
62. Larner, B., & Blow, A. (2011). A model of meaning-making coping and growth in combat veterans. Review of General Psychology, 15(3), 187-205.
63. Larsen, S.E., & Berenbaum, H. (2015). Are specific emotion regulation strategies differentially associated with posttraumatic growth versus stress? Journal of Aggression, Maltreatment & Trauma, 24(7), 794-808.
64. Lee, R. M., & Robbins, S. B. (1995). Measuring belongingness: The social connectedness and the social assurance scales. Journal of Counseling Psychology, 42(2), 232-251.
65. Lilly, M. M., Valdez, C. E., & Graham-Bermann, S. A. (2011). The mediating effect of world assumptions on the relationship between trauma exposure and depression. Journal of Interpersonal Violence, 26(12), 2499-2516.
66. Linley, P. A., & Joseph, S. (2004). Positive change following trauma and adversity: A review. Journal of Traumatic Stress: Official Publication of the International Society for Traumatic Stress Studies, 17(1), 11-21.
67. Loi, R., Hang‐Yue, N., & Foley, S. (2006). Linking employees' justice perceptions to organizational commitment and intention to leave: The mediating role of perceived organizational support. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 79(1), 101-120.
68. Marmarosh, C., Holtz, A., & Schottenbauer, M. (2005). Group cohesiveness, group-derived collective self-esteem, group-derived hope, and the well-being of group therapy members. Group Dynamics: Theory, Research, and Practice, 9(1), 32-53.
69. Maslow, A. H. (1954). The intrinsic nature of basic needs. Journal of Personality, 22, 326-347.
70. Maslow, A. H. (1958). A Dynamic Theory of Human Motivation. C. L. Stacey & M. DeMartino (Eds.), Understanding human motivation (ss. 26-47). Cleveland, OH, US: Howard Allen Publishers.
71. Mercurio, A. (2011). The Sophia-Analysis and joy principle (İng. Çev. Martha S. Bache-Wiig). Roma: The Solaris In-stitute of the Sophia University of Rome.
72. Michael, C., & Cooper, M. (2013). Post-traumatic growth following bereavement: A systematic review of the literature. Counselling Psychology Review, 28(4), 18-33.
73. Nietzsche, F. (1955). Beyond good and evil (M. Cowan, Trans.). Chicago, IL: Henry Regnery.
74. Nygaard, E., & Heir, T. (2012). World assumptions, posttraumatic stress and quality of life after a natural disaster: A longitudinal study. Health and Quality of Life Outcomes, 10(1), 76-95.
75. Park, C. L., & Helgeson, V. S. (2006). Introduction to the special section: growth following highly stressful life events--current status and future directions. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 74(5), 791-811.
76. Perryer, C., Jordan, C., Firns, I., & Travaglione, A. (2010). Predicting turnover intentions: The interactive effects of organizational commitment and perceived organizational support. Management Research Review, 33(9), 911-923.
77. Powell, S., Rosner, R., Butollo, W., Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (2003). Posttraumatic growth after war: A study with former refugees and displaced people in Sarajevo. Journal of Clinical Psychology, 59(1), 71-83.
78. Riggle, R. J., Edmondson, D. R., & Hansen, J. D. (2009). A meta-analysis of the relationship between perceived organizational support and job outcomes: 20 years of research. Journal of Business Research, 62(10), 1027-1030.
79. Rosenberg, M. (1962). The association between self esteem and anxiety. Journal of Psychiatric Research, 1, 135–152.
80. Saks, A. M. (2006). Antecedents and consequences of employee engagement. Journal of Managerial Psychology, 21(7), 600-619.
81. Salo, J. A., Qouta, S., & Punamäki, R. L. (2005). Adult attachment, posttraumatic growth and negative emotions among former political prisoners. Anxiety, Stress, and Coping, 18(4), 361-378.
82. Şar, V. (2010). DSM-5 taslak tanı ölçütlerine genel bir bakış:“Batı cephesinde yeni bir şey yok” mu. Klinik Psikiyatri Dergisi, 13, 196-208.
83. Sarıçam, H., & Deveci (2017). Revize edilmiş sosyal bağlılık ölçeğinin psikometrik özellikleri. 1.Uluslararası Sosyal, Beşeri ve Eğitim Bilimleri Kongresi, Yayınlanmış Bildiri Özeti, https://www.researchgate.net/publication/322007929.
84. Savcı, M. (2017). Ergenlerin sosyal zekâ, sosyal kaygı, akran ilişkileri, internet bağımlılığı ve sosyal bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkiler. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
85. Seligman, M. E., & Csikszentmihalyi, M. (2014). Positive psychology: An introduction. Flow and the Foundations of Positive Psychology (pp. 279-298). Springer, Dordrecht.
86. Seligman, M. E., Steen, T. A., Park, N., & Peterson, C. (2005). Positive psychology progress: empirical validation of interventions. American Psychologist, 60(5), 410.
87. Shakespeare-Finch, J., Gow, K., & Smith, S. (2005). Personality, coping and posttraumatic growth in emergency ambulance personnel. Traumatology, 11(4), 325-334.
88. Shore, L. M., & Shore, T. H. (1995). Perceived organizational support and organizational justice. Organizational politics, justice, and support: Managing the social climate of the workplace, R.Cropanano and K.M.Kacmar (Eds), (ss.149-164), Westport, CT: Quorum Press.
89. Snyder, C. R., & Lopez, S. J. (Eds.). (2009). Oxford handbook of positive psychology. UK: Oxford library of psychology.
90. Solomon, Z., Iancu, I., & Tyano, S. (1997). World assumptions following disaster. Journal of Applied Social Psychology, 27(20), 1785-1798.
91. Stamper, C. L., & Johlke, M. C. (2003). The impact of perceived organizational support on the relationship between boundary spanner role stress and work outcomes. Journal of Management, 29(4), 569-588.
92. Stöber, J. (2003). Self‐pity: exploring the links to personality, control beliefs, and anger. Journal of Personality, 71(2), 183-220.
93. Taştan, S. B., Güçel, C., & İşçi, E. (2017). Dünyaya ilişkin varsayımlar ve özerklik algısının çalışanlarda olumlu sosyal davranışlar ve saldırganlık ile ilişkilerinin incelenmesi: Öz-Belirleme ve pozitif yanılsamalar kuramları bağlamında bir değerlendirme. İş'te Davranış Dergisi, 2(2), 1-10.
94. Taştan, S., & Torun, A.A. (2016). Travma sonrası stres bozukluğunun algılanan psikolojik uyumsuzluk, gelecek beklentileri, hayatın kontrol edilemezliği ve işyeri tutumları ile ilişkilerinin incelenmesi, 4.Örgütsel Davranış Kongresi, 04-05.Kasım.2016, Adana.
95. Taştan, S., İşçi, E. & Arslan, B. (2014). Örgütsel destek algısının işe yabancılaşma ve örgüte bağlılığa etkisinin incelenmesi: İstanbul özel hastanelerinde bir çalışma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 121-138.
96. Tedeschi, R. G. (2004). Posttraumatic growth: A new perspective on psychotraumatology. Psychiatric Times, (4), 58-58.
97. Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (1995). Trauma and transformation. UK: Sage Publishing.
98. Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (2004). Posttraumatic growth: Conceptual foundations and empirical evidence. Psychological Inquiry, 15(1), 1-18.
99. Tedeschi, R. G., Park, C. L., & Calhoun, L. G. (1998). Posttraumatic growth: Positive changes in the aftermath of crisis. U.K.:Routledge.
100. Travelbee, J. (1976). Interpersonal Aspects of Patient Care. 3.Basım. Philadelphia: F. A. Davis Company.
101. Tüfekçi, S. (2011), Trafik kazası geçirmiş kişilerin dünyaya ilişkin varsayımları, TSSB ve travma sonrası gelişim düzeylerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı, İstanbul.
102. Turunç, Ö., & Çelik, M. (2010). Çalışanların algıladıkları örgütsel destek ve iş stresinin örgütsel özdeşleşme ve iş performansına etkisi. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(2), 183-206.
103. Vishnevsky, T., Cann, A., Calhoun, L. G., Tedeschi, R. G., & Demakis, G. J. (2010). Gender differences in self‐reported posttraumatic growth: A meta‐analysis. Psychology of Women Quarterly, 34(1), 110-120.
104. Westphal, M., & Bonanno, G. A. (2007). Posttraumatic growth and resilience to trauma: Different sides of the same coin or different coins?. Applied Psychology, 56(3), 417-427.
105. Yalom, I. D. (1980). Existential Psychotherapy. New York: Basic Books.
106. Yılmaz, B. (2006). Arama-kurtarma çalışanlarında travma sonrası stres belirtileri ve travma sonrası büyüme ile ilişkili değişkenler. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
107. Youssef, C. M., & Luthans, F. (2007). Positive organizational behavior in the workplace: The impact of hope, optimism, and resilience. Journal of Management, 33(5), 774-800.